آرژانتین باز هم به مسی پناه برد؛ ژنرال ۳۹ ساله آلبی‌سلسته را به نیمه‌نهایی رساند

آرژانتین در مسیر دفاع از قهرمانی خود، شباهتی به یک تیم مقتدر و بی‌نقص نداشته است. تیم لیونل اسکالونی در هر سه مسابقه حذفی با مشکلات جدی مواجه شد؛ ابتدا کیپ‌ورد را پس از وقت اضافه شکست داد، سپس برابر مصر از یک موقعیت دشوار به پیروزی ۳ بر ۲ رسید و در یک‌چهارم نهایی نیز برای عبور از سوئیس ۱۰ نفره تا دقایق پایانی وقت اضافه انتظار کشید.

آنچه آرژانتین را همچنان در جام نگه داشته، فقط کیفیت فنی یا تجربه قهرمانی نیست. این تیم بارها در آستانه ازدست‌دادن کنترل مسابقه قرار گرفته، اما در لحظات تعیین‌کننده راهی برای بازگشت پیدا کرده است. گاهی این راه از پای مسی گذشته، گاهی از ضربه‌ای ناگهانی مانند شوت جولین آلوارس و گاهی از مقاومت جمعی تیمی که حاضر نیست شکست را بپذیرد.

عبور پراضطراب آرژانتین از سوئیس

آرژانتین در دیدار یک‌چهارم نهایی خیلی زود به گل رسید. ارسال مسی در دقیقه ۱۰ با ضربه سر الکسیس مک‌آلیستر همراه شد تا مدافع عنوان قهرمانی پیش بیفتد. بااین‌حال، سوئیس برخلاف انتظار عقب ننشست و در نیمه دوم با گل دن اندویه بازی را به تساوی کشاند.

نقطه عطف مسابقه در دقیقه ۷۲ رقم خورد؛ زمانی که بریل امبولو پس از بازبینی کمک‌داور ویدیویی با کارت قرمز از زمین اخراج شد. این تصمیم اعتراض شدید سوئیسی‌ها را به همراه داشت و مراد یاکین، سرمربی این تیم، آن را غیرقابل‌قبول توصیف کرد. حتی پس از ۱۰ نفره‌شدن سوئیس نیز آرژانتین نتوانست در وقت قانونی گل دوم را بزند.

مقاومت سوئیس سرانجام در دقیقه ۱۱۲ شکست؛ آلوارس با ضربه‌ای تماشایی آرژانتین را پیش انداخت و لائوتارو مارتینس در دقیقه ۱۲۱ گل سوم را به ثمر رساند. نتیجه نهایی ۳ بر یک بود، اما اختلاف دو گل نمی‌تواند سختی مسابقه و اضطرابی را که آلبی‌سلسته تا دقایق پایانی تجربه کرد، به‌درستی نشان دهد.

پاس گل تاریخی مسی به مک‌آلیستر

ارسال مسی برای گل مک‌آلیستر تنها یک پاس گل معمولی نبود. کاپیتان آرژانتین با این پاس، شمار پاس گل‌های خود در تاریخ جام جهانی را به ۱۰ رساند و به نخستین بازیکنی تبدیل شد که در این رقابت‌ها تعداد پاس گل‌هایش را دورقمی می‌کند. او پیش از این مسابقه با رکوردداران تاریخی این بخش رقابت نزدیکی داشت، اما پاس گل مقابل سوئیس او را به‌تنهایی در صدر قرار داد.

این دومین پاس گل مسی در جام جهانی ۲۰۲۶ بود. او همچنین پیش از رسیدن آرژانتین به نیمه‌نهایی هشت گل به ثمر رسانده و با ۱۰ اثر مستقیم روی گل‌ها، بار هجومی بزرگی را به دوش کشیده است. مسی و کیلیان امباپه پیش از مرحله نیمه‌نهایی با هشت گل در کورس آقای گلی قرار داشتند؛ هرچند مهاجم فرانسه به دلیل پاس گل‌های بیشتر در موقعیت بهتری قرار گرفته بود.

مسی در تمام دوره‌های حضورش در جام جهانی حداقل یک پاس گل داشته است. فیفا پیش از ادامه مسابقات ۲۰۲۶، او را تنها بازیکنی معرفی کرده بود که در پنج دوره مختلف جام جهانی پاس گل داده است؛ ثبت پاس گل در دوره ششم، این رکورد را گسترده‌تر کرد. این نتیجه‌گیری از ترکیب آمار تاریخی فیفا و عملکرد او در مسابقات ۲۰۲۶ به دست می‌آید.

آیا مسی به‌تنهایی آرژانتین را به نیمه‌نهایی رسانده است؟

توصیف مسی به‌عنوان بازیکنی که «یک‌تنه» آرژانتین را به نیمه‌نهایی رسانده، از نظر احساسی قابل درک است؛ اما واقعیت تاکتیکی پیچیده‌تر از این تعبیر است. او بهترین گل‌زن تیم، سازنده گل نخست مقابل سوئیس و مرکز خلاقیت آرژانتین بوده، ولی ادامه حضور آلبی‌سلسته بدون عملکرد مک‌آلیستر، آلوارس، لائوتارو، انزو فرناندس و مدافعانی مانند کریستین رومرو ممکن نبود.

برای نمونه، آرژانتین در دیدار با مصر پس از قرارگرفتن در شرایط دشوار، با مشارکت بازیکنان مختلف به پیروزی ۳ بر ۲ رسید. رومرو و انزو فرناندس در آن مسابقه نقشی تعیین‌کننده داشتند و فیفا از بازگشت آرژانتین به‌عنوان یکی از چشمگیرترین کامبک‌های تاریخ این تیم در جام جهانی یاد کرد.

در دیدار سوئیس نیز مسی گل نزد، اما پاس گل داد و در طراحی حملات حضور داشت. گل پیروزی را آلوارس ساخت و گل اطمینان‌بخش را لائوتارو به ثمر رساند. به همین دلیل، تعبیر دقیق‌تر این است که آرژانتین یک تیم مقاوم و باتجربه دارد که مسی مهم‌ترین راه خروج آن از لحظات بحرانی است؛ نه اینکه ۱۰ بازیکن دیگر فقط تماشاگر عملکرد کاپیتان باشند.

تیمی که به بازگشت عادت کرده است

آرژانتین در جام جهانی ۲۰۲۶ بیش از آنکه با کنترل کامل مسابقات شناخته شود، با توانایی زنده‌ماندن در بحران‌ها هویت پیدا کرده است. پیروزی‌های دشوار مقابل کیپ‌ورد و مصر و مقاومت طولانی سوئیس نشان داد تیم اسکالونی حتی وقتی برنامه اولیه‌اش از کار می‌افتد، از نظر روانی فرو نمی‌پاشد.

بخشی از این ویژگی به تجربه بازیکنانی مربوط می‌شود که فشار فینال جام جهانی، مسابقات کوپا آمریکا و بازی‌های حذفی بزرگ را پشت سر گذاشته‌اند. بخش دیگر به آرامش ظاهری اسکالونی برمی‌گردد؛ مربی‌ای که معمولاً واکنش هیجانی شدیدی کنار زمین ندارد و تلاش می‌کند با تغییرات تدریجی، کنترل مسابقه را بازگرداند.

بااین‌حال، آرژانتین بدون ضعف نیست. بررسی فنی عملکرد این تیم نشان می‌دهد فضای پشت مدافعان کناری، کاهش انرژی خط میانی و وابستگی به لحظات درخشان بازیکنان هجومی می‌تواند مقابل انگلیس مشکل‌ساز شود. سوئیس با بستن فضاهای مرکزی توانست برای مدت طولانی اثرگذاری مسی را کاهش دهد و از سمت راست خط دفاعی آرژانتین فرصت‌هایی ایجاد کند.

حاشیه داوری در مسیر آرژانتین

صعود آرژانتین به نیمه‌نهایی بدون حاشیه نیز نبوده است. اخراج امبولو مقابل سوئیس و برخی تصمیم‌های بحث‌برانگیز در بازی‌های قبلی، موجی از انتقادها درباره عملکرد داوری و استفاده از VAR ایجاد کرده است. منتقدان در شبکه‌های اجتماعی از عبارت «VARgentina» استفاده کرده‌اند، هرچند این ادعا به‌خودی‌خود مدرکی برای جانبداری سازمان‌یافته داوران نیست.

کارشناسان داوری بیش از آنکه از وجود تبانی سخن بگویند، به ابهام در اجرای پروتکل‌های جدید VAR و نبود ثبات در تصمیم‌ها اشاره کرده‌اند. این تفاوت مهم است؛ می‌توان تصمیم اخراج امبولو را نقد کرد، اما نسبت‌دادن تمام موفقیت آرژانتین به داوری، عملکرد بازیکنان و مقاومت این تیم در سه مسابقه حذفی را نادیده می‌گیرد.

مسی در آستانه اولین تقابل با انگلیس

آرژانتین در مرحله نیمه‌نهایی روز چهارشنبه ۱۵ ژوئیه در آتلانتا به مصاف انگلیس می‌رود. این نخستین مسابقه دوران حرفه‌ای مسی برابر تیم ملی بزرگسالان انگلیس خواهد بود؛ دیداری که به دلیل تاریخ پرتنش رقابت دو کشور، رویارویی نسل‌های مختلف فوتبال و حضور ستاره‌هایی مانند مسی و جود بلینگام، اهمیتی فراتر از یک نیمه‌نهایی معمولی دارد.

آرژانتین برای سومین مرتبه در چهار جام جهانی اخیر به جمع چهار تیم پایانی رسیده است؛ پس از نایب‌قهرمانی ۲۰۱۴ و قهرمانی ۲۰۲۲، حالا این تیم دوباره در نیمه‌نهایی حضور دارد. این نخستین بار پس از دوره‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۰ است که آلبی‌سلسته در دو جام جهانی متوالی به نیمه‌نهایی می‌رسد.

آرژانتین هنوز کامل‌ترین تیم جام نبوده، اما شاید سرسخت‌ترین آنها باشد؛ تیمی که بارها زمین خورده، از کنترل مسابقه خارج شده و تا مرز حذف پیش رفته، ولی هر بار راهی برای ادامه پیداکرده است. در مرکز این روایت، مردی ۳۹ ساله ایستاده که همچنان گل می‌زند، پاس گل می‌دهد و رکوردهای جام جهانی را جابه‌جا می‌کند.

تا زمانی که مسی در زمین است، آرژانتین احساس می‌کند یک راه دیگر، یک پاس دیگر و یک معجزه دیگر باقی مانده است؛ ژنرالی که اکنون تنها دو پیروزی با دفاع تاریخی از جام جهانی فاصله دارد.