مراکشِ جاه‌طلب در مسیر صعود؛ شیرهای اطلس با نسخه ۲۰۲۲ برگشتند، اسکاتلند در برابر سرعت و کیفیت تسلیم شد

این مسابقه بیش از آنکه یک پیروزی معمولی باشد، نمایشی از بلوغ تاکتیکی، سرعت انتقال توپ و کیفیت فنی نسلی از بازیکنان مراکش بود که طی سال‌های اخیر فوتبال این کشور را به سطح جدیدی رسانده‌اند.

شوک ۶۹ ثانیه‌ای؛ وقتی مراکش از اولین حمله ضربه زد

مراکش مسابقه را طوفانی آغاز کرد. تنها ۶۹ ثانیه از شروع بازی گذشته بود که همکاری فوق‌العاده براهیم دیاز و اسماعیل صیباری به گل نخست مسابقه منجر شد؛ گلی که نه تنها سریع‌ترین گل جام جهانی ۲۰۲۶ تا اینجای رقابت‌ها لقب گرفت، بلکه تمام برنامه‌های تاکتیکی اسکاتلند را نیز به هم ریخت.

در این صحنه کیفیت فنی بالای براهیم دیاز به خوبی نمایان شد. ستاره تکنیکی مراکش با یک پاس عمقی دقیق، ساختار دفاعی اسکاتلند را از هم پاشید و صیباری نیز با خونسردی کامل توپ را وارد دروازه کرد.

این گل اهمیت زیادی داشت، زیرا مراکش پس از آن توانست مسابقه را دقیقاً مطابق برنامه مورد نظر خود مدیریت کند؛ عقب‌نشینی هوشمندانه، بستن فضاها و استفاده از ضدحملات سریع.

اسماعیل صیباری؛ ستاره‌ای که در حال انفجار است

اگر جام جهانی ۲۰۲۶ قرار باشد یک ستاره جدید به فوتبال جهان معرفی کند، بدون شک اسماعیل صیباری یکی از نامزدهای اصلی خواهد بود.

هافبک هجومی ۲۴ ساله مراکش که فصل گذشته عملکرد درخشانی در فوتبال باشگاهی داشت و اخیراً مورد توجه غول‌های فوتبال اروپا قرار گرفته، حالا در دو بازی متوالی جام جهانی موفق به گلزنی شده است.

گل مقابل برزیل و سپس گل زودهنگام برابر اسکاتلند نشان می‌دهد او فقط یک بازیکن تکنیکی نیست، بلکه درک فوق‌العاده‌ای از زمان‌بندی حضور در محوطه جریمه و استفاده از فضاهای خالی دارد.

نکته مهم‌تر اینکه صیباری در طول مسابقه نیز خطرناک‌ترین بازیکن زمین بود و در نیمه دوم هم می‌توانست دومین گل خود را به ثمر برساند.

مراکش؛ تیمی که بدون توپ هم خطرناک است

یکی از بزرگ‌ترین نقاط قوت مراکش در سال‌های اخیر توانایی بازی در شرایط مختلف بوده است.

این تیم دیگر مانند گذشته فقط به دفاع و ضدحمله متکی نیست. شاگردان ولید الرکراکی اکنون می‌توانند در صورت نیاز مالکیت توپ را در اختیار بگیرند یا مانند دیدار برابر اسکاتلند، پس از رسیدن به گل، فضاها را مدیریت کنند.

نکته قابل توجه این مسابقه آن بود که مراکش حتی زمانی که مالکیت کمتری داشت، همچنان خطرناک‌تر از حریف ظاهر شد.

بلال الخنوس در دقیقه ۳۲ یک موقعیت طلایی را از دست داد و در نیمه دوم نیز هم او و هم صیباری بار دیگر تا آستانه باز کردن دروازه اسکاتلند پیش رفتند.

در واقع اگر درخشش آنگوس گان و تیر دروازه نبود، اختلاف می‌توانست بیش از یک گل باشد.

اسکاتلند؛ مالکیت بدون اثرگذاری

برخلاف نتیجه بازی نخست برابر هائیتی، اسکاتلند در این مسابقه نتوانست کیفیت هجومی لازم را نشان دهد.

پس از دریافت گل زودهنگام، انتظار می‌رفت شاگردان استیو کلارک واکنش تهاجمی جدی‌تری از خود نشان دهند، اما ساختار دفاعی منظم مراکش عملاً راه‌های نفوذ را بست.

مشکل اصلی اسکاتلند فقدان خلاقیت در یک‌سوم هجومی زمین بود. رایان کریستی، اسکات مک‌تومینای و جان مک‌گین تلاش کردند از پشت محوطه جریمه یا با ارسال‌های بلند موقعیت ایجاد کنند، اما یاسین بونو شب آرامی را پشت سر گذاشت.

شاید مهم‌ترین آمار مسابقه این باشد که اسکاتلند در طول ۹۰ دقیقه حتی نتوانست ضربه‌ای در چارچوب دروازه مراکش ثبت کند؛ آماری که نشان‌دهنده برتری کامل ساختار دفاعی شیرهای اطلس است.

براهیم دیاز؛ مغز متفکر خط حمله مراکش

در کنار صیباری، براهیم دیاز نیز یکی از چهره‌های برجسته مسابقه بود.

ستاره تکنیکی مراکش بارها با دریبل‌ها، پاس‌های عمقی و تغییر جهت بازی، مدافعان اسکاتلند را تحت فشار قرار داد.

پاس گل فوق‌العاده او روی تک‌گل مسابقه تنها بخشی از تأثیرگذاری این بازیکن بود. دیاز در بسیاری از صحنه‌ها بین خطوط حرکت می‌کرد و با کشاندن مدافعان به مناطق مختلف، فضا را برای دیگر مهاجمان ایجاد می‌کرد.

او در این جام نشان داده می‌تواند همان نقشی را برای مراکش ایفا کند که حکیم زیاش در جام جهانی ۲۰۲۲ بر عهده داشت.

گروه C؛ معادلات به سود مراکش

با این پیروزی، مراکش چهار امتیازی شد و به صدر جدول گروه C صعود کرد. توقف برابر برزیل در بازی نخست و پیروزی مقابل اسکاتلند باعث شده شیرهای اطلس اکنون بهترین موقعیت را برای صعود در اختیار داشته باشند.

در سوی مقابل، اسکاتلند با سه امتیاز وارد دیدار بسیار دشوار مقابل برزیل خواهد شد؛ مسابقه‌ای که می‌تواند سرنوشت صعود یا حذف این تیم را مشخص کند.

اگر برزیل موفق به شکست هائیتی شود، دیدار هفته پایانی میان برزیل و اسکاتلند عملاً به یکی از حساس‌ترین مسابقات مرحله گروهی تبدیل خواهد شد.

جمع‌بندی؛ مراکش دوباره مدعی شد

پیروزی مقابل اسکاتلند فقط سه امتیاز برای مراکش نداشت؛ این مسابقه پیامی روشن برای سایر مدعیان جام جهانی بود. تیمی که چهار سال قبل به جمع چهار تیم برتر جهان رسید، همچنان یکی از منظم‌ترین، سریع‌ترین و باکیفیت‌ترین تیم‌های این تورنمنت است.

ترکیب ستاره‌هایی مانند براهیم دیاز، اسماعیل صیباری، بلال الخنوس، اشرف حکیمی و یاسین بونو باعث شده مراکش نه تنها به صعود از مرحله گروهی فکر کند، بلکه رویای تکرار شگفتی تاریخی جام جهانی ۲۰۲۲ را نیز در سر داشته باشد.

نمایش برابر اسکاتلند نشان داد شیرهای اطلس برای رسیدن به مراحل بالاتر کاملاً آماده هستند و هر تیمی که در ادامه مسیر با آنها روبه‌رو شود، کار بسیار دشواری پیش رو خواهد داشت.

انتهای پیام/