معادله عجیب سربازی بیرانوند؛ یک مدال آسیایی میتواند پرونده ۹ ساله را ببندد؟
پرونده خدمت سربازی علیرضا بیرانوند، دروازهبان ملیپوش فوتبال ایران، سالهاست یکی از موضوعات بحثبرانگیز ورزش کشور است؛ پروندهای که هر بار با نزدیک شدن به زمان مشمولیت این بازیکن دوباره مطرح میشود. حالا اظهارات مهدی علینژاد، دبیرکل کمیته ملی المپیک، درباره اجرای قانون «سرباز قهرمان» معادله تازهای را پیش روی بیرانوند قرار داده است. اگر دروازهبان تراکتور بتواند با تیم امید ایران راهی بازیهای آسیایی ناگویا شود و همراه این تیم به مدال برسد، ممکن است یکی از طولانیترین داستانهای سربازی در فوتبال ایران سرانجام پیدا کند.
۱۱:۵۶ - ۱۴ مرداد ۱۴۰۵
وانانیوز|
مهدی علینژاد، دبیرکل کمیته ملی المپیک، اخیراً اعلام کرده مدالآوران بازیهای آسیایی ناگویا در صورت مشمول بودن، بدون توجه به رنگ مدال، میتوانند از مزایای قانون «سرباز قهرمان» استفاده کنند و از خدمت سربازی معاف شوند.
این قانون در سالهای گذشته نیز برای حمایت از ورزشکارانی که در رقابتهای مهم بینالمللی موفق به کسب مدال شدهاند، مورد استفاده قرار گرفته است. هدف اصلی آن جلوگیری از ایجاد مانع برای مسیر حرفهای ورزشکاران و تقدیر از کسانی است که برای ورزش ایران افتخارآفرینی میکنند.
اکنون با مطرح شدن دوباره این موضوع، نام علیرضا بیرانوند نیز به عنوان یکی از ورزشکارانی که میتواند از این فرصت استفاده کند، مطرح شده است؛ البته به شرطی که چند اتفاق مهم در کنار هم رخ دهد: حضور در تیم امید، اعزام به ناگویا و کسب مدال.
داستان چندساله سربازی علیرضا بیرانوند
ماجرای سربازی علیرضا بیرانوند یکی از قدیمیترین پروندههای مرتبط با بازیکنان مطرح فوتبال ایران است. این دروازهبان سالهاست که موضوع اعزامش به خدمت سربازی مطرح میشود، اما با استفاده از شرایط قانونی مانند معافیت تحصیلی توانسته این مسئله را به تعویق بیندازد.
بیرانوند در طول این سالها برای تیمهایی مانند پرسپولیس و تراکتور بازی کرده و همچنان در بالاترین سطح فوتبال ایران حضور داشته است. حتی در پایان نخستین فصل حضورش در پرسپولیس نیز صحبتهایی درباره احتمال رفتن او به خدمت سربازی مطرح شد، اما این اتفاق رخ نداد و حالا نزدیک به یک دهه از آن زمان گذشته است.
بر اساس گمانهزنیهای موجود، بیرانوند ممکن است از مهرماه وارد دوره سربازی شود و برای یک تیم نظامی به میدان برود. با این حال، قانون سرباز قهرمان میتواند مسیر دیگری را پیش روی این بازیکن قرار دهد.
ناگویا؛ آخرین فرصت برای پایان دادن به یک دغدغه قدیمی؟
صحبتهای اخیر دبیرکل کمیته ملی المپیک این احتمال را ایجاد کرده که بیرانوند بتواند یکی از گزینههای حضور در فهرست تیم امید ایران برای بازیهای آسیایی ناگویا باشد.
اگرچه حضور او در تیم امید هنوز قطعی نیست، اما شرایط سنی و تجربه بینالمللی این دروازهبان باعث میشود نامش در میان گزینههای احتمالی سهمیه بزرگسالان مطرح شود.
طبق قوانین بازیهای آسیایی، تیمهای فوتبال حاضر در این رقابتها میتوانند سه بازیکن بالای ۲۳ سال را در ترکیب خود داشته باشند. حسین عبدی، سرمربی تیم امید ایران، باید تصمیم بگیرد این سهمیهها را در چه پستهایی استفاده کند.
در نگاه نخست، شاید منطقی باشد که سهمیههای بزرگسال برای پستهایی هزینه شود که تیم امید در آنها ضعف بیشتری دارد؛ چراکه این تیم در خط دروازه بازیکنان جوان و مستعدی در اختیار دارد.
رقبای بیرانوند در مسیر حضور در تیم امید
تیم امید ایران در شرایط فعلی چند گزینه جدی برای دروازهبانی دارد. محمد خلیفه، آرشا شکوری و ادیب زارعی از جمله بازیکنانی هستند که شانس حضور در رقابتهای آسیایی را دارند.
این موضوع کار را برای بیرانوند سخت میکند؛ زیرا حسین عبدی باید میان استفاده از یک دروازهبان باتجربه و فرصت دادن به نسل جدید انتخاب کند.
از یک طرف، حضور بیرانوند میتواند از نظر فنی و تجربه به تیم امید کمک کند. او سالها در مسابقات مهم ملی و باشگاهی حضور داشته و یکی از باتجربهترین دروازهبانهای فوتبال ایران محسوب میشود.
از طرف دیگر، فلسفه تیمهای امید معمولاً بر آمادهسازی نسل آینده فوتبال بنا شده و ممکن است کادر فنی ترجیح دهد فرصت بیشتری به بازیکنان جوان بدهد.
با این حال، شرایط خاص مربوط به سربازی بیرانوند ممکن است تصمیمگیریها را تحت تأثیر قرار دهد و حتی فدراسیون فوتبال را به استفاده از این بازیکن در ناگویا ترغیب کند.
آیا تیم امید ایران شانس مدال دارد؟
یکی از مهمترین پرسشها این است که آیا حضور بیرانوند در تیم امید میتواند واقعاً به یک مدال آسیایی منجر شود یا خیر.
واقعیت این است که تیم امید ایران مسیر دشواری در بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ خواهد داشت. ایران در دوره قبلی این رقابتها نتوانست عملکرد موفقی داشته باشد و حذف در مرحله یکچهارم نهایی باعث شد شرایط قرعهکشی دوره جدید برای این تیم دشوارتر شود.
قرار گرفتن ایران در سید سوم باعث شد در مرحله گروهی با حریفان قدرتمندی روبهرو شود. چین، امارات و کرهشمالی رقبای ایران در مرحله گروهی هستند و صعود از این مرحله نیز کار سادهای نخواهد بود.
چین در سالهای اخیر سرمایهگذاری زیادی روی فوتبال پایه داشته و حتی به فینال رقابتهای زیر ۲۳ سال آسیا رسیده است. کرهشمالی نیز در ردههای پایه عملکرد قابل توجهی داشته و از تیمهای غیرقابل پیشبینی فوتبال آسیا محسوب میشود.
از سوی دیگر، در صورت صعود از مرحله گروهی، احتمال برخورد با تیمهایی مانند ژاپن وجود دارد؛ تیمی که همواره یکی از قدرتهای اصلی فوتبال پایه و بزرگسالان آسیاست.
بنابراین، حتی با حضور بازیکنان باتجربهای مانند بیرانوند، مسیر رسیدن تیم امید ایران به مدال آسان نخواهد بود.
حضور بیرانوند؛ تصمیم فنی یا تصمیم مدیریتی؟
اگر در نهایت بیرانوند راهی ناگویا شود، این تصمیم میتواند از دو زاویه مورد بررسی قرار گیرد.
از دید فنی، حضور یک دروازهبان با تجربه بالا میتواند خیال کادر فنی را در مسابقات حساس راحت کند. تیمهای جوان معمولاً در لحظات مهم به بازیکنانی نیاز دارند که تجربه کنترل فشار مسابقات بزرگ را داشته باشند.
اما از دید توسعهای، استفاده از سهمیه بزرگسال برای یک دروازهبان ممکن است فرصت را از بازیکنان جوانتر بگیرد؛ بازیکنانی که قرار است در سالهای آینده جایگزین نسل فعلی تیم ملی شوند.
به همین دلیل، تصمیم درباره حضور بیرانوند فقط یک مسئله مربوط به سربازی نیست، بلکه یک انتخاب مهم درباره اولویتهای تیم امید ایران نیز خواهد بود.
جمعبندی؛ مدالی که میتواند یک پرونده ۹ ساله را ببندد
علیرضا بیرانوند حالا با یک مسیر احتمالی جدید برای حل مشکل سربازی مواجه شده است؛ مسیری که از تیم امید ایران و بازیهای آسیایی ناگویا عبور میکند.
اما رسیدن به این هدف ساده نیست. ابتدا باید کادر فنی تیم امید او را در فهرست نهایی قرار دهد، سپس ایران باید عملکرد موفقی در رقابتهای آسیایی داشته باشد و در نهایت یک مدال به دست بیاورد.
در شرایطی که آینده سربازی بیرانوند همچنان محل بحث است، ناگویا میتواند برای او فراتر از یک تورنمنت ورزشی باشد؛ شاید آخرین فرصت برای پایان دادن به پروندهای که نزدیک به یک دهه فوتبال ایران را درگیر خود کرده است.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
پربحث
