سرمربی جدید آلومینیوم از شیراز آمد؛ پیروز قربانی مأمور نجات ایرالکو شد
انتخاب قربانی پس از بررسی چند گزینه انجام شد. پیش از قطعیشدن قرارداد، نام ساکت الهامی و رضا عنایتی نیز در میان گزینههای مدیران آلومینیوم مطرح بود، اما مذاکرات مثبت با سرمربی سابق فجر سپاسی باعث شد او به انتخاب نهایی باشگاه تبدیل شود. مجتبی حسینی نیز پس از جدایی از تیم اراکی، راهی نساجی مازندران شد.
جدول عملکرد پیروز قربانی و آلومینیوم اراک
| تیم | تعداد بازی | امتیاز | میانگین امتیاز در هر مسابقه | رتبه |
|---|---|---|---|---|
| فجر سپاسی با پیروز قربانی | ۲۳ | ۳۰ | حدود ۱.۳۰ | هشتم |
| آلومینیوم با مجتبی حسینی | ۲۲ | ۲۲ | ۱.۰۰ | سیزدهم |
آمار نشان میدهد فجر سپاسی در فصل گذشته بهطور متوسط در هر مسابقه حدود ۰.۳ امتیاز بیشتر از آلومینیوم کسب کرده است. هرچند مقایسه مستقیم دو تیم بدون درنظرگرفتن کیفیت بازیکنان، بودجه و برنامه مسابقات کامل نیست، این اختلاف نشان میدهد مدیران آلومینیوم انتظار دارند قربانی ثبات بیشتری به نتایج تیم بدهد.
پیروز قربانی چگونه به نیمکت آلومینیوم رسید؟
قربانی در تیر ۱۴۰۳ هدایت فجر سپاسی را بر عهده گرفت و در نخستین فصل حضور خود، نماینده شیراز را با قهرمانی در لیگ دسته اول به لیگ برتر بازگرداند. فجر در فصل بعد نیز با وجود تازهواردبودن، در ۲۳ مسابقه هشت پیروزی، شش تساوی و ۹ شکست به دست آورد و با ۳۰ امتیاز در جایگاه هشتم ایستاد.
پیروزی مقابل تیمهایی مانند تراکتور، پرسپولیس و گلگهر از نتایج شاخص فجر تحت هدایت این مربی بود. قربانی در مجموع ۵۷ مسابقه لیگ یک و لیگ برتر روی نیمکت تیم شیرازی نشست و حاصل کار او ۲۷ پیروزی، ۱۵ تساوی و ۱۵ شکست بود.
با وجود این نتایج، همکاری قربانی و فجر سپاسی در میانه تیر ۱۴۰۵ به پایان رسید. جدایی او در شرایطی رخ داد که فجر در نیمه بالایی جدول قرار داشت و همین کارنامه باعث شد نامش خیلی زود در فهرست گزینههای چند باشگاه قرار بگیرد. آلومینیوم در نهایت سریعتر از سایر تیمها وارد مذاکره شد و قرارداد او را نهایی کرد.
چرا آلومینیوم سراغ قربانی رفت؟
مهمترین دلیل انتخاب قربانی را میتوان توانایی او در نتیجهگرفتن با تیمی کمهزینه و تازهوارد دانست. فجر سپاسی پس از صعود به لیگ برتر نهتنها درگیر سقوط نشد، بلکه تا پایان هفته بیستوسوم بالاتر از نیمی از تیمهای لیگ قرار گرفت. چنین کارنامهای برای باشگاهی مانند آلومینیوم که معمولاً به جای خریدهای بسیار گران بر بازیکنان جوان و ساختار تیمی تکیه میکند، جذاب است.
آلومینیوم در سالهای گذشته با مجتبی حسینی به میداندادن به بازیکنان جوان مشهور شد. حسینی در مقاطعی حتی از هفت بازیکن زیر ۲۳ سال در یک مسابقه استفاده کرد و تیم اراکی در دو دوره متوالی لیگ برتر به رتبه هشتم رسید؛ بااینحال، سقوط به جایگاه سیزدهم در فصل بیستوپنجم مدیران باشگاه را به تغییر کادر فنی رساند.
قربانی نیز در فجر نشان داد به استفاده از تیمی دونده و منظم علاقه دارد. بنابراین انتخاب او بیش از آنکه تغییر کامل مسیر فنی آلومینیوم باشد، تلاشی برای ادامه سیاست جوانگرایی همراه با بهبود نتیجهگیری محسوب میشود.
مأموریت نخست؛ دورکردن آلومینیوم از پایین جدول
آلومینیوم در فصل گذشته از ۲۲ بازی پنج پیروزی، هفت تساوی و ۱۰ شکست به دست آورد. سبزپوشان فقط ۱۴ گل زدند و ۲۱ گل دریافت کردند و با تفاضل منفی هفت، پایینتر از پیکان و بالاتر از شمسآذر قرار گرفتند.
این آمار نشان میدهد مهمترین مشکل تیم فقط خط دفاعی نبوده است. میانگین کمتر از ۰.۷ گل زده در هر مسابقه، فشار زیادی روی مدافعان وارد میکند و آلومینیوم برای فاصلهگرفتن از منطقه خطر به افزایش قدرت تهاجمی نیاز دارد.
قربانی باید در نخستین مرحله، بازیکنان مؤثر خط حمله را حفظ یا جایگزینهای مناسبی جذب کند. تعیین تکلیف مهاجمان، اضافهکردن بازیکنی خلاق در میانه میدان و افزایش کیفیت ضربات آخر میتواند مهمترین بخش برنامه نقلوانتقالاتی سرمربی جدید باشد.
تفاوت شرایط فجر و آلومینیوم
قربانی در فجر با تیمی کار میکرد که بهتازگی صعود کرده بود و هدف اولیهاش حفظ سهمیه لیگ برتر محسوب میشد. کسب رتبه هشتم، عملکردی فراتر از انتظار برای چنین تیمی بود.
شرایط در آلومینیوم متفاوت است. تیم اراکی پیش از فصل گذشته دو بار پیاپی در رتبه هشتم قرار گرفته بود؛ بنابراین مدیران و هواداران احتمالاً تنها به ماندن در لیگ رضایت نخواهند داد. بازگشت به نیمه بالایی جدول و نزدیکشدن به تیمهای تکرقمی، حداقل انتظار از کادر فنی جدید خواهد بود.
علاوه بر این، قربانی باید میراث مجتبی حسینی در زمینه پرورش بازیکنان جوان را حفظ کند. کنارگذاشتن ناگهانی سیاست جوانگرایی میتواند هزینه تیم را افزایش دهد، درحالیکه تکیه بیشازحد بر نفرات کمتجربه نیز احتمال تکرار نوسانات فصل گذشته را بالا میبرد.
کارنامه سرمربی جدید آلومینیوم
قربانی پیش از حضور در فجر سپاسی، هدایت تیمهای نفت و گاز گچساران، شهرداری آستارا، رایکای بابل و سردار بوکان را بر عهده داشت. او همچنین بهعنوان مربی در کادر فنی سایپا و راهآهن فعالیت کرده است. آلومینیوم ششمین تجربه باشگاهی متفاوت او در مقام سرمربی محسوب میشود.
او پیش از ورود به مربیگری، سابقه بازی ملی و حضور در تیمهایی مانند استقلال، مس کرمان، سایپا، راهآهن و صبای قم را داشت. تجربه حضور در تیمهای بزرگ و سالها بازی در خط دفاعی میتواند در ساماندادن ساختار دفاعی آلومینیوم مؤثر باشد، اما موفقیت نهایی او بیشتر به کیفیت نقلوانتقالات و حفظ بازیکنان کلیدی وابسته خواهد بود.
سه چالش مهم قربانی در اراک
نخستین چالش، زمان محدود آمادهسازی است. آلومینیوم پس از پایان همکاری با مجتبی حسینی با چند گزینه مذاکره کرد و قربانی در فاصله نسبتاً کوتاهی تا آغاز فصل انتخاب شد. او باید کادر فنی، فهرست بازیکنان و برنامه اردوهای تیم را بهسرعت نهایی کند.
چالش دوم، بهبود خط حمله خواهد بود. تیمی که در ۲۲ بازی فقط ۱۴ گل زده، برای رسیدن به نیمه بالایی جدول به مهاجمان مؤثرتر و تنوع تاکتیکی بیشتری نیاز دارد.
چالش سوم، مدیریت انتظارات است. قهرمانی در لیگ یک و رتبه هشتم فجر، توقعات را از قربانی بالا برده است؛ اما آلومینیوم با شرایط مالی، ترکیب و محدودیتهای متفاوتی وارد فصل جدید میشود. نتیجه نگرفتن در هفتههای نخست میتواند خیلی زود فشار را افزایش دهد.
جمعبندی
انتصاب پیروز قربانی را میتوان یکی از انتخابهای قابلتوجه نیمکتهای لیگ برتر در آستانه فصل جدید دانست. او با سابقه صعود همراه فجر سپاسی و کسب ۳۰ امتیاز در نخستین فصل حضور این تیم در لیگ برتر، به اراک میرود تا آلومینیومی را بازسازی کند که فصل گذشته با ۲۲ امتیاز در رتبه سیزدهم قرار گرفت.
هدف اولیه، دورشدن از پایین جدول و بازگرداندن ثبات به نتایج است؛ اما موفقیت واقعی زمانی رقم میخورد که آلومینیوم در کنار ادامه جوانگرایی، قدرت گلزنی خود را افزایش دهد و دوباره به جمع تیمهای تکرقمی برسد.
قربانی در شیراز نشان داد توانایی ساختن تیمی رقابتی با امکانات محدود را دارد. حالا باید دید آیا او میتواند همان فرمول را در اراک نیز تکرار کند یا فشار انتظارات و زمان محدود نقلوانتقالات، مأموریت تازهاش را پیچیده خواهد کرد.