روحانیای که حنیف عمرانزاده را در رینگ غافلگیر کرد؛ ماجرای بوکس احسان بیآزار تهرانی چیست؟
ماجرا از خاطرهای شروع شد که حنیف عمرانزاده، مدافع و کاپیتان سابق استقلال در برنامه «بفرمایید جام» با اجرای امیرحسین قیاسی تعریف کرد. عمرانزاده با همان ادبیات خاص و طنز همیشگیاش از جلسهای تمرینی گفت که در نهایت او را مقابل یک روحانی بوکسور قرار داد.
این بخش از صحبتهای عمرانزاده پیشتر نیز در رسانهها بازتاب گستردهای داشت. گزارشهای منتشرشده در خرداد ۱۴۰۵ روایت او را با این مضمون بازتاب دادند که تصور نمیکرد در یک تمرین بوکس چنین حریف سرسختی مقابلش قرار بگیرد.
بازنشر دوباره این ویدئو در روزهای اخیر باعث شد یک سؤال برای بسیاری از کاربران مطرح شود: روحانی بوکسوری که حنیف عمرانزاده درباره او صحبت میکند، کیست؟
پاسخ، حجتالاسلام احسان بیآزار تهرانی است؛ روحانیای که سابقهاش در بوکس به سالها پیش از ورود جدی او به فعالیتهای حوزوی بازمیگردد.
واکنش احسان بیآزار به خاطره حنیف؛ «این از بزرگواری اوست»
احسان بیآزار تهرانی در واکنش به روایت عمرانزاده، بیش از آنکه درباره نتیجه آن مبارزه صحبت کند، به شیوه روایت بازیکن سابق استقلال پرداخت.
او گفت صحبتهای عمرانزاده را ناشی از «بزرگواری و اخلاق خوب» او میداند و معتقد است حنیف توانسته با بیان طنزآمیز این خاطره، در شرایط دشوار روزهای اخیر لبخند به لب مردم بیاورد.
بیآزار همچنین توضیح داد زمانی که با عمرانزاده تمرین میکرد، او را به عنوان فوتبالیست مطرح استقلال نمیشناخته است. به گفته او، پس از پایان تمرین و معرفی عمرانزاده، شناخت بیشتری میان آنها شکل گرفته است.
همین بخش از ماجرا شاید یکی از دلایل جذابیت خاطره باشد؛ یک طرف، مدافع بلندقامت و فیزیکی استقلال و طرف دیگر، روحانیای که عمرانزاده ظاهراً از سابقه طولانی او در بوکس خبر نداشته است.
احسان بیآزار تهرانی چند سال است بوکس کار میکند؟
بیآزار میگوید ارتباطش با بوکس به اوایل دهه ۷۰ برمیگردد و بیش از سه دهه است این ورزش را دنبال میکند.
روایتهای قدیمیتر درباره زندگی او نیز این سابقه را تأیید میکنند. منابع منتشرشده درباره زندگی بیآزار نوشتهاند که او از نوجوانی بوکس را جدی دنبال میکرد و در میانه دهه ۷۰ حتی در مسیر حضور در مسابقات انتخابی تیم ملی قرار گرفته بود. یک روایت منتشرشده در سال ۱۳۹۲ نیز میگوید بیآزار در سال ۱۳۷۴ تصمیم گرفت از حضور در انتخابی تیم ملی انصراف دهد.
او البته درباره تعبیر «بوکسور حرفهای» توضیح متفاوتی دارد و میگوید هیچگاه بوکس را به معنای رایج ورزش حرفهای دنبال نکرده است.
در سالهای بعد نیز ارتباط بیآزار با این رشته قطع نشد. سابقه انتصاب او به عنوان مسئول کمیته فرهنگی فدراسیون بوکس نیز در منابع مرتبط با این فدراسیون ثبت شده است.
یک خواب چگونه مسیر او را از انتخابی تیم ملی به حوزه تغییر داد؟
شاید عجیبترین بخش زندگی ورزشی احسان بیآزار، نقطهای باشد که مسیر بوکس و طلبگی به یکدیگر میرسند.
او میگوید درست در زمانی که در مسیر مسابقات انتخابی تیم ملی قرار داشت، خوابی دید که باعث شد تصمیم متفاوتی بگیرد و وارد حوزه علمیه شود.
این روایت سالها پیش نیز از زبان او نقل شده است. منابع قدیمی نوشتهاند که بیآزار در حدود ۱۸ سالگی و در اوج آمادگی برای شرکت در انتخابی تیم ملی، پس از دیدن آن خواب تصمیم گرفت مسیر حوزه را انتخاب کند.
با این حال، رفتن به حوزه به معنای کنار گذاشتن ورزش نبود.
او میگوید ورزش همچنان «شاکله اصلی» زندگی روزانهاش است و حتی در روزهایی که فرصت استراحت بسیار کمی دارد، تمرین را کنار نمیگذارد؛ زیرا ورزش و بهخصوص بوکس را یکی از عوامل اصلی حفظ انرژی و حال خوب خود میداند.
چرا بیآزار بوکس را «سلطان ورزشها» میداند؟
بیآزار نگاه رایج به بوکس به عنوان یک رشته صرفاً خشن را قبول ندارد. به اعتقاد او، بخش مهم بوکس نه قدرت مشت، بلکه تفکر، تمرکز، دقت، زمانبندی و واکنش در کسری از ثانیه است.
او مبارزه دو بوکسور را به نوعی بازی شطرنج تشبیه میکند؛ جایی که هر حرکت میتواند مقدمه حرکت بعدی باشد و یک تصمیم در چند صدم ثانیه نتیجه مبارزه را تغییر دهد.
البته درباره میزان آسیبدیدگی بوکس باید میان نگاه شخصی ورزشکار و دادههای پزشکی تفاوت گذاشت. یک مرور نظاممند علمی که نتایج ۱۴ مطالعه را بررسی کرده، نشان میدهد میزان آسیب در بوکس حرفهای قابل توجه است و از بوکس آماتور بالاتر گزارش شده است؛ ضربههای بافت نرم، بریدگی، ضربه مغزی و شکستگی نیز از جمله آسیبهای ثبتشده هستند. بنابراین نمیتوان بهطور کلی بوکس را در میان ورزشهای «کمآسیب» طبقهبندی کرد.
با این حال آنچه بیآزار بر آن تأکید دارد، جنبه تاکتیکی و ذهنی رشتهای است که از نگاه بیرونی معمولاً تنها با ردوبدل شدن مشتها دیده میشود.
چرا سراغ MMA نرفت؟
با توجه به سابقه طولانی او در ورزشهای رزمی و ارتباطش با چهرههایی مانند امیر علیاکبری، طبیعی است که درباره علاقهاش به MMA نیز سؤال شود.
بیآزار میگوید علاقه چندانی به مبارزات ترکیبی ندارد و بوکس را ترجیح میدهد. شواهد قدیمی نیز از تمرین مشترک او با امیر علیاکبری حکایت دارد.
او تفاوت اصلی را در جنس مبارزه میبیند؛ MMA علاوه بر مشتزنی، مجموعهای از ضربات پا، کشتی، خاک و تکنیکهای مختلف رزمی را شامل میشود و به اعتقاد بیآزار، خشونت ظاهری و شدت ضربات آن بیشتر از چیزی است که شخصاً از یک رشته ورزشی میخواهد.
برای او همچنان بوکس انتخاب اول است.
احسان بیآزار تهرانی کیست؟
احسان بیآزار تهرانی متولد سال ۱۳۵۷ است و علاوه بر فعالیتهای حوزوی، سالها در حوزه سخنرانی مذهبی و امور فرهنگی حضور داشته است. او همچنین تولیت آستان امامزاده صالح را بر عهده داشته و نامش در رسانهها با همین سمت نیز منتشر شده است.
اما وجه ورزشی زندگی او چیزی است که هر چند وقت یکبار دوباره مورد توجه افکار عمومی قرار میگیرد؛ تصویری متفاوت از یک روحانی که تمرین بوکس را پس از چند دهه همچنان ادامه داده است.
از رینگ بوکس تا وایرال شدن با ستاره استقلال
بازگشت نام احسان بیآزار تهرانی به فضای مجازی نشان میدهد گاهی یک خاطره چند دقیقهای میتواند بخش کمتر دیدهشده زندگی یک چهره را دوباره به صدر توجه کاربران بیاورد.
حنیف عمرانزاده ماجرای مبارزه را با زبان طنز تعریف کرد، اما پشت آن خاطره، سابقهای بیش از ۳۰ ساله در بوکس قرار دارد؛ سابقهای که از نوجوانی بیآزار آغاز شد، تا آستانه انتخابی تیم ملی پیش رفت و حتی پس از ورود او به حوزه نیز متوقف نشد.
همین ترکیب غیرمنتظره باعث شده داستان «روحانی بوکسوری که حنیف عمرانزاده را در رینگ غافلگیر کرد» بیش از یک خاطره ورزشی ساده مورد توجه قرار بگیرد؛ روایتی که این بار، خود احسان بیآزار تهرانی نیز با واکنشی دوستانه به آن پاسخ داده است.