افشاگری محمد قربانی پس از حذف ایران؛ پیشنهاد از اروپا و وعده آشتی تیم ملی با مردم
محمد قربانی پس از نخستین تجربه حضورش در جام جهانی، از حسرت بازینکردن بیشتر، گل مردود شجاع خلیلزاده مقابل مصر، مشکلات آمادهسازی تیم ملی و پیشنهادهایی از ایران و اروپا سخن گفت. هافبک ۲۵ ساله الوحده که یکی از معدود چهرههای جوان حاضر در ترکیب ایران بود، معتقد است نسل تازه میتواند رابطه سردشده میان تیم ملی و هواداران را ترمیم کند؛ اما برای موفقیت در جام ملتهای آسیا، آمادهسازی باید از همین حالا آغاز شود.
۱۲:۱۳ - ۰۳ مرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|
تیم ملی ایران جام جهانی ۲۰۲۶ را بدون شکست، اما با حذف از مرحله گروهی به پایان رساند. شاگردان امیر قلعهنویی برابر نیوزیلند به تساوی ۲ بر ۲ رسیدند، مقابل بلژیک بدون گل مساوی کردند و در آخرین مسابقه نیز برابر مصر به نتیجه یک بر یک رضایت دادند. ایران با سه امتیاز در رتبه سوم گروه G قرار گرفت، اما نتایج سایر گروهها اجازه نداد در میان هشت تیم سوم برتر قرار بگیرد و راهی مرحله یکشانزدهم نهایی شود.
حذف با سه تساوی، بحثهای فراوانی درباره ترکیب سنی تیم، تصمیمهای کادر فنی و میزان استفاده از بازیکنان جوان به وجود آورد. در میان نفرات جوانتر، محمد قربانی یکی از معدود بازیکنانی بود که در سالهای منتهی به جام جهانی به اردوهای تیم ملی دعوت شد و در حساسترین بازی ایران، برابر مصر، فرصت حضور در ترکیب اصلی را پیدا کرد.
قربانی در گفتوگویی تازه از تجربه متفاوت خود در جام جهانی، شب تلخ حذف، آینده باشگاهی و برنامه تیم ملی برای جام ملتهای آسیا سخن گفته است. او تأکید دارد که نسل تازه بازیکنان باید با عملکرد خود بار دیگر هواداران را به ورزشگاه بازگرداند.
نخستین جام جهانی محمد قربانی چگونه گذشت؟
قربانی حضور در جام جهانی را تحقق یکی از بزرگترین آرزوهای دوران کودکی خود توصیف کرد. از نگاه او، ورود به کمپ مسابقات، تمرین در فضای جام جهانی و شنیدن سوت آغاز دیدار با مصر، لحظاتی بودند که برای همیشه در ذهنش باقی خواهند ماند.
هافبک الوحده در ۲۵ سالگی نخستین حضورش در این تورنمنت را تجربه کرد. نام او در فهرست نهایی ۲۶ نفره ایران قرار داشت و کادر فنی در مسابقه سوم گروهی، زمانی که تیم ملی برای زنده نگهداشتن شانس صعود به پیروزی نیاز داشت، او را در ترکیب اصلی قرار داد.
قربانی معتقد است در دیدار با مصر از نظر دوندگی، توپگیری و آمادگی بدنی نمایش مناسبی ارائه داده است. او همچنین انتظار داشت با توجه به شرایط جسمانی و ذهنیاش، در مسابقات بیشتری به میدان برود، اما تصمیم نهایی را حق کادر فنی دانست.
این موضع از یک سو نشاندهنده رضایت او از نخستین تجربه جام جهانی است و از سوی دیگر، حسرت فرصتی را آشکار میکند که شاید میتوانست زودتر در اختیار یکی از جوانترین هافبکهای تیم قرار بگیرد.
حسرت گل مردود مقابل مصر
دیدار ایران و مصر یکی از دراماتیکترین مسابقات گروه G بود. مصر ابتدا جلو افتاد، اما ایران با گل رامین رضاییان به بازی برگشت. در وقتهای تلفشده، شجاع خلیلزاده دروازه حریف را باز کرد و بازیکنان ایران برای چند لحظه تصور کردند گل صعود به مرحله حذفی به ثمر رسیده است؛ بااینحال، بررسی کمکداور ویدیویی آفساید را تأیید کرد و مسابقه یک بر یک پایان یافت.
قربانی در شکلگیری این موقعیت نقش مستقیم داشت. ضربه او پس از برخورد به بدن دروازهبان مصر مقابل خلیلزاده قرار گرفت و مدافع ایران توپ را وارد دروازه کرد.
او معتقد است دروازهبان روی ضربه نخست واکنش آگاهانهای نداشت و توپ پس از برخورد به بدنش برگشت. به گفته قربانی، اعلام آفساید گل خلیلزاده مانند آب سردی بر بازیکنان ایران بود؛ زیرا آن گل میتوانست مسیر صعود را کاملاً تغییر دهد. گزارش فنی فیفا نیز حضور کامل قربانی در این مسابقه و گل مردود دقیقه ۹۴ ایران را ثبت کرده است.
خوشحالی جنجالی شجاع خلیلزاده از کجا آمد؟
خوشحالی بازیکنان ایران پس از گل مردود خلیلزاده در شبکههای اجتماعی واکنشهای زیادی ایجاد کرد. قربانی توضیح داد این حرکت از قبل توسط عکاس تیم پیشنهاد شده بود و قرار بود پس از گل نخست ایران اجرا شود، اما بازیکنان آن را هنگام گل دوم انجام دادند.
با مردودشدن گل، تصاویر شادی بازیکنان به یکی از تلخترین قابهای جام برای هواداران ایرانی تبدیل شد. چند ثانیهای که ابتدا امید صعود را ایجاد کرد، پس از تصمیم VAR جای خود را به اضطراب و ناامیدی داد.
شب حذف ایران؛ انتظار برای معجزه در رستوران تیم
ایران پس از تساوی مقابل مصر هنوز شانس محدودی برای قرارگرفتن در جمع تیمهای سوم برتر داشت و باید منتظر نتایج سایر گروهها میماند.
قربانی میگوید بازیکنان در رستوران محل اقامت جمع شده بودند و مسابقات مرتبط با سرنوشت تیم را دنبال میکردند. گل الجزایر مقابل اتریش امید را افزایش داد، اما گل تساوی دیرهنگام اتریش محاسبات را تغییر داد و حذف ایران را قطعی کرد. خبرگزاری آسوشیتدپرس نیز این حذف را نتیجهای بسیار نزدیک و وابسته به گل لحظات پایانی اتریش توصیف کرده است.
قربانی آن شب را یکی از سختترین روزهای زندگی خود و همتیمیهایش دانست. ایران سه بار مساوی کرده بود، هیچ مسابقهای را نباخته بود و تنها چند لحظه تا صعود فاصله داشت، اما در قالب جدید ۴۸ تیمی نیز سه امتیاز برای حضور در دور حذفی کافی نبود.
به گفته این بازیکن، امیر قلعهنویی پس از قطعیشدن حذف از تلاش بازیکنان تشکر کرد و نتیجه را روی بد فوتبال گذاشت؛ هرچند انتقادها در داخل کشور بیشتر متوجه انتخاب ترکیب، سن برخی بازیکنان و استفاده محدود از نیروهای جوان بود.
آیا مشکلات آمادهسازی باعث حذف ایران شد؟
تیم ملی پیش از جام جهانی با مشکلاتی مانند محدودیتهای ویزا، تغییر محل استقرار، پروازهای مکرر و لغوشدن برخی برنامههای تدارکاتی مواجه شد. ایران به دلیل شرایط دیپلماتیک و محدودیتهای سفر، بهجای استقرار کامل در آمریکا بخشی از برنامههای خود را در مکزیک دنبال کرد. آسوشیتدپرس نیز در گزارش حذف ایران به مشکلات ویزا، محدودیتهای سفر و شرایط پیچیده آمادهسازی اشاره کرده است.
قربانی اعتقاد دارد اگر تیم میتوانست زودتر در آمریکا مستقر شود و تمرینهای منظمتری انجام دهد، عملکرد بهتری به نمایش میگذاشت و حتی امکان پیروزی در مسابقه نخست نیز وجود داشت.
این مشکلات میتوانند بخشی از نتیجه را توضیح دهند، اما تمام مسئولیت را از کادر فنی و بازیکنان دور نمیکنند. ایران مقابل نیوزیلند دو بار گل خورد، برابر بلژیک نتوانست موقعیتهای خود را به گل تبدیل کند و در دیدار مصر نیز تا دقایق پایانی برای جبران نتیجه تحت فشار بود.
آمادهسازی نامناسب یک عامل مؤثر بود، اما استفاده از ترکیب مناسب، مدیریت مسابقه و تبدیل فرصتها نیز در اختیار خود تیم قرار داشت.
انتقاد از تیم مسن؛ قربانی نماینده نسل جدید است؟
یکی از اصلیترین انتقادهای پس از جام جهانی، میانگین سنی بالا و ادامه حضور تعدادی از بازیکنان باتجربه بود. قربانی در این میان نماد گروهی از بازیکنانی است که از تیم امید به تیم بزرگسالان رسیدهاند و انتظار دارند در چرخه آینده نقش بیشتری داشته باشند.
او تاکنون ۱۷ بازی ملی انجام داده و در پست هافبک دفاعی بازی میکند. توانایی در توپگیری، پوشش فضای مقابل مدافعان و دوندگی بالا میتواند او را به یکی از گزینههای ثابت دوره تازه تیم ملی تبدیل کند.
جوانگرایی البته نباید به معنای حذف ناگهانی تمام بازیکنان باتجربه باشد. تیم ملی برای موفقیت به ترکیبی از انرژی بازیکنان جوان و تجربه نفراتی نیاز دارد که شرایط مسابقات بزرگ را میشناسند. مسئله اصلی، ایجاد رقابت واقعی و انتخاب بازیکن بر اساس آمادگی روز است، نه سابقه یا سن بهتنهایی.
قربانی گفته است نسل بازیکنانی که چند سال قبل در تیم امید حضور داشتند، بهتدریج وارد تیم اصلی میشود. هدف این نسل، به تعبیر او، ایجاد دوباره حس خوب میان مردم و تیم ملی است.
«میخواهیم تیم ملی را با مردم آشتی دهیم»
این بخش از صحبتهای قربانی شاید مهمترین پیام مصاحبه او باشد. فاصله عاطفی بخشی از هواداران با تیم ملی در سالهای اخیر فقط به نتایج مربوط نبوده و مسائل مدیریتی، انتخاب بازیکنان، کیفیت بازی و فضای پیرامون تیم نیز در آن نقش داشتهاند.
قربانی امیدوار است ترکیب نسل جدید با بازیکنان باتجربه بتواند این رابطه را ترمیم کند؛ بهگونهای که در مسابقات تیم ملی، ورزشگاه آزادی دوباره با حضور کامل هواداران پر شود.
این هدف با یک شعار محقق نمیشود. هواداران زمانی دوباره به تیم نزدیک میشوند که جوانگرایی واقعی ببینند، فوتبال تهاجمی و قابلقبولی تماشا کنند و احساس کنند انتخاب بازیکنان بر اساس شایستگی انجام میشود.
جام ملتهای آسیا میتواند نخستین آزمون جدی این وعده باشد.
جام ملتهای آسیا چه زمانی برگزار میشود؟
جام ملتهای آسیا ۲۰۲۷ از هفتم ژانویه تا پنجم فوریه ۲۰۲۷ در عربستان سعودی برگزار خواهد شد. رقابتها در ریاض، جده و الخبر انجام میشوند و تیم ملی ایران حدود پنج ماه برای آمادهسازی فرصت دارد.
قربانی تأکید کرده است برنامهریزی باید از نخستین فیفادی پیشرو آغاز شود. از نگاه او، ایران برای رقابت با تیمهایی مانند ژاپن، کره جنوبی و استرالیا به اردوهای منظم، بازیهای تدارکاتی باکیفیت و امکانات مناسب نیاز دارد.
این هشدار با تجربه جام جهانی ارتباط مستقیم دارد. تیمی که از لغو مسابقات دوستانه و مشکلات سفر آسیب دیده، نمیتواند همان الگو را پیش از جام ملتها تکرار کند و انتظار نتیجهای متفاوت داشته باشد.
ایران از سال ۱۹۷۶ تاکنون قهرمان آسیا نشده است. برای پایاندادن به این انتظار طولانی، صرف تغییر چند بازیکن کافی نیست و برنامه آمادهسازی، ثبات فنی و تصمیمگیری شفاف اهمیت بیشتری خواهد داشت.
پیشنهاد از ایران، امارات و اروپا
قربانی دو سال دیگر با باشگاه الوحده امارات قرارداد دارد، اما مدعی شده است پیشنهادهای جدی دیگری نیز دریافت کرده است. او از علاقه دو تیم ایرانی، چند باشگاه اماراتی و گزینههایی از فوتبال لهستان و کرواسی خبر داده، اما نام هیچ باشگاهی را اعلام نکرده است. تصمیم نهایی نیز به نظر باشگاه الوحده وابسته خواهد بود.
با توجه به سن و تجربه حضور در لیگ روسیه، امارات و تیم ملی، بازگشت به اروپا میتواند برای پیشرفت فنی او اهمیت بیشتری داشته باشد. بازی منظم در یک لیگ اروپایی، حتی خارج از پنج لیگ بزرگ، معمولاً بازیکن را با سرعت بالاتر مسابقه، فشار تاکتیکی و رقابت جدیتری مواجه میکند.
در مقابل، انتقال به یکی از تیمهای بزرگ ایران میتواند حضور ثابت، توجه رسانهای و نقش محوریتری برای او ایجاد کند. باقیماندن در الوحده نیز انتخاب کمریسکتری است؛ زیرا با محیط باشگاه و لیگ امارات آشنایی دارد و قراردادش همچنان معتبر است.
قربانی گفته است هنوز تصمیم نگرفته و تابع نظر باشگاه خواهد بود. تا زمان اعلام رسمی الوحده یا باشگاه خریدار، پیشنهادهای مطرحشده را باید در حد گفتههای خود بازیکن دانست.
آینده تیم ملی از مسیر قربانیها میگذرد
محمد قربانی جام جهانی را با حسرت به پایان رساند؛ حسرت بازینکردن بیشتر، ضربهای که میتوانست به گل تبدیل شود و صعودی که در آخرین لحظات از دست رفت. بااینحال، بازی کامل مقابل مصر نشان داد او میتواند در مسابقات پرفشار نیز مسئولیت بپذیرد.
پرسش اصلی اکنون این نیست که تیم ملی باید تمام بازیکنان باتجربه را کنار بگذارد یا نه؛ بلکه این است که آیا بازیکنانی مانند قربانی فرصت مستمر و واقعی برای تبدیلشدن به ستونهای تیم خواهند داشت؟
تیم ملی برای آشتی با مردم، علاوه بر نتیجه، به نشانهای از تغییر نیاز دارد. اعتماد به نسل جدید، آمادهسازی حرفهای و انتخاب ترکیب بر اساس شایستگی میتواند این تغییر را ملموس کند.
جام جهانی برای ایران با سه تساوی و حذف پایان یافت، اما برای محمد قربانی شاید آغاز دورهای تازه باشد؛ دورهای که در آن باید از یک بازیکن جوان حاضر در اردوها، به مهره ثابت خط میانی و یکی از رهبران نسل آینده تیم ملی تبدیل شود.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
