فروپاشی تیم رؤیایی نیوکاسل؛ گیمارش هم رفت و ستارههای ۲۰۲۴ یکییکی ناپدید شدند
آخرین ضربه بزرگ به ترکیب نیوکاسل به پرونده برونو گیمارش مربوط میشود. آرسنال پس از چند هفته مذاکره با مدیران نیوکاسل سرانجام برای پرداخت ۷۵ میلیون پوند به توافق رسید و به هافبک ۲۸ ساله برزیلی اجازه داده شد برای انجام تستهای پزشکی راهی لندن شود. اسکای اسپورت و گاردین توافق دو باشگاه را تأیید کردهاند.
طبق تازهترین گزارشهای امروز، گیمارش مراحل پزشکی را نیز پشت سر گذاشته و اعلام رسمی انتقال او بسیار نزدیک است. تا لحظه تنظیم این گزارش، صفحه رسمی آرسنال هنوز بیانیه نهایی معرفی بازیکن را منتشر نکرده؛ بنابراین دقیقترین تعبیر این است که انتقال نهایی شده و در آستانه اعلام رسمی قرار دارد.
خروج گیمارش صرفاً جدایی یک هافبک نیست. او کاپیتان نیوکاسل، رهبر خط میانی و یکی از نمادهای نخستین سالهای پروژه جدید باشگاه بود. بازیکنی که ژانویه ۲۰۲۲ از لیون آمد و در مسیر بازگرداندن نیوکاسل به لیگ قهرمانان و فتح جام اتحادیه نقش محوری داشت.
از تیم پرستاره سال ۲۰۲۴ چه کسانی رفتند؟
نگاهی به فهرست رسمی نیوکاسل در فصل ۲۵-۲۰۲۴ ابعاد تغییر را بهتر نشان میدهد. در آن تیم نامهایی مانند الکساندر ایساک، آنتونی گوردون، ساندرو تونالی، برونو گیمارش، کیران تریپیر، کالوم ویلسون، شان لانگستف، میگل آلمیرون، فابین شار، ژوئلینتون، اسون بوتمن و نیک پوپ دیده میشد.
از میان مهمترین چهرههای آن تیم، چند بازیکن کلیدی حالا دیگر در سنتجیمز پارک نیستند:
| بازیکن | مقصد | زمان جدایی |
|---|---|---|
| الکساندر ایساک | لیورپول | تابستان ۲۰۲۵ |
| آنتونی گوردون | بارسلونا | تابستان ۲۰۲۶ |
| ساندرو تونالی | تاتنهام | تابستان ۲۰۲۶ |
| کیران تریپیر | پایان قرارداد | تابستان ۲۰۲۶ |
| برونو گیمارش | آرسنال | تابستان ۲۰۲۶؛ در آستانه اعلام رسمی |
بنابراین عبارت «تمام ستارههای نیوکاسل رفتهاند» از نظر لفظی دقیق نیست؛ بازیکنانی مانند ژوئلینتون، اسون بوتمن، لوئیس هال، تینو لیورامنتو و هاروی بارنز همچنان در مجموعه حضور دارند. اما اگر منظور هسته اصلی و شاخصترین ستارههای پروژه ۲۰۲۴ باشد، تغییر تقریباً کامل اتفاق افتاده است.
ایساک؛ اولین جدایی که زنگ خطر را به صدا درآورد
بزرگترین جدایی این چرخه، انتقال الکساندر ایساک به لیورپول بود. مهاجم سوئدی در آخرین روز نقلوانتقالات تابستان ۲۰۲۵ با قراردادی رکوردشکن به آنفیلد رفت. لیورپول انتقال را رسماً تأیید کرد و گزارشها رقم معامله را حدود ۱۲۵ میلیون پوند اعلام کردند؛ رکوردی در فوتبال بریتانیا در زمان انجام انتقال.
ایساک یکی از اصلیترین دلایل رشد نیوکاسل در دوران ادی هاو بود. توانایی گلزنی، سرعت و کیفیت او باعث شده بود باشگاه تصور کند خط حملهای برای رقابت در بالاترین سطح اروپا ساخته است.
فروش چنین بازیکنی از نظر اقتصادی درآمد عظیمی ایجاد کرد، اما از جنبه ورزشی پیامی متفاوت داشت: حتی ستارههای اصلی پروژه نیز در صورت دریافت پیشنهاد مناسب یا درخواست جدایی، لزوماً ماندگار نخواهند بود.
آنتونی گوردون؛ بارسلونا ستاره انگلیسی را برد
دومین جدایی بزرگ در ماه مه ۲۰۲۶ اتفاق افتاد. بارسلونا رسماً آنتونی گوردون را با قراردادی پنجساله جذب کرد. رسانههای انگلیسی ارزش اولیه این معامله را حدود ۷۰ میلیون یورو بهعلاوه ۱۰ میلیون یورو پاداش گزارش کردند.
گوردون در آخرین فصل خود برای نیوکاسل ۱۷ گل در تمامی رقابتها به ثمر رساند و بهخصوص در لیگ قهرمانان عملکرد درخشانی داشت. او بازیکنی بود که هم از نظر فنی و هم از نظر سن، قابلیت تبدیلشدن به یکی از ستونهای بلندمدت باشگاه را داشت.
اما نیوکاسل تصمیم گرفت پیشنهاد بارسلونا را بپذیرد؛ تصمیمی که یک ماه بعد با جدایی یکی دیگر از ستونهای تیم سنگینتر شد.
تونالی با یک انتقال عظیم به تاتنهام رفت
ساندرو تونالی نیز تابستان امسال نیوکاسل را ترک کرد و به تاتنهام پیوست. باشگاه نیوکاسل بدون اعلام رقم دقیق، تأیید کرد مبلغ این انتقال دومین رقم بزرگ دریافتی تاریخ باشگاه بوده است. گاردین رقم معامله را حدود ۹۲.۵ میلیون پوند گزارش کرد.
تونالی طی ۱۱۰ مسابقه برای نیوکاسل به میدان رفت و یکی از مهرههای اصلی خط میانی بود. خروج او بهویژه از این جهت اهمیت داشت که ترکیب گیمارش، تونالی و ژوئلینتون قرار بود سالها ستون خط میانی تیم باشد.
حالا دو ضلع مهم این مثلث از باشگاه خارج شدهاند.
تریپیر هم رفت؛ پایان نسل نخست پروژه جدید
کیران تریپیر شاید از نظر ارزش بازار در سطح ایساک یا گوردون نبود، اما از نظر جایگاه تاریخی اهمیت ویژهای داشت. او نخستین خرید بزرگ نیوکاسل پس از تغییر مالکیت بود و در ژانویه ۲۰۲۲ به باشگاه پیوست.
نیوکاسل در آوریل اعلام کرد تریپیر در پایان قراردادش در تابستان ۲۰۲۶ جدا خواهد شد. او بیش از ۱۵۰ بار برای تیم بازی کرد و در فتح جام اتحادیه ۲۰۲۵ نیز حضور داشت.
جدایی تریپیر را میتوان پایان نمادین نسل نخست پروژه مالکان جدید دانست؛ نسلی که نیوکاسل را از منطقه سقوط به لیگ قهرمانان و قهرمانی جام اتحادیه رساند.
حتی ادی هاو هم دیگر در نیوکاسل نیست
تغییرات تنها به زمین مسابقه محدود نشد. ادی هاو نیز پس از نزدیک به پنج سال از نیوکاسل جدا شد. او در دوران حضورش باشگاه را دو بار به لیگ قهرمانان رساند و در سال ۲۰۲۵ با فتح جام اتحادیه به انتظار ۷۰ ساله نیوکاسل برای یک جام داخلی بزرگ پایان داد.
نیوکاسل اکنون ماتیاس یایسله، سرمربی ۳۸ ساله آلمانی، را جانشین هاو کرده است. او تیمی را تحویل گرفته که تنها سرمربیاش عوض نشده، بلکه مهمترین رهبران فنی و ستارههای دوران قبلی نیز یکی پس از دیگری خارج شدهاند.
چرا مالکان ثروتمند نیوکاسل اجازه این جداییها را دادند؟
ثروتمند بودن مالک لزوماً به معنای امکان خرج نامحدود نیست. قوانین مالی لیگ برتر و مقررات مالی یوفا، باشگاهها را مجبور میکند میان درآمد و هزینه تعادل ایجاد کنند. نیوکاسل در سالهای اخیر ناچار شده بیشتر شبیه یک باشگاه تجاری عمل کند؛ یعنی بازیکن را در زمان مناسب بفروشد، سود ثبت کند و منابع لازم برای بازسازی ترکیب را ایجاد کند.
فروش ایساک، گوردون، تونالی و احتمالاً گیمارش صدها میلیون پوند برای باشگاه درآمد ایجاد کرده است. این پول میتواند پایه یک بازسازی بزرگ باشد، اما مسئله اصلی کیفیت خریدهای جایگزین است.
باشگاه برای جانشینی گوردون، بازومانا توره را با حدود ۴۳ میلیون پوند جذب کرده و چند بازیکن جوان دیگر نیز وارد پروژه شدهاند. چنین سیاستی نشان میدهد مدیران شاید بهجای جمعکردن ستارههای آماده، قصد ساختن نسل دوم تیم را دارند.
نیوکاسل خالی از ستاره شد یا وارد پروژهای تازه شده است؟
قضاوت نهایی هنوز زود است. نیوکاسل واقعاً همه بازیکنان مهم سال ۲۰۲۴ را از دست نداده، اما خروج ایساک، گوردون، تونالی، تریپیر و حالا گیمارش به اندازهای بزرگ است که بتوان از پایان یک دوره سخن گفت.
تیمی که در سال ۲۰۲۵ جام اتحادیه را بالای سر برد، حالا نه سرمربی آن روزها را دارد و نه بخش بزرگی از مهمترین ستارههایش را.
برای مالکان باشگاه، آزمون واقعی از همینجا آغاز میشود. فروش بازیکنان با مبالغ بالا یک موفقیت اقتصادی است، اما هواداران نیوکاسل پروژه عربستانی را برای تبدیلشدن به یک باشگاه فروشنده نمیخواستند. انتظار آنها رقابت با منچسترسیتی، آرسنال، لیورپول و قدرتهای اروپا بود.
اگر درآمد حاصل از این جداییها به جذب نسل تازهای از ستارهها منجر شود، تابستان ۲۰۲۶ میتواند شروع «نیوکاسل ۲.۰» باشد. اما اگر جایگزینهای همسطح وارد سنتجیمز پارک نشوند، انتقال گیمارش به آرسنال در حافظه هواداران بهعنوان آخرین قطعه از فروپاشی تیم رؤیایی نیوکاسل باقی خواهد ماند.
