کد خبر: ۶۶۲۷۵۷

بازگشت صادق محرمی به پرسپولیس؛ خرید فنی تارتار یا یک ریسک پرهزینه نقل‌وانتقالاتی؟

محرمی
انتشار خبر درخواست رسمی پرسپولیس برای جذب صادق محرمی از تراکتور، یکی از بحث‌برانگیزترین پرونده‌های نقل‌وانتقالات تابستانی را شکل داده است. محرمی با سابقه قهرمانی همراه پرسپولیس، سال‌ها حضور در دیناموزاگرب و بازی در رقابت‌های اروپایی، نام کوچکی در فوتبال ایران نیست؛ اما کارنامه دو فصل اخیر او تحت تأثیر پارگی رباط صلیبی و کاهش محسوس دقایق بازی قرار داشته است. اکنون که مهدی تارتار پروژه جوان‌سازی و بازسازی فهرست سرخ‌پوشان را آغاز کرده، این پرسش مطرح است که بازگرداندن یک مدافع راست ۳۰ ساله، تصمیمی مبتنی بر ارزیابی پزشکی و فنی است یا خریدی متکی به خاطره، سابقه و شهرت؟
۱۶:۰۶ - ۰۷ مرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|

براساس گزارش‌های منتشرشده، باشگاه پرسپولیس با ارسال نامه به تراکتور، شرایط جذب صادق محرمی را جویا شده است. برخی منابع نوشته‌اند این بازیکن نیز برای بازگشت به تیم سابق خود تمایل دارد و ادامه مذاکرات به پاسخ باشگاه تبریزی وابسته است. بااین‌حال، تا زمان تنظیم این گزارش هیچ‌یک از دو باشگاه از توافق نهایی، مبلغ رضایت‌نامه یا امضای قرارداد خبر نداده‌اند. بنابراین محرمی فعلاً «گزینه پرسپولیس» است، نه خرید قطعی این باشگاه.

محرمی تابستان ۱۴۰۴ با قراردادی دوساله به تراکتور پیوست؛ در نتیجه، یک فصل دیگر از قرارداد او باقی مانده و جدایی‌اش به موافقت باشگاه مالک نیاز دارد. پرسپولیس حتی در صورت توافق شخصی با بازیکن نمی‌تواند بدون دریافت رضایت‌نامه، قرارداد او را ثبت کند.

این نکته اهمیت زیادی دارد، زیرا هر انتقال باید با مجموع هزینه‌ها سنجیده شود: مبلغ رضایت‌نامه، دستمزد بازیکن، پاداش‌ها و ریسک پزشکی. بازگشت رایگان یک بازیکن باتجربه با خرید او از باشگاه رقیب، دو تصمیم اقتصادی کاملاً متفاوت است.

ادعای مازاد بودن محرمی تأیید نشده است

در برخی مطالب، صادق محرمی بازیکنی معرفی شده که محمد ربیعی او را نمی‌خواهد و از فهرست تراکتور خارج کرده است. شواهد رسمی موجود فعلاً این ادعا را تأیید نمی‌کند. نام محرمی همچنان در فهرست بازیکنان وب‌سایت رسمی تراکتور دیده می‌شود و او در دیدار تدارکاتی اخیر این تیم مقابل گل‌گهر نیز به میدان رفته است.

حضور در مسابقه دوستانه الزاماً به معنای قرارداشتن در ترکیب اصلی فصل آینده نیست، اما نشان می‌دهد نمی‌توان با قطعیت از کنار گذاشته‌شدن او سخن گفت. ممکن است تراکتور حاضر به مذاکره باشد، ممکن است پیشنهاد مالی مناسبی را بررسی کند یا شاید کادر فنی برای او نقشی محدود در نظر گرفته باشد؛ هیچ‌کدام از این احتمالات تاکنون رسماً اعلام نشده‌اند.

این همان نقطه‌ای است که تفاوت میان خبر و تفسیر اهمیت پیدا می‌کند. «نامه پرسپولیس» یک گزارش مشخص است، اما «ناامیدی کامل تراکتور از محرمی» هنوز در حد برداشت رسانه‌ای باقی مانده است.

آمار فصل گذشته چه می‌گوید؟

محرمی فصل گذشته در ۱۷ مسابقه برای تراکتور به میدان رفت، اما مجموع حضورش در زمین تنها ۶۰۱ دقیقه بود؛ یعنی به‌طور میانگین حدود ۳۵ دقیقه در هر مسابقه. این آمار نشان می‌دهد او بازیکن ثابت و تمام‌وقت ترکیب تراکتور نبوده، ولی با ادعای مجموع بازی کمتر از ۵۰۰ دقیقه نیز مطابقت ندارد.

محدودبودن دقایق بازی می‌تواند دلایل مختلفی داشته باشد: رقابت با دانیال اسماعیلی‌فر، شرایط بدنی، انتخاب تاکتیکی مربی یا مدیریت فشار پس از یک مصدومیت جدی. برای قضاوت دقیق باید گزارش پزشکی، داده‌های تمرینی و علت تعویض‌های او بررسی شود؛ اطلاعاتی که عمومی نیست.

در نتیجه، نمی‌توان تنها با اشاره به ۶۰۱ دقیقه بازی نتیجه گرفت محرمی دیگر توان رقابت در سطح بالا را ندارد. در مقابل، این میزان حضور نیز برای اثبات بازگشت کامل او به شرایط دوران اوج کافی نیست. تصمیم منطقی پرسپولیس باید بر تست‌های پزشکی و بدنی تازه متکی باشد، نه بر خاطرات دوران برانکو یا اعتبار بازی در اروپا.

رباط صلیبی؛ مهم‌ترین متغیر این انتقال

محرمی دی‌ماه ۱۴۰۲، هنگام دیدار ایران و امارات در جام ملت‌های آسیا، از ناحیه رباط صلیبی زانوی چپ آسیب دید و ادامه فصل ۲۰۲۴-۲۰۲۳ را از دست داد. او پس از جراحی و دوره طولانی بازتوانی بازگشت، اما در فصل بعد فقط هشت بازی برای دیناموزاگرب انجام داد.

پارگی رباط صلیبی لزوماً پایان فوتبال یک بازیکن نیست و نمونه‌های فراوانی از بازگشت موفق وجود دارد. بااین‌حال، برای مدافع کناری که سرعت، تغییر جهت، استارت‌های مکرر و رفت‌وبرگشت طولی بخش مهمی از بازی اوست، ارزیابی دقیق قدرت عضلانی، ثبات زانو و توان تحمل مسابقات متوالی ضروری است.

پرسپولیس پیش از هر توافقی باید تست پزشکی جامع، داده‌های GPS، تعداد دوندگی‌های سرعتی و سابقه مصدومیت‌های بعدی را بررسی کند. نام بزرگ و سابقه اروپایی نمی‌تواند جای این ارزیابی‌ها را بگیرد.

آیا پرسپولیس در دفاع راست به محرمی نیاز دارد؟

پرسپولیس پیش‌تر مهدی تیکدری را با نظر تارتار جذب کرده است. این بازیکن ۲۹ ساله در فصل گذشته برای گل‌گهر پنج گل و دو پاس گل ثبت کرد و علاوه بر دفاع راست، توانایی بازی در نقش وینگر را دارد. سهیل صحرایی نیز در جریان معامله انتقال پوریا شهرآبادی به گل‌گهر رفت تا گزینه جوان سرخ‌ها در این پست از فهرست خارج شود.

بنابراین جذب یک دفاع راست دیگر ذاتاً تصمیم عجیبی نیست. تیمی که در چند تورنمنت حضور دارد، نمی‌تواند تنها با یک بازیکن تخصصی وارد فصل شود. مصدومیت، محرومیت و افت فرم می‌تواند کل سمت راست تیم را دچار مشکل کند.

سؤال اصلی این است که آیا محرمی مناسب‌ترین ذخیره یا رقیب برای تیکدری است. اگر تارتار دفاع راستی با تجربه بین‌المللی، توانایی حفظ توپ و مشارکت در حمله می‌خواهد، محرمی در شرایط مطلوب می‌تواند گزینه قابل‌توجهی باشد. اما اگر هدف اصلی جوان‌سازی، کاهش میانگین سنی و ساختن دارایی قابل فروش است، خرید یک بازیکن ۳۰ ساله با سابقه مصدومیت سنگین با این سیاست هماهنگی کاملی ندارد.

تناقض احتمالی در پروژه جوان‌سازی تارتار

مهدی تارتار پس از قبول هدایت پرسپولیس، تغییرات گسترده‌ای را در فهرست آغاز کرد و بازیکنانی جوان‌تر مانند محمدمهدی زارع و پوریا شهرآبادی را به ترکیب اضافه کرد. در چنین پروژه‌ای، جذب بازیکن باتجربه ممنوع یا نادرست نیست؛ هیچ تیم مدعی‌ای نمی‌تواند فقط با جوانان وارد فصل شود.

تناقض زمانی شکل می‌گیرد که باشگاه بازیکنان مسن را به دلیل افت بدنی کنار بگذارد و سپس بازیکنی هم‌سن با سابقه مصدومیت بیشتر را با هزینه رضایت‌نامه جذب کند. مدیران پرسپولیس باید توضیح دهند محرمی قرار است چه نقشی داشته باشد، چه مزیتی نسبت به گزینه‌های ارزان‌تر ارائه می‌دهد و وضعیت پزشکی او چگونه ارزیابی شده است.

تفاوت یک خرید حرفه‌ای و یک انتقال احساسی دقیقاً در پاسخ به همین پرسش‌هاست.

خاطره برانکو برای امضای قرارداد کافی نیست

صادق محرمی در دوره برانکو ایوانکوویچ یکی از بازیکنان محبوب پرسپولیس بود و از همین تیم به دیناموزاگرب رفت. او نزدیک به هفت سال در ساختار باشگاه کروات حضور داشت و دینامو هنگام جدایی‌اش، از نقش او در یکی از موفق‌ترین نسل‌های باشگاه تقدیر کرد.

این سابقه ارزشمند است، اما فوتبال امروز با گذشته قرارداد نمی‌بندد. پرسپولیس باید نسخه سال ۱۴۰۵ محرمی را بخرد، نه بازیکنی را که هشت سال پیش در جناح راست تیم برانکو می‌درخشید.

استفاده از عنوان‌هایی مانند «پسر محبوب برانکو» برای جلب توجه مخاطب قابل فهم است، اما برای تصمیم‌گیری فنی ارزشی ندارد. ملاک باید آمادگی کنونی، قیمت نهایی، نقش تاکتیکی و احتمال حضور مستمر باشد.

نقش مدیران و ایجنت‌ها؛ مشکل اصلی نبود شفافیت است

بازار نقل‌وانتقالات بدون ایجنت قابل تصور نیست. واسطه حرفه‌ای وظیفه دارد از منافع بازیکن دفاع کند، پیشنهادها را بررسی کند و قرارداد مناسبی بسازد. مسئله فوتبال ایران، وجود ایجنت نیست؛ مشکل از جایی آغاز می‌شود که فرایند خرید، مبلغ کمیسیون و معیار انتخاب بازیکن شفاف نباشد.

وقتی معلوم نیست پیشنهاد بازیکن از واحد استعدادیابی آمده، سرمربی آن را درخواست کرده یا یک واسطه معامله را شکل داده است، هر انتقال ناموفق به شایعه دلالی دامن می‌زند. راه‌حل، اتهام‌زنی بدون سند نیست؛ باشگاه باید مسئولیت تصمیم را بپذیرد و درباره ضرورت فنی و اقتصادی خرید توضیح دهد.

اگر پرسپولیس پس از تست‌های پزشکی، تحلیل داده‌ها و مذاکره مالی مناسب به این نتیجه برسد که محرمی می‌تواند در رقابت با تیکدری مفید باشد، بازگشت او قابل دفاع است. اگر باشگاه صرفاً تحت تأثیر نام، خاطره و فشار بازار عمل کند، این انتقال می‌تواند به نمونه دیگری از هزینه برای گذشته تبدیل شود.

محرمی؛ فرصت احیا یا خریدی برخلاف مسیر پرسپولیس؟

پرونده صادق محرمی را نباید پیش از تکمیل اطلاعات محکوم یا تأیید کرد. او تجربه‌ای دارد که کمتر مدافع ایرانی به آن رسیده، اما دقایق محدود فصل گذشته و سابقه رباط صلیبی هشدارهایی واقعی هستند. از سوی دیگر، برخلاف برخی ادعاها، محرمی فعلاً در فهرست تراکتور قرار دارد و در مسابقات آماده‌سازی نیز بازی کرده است.

پرسپولیس برای جذب او باید رضایت‌نامه بپردازد و احتمالاً قراردادی متناسب با سابقه ملی و اروپایی‌اش پیشنهاد کند. چنین معامله‌ای تنها زمانی منطقی است که گزارش پزشکی مثبت، نقش تاکتیکی روشن و هزینه قابل قبول داشته باشد.

هواداران حق دارند بپرسند چرا باشگاهی که از جوان‌سازی سخن می‌گوید، به دنبال یک مدافع ۳۰ ساله رفته است. پاسخ این پرسش را نباید تیترهای نوستالژیک یا فعالیت واسطه‌ها تعیین کند؛ مدیران و کادر فنی پرسپولیس باید با تصمیمی مستند نشان دهند که محرمی بخشی از برنامه آینده است، نه یادگاری گران‌قیمت از گذشته.

 

ارسال نظر
captcha
تبلیغات وانا
جدیدترین اخبار
روی خط