ادعای جنجالی تاریبو وست: «از مالدینی بهتر بودم»؛ اما تاریخ چه می‌گوید؟

بله؛ اصل ادعا مستند است. تاریبو وست در مصاحبه‌ای با سوپراسپورت در سال ۲۰۱۳ گفت رقابت سختی میان خودش، مالدینی و کاستاکورتا وجود داشته و از نگاه او، زاکرونی حتی زمانی که مدافع نیجریه‌ای عملکرد بهتری داشته، دو بازیکن ایتالیایی را ترجیح می‌داده است. او همچنین مدعی شد پس از بازگشت از جام ملت‌های آفریقا و مصدومیت مالدینی، چند مسابقه فرصت بازی پیدا کرده و از عملکرد خودش رضایت داشته است.

وست در همان مصاحبه روایت کرد که به او گفته شده مالدینی در میلان جایگاهی شبیه یک «پدرخوانده» دارد و کنارزدنش از ترکیب آسان نیست. او حتی گفت موضوع را با ماسیمو موراتی، رئیس وقت اینتر، در میان گذاشته و موراتی نیز به او گفته چنین شرایطی در میلان عجیب نیست. این بخش از روایت نیز در منابع سال ۲۰۱۳ وجود دارد و صرفاً محصول بازنشرهای جدید شبکه‌های اجتماعی نیست.

با این حال، این ادعاها روایت شخصی وست هستند و مدرک مستقلی که نشان دهد مالدینی از طریق نفوذ پشت‌پرده جایگاه خود را حفظ کرده، منتشر نشده است.

یک اشتباه مهم در روایت؛ وست چه زمانی برای میلان بازی کرد؟

در متن منتشرشده یک خطای تاریخی مهم وجود دارد. تاریبو وست در فصل ۱۹۹۹-۱۹۹۸ بازیکن آث‌میلان نبود. او در سال ۱۹۹۷ از اوسر فرانسه به اینتر پیوست و دو فصل کامل برای نراتزوری بازی کرد. باشگاه اینتر نیز به‌طور رسمی ثبت کرده که وست از سال ۱۹۹۷ دو فصل در این تیم حضور داشت و در مجموع ۶۵ مسابقه انجام داد.

او در پنجره زمستانی فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ از اینتر به رقیب همشهری یعنی آث‌میلان رفت. نخستین حضور رسمی‌اش برای میلان در ۲۴ مارس ۲۰۰۰ برابر یوونتوس بود و در مجموع فقط چهار بازی سری A برای روسونری انجام داد که در آنها یک گل نیز به ثمر رساند. فهرست رسمی میلان برای فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ نیز نام وست را کنار مالدینی، کاستاکورتا، روبرتو آیالا و دیگر مدافعان تیم زاکرونی ثبت کرده است.

بنابراین ترتیب درست دوران او این است: اوسر ← اینتر ← آث‌میلان؛ نه اینکه ابتدا برای میلان و سپس اینتر بازی کرده باشد.

آیا واقعاً چهار بازی درخشید؟

وست در روایت خود می‌گوید پس از بازگشت از جام ملت‌های آفریقا چهار مسابقه برای میلان انجام داده و حتی خودش را بهترین بازیکن زمین دانسته است. بخش عددی این روایت با آمار رسمی همخوانی دارد: او در مجموع چهار مسابقه سری A برای روسونری انجام داد و یک بار نیز در پیروزی ۴ بر صفر برابر اودینزه گل زد.

اما توصیف اینکه او در هر چهار مسابقه «بهترین بازیکن زمین» بوده، ارزیابی خود وست است و داده مستقلی برای تأیید چنین ادعایی وجود ندارد.

در همین مقطع، رقابت برای خط دفاع میلان نیز بسیار شدید بود. علاوه بر مالدینی و کاستاکورتا، بازیکنانی مانند روبرتو آیالا، توماس هلوگ، خوزه شاموت، لوئیجی سالا و سرجینیو نیز در فهرست زاکرونی حضور داشتند. بنابراین نیمکت‌نشینی وست را نمی‌توان بدون مدرک صرفاً به نفوذ مالدینی نسبت داد.

«از مالدینی بهتر بودم»؛ آمار چه پاسخی می‌دهد؟

این بخش طبیعتاً وارد قلمرو قضاوت فوتبالی می‌شود، اما مقایسه کارنامه‌ها فاصله بزرگی را نشان می‌دهد. وب‌سایت رسمی آث‌میلان برای پائولو مالدینی ۹۰۲ مسابقه رسمی و ۲۶ جام در طول ۲۵ سال حضور با پیراهن روسونری ثبت کرده است. مالدینی از سال ۱۹۹۷ نیز بازوبند کاپیتانی میلان را در اختیار داشت و در دوران زاکرونی هم یکی از ستون‌های اصلی تیم بود.

وست البته مدافع کم‌اهمیتی نبود. او با اینتر قهرمان جام یوفا در فصل ۹۸-۱۹۹۷ شد، برای نیجریه در جام‌های جهانی بازی کرد و پیش از حضور در ایتالیا نیز با اوسر قهرمانی فرانسه را تجربه کرده بود. اینتر از نقش او در قهرمانی جام یوفا، از جمله گل مهمش مقابل شالکه در یک‌چهارم نهایی، یاد کرده است.

اما مقایسه چهار بازی وست برای میلان با بیش از ۹۰۰ مسابقه مالدینی طبیعتاً پایه آماری قدرتمندی برای اثبات ادعای «بهتر بودن» ایجاد نمی‌کند.

واکنش کاستاکورتا به ادعای وست

این ماجرا سال‌ها بعد دوباره خبرساز شد. در دسامبر ۲۰۲۴، زمانی که صحبت‌های قدیمی وست بار دیگر در فضای مجازی دست‌به‌دست شد، الساندرو کاستاکورتا واکنشی کنایه‌آمیز نشان داد. مضمون پاسخ او این بود که شاید وست بتواند خودش را بهتر از کاستاکورتا بداند، اما مقایسه با مالدینی داستان کاملاً متفاوتی است.

این واکنش دوباره بحث قدیمی را زنده کرد؛ بحثی که بیش از آنکه یک مناقشه تاکتیکی واقعی باشد، اکنون به یکی از عجیب‌ترین خاطرات تاریخ کوتاه حضور وست در میلان تبدیل شده است.

ماجرای «مشکل قلبی» چقدر قابل تأیید است؟

وست همچنین مدعی شده مسئولان یا افراد مرتبط با میلان برای کنارگذاشتنش شایعه کرده‌اند که او مشکل قلبی مشابه نوانکو کانو دارد. این ادعا نیز دست‌کم از سال ۲۰۱۳ در مصاحبه‌های خود او وجود داشته و در سال ۲۰۱۹ با ادعاهای شدیدتری درباره دخالت «مافیا» تکرار شده است.

اما مدرک مستقلی که اثبات کند پزشکان میلان عمداً یک بیماری قلبی جعلی برای وست ساخته‌اند، در دسترس نیست. بنابراین از نظر روزنامه‌نگاری باید آن را ادعای تاریبو وست دانست، نه واقعیتی اثبات‌شده.

حتی بخش مربوط به «تمدیدنکردن قرارداد در پایان فصل» نیز با سوابق بعدی کاملاً سرراست نیست. اسناد تاریخی نشان می‌دهد وست در نوامبر ۲۰۰۰ همچنان از آث‌میلان به دربی‌کانتی قرض داده شد؛ یعنی پس از پایان فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ هنوز رابطه قراردادی او با میلان برقرار بود.

وست بعد از میلان چه شد؟

پس از اینکه جایی در برنامه‌های میلان پیدا نکرد، وست در نوامبر ۲۰۰۰ به‌صورت قرضی راهی دربی‌کانتی شد. او در لیگ برتر انگلیس ۱۸ بازی انجام داد و دربی در مقطعی که او در ترکیب حضور داشت نتایج بهتری گرفت. قرارداد قرضی اولیه نیز بعدها تا پایان فصل تمدید شد.

او سپس راهی کایزرسلاترن شد و در ادامه برای پارتizan، العربی قطر، پلیموث و در اواخر دوران حرفه‌ای حتی پیکان ایران نیز قرارداد بست.

جمع‌بندی؛ یک ادعای جنجالی قدیمی، نه افشاگری تازه

صحبت‌های تاریبو وست درباره بهتر بودن از مالدینی و کاستاکورتا واقعی‌اند، اما خبر تازه‌ای محسوب نمی‌شوند. بخش اصلی این روایت در سال ۲۰۱۳ منتشر شده، در سال ۲۰۱۹ دوباره با ادعای دخالت مافیا مطرح شده و از ۲۰۲۴ به بعد بارها در شبکه‌های اجتماعی بازنشر شده است.

از سوی دیگر، یک اشتباه تاریخی مهم باید اصلاح شود: وست ابتدا برای اینتر بازی کرد و تنها در نیمه دوم فصل ۲۰۰۰-۱۹۹۹ به میلان رفت. او برای روسونری فقط چهار بازی لیگ انجام داد و یک گل زد.

اینکه وست در آن مقطع از نظر آمادگی خودش را بهتر از مالدینی یا کاستاکورتا می‌دانسته قابل ثبت است؛ اما ادعاهای مربوط به «پدرخوانده بودن» مالدینی، بیماری قلبی ساختگی یا تلاش سازمان‌یافته برای حذف او، هیچ‌گاه به‌طور مستقل اثبات نشده‌اند.