انفجار حاشیه پیش از انتخابات بدنسازی؛ نامه جنجالی علیه نصیرزاده و خطر ابطال دوباره مجمع
انتخابات فدراسیون بدنسازی و پرورش اندام قرار است روز ۲۰ مرداد ۱۴۰۵ در آکادمی ملی المپیک برگزار شود. این تاریخ ابتدا در جلسه هیئترئیسه فدراسیون تعیین شد و روابط عمومی فدراسیون نیز آن را بهعنوان زمان برگزاری مجمع انتخاباتی منتشر کرد. بااینحال، در خبر اولیه تسنیم تأکید شده بود که این تاریخ باید به تأیید وزارت ورزش و جوانان برسد. تا زمان تنظیم این گزارش، اطلاعیه مستقلی از سوی وزارت ورزش درباره ساعت مجمع، اعضا و فهرست قطعی نامزدها در دسترس نیست.
همین ابهام، در کنار اختلافات قدیمی میان مدیران فعلی فدراسیون و عبدالمهدی نصیرزاده، رئیس پیشین، فضای انتخابات را تحت تأثیر قرار داده است. تازهترین گزارشها مدعیاند ایرج عرب، سرپرست فدراسیون، در نامهای به وزیر ورزش گزارشی علیه نصیرزاده ارائه کرده و از ثبت یک شکایت قضایی خبر داده است. این ادعا تاکنون با انتشار متن نامه، شماره پرونده یا موضع رسمی فدراسیون همراه نشده و فعلاً باید آن را یک گزارش تأییدنشده رسانهای دانست.
انتخابات بدنسازی ۲۰ مرداد قطعی است؟
فدراسیون بدنسازی روز ششم تیر اعلام کرد ۲۰ مرداد برای برگزاری مجمع انتخاباتی انتخاب شده است. در متن منتشرشده در وبسایت رسمی فدراسیون، این تاریخ «زمان برگزاری» معرفی شد؛ اما روایت رسانهها از همان جلسه نشان میداد که تصمیم هیئترئیسه در مرحله نخست یک پیشنهاد بوده و اجرای آن به تأیید وزارت ورزش وابسته است.
این تفاوت در ادبیات اطلاعرسانی اهمیت زیادی دارد. کمتر از ۱۰ روز مانده به مجمع، انتظار میرود وزارت ورزش یا دبیرخانه انتخابات بهصورت رسمی تاریخ، ساعت، محل، ترکیب اعضای مجمع و نامزدهای واجد شرایط را اعلام کند. ادامه سکوت یا انتشار اطلاعات متناقض میتواند زمینه اعتراض نامزدها را فراهم کند و اعتبار نتیجه انتخابات را زیر سؤال ببرد.
گزارش تازه تسنیم نیز برگزاری مجمع در ۲۰ مرداد را «آزمون مهم وزارت ورزش» برای پایاندادن به بلاتکلیفی فدراسیون توصیف کرده است. این فدراسیون از دی ۱۴۰۳ رئیس منتخب و باثباتی نداشته و در این مدت دو سرپرست و یک رئیس کوتاهمدت را تجربه کرده است.
فدراسیون بدنسازی چگونه به این بنبست رسید؟
دوره چهارساله ریاست عبدالمهدی نصیرزاده در ۱۳ دی ۱۴۰۳ پایان یافت و دو روز بعد جلال نادمی بهعنوان سرپرست فدراسیون منصوب شد. پس از پایان دوره سرپرستی نادمی و برگزارنشدن انتخابات، ایرج عرب در ۲۱ تیر ۱۴۰۴ مسئولیت موقت فدراسیون را بر عهده گرفت.
انتخابات سرانجام در ۲۶ مهر ۱۴۰۴ برگزار شد و مجید تلخابی رأی اعضای مجمع را به دست آورد؛ اما عمر ریاست او کمتر از دو ماه بود. اداره کل امور مشترک فدراسیونهای ورزشی در ۲۰ آذر همان سال، به دلیل مشکل مربوط به مدرک تحصیلی تلخابی، نتیجه انتخابات را باطل کرد و ایرج عرب دوباره به صندلی سرپرستی بازگشت.
با محاسبه فاصله پایان دوره نصیرزاده تا دهم مرداد ۱۴۰۵، فدراسیون نزدیک به ۱۹ ماه است که از ثبات مدیریتی برخوردار نیست. این مدت از تعبیر «بیش از یک سال و نیم» نیز فراتر رفته و برای یکی از پرمخاطبترین فدراسیونهای ورزشی کشور، دورهای غیرعادی محسوب میشود.
آیا نصیرزاده از انتخابات کنار گذاشته شده است؟
برخی گزارشهای جدید مدعیاند پرونده عبدالمهدی نصیرزاده این بار از کمیسیون تطبیق وزارت ورزش عبور نکرده و نام او در فهرست نهایی نامزدها قرار ندارد. بااینحال، هنوز فهرست رسمی و کامل واجدان شرایط انتخابات ۲۰ مرداد منتشر نشده است؛ بنابراین نمیتوان عدم حضور او را قطعی دانست.
پرونده نصیرزاده در انتخابات قبلی نیز با تناقض و ابهام همراه بود. ابتدا نام او در فهرست نامزدهای تأییدشده دیده نمیشد، سپس یک روز پیش از مجمع، خبرهایی از بازگشت دقیقهنودی او منتشر شد. در روز انتخابات نیز باوجود طرح ادعای دریافت تأییدیه، اجازه ورود او به مجمع داده نشد.
پس از آن انتخابات، مدیران وزارت ورزش قانونیبودن روند مجمع را تأیید کردند؛ اما خود انتخابات چند هفته بعد به دلیل پرونده مدرک تحصیلی رئیس منتخب باطل شد. این زنجیره اتفاقات نشان میدهد مشکل فدراسیون تنها رقابت میان نامزدها نیست؛ بلکه فرایند تطبیق مدارک، ابلاغ صلاحیتها و نحوه اطلاعرسانی نیز نیازمند شفافیت جدی است.
ماجرای نامه ایرج عرب علیه رئیس سابق چیست؟
خبر ارسال نامه ایرج عرب به وزیر ورزش از سوی یک رسانه منتشر شده و در همان گزارش نیز با عنوان «شایعه» از آن یاد شده است. براساس این ادعا، سرپرست فدراسیون گزارشی علیه عملکرد رئیس سابق ارائه کرده و گفته فدراسیون شکایتی را در دادگاه ثبت کرده است.
تا این لحظه، نه متن کامل نامه منتشر شده، نه مشخص است شکایت احتمالی درباره چه موضوعی است و نه عبدالمهدی نصیرزاده پاسخ رسمی به آن داده است. در چنین شرایطی، نسبتدادن تخلف یا اتهام مشخص به هر یک از طرفین قابل اتکا نیست.
بااینحال، زمان انتشار خبر اهمیت دارد. طرح ادعای شکایت قضایی درست در آستانه انتخابات میتواند از سوی حامیان نصیرزاده بهعنوان اقدامی انتخاباتی تفسیر شود؛ همانطور که مخالفان او ممکن است آن را بخشی از وظیفه سرپرست برای پیگیری پروندههای فدراسیون بدانند. تنها انتشار اسناد و توضیح رسمی دو طرف میتواند این ابهام را برطرف کند.
آیا انتخابات بدنسازی هم با شکایت باطل میشود؟
نگرانی از شکایت تازه نصیرزاده پس از رأی دادگاه درباره انتخابات فدراسیون ملی ورزشهای دانشگاهی افزایش یافته است. انتخابات آن فدراسیون روز هشتم دی ۱۴۰۴ برگزار و رضا نوری بهعنوان رئیس انتخاب شد، اما نصیرزاده که از کمیسیون تطبیق مجوز حضور نگرفته بود، به مراجع قضایی شکایت کرد. شعبه دوم دادگاه عمومی حقوقی مجتمع قضایی شهید بهشتی در رأی بدوی، حکم به ابطال انتخابات داد. این رأی قابل تجدیدنظرخواهی اعلام شده است.
بنابراین، این ادعا که انتخابات ورزشهای دانشگاهی بهطور قطعی و نهایی باطل شده، هنوز نیازمند احتیاط است. رضا نوری نیز اعلام کرده فدراسیون برای رأی بدوی پاسخ و امکان اعتراض دارد.
در مورد فدراسیون بدنسازی نیز صرف احتمال شکایت به معنای ابطال انتخابات نیست. نتیجه هر دعوا به مدارک، اساسنامه، نحوه بررسی صلاحیت، ابلاغ تصمیمها و رعایت تشریفات قانونی بستگی دارد. بااینحال، سابقه پرونده دانشگاهی نشان میدهد حذف یک نامزد بدون ارائه دلایل مستند و طیکردن کامل فرایند اعتراض میتواند انتخابات را وارد یک منازعه طولانی کند.
ادعای راهاندازی کارزار حمایتی چقدر معتبر است؟
در گزارشهای اخیر از راهاندازی یک «کارزار حمایتی» برای بازگشت نصیرزاده به انتخابات سخن گفته شده، اما جزئیات قابل سنجشی درباره برگزارکنندگان، تعداد امضاها و متن مطالبات آن منتشر نشده است.
رئیس پیشین فدراسیون بدون تردید در بخشی از جامعه بدنسازی حامیانی دارد. دوره مدیریت او با توسعه برخی مسابقات، افزایش فعالیتهای رسانهای و گسترش رشتههای زیرمجموعه همراه بود؛ اما همزمان منتقدان جدی و حاشیههای مدیریتی متعددی نیز داشت. گزارشهای مربوط به انتخابات قبلی نیز از انتشار مصاحبههای حمایتی برخی ورزشکاران و اعضای مجمع حکایت داشت.
حمایت ورزشکاران یا رؤسای هیئتها بهتنهایی جایگزین تصمیم کمیسیون تطبیق نمیشود. در مقابل، رد صلاحیت یک نامزد نیز باید بر پایه معیارهای مشخص، قابل دفاع و قابل اعتراض انجام شود. نقطه اصلی اختلاف، نه محبوبیت یا مخالفت با نصیرزاده، بلکه شفافیت فرایند قانونی است.
قربانی اصلی کشمکش مدیریتی کیست؟
اداره طولانیمدت یک فدراسیون با سرپرست، تصمیمگیری راهبردی را دشوار میکند. سرپرست معمولاً مأمور برگزاری انتخابات و اداره امور جاری است و نمیتواند مانند یک رئیس چهارساله درباره ساختار فنی، قراردادهای بلندمدت، برنامههای بینالمللی و سرمایهگذاری پایدار تصمیم بگیرد.
در این وضعیت، ورزشکاران، مربیان، داوران، باشگاهها و هیئتهای استانی با تغییر مداوم سیاستها روبهرو میشوند. هر تأخیر تازه در انتخابات نیز احتمال عقبافتادن برنامههای قهرمانی، آموزشی، مبارزه با دوپینگ و تعامل با نهادهای بینالمللی را افزایش میدهد.
جامعه بدنسازی اکنون بیش از انتخاب یک نام خاص، به پایان دوره بلاتکلیفی نیاز دارد. انتخاباتی که با فهرست روشن نامزدها، امکان اعتراض قانونی، ترکیب شفاف مجمع و پاسخگویی وزارت ورزش برگزار شود، میتواند به این بحران پایان دهد؛ اما مجمعی عجولانه و مبهم احتمالاً اختلافات را از صندوق رأی به دادگاه منتقل خواهد کرد.
جمعبندی؛ انتخابات یا آغاز یک پرونده تازه؟
۲۰ مرداد میتواند روز پایان نزدیک به ۱۹ ماه سرپرستی در فدراسیون بدنسازی باشد، اما مقدمات فعلی هنوز اطمینانبخش نیست. زمان مجمع از سوی فدراسیون اعلام شده، ولی اطلاعیه جامع وزارت ورزش و فهرست نهایی نامزدها در دسترس نیست. ادعای رد صلاحیت نصیرزاده، نامه ایرج عرب، شکایت قضایی و کارزار حمایتی نیز یا تأیید رسمی نشدهاند یا جزئیات روشنی ندارند.
وزارت ورزش برای جلوگیری از تکرار تجربه انتخابات مهرماه و پرونده فدراسیون ورزشهای دانشگاهی باید پیش از مجمع، همه مراحل قانونی را شفاف کند. جامعه بدنسازی به انتخاباتی نیاز دارد که نتیجه آن چهار سال اعتبار داشته باشد، نه رأیی که چند هفته بعد در راهروهای وزارتخانه یا دادگاه به چالش کشیده شود.