کروس واقعاً گفت با رونالدو ۵ بار پیاپی قهرمان اروپا می‌شدیم؟ پشت پرده یک نقل‌قول جنجالی درباره رئال مادرید

در ساعات اخیر جمله‌ای به تونی کروس نسبت داده شده که بر اساس آن هافبک سابق رئال مادرید معتقد است اگر کریستیانو رونالدو پس از سال ۲۰۱۸ در سانتیاگو برنابئو باقی می‌ماند، رئال می‌توانست تعداد قهرمانی‌های متوالی خود در لیگ قهرمانان را از سه به پنج برساند.

با جست‌وجوی زنده در منابع انگلیسی، اسپانیایی و آلمانی، فعلاً مصاحبه ویدئویی، پادکست، رسانه معتبر یا صفحه رسمی‌ای پیدا نمی‌شود که این جمله را با همین عبارت از زبان کروس منتشر کرده باشد. به همین دلیل، تا زمان مشخص‌شدن منبع اولیه، بهتر است این جمله با عنوان «نقل‌قول منتسب به تونی کروس» منتشر شود، نه یک مصاحبه قطعی و تأییدشده.

این احتیاط اهمیت زیادی دارد؛ چراکه نقل‌قول‌های کوتاه ستاره‌های فوتبال بارها ابتدا در صفحات هواداری منتشر می‌شوند و سپس بدون لینک به مصاحبه اصلی در رسانه‌های دیگر بازنشر می‌شوند.

آنچه مستند است، تحسین کروس از قدرت رئال مادرید آن دوران است. او در گفت‌وگوی رسمی با یوفا در سال ۲۰۱۸ درباره قهرمانی‌های متوالی رئال گفته بود تکرار چنین دستاوردی برای هر تیمی بسیار دشوار خواهد بود و تأکید کرده بود بازیکنان آن تیم به دلیل تجربه بالای مسابقات بزرگ، حتی در شرایط دشوار باور داشتند که قادر به تغییر نتیجه هستند.

یک اصلاح مهم؛ رونالدو و کروس سه بار با هم قهرمان اروپا شدند

در روایت‌های منتشرشده یک اشتباه آماری نیز زیاد تکرار می‌شود: اینکه رونالدو و کروس «چهار بار» با یکدیگر قهرمان لیگ قهرمانان شده‌اند.

کریستیانو رونالدو با رئال مادرید چهار لیگ قهرمانان در سال‌های ۲۰۱۴، ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ به دست آورد؛ اما تونی کروس بعد از قهرمانی سال ۲۰۱۴ و در تابستان همان سال به رئال پیوست. باشگاه مادریدی نیز ورود کروس به تیم در سال ۲۰۱۴ را در سوابق رسمی او ثبت کرده است.

بنابراین رونالدو و کروس در واقع در سه قهرمانی متوالی ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ هم‌تیمی بودند.

خود کروس پیش از آن همراه بایرن مونیخ قهرمان اروپا شده بود و بعد از جدایی رونالدو نیز با رئال در سال‌های ۲۰۲۲ و ۲۰۲۴ دوباره جام را بالای سر برد.

سه قهرمانی متوالی؛ کاری که هیچ تیمی در عصر جدید انجام نداده بود

برای درک ادعای منتسب به کروس باید ابتدا بزرگی کاری را که آن تیم انجام داد بررسی کرد.

رئال مادرید در فینال ۲۰۱۶ اتلتیکومادرید را در ضربات پنالتی شکست داد، در سال ۲۰۱۷ با نتیجه ۴ بر یک یوونتوس را از پیش رو برداشت و در فینال ۲۰۱۸ نیز لیورپول را ۳ بر یک شکست داد.

یوفا پس از فینال کیف تأکید کرد رئال نخستین باشگاهی در عصر لیگ قهرمانان بود که سه دوره متوالی مسابقات را فتح کرد. آخرین نمونه مشابه در قالب قدیمی جام باشگاه‌های اروپا به دهه‌های قبل بازمی‌گشت.

رونالدو یکی از عوامل اصلی این سلطه بود. او در فصل ۱۸-۲۰۱۷ با ۱۵ گل برای ششمین فصل متوالی بهترین گلزن لیگ قهرمانان شد.

فصل قبل از آن نیز در مراحل حذفی نمایشی استثنایی داشت؛ از جمله پنج گل در دو مسابقه مقابل بایرن مونیخ که او را به نخستین بازیکن تاریخ لیگ قهرمانان با ۱۰۰ گل در این رقابت‌ها تبدیل کرد.

اگر رونالدو نمی‌رفت، پنج قهرمانی متوالی واقعاً ممکن بود؟

اینجاست که بحث جذاب می‌شود.

برای اینکه رئال مادرید پنج بار متوالی قهرمان اروپا شود، باید پس از جام‌های ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸، لیگ قهرمانان ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ را نیز فتح می‌کرد.

از نظر تئوری، وجود رونالدو احتمالاً شانس رئال را افزایش می‌داد. مادرید در آن مقطع هنوز بازیکنانی مانند کروس، لوکا مودریچ، کاسمیرو، سرخیو راموس، مارسلو، رافائل واران، کریم بنزما و دنی کارواخال را در اختیار داشت.

اما فوتبال را نمی‌توان با یک متغیر توضیح داد.

همزمان با رونالدو، زین‌الدین زیدان نیز پس از قهرمانی ۲۰۱۸ از سمت خود کنار رفت. تیم با تغییر سرمربی، افت برخی بازیکنان و مشکلات تاکتیکی مواجه شد و ساختار هجومی آن نیز ناگهان یکی از بزرگ‌ترین گلزنان تاریخ را از دست داد.

بنابراین حتی حضور رونالدو هم تضمین نمی‌کرد رئال حتماً دو جام دیگر بگیرد.

جدایی رونالدو دقیقاً چه ضربه‌ای به رئال زد؟

آمار رونالدو در مادرید توضیح می‌دهد چرا جایگزینی او تقریباً غیرممکن بود.

یوفا هنگام انتقال ستاره پرتغالی به یوونتوس در جولای ۲۰۱۸ ثبت کرد که او رئال را با ۴۵۱ گل در ۴۳۸ بازی ترک کرد و بهترین گلزن تاریخ باشگاه بود. او همچنین چهار بار با رئال قهرمان لیگ قهرمانان شد.

رئال تنها یک مهاجم را از دست نداده بود؛ بازیکنی از تیم جدا شد که تقریباً هر فصل در مراحل حذفی اروپا تعیین‌کننده بود.

در فینال ۲۰۱۷ برابر یوونتوس، رونالدو دو بار گل زد و رئال ۴ بر یک پیروز شد. همان قهرمانی باعث شد مادرید نخستین تیم عصر لیگ قهرمانان باشد که از عنوان قهرمانی خود دفاع می‌کند.

یک سال بعد نیز اگرچه گرت بیل ستاره فینال مقابل لیورپول شد، رونالدو با ۱۵ گل بهترین گلزن کل مسابقات بود.

بعد از رونالدو چه بر سر رئال در اروپا آمد؟

فصل نخست پس از جدایی رونالدو، نشانه‌های بحران خیلی زود آشکار شد.

رئال نتوانست چهارمین قهرمانی پیاپی را کسب کند و سلطه تاریخی‌اش بر اروپا متوقف شد. در فصل بعد نیز خبری از بازگشت فوری به قله نبود.

اما نکته مهم این است که رئال بدون رونالدو هم در بلندمدت دوباره خود را بازسازی کرد.

در فصل ۲۲-۲۰۲۱، تیم کارلو آنچلوتی با عبور از پاری‌سن‌ژرمن، چلسی و منچسترسیتی به فینال رسید و با گل وینیسیوس جونیور لیورپول را یک بر صفر شکست داد تا چهاردهمین جام اروپایی خود را کسب کند. کریم بنزما با ۱۵ گل یکی از چهره‌های اصلی آن قهرمانی بود.

تونی کروس نیز در آن تیم حضور داشت؛ اتفاقی که نشان می‌دهد نسل سه قهرمانی متوالی حتی پس از خروج رونالدو هنوز توانایی فتح اروپا را داشت.

رابطه کروس و رونالدو؛ مکمل‌هایی با دو مأموریت متفاوت

کروس و رونالدو از نظر سبک بازی تقریباً دو قطب متفاوت بودند.

وظیفه کروس کنترل سرعت مسابقه، عبور دادن توپ از فشار، تغییر جهت حمله و رساندن توپ به یک‌سوم هجومی بود. رونالدو در سوی دیگر، متخصص تبدیل موقعیت‌ها به گل بود.

ترکیب خط میانی کروس، مودریچ و کاسمیرو با قدرت تمام‌کنندگی رونالدو، یکی از دلایل موفقیت تاریخی آن رئال محسوب می‌شد.

در واقع اگر قرار باشد دوران طلایی مادرید را تنها با نام رونالدو توضیح دهیم، نقش دیگر اجزا نادیده گرفته می‌شود. همان تیم سرخیو راموس را در دفاع، مارسلو و کارواخال را در کناره‌ها، مودریچ و کروس را در میانه و بنزما را به‌عنوان مهاجمی بسیار مهم در ساختار هجومی داشت.

رونالدو ستاره بزرگ مجموعه بود؛ اما آن سلطه محصول یکی از کامل‌ترین ترکیب‌های نسل خود نیز بود.

یک رکورد که هنوز ارزش تاریخی‌اش حفظ شده است

حتی اگر جمله «پنج قهرمانی متوالی» هرگز از زبان کروس بیان نشده باشد، بحثی که پیرامون آن شکل گرفته یک واقعیت را دوباره یادآوری می‌کند: رئال مادرید بین سال‌های ۲۰۱۶ تا ۲۰۱۸ دستاوردی ثبت کرد که هنوز در عصر لیگ قهرمانان تکرار نشده است.

یوفا آن زمان سه قهرمانی متوالی را اتفاقی تاریخی توصیف کرد.

کریستیانو رونالدو نیز در پایان فینال ۲۰۱۸ به نخستین بازیکنی تبدیل شد که پنج قهرمانی در قالب لیگ قهرمانان داشت؛ چهار قهرمانی با رئال و یکی با منچستریونایتد.

جالب اینکه تونی کروس نیز سال‌ها بعد مسیر افتخارآمیز خود را ادامه داد و با قهرمانی‌های بیشتر رئال به یکی از پرافتخارترین بازیکنان تاریخ این مسابقات تبدیل شد.

جمع‌بندی؛ جمله جذاب است، اما فعلاً منبع معتبر ندارد

ادعای منتسب به تونی کروس مبنی بر اینکه «اگر رونالدو رئال را ترک نمی‌کرد، پنج بار متوالی قهرمان لیگ قهرمانان می‌شدیم» از نظر فوتبالی بحث‌برانگیز و قابل تحلیل است، اما در بررسی منابع معتبر، منبع اولیه قابل اتکایی برای خود این نقل‌قول پیدا نشد؛ بنابراین انتشار آن به‌عنوان جمله قطعی کروس نیازمند احتیاط است.

آنچه هیچ تردیدی درباره‌اش وجود ندارد، قدرت تیمی است که کروس و رونالدو در آن بازی می‌کردند. این دو نه چهار بار، بلکه سه بار به‌طور مشترک و متوالی در سال‌های ۲۰۱۶، ۲۰۱۷ و ۲۰۱۸ قهرمان اروپا شدند؛ در حالی که رونالدو یک قهرمانی دیگر با رئال در سال ۲۰۱۴ داشت، پیش از آنکه کروس به مادرید برسد.

شاید هیچ‌وقت نتوان فهمید ماندن رونالدو می‌توانست جام‌های ۲۰۱۹ و ۲۰۲۰ را هم به موزه برنابئو ببرد یا نه؛ اما یک چیز روشن است: جدایی شماره ۷ در تابستان ۲۰۱۸ پایان تیمی بود که برای سه فصل متوالی، اروپا واقعاً راهی برای متوقف کردنش پیدا نکرد.