کد خبر: ۶۶۱۷۰۲

خروس‌ها در دالاس خلع سلاح شدند؛ اسپانیا اولین فینالیست جام جهانی ۲۰۲۶

اسپانیا
تیم ملی اسپانیا با نمایشی حساب‌شده و پیروزی ۲ بر صفر مقابل فرانسه، به‌عنوان نخستین تیم راهی فینال جام جهانی ۲۰۲۶ شد. میکل اویارسابال از روی نقطه پنالتی و پدرو پورو در نیمه دوم گل‌های لاروخا را به ثمر رساندند؛ درحالی‌که خط حمله پرستاره فرانسه و کیلیان امباپه حتی یک‌بار هم موفق به بازکردن دروازه اونای سیمون نشدند.
۰۰:۳۶ - ۲۴ تير ۱۴۰۵
وانانیوز|

اسپانیا در نخستین دیدار مرحله نیمه‌نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، در ورزشگاه دالاس واقع در آرلینگتون تگزاس، فرانسه را با دو گل شکست داد و برای دومین‌بار در تاریخ خود به مسابقه نهایی جام جهانی رسید. لاروخا پیش از این تنها در سال ۲۰۱۰ فینالیست شده بود؛ دوره‌ای که با شکست هلند، نخستین و تنها قهرمانی جهان خود را جشن گرفت.

این شکست در سوی مقابل مانع رسیدن فرانسه به سومین فینال متوالی شد. خروس‌ها در سال ۲۰۱۸ قهرمان و در سال ۲۰۲۲ نایب‌قهرمان شده بودند و با پیروزی در دالاس می‌توانستند به جمع معدود تیم‌هایی بپیوندند که در سه دوره پیاپی به فینال جام جهانی رسیده‌اند.

پنالتی اویارسابال مسیر مسابقه را تغییر داد

فرانسه مسابقه را با سرعت بیشتری آغاز کرد و تلاش داشت با انتقال‌های مستقیم، استفاده از فضای پشت مدافعان کناری اسپانیا و حرکت‌های امباپه و بردلی بارکولا به دروازه حریف برسد. اسپانیا اما به‌تدریج مالکیت توپ را در اختیار گرفت و با گردش صبورانه توپ، ریتم موردنظر خود را به مسابقه تحمیل کرد.

نقطه عطف نیمه نخست در دقیقه ۲۰ رقم خورد؛ زمانی که لامین یامال وارد محوطه جریمه فرانسه شد و برخورد لوکاس دینیه با او، داور را متقاعد کرد نقطه پنالتی را نشان دهد. میکل اویارسابال در دقیقه ۲۲ پشت توپ ایستاد و با ضربه‌ای دقیق، پنجمین گل خود در این جام را به ثمر رساند.

این گل از نظر روانی اهمیت زیادی داشت. فرانسه تا پیش از نیمه‌نهایی در هیچ مسابقه‌ای از جام جهانی عقب نیفتاده بود و برای نخستین‌بار مجبور شد برابر تیمی که در حفظ توپ مهارت بالایی دارد، از موقعیت تعقیب‌کننده بازی کند. اسپانیا نیز به جای عقب‌نشینی، همچنان خطوط خود را جلو نگه داشت و با پرس پس از ازدست‌دادن توپ، فرصت ضدحمله سریع را از فرانسه گرفت.

مصدومیت سالیبا ضربه دوم به فرانسه بود

شرایط برای دیدیه دشان در دقیقه ۳۰ دشوارتر شد. ویلیام سالیبا بدون برخورد جدی روی زمین نشست و نتوانست مسابقه را ادامه دهد تا مکسن لاکروا جانشین او شود. منابع مختلف درباره محل دقیق آسیب‌دیدگی گزارش‌های متفاوتی منتشر کرده‌اند؛ بعضی از تکرار مشکل کمر و برخی از احتمال مصدومیت عضلانی سخن گفته‌اند. بنابراین نوع و شدت آسیب تا پیش از اعلام رسمی تیم پزشکی فرانسه قطعی نیست.

خروج سالیبا فقط یک تعویض اجباری نبود. فرانسه مدافعی را از دست داد که در پوشش فضای پشت خط دفاع، پیشروی با توپ و مقابله با مهاجمان اسپانیا نقش مهمی داشت. لاکروا پس از ورود تلاش کرد ساختار دفاعی را حفظ کند، اما هماهنگی خط عقب فرانسه به‌خصوص هنگام جابه‌جایی‌های اویارسابال، دنی اولمو و یامال کاهش یافت.

فرانسه در دقایق پایانی نیمه نخست فشار بیشتری ایجاد کرد، اما حملات این تیم بیشتر به ارسال‌های کم‌دقت یا ضرباتی ختم شد که برای اونای سیمون خطر جدی ایجاد نکرد. اسپانیا نیز بدون آنکه کاملاً بر مسابقه مسلط باشد، با حفظ فاصله مناسب میان خطوط، برتری یک‌گله را تا پایان نیمه نخست نگه داشت.

گل پدرو پورو؛ پاداش جسارت اسپانیا

انتظار می‌رفت اسپانیا در شروع نیمه دوم عقب بنشیند و با دفاع از نتیجه، فضای بیشتری در اختیار فرانسه قرار دهد. تیم لوئیس دلافوئنته اما رویکرد متفاوتی انتخاب کرد و همچنان با تعداد نفرات بالا در زمین حریف حاضر شد.

این جسارت در دقیقه ۵۸ نتیجه داد. پدرو پورو از سمت راست به فضای مرکزی حرکت کرد، با دنی اولمو یک‌دو کرد و پس از آشفتگی مدافعان فرانسه، ضربه نهایی را دور از دسترس مایک مانیان به تور دروازه رساند. این دومین گل پورو در جام جهانی بود؛ مدافعی که علاوه بر مسئولیت دفاعی، به یکی از سلاح‌های هجومی مهم اسپانیا تبدیل شده است.

گل دوم تصویر روشنی از تفاوت دو تیم ارائه کرد. اسپانیا در نزدیکی محوطه جریمه با هماهنگی، پاس‌های کوتاه و حرکت بدون توپ موقعیت ساخت؛ در مقابل، مدافعان فرانسه در تشخیص بازیکن صاحب توپ و پوشش نفوذ پورو سردرگم ماندند.

تنها سه دقیقه بعد، لامین یامال نیز دروازه فرانسه را باز کرد، اما گل او به دلیل آفساید پذیرفته نشد. یامال که یک روز پس از تولد ۱۹سالگی‌اش در این مسابقه حضور داشت، حتی بدون گل نیز یکی از مؤثرترین بازیکنان زمین بود؛ او پنالتی گل نخست را به دست آورد و با حرکاتش دینیه و خط دفاع فرانسه را بارها عقب راند.

چرا خط حمله پرستاره فرانسه خاموش ماند؟

فرانسه با امباپه، بارکولا، مایکل اولیسه و بازیکنان خلاقی مانند دزیره دوئه وارد مسابقه شده بود، اما نتوانست میان خط میانی و حمله ارتباط مستمری ایجاد کند. اسپانیا مسیر پاس‌های عمقی را بست و فرانسه اغلب مجبور شد از کناره‌ها یا با حرکات انفرادی به دنبال موقعیت باشد.

بهترین فرصت امباپه در دقیقه ۶۷ به دست آمد؛ ضربه او با فاصله کمی از کنار دروازه بیرون رفت. کاپیتان فرانسه در دقیقه ۸۹ نیز صاحب یک ضربه آزاد در موقعیتی مناسب شد، اما توپ را از بالای دروازه فرستاد. این دو صحنه خلاصه‌ای از شب ناامیدکننده مهاجمی بود که پیش از نیمه‌نهایی با هشت گل در کورس آقای گلی قرار داشت.

دشان در دقیقه ۷۲ با واردکردن تئو هرناندس و رایان چرکی تلاش کرد عرض و خلاقیت بیشتری به حملاتش اضافه کند. فرانسه در دقایق پایانی توپ‌های بیشتری به محوطه اسپانیا رساند، اما تصمیم‌گیری ضعیف در ضربه آخر و واکنش‌های مطمئن اونای سیمون مانع بازگشت خروس‌ها شد.

دزیره دوئه نیز در شرایطی که سیمون از دروازه خارج شده بود، فرصت مناسبی برای کاهش اختلاف داشت، اما دروازه‌بان اسپانیا اشتباه خود را جبران کرد. لاروخا پس از آن با دفاع منطقه‌ای، کاهش فضاهای مرکزی و نگه‌داشتن توپ در بخش‌هایی از زمین، اجازه شکل‌گیری فشار نهایی را نداد.

اسپانیا چگونه نبرد تاکتیکی را برد؟

مهم‌ترین برتری اسپانیا، حفظ هویت بازی در تمام ۹۰ دقیقه بود. این تیم پس از گل اول به دفاع مطلق روی نیاورد و پس از گل دوم نیز توپ را بی‌هدف از منطقه خطر دور نکرد. رودری، فابیان رویز و دنی اولمو با پاس‌های کوتاه و جابه‌جایی مداوم، فرانسه را وادار کردند برای بازپس‌گیری توپ انرژی زیادی مصرف کند.

مدافعان کناری اسپانیا نیز نقش تعیین‌کننده‌ای داشتند. پورو گل دوم را زد و مارک کوکوریا در سمت چپ با کنترل عرض زمین، اجازه نداد فرانسه از آن جناح به برتری دائمی برسد. در مرکز دفاع نیز پائو کوبارسی و آیمریک لاپورته با حفظ فاصله و پوشش پشت سر یکدیگر، سرعت مهاجمان فرانسه را مهار کردند.

اسپانیا همچنین نشان داد که برای کنترل مسابقه فقط به مالکیت طولانی نیاز ندارد. در زمان‌هایی که فرانسه توپ را در اختیار داشت، بازیکنان دلافوئنته فشرده دفاع کردند و مهاجمان نیز در بازپس‌گیری توپ مشارکت داشتند. نتیجه این نظم، بسته‌ماندن دروازه برابر یکی از پرستاره‌ترین خطوط حمله جام بود.

دومین فینال تاریخ اسپانیا

لاروخا اکنون پس از ۱۶ سال دوباره به فینال جام جهانی رسیده است. اسپانیا در سال ۲۰۱۰ با گل آندرس اینیستا هلند را شکست داد و قهرمان شد؛ بنابراین این کشور تاکنون هر بار که به فینال رسیده، جام را نیز به دست آورده است.

تیم دلافوئنته در مرحله حذفی این دوره از سد اتریش، پرتغال، بلژیک و فرانسه گذشته است. شکست فرانسه اهمیت ویژه‌ای دارد، زیرا اسپانیا در نیمه‌نهایی یورو ۲۰۲۴ و لیگ ملت‌های ۲۰۲۵ نیز همین حریف را کنار زده بود و اکنون برای سومین‌بار در یک مسابقه بزرگ حذفی، تیم دشان را متوقف کرده است.

فرانسه باید در مسابقه رده‌بندی به میدان برود، اما مهم‌تر از نتیجه آن دیدار، تصمیم‌هایی است که درباره آینده دشان و نسل فعلی خروس‌ها گرفته خواهد شد. تیمی که با هدف سومین فینال متوالی به آمریکا آمده بود، در حساس‌ترین شب مسابقات از نظر ایجاد موقعیت و واکنش تاکتیکی پایین‌تر از اسپانیا قرار گرفت.

حریف اسپانیا در فینال چه تیمی خواهد بود؟

دومین دیدار نیمه‌نهایی میان انگلیس و آرژانتین برگزار می‌شود و برنده آن حریف اسپانیا خواهد بود. مسابقه فینال روز یکشنبه ۱۹ ژوئیه، برابر با ۲۸ تیر، از ساعت ۲۲:۳۰ به‌وقت تهران در ورزشگاه نیویورک/نیوجرسی در ایست رادرفورد برگزار می‌شود.

تقابل با آرژانتین می‌تواند نبرد اسپانیا با مدافع عنوان قهرمانی و لیونل مسی باشد؛ درحالی‌که صعود انگلیس، تکرار فینال یورو ۲۰۲۴ را رقم خواهد زد. در هر دو حالت، اسپانیا با نمایشی که مقابل فرانسه ارائه کرد، صرفاً یک فینالیست خوش‌شانس نیست و به‌عنوان یکی از جدی‌ترین مدعیان قهرمانی وارد مسابقه پایانی خواهد شد.

پیروزی در دالاس حاصل ترکیب بلوغ تاکتیکی، اعتماد به جوانان و جسارت در لحظات حساس بود. اویارسابال فشار پنالتی را تحمل کرد، پورو از خط دفاع برای زدن گل صعود پیش رفت و یامال در ۱۹سالگی یکی از بهترین مدافعان فرانسه را به دردسر انداخت. لاروخا اکنون فقط یک مسابقه با دومین ستاره قهرمانی جهان فاصله دارد.

ارسال نظر
captcha
تبلیغات وانا
جدیدترین اخبار
روی خط