کامبک جنونآمیز آرژانتین مقابل انگلیس؛ مسی در ۷ دقیقه فینال را دزدید!
لیونل مسی در ۳۹سالگی هر دو گل آرژانتین را ساخت؛ ابتدا پاس او به فرناندز به گل تساوی تبدیل شد و سپس ارسال دقیقش از سمت راست، مارتینز را در موقعیت گل پیروزی قرار داد. مدافع عنوان قهرمانی حالا باید در فینال روز یکشنبه مقابل اسپانیا قرار بگیرد.
نتیجه بازی انگلیس و آرژانتین
| مشخصات مسابقه | نتیجه |
|---|---|
| مرحله | نیمهنهایی جام جهانی ۲۰۲۶ |
| نتیجه نهایی | انگلیس یک – آرژانتین ۲ |
| گل انگلیس | آنتونی گوردون، دقیقه ۵۵ |
| گل نخست آرژانتین | انزو فرناندز، دقیقه ۸۵ |
| گل پیروزی آرژانتین | لائوتارو مارتینز، دقیقه ۲+۹۰ |
| ورزشگاه | ورزشگاه آتلانتا |
| تماشاگر | ۶۸ هزار و ۲۳۹ نفر |
| بازی بعدی آرژانتین | فینال مقابل اسپانیا |
انگلیس برای نخستین فینال جام جهانی خود از سال ۱۹۶۶ تنها چند دقیقه فاصله داشت، اما عقبنشینی شدید پس از گل گوردون، جریان مسابقه را کاملاً تغییر داد. آرژانتین با افزایش فشار، استفاده از بازیکنان هجومی تازهنفس و انتقال مسی به مناطق تأثیرگذارتر، خط دفاعی انگلیس را سرانجام شکست.
انگلیس چگونه از آرژانتین پیش افتاد؟
نیمه نخست بیشتر تحت تأثیر خطاها، درگیریهای فیزیکی و حساسیت تاریخی مسابقه قرار داشت و دو تیم موقعیتهای گل چندانی ایجاد نکردند. بازی در دقیقه ۵۵ باز شد؛ دکلان رایس توپ را به مورگان راجرز رساند و ارسال زمینی او از سمت راست با ضربه آنتونی گوردون در تیر دوم وارد دروازه امیلیانو مارتینز شد.
این گل انگلیس را در آستانه نخستین حضور در فینال جام جهانی پس از ۶۰ سال قرار داد. مشکل از جایی آغاز شد که تیم توخل پس از رسیدن به برتری، بهجای حفظ تهدید هجومی و کنترل توپ، به نزدیکی محوطه جریمه خود عقب نشست. هری کین نیز پس از بازی پذیرفت که انگلیس بعد از گل بیش از حد برای حفظ نتیجه تلاش کرد و در چنین سطحی این رویکرد کافی نیست.
محاصرهای که سرانجام جواب داد
آرژانتین بعد از عقبافتادن، تقریباً تمام جریان مسابقه را در اختیار گرفت. ضربه سر نیکو گونسالس با واکنش جردن پیکفورد مهار شد و الکسیس مکآلیستر نیز تیر دروازه انگلیس را به لرزه درآورد.
توخل با تعویضهای دفاعی قصد داشت فضای اطراف محوطه جریمه را ببندد، اما خروج بازیکنان تهاجمی باعث شد انگلیس توان نگهداشتن توپ و اجرای ضدحمله را از دست بدهد. از دقیقه گل انگلیس تا گل پیروزی آرژانتین، فشار مدافع عنوان قهرمانی تقریباً بدون توقف ادامه یافت. گزارشهای آماری نشان میدهند انگلیس در این فاصله فقط سهم اندکی از مالکیت توپ داشت و برای دقایقی حتی قادر به تکمیل چند پاس متوالی نبود.
این عقبنشینی، آرژانتین را به انجام حملات پیدرپی دعوت کرد. جردن پیکفورد چند بار تیمش را نجات داد، اما فشاری که از جناحین و پشت محوطه جریمه وارد میشد، سرانجام ساختار دفاعی انگلیس را فرو ریخت.
انزو فرناندز؛ شلیک نجاتبخش در دقیقه ۸۵
گل تساوی با هوش مسی و ضربه دقیق انزو فرناندز شکل گرفت. کاپیتان آرژانتین فرناندز را در فضای خالی پشت محوطه پیدا کرد و هافبک چلسی با شوتی از حدود ۲۰متری، توپ را دور از دسترس پیکفورد به گوشه دروازه فرستاد.
این گل تنها نتیجه مسابقه را تغییر نداد؛ تعادل روانی بازی نیز کاملاً به سود آرژانتین برگشت. انگلیس که برای حدود نیم ساعت فقط به حفظ برتری فکر کرده بود، ناگهان باید دوباره حمله میکرد؛ اما تیم توخل نه ساختار قبلی را داشت و نه بازیکنان تهاجمی کافی در زمین باقی مانده بودند.
لائوتارو آمد و رؤیای انگلیس را نابود کرد
لائوتارو مارتینز در دقیقه ۸۱ وارد زمین شده بود و تنها ۱۱ دقیقه بعد مهمترین گل دوران ملی خود را به ثمر رساند. ابتدا ضربه مکآلیستر به تیر دروازه برخورد کرد؛ توپ دوباره به آرژانتین رسید و مسی آن را در سمت راست کنترل کرد.
ارسال قوسدار مسی از روی مدافعان انگلیس عبور کرد و مارتینز با ضربه سر، گل دوم را به ثمر رساند. مهاجم آرژانتین پس از مسابقه گفت از کودکی رؤیای زدن چنین گلی را داشته و این لحظه را به نخستین کفش فوتبالی که پدرش برای او خرید، مرتبط دانست.
گل دقیقه ۹۲ عملاً فرصتی برای واکنش جدی باقی نگذاشت. بازیکنان انگلیس روی زمین افتادند و ورزشگاه آتلانتا که بیشتر سکوهای آن در اختیار هواداران آرژانتینی بود، به دریایی از پیراهنهای آبیوسفید تبدیل شد.
مسی بدون گل هم ستاره مسابقه شد
لیونل مسی در این نیمهنهایی گل نزد، اما تعیینکنندهترین بازیکن زمین بود. او هر دو پاس گل آرژانتین را ثبت کرد و در دقایقی که انگلیس عمیق دفاع میکرد، با جابهجایی میان خط میانی و جناح راست، راه نفوذ به محوطه را پیدا کرد.
این مسابقه نخستین رویارویی مسی با تیم ملی انگلیس بود. او با صعود آرژانتین قرار است برای سومین بار در فینال جام جهانی بازی کند؛ دستاوردی که پیش از او در میان بازیکنان مرد، تنها کافو، کاپیتان سابق برزیل، به آن رسیده بود.
آرژانتین اکنون یک قدم تا دفاع از قهرمانی خود فاصله دارد. از سال ۱۹۶۲ و قهرمانی متوالی برزیل، هیچ تیمی موفق نشده دو دوره پیاپی جام جهانی را فتح کند.
آیا آرژانتین واقعاً شانس کمتری داشت؟
عبارت «آرژانتین روی کاغذ شانس کمتری داشت» بهطور کلی قابل دفاع است، اما نیاز به توضیح دارد. ضرایب برخی بازارهای پیش از بازی، انگلیس را اندکی بخت اول صعود میدانستند؛ برای نمونه، شانس صعود انگلیس منفی ۱۳۵ و آرژانتین مثبت ۱۱۰ اعلام شده بود. در بازار نتیجه ۹۰ دقیقه نیز ضریب انگلیس کوتاهتر از آرژانتین بود.
این ارقام به معنای اختلاف کیفی بزرگ نبود. آرژانتین مدافع عنوان قهرمانی، دارای مسی و تیمی باتجربه در مسابقات حذفی بود. انگلیس نیز مسیر قدرتمندی تا نیمهنهایی داشت و از ترکیبی جوانتر و پرستاره برخوردار بود. بنابراین نتیجه را میتوان یک کامبک بزرگ دانست، اما نه پیروزی تیمی کاملاً بیشانس مقابل مدعی مطلق.
جشنهای پرشور و یک حاشیه سیاسی
پس از سوت پایان، بازیکنان آرژانتین به سمت هواداران رفتند، یکدیگر را در آغوش گرفتند و جشن صعود را برای دقایقی طولانی در زمین ادامه دادند. لیونل اسکالونی این پیروزی را شادی بزرگی برای مردم آرژانتین توصیف کرد و گفت بازیکنانش او را از شدت هیجان بیکلام کردهاند.
بخشی از جشن اما با حاشیه همراه شد. لیساندرو مارتینز و جیووانی لو سلسو بنری با مضمون ادعای حاکمیت آرژانتین بر جزایر فالکلند یا مالویناس در دست گرفتند. مقررات ورزشگاههای فیفا نمایش پیامهای سیاسی را ممنوع میکند و یک مقام بریتانیایی خواستار بررسی رسمی ماجرا شد؛ فیفا در زمان انتشار گزارش، واکنش نهایی خود را اعلام نکرده بود.
بنابراین جشن آرژانتین فقط بازتاب یک صعود فوتبالی نبود؛ رقابت تاریخی و سیاسی دو کشور نیز بار دیگر به فضای مسابقه راه پیدا کرد.
شکستی که رکورد تماشاگران را شکست
دیدار انگلیس و آرژانتین یکی از پربینندهترین مسابقات این دوره بود. پخش انگلیسیزبان مسابقه در آمریکا بهطور متوسط بیش از ۱۵ میلیون بیننده داشت و در لحظات اوج از ۲۲ میلیون نفر عبور کرد؛ رقمی که رکورد پخش انگلیسی یک نیمهنهایی جام جهانی را شکست.
در بریتانیا نیز تعداد بینندگان در اوج به ۲۴ میلیون نفر رسید و حدود ۸۵ درصد کل تماشای تلویزیونی آن ساعت را دربر گرفت. این مسابقه پربینندهترین پخش زنده تلویزیونی بریتانیا در سال ۲۰۲۶ گزارش شد.
آرژانتین–اسپانیا؛ فینال قهرمانان
آرژانتین در فینال به مصاف اسپانیا میرود؛ تیمی که در نیمهنهایی فرانسه را دو بر صفر شکست داد. این مسابقه تقابل مدافع عنوان قهرمانی جهان با قهرمان اروپا خواهد بود و روز یکشنبه ۱۹ ژوئیه در ورزشگاه نیویورک–نیوجرسی برگزار میشود. زمان آغاز مسابقه ساعت ۲۲:۳۰ به وقت تهران است.
برای مسی، فینال مقابل اسپانیا ابعاد نمادین ویژهای دارد. او بخش اصلی دوران باشگاهی خود را در فوتبال اسپانیا گذرانده، اما تاکنون در یک مسابقه رسمی ملی برابر این تیم بازی نکرده است. در سوی دیگر، اسپانیا با مجموعهای از ستارههای جوان و ساختار مالکانه خود به دنبال پایاندادن به سلطه قهرمان آمریکای جنوبی است.
جمعبندی
انگلیس تا دقیقه ۸۵ بلیت فینال را در دست داشت، اما عقبنشینی بیش از حد و ناتوانی در حفظ توپ، زمینه یکی از تلخترین شکستهای تاریخ معاصر این تیم را فراهم کرد. انزو فرناندز بازی را مساوی کرد و لائوتارو مارتینز با ضربه سر دقیقه ۹۲، آرژانتین را به فینال فرستاد.
مسی بدون گلزنی، با دو پاس گل نتیجه را تغییر داد و نشان داد حتی در ۳۹سالگی میتواند در بزرگترین لحظات مسابقه تعیینکننده باشد. جشن پرشور آبیوسفیدها آتلانتا را فراگرفت؛ هرچند نمایش یک بنر سیاسی، بخشی از شادی صعود را به حاشیه کشاند.
آرژانتین اکنون برای ثبت اتفاقی تاریخی به میدان میرود: تبدیلشدن به نخستین تیم پس از برزیل ۱۹۶۲ که دو دوره متوالی قهرمان جهان میشود. مانع آخر، اسپانیایی است که با شکست فرانسه نشان داده برای بازپسگیری جام جهانی پس از ۱۶ سال آماده است.


251251