خداحافظی تلخ یوسف کرمی با پاکستان بعد از ناگویا؛ «از هیچ به مدال رسیدیم» / گلایه صریح از فدراسیون ایران

یوسف کرمی این روزها در یکی از عجیب‌ترین مقاطع دوران مربیگری خود قرار دارد؛ از یک طرف با تیمی کم‌امکانات در پاکستان مدال بین‌المللی می‌گیرد و برای میزبانی یکی از مهم‌ترین رویدادهای رنکینگ آسیا آماده می‌شود و از طرف دیگر تقریباً تصمیم خود برای پایان این پروژه را گرفته است.

او صریح گفته پس از بازی‌های آسیایی ۲۰۲۶ دیگر به‌صورت «صددرصد» همکاری‌اش با پاکستان را ادامه نخواهد داد.

این پایان، اما بدون یک مأموریت آخر نخواهد بود: جام ریاست فدراسیون جهانی در لاهور و سپس بازی‌های آسیایی آیچی-ناگویا.

یک بازیکن، چهار برد و یک طلای ارزشمند برای پاکستان

آخرین نتیجه قابل توجه تیم کرمی در هشتمین دوره مسابقات آزاد تکواندو اندونزی رقم خورد.

پاکستان به دلیل محدودیت مالی فقط یک ورزشکار به رقابت‌های جاکارتا اعزام کرد؛ حمزه عمر سعید در وزن مثبت ۸۷ کیلوگرم. او در نهایت طلا گرفت و پاکستان با همان یک مدال، در جدول مسابقات صاحب یک طلا شد. داده‌های مسابقات نیز پاکستان را با یک طلا و بدون نقره و برنز ثبت کرده‌اند.

کرمی می‌گوید نماینده پاکستان در مسیر قهرمانی مقابل تکواندوکارانی از استرالیا، اندونزی، هند و اسلواکی پیروز شد؛ آن هم در تورنمنتی که کشورهایی مانند کره‌جنوبی، قزاقستان و قدرت‌های مختلف آسیایی و بین‌المللی در آن حضور داشتند.

برای سرمربی ایرانی، ارزش این مدال فقط به رنگ آن مربوط نیست.

او شرایط پاکستان را چنین توصیف می‌کند: نبود اردوهای بین‌المللی منظم، کمبود حریف تمرینی داخلی، محدودیت حضور در تورنمنت‌ها و حتی مشکل در دسترسی به بخشی از تجهیزات ابتدایی.

همین است که جمله «از هیچ به مدال رسیدن» در صحبت‌های کرمی معنای بیشتری پیدا می‌کند.

کرمی در پاکستان چه ساخت؟

یوسف کرمی از فروردین ۱۴۰۱ هدایت تیم ملی پاکستان را بر عهده گرفت. او هنگام آغاز همکاری، قهرمان پیشین جهان و دارنده برنز المپیک ۲۰۰۴ آتن بود و سابقه مربیگری خارج از ایران را هم داشت.

نتایج این دوره برای تکواندوی پاکستان کم‌اهمیت نبوده است.

پاکستان در قهرمانی آسیا ۲۰۲۲ با هدایت کرمی به نخستین مدال آسیایی تاریخ خود در این رشته رسید. دو سال بعد نیز در مسابقات Asian Open اندونزی با سه طلا، سه نقره و دو برنز صدرنشین شد و خود کرمی عنوان بهترین مربی مسابقات را به دست آورد.

حالا در سال ۲۰۲۶، یک اعزام تک‌نفره هم برای پاکستان با مدال طلا تمام شده است.

این نتایج نشان می‌دهد مشکل اصلی پروژه کرمی ظاهراً ظرفیت فنی صرف نیست؛ مسئله بیشتر عمق پایین تیم، منابع مالی محدود و فقدان یک سیستم مداوم آماده‌سازی است.

آزمون بزرگ بعدی؛ جام ریاست در لاهور

پاکستان از ۱۷ تا ۲۱ اوت میزبان هشتمین جام ریاست فدراسیون جهانی ـ منطقه آسیا خواهد بود.

طبق تقویم رسمی اتحادیه تکواندو آسیا، پومسه در ۱۷ اوت، مبارزات بزرگسالان از ۱۸ تا ۲۰ اوت و پاراتکواندو در ۲۱ اوت برگزار می‌شود. بخش کیوروگی این رقابت‌ها درجه G3 دارد.

این مسابقات از نظر امتیاز رنکینگ نیز بسیار مهم است. قهرمان هر وزن ۳۰ امتیاز جهانی دریافت می‌کند؛ امتیازی که در مسیر رتبه‌بندی و چرخه انتخابی المپیک اهمیت دارد. ایران نیز برای این مسابقات تیم پرشماری در نظر گرفته و در فهرست اولیه ۱۸ مرد و ۱۵ زن قرار داشته‌اند.

آمار ثبت‌نام همچنان ممکن است تغییر کند، اما سامانه رقابت‌های World Taekwondo در آخرین داده‌های قابل مشاهده بیش از ۵۰۰ شرکت‌کننده را برای بخش کیوروگی نشان می‌دهد.

همین تراکم باعث شده کرمی مسابقات لاهور را بسیار سنگین توصیف کند.

آیا سطح جام ریاست واقعاً از بازی‌های آسیایی بالاتر است؟

اینجا یک تفکیک فنی مهم وجود دارد.

کرمی گفته از نظر خودش سطح این مسابقات حتی می‌تواند از قهرمانی آسیا و بازی‌های آسیایی بالاتر باشد؛ استدلال او این است که تعداد نمایندگان کشورها بیشتر است و میدان رقابت محدود به یک ورزشکار از هر کشور در هر وزن نیست.

اما از نظر درجه رسمی رنکینگ، جام ریاست لاهور G3 است، در حالی که مسابقات تکواندو بازی‌های آسیایی ناگویا در تقویم اتحادیه آسیا G4 ثبت شده‌اند.

پس بهتر است حرف کرمی را به معنی «سخت‌تر بودن عملی جدول مسابقات» بدانیم، نه بالاتر بودن رسمی درجه رویداد.

وقتی ایران، کره‌جنوبی و سایر قدرت‌ها امکان استفاده از تعداد بیشتری ورزشکار را داشته باشند، ممکن است یک وزن از نظر تعداد مدعیان حتی شلوغ‌تر از بازی‌های آسیایی باشد.

میزبان است، اما حتی یک تیم ملی کامل ندارد

تناقض بزرگ پاکستان همین‌جاست.

کشوری که میزبان مسابقات بزرگ G3 خواهد بود، از نگاه سرمربی خودش برای تشکیل یک تیم ملی کامل مشکل دارد.

کرمی گفته ممکن است در نهایت فقط سه یا چهار بازیکن مرد و یک یا دو ورزشکار زن آماده در اختیار داشته باشد. درباره بخش بانوان هم به مشکل حضور نامنظم در تمرینات اشاره کرده و گفته ورزشکارانی که تنها یک هفته مانده به مسابقات وارد اردو شوند را نخواهد پذیرفت.

این نگاه نشان می‌دهد کرمی حتی در روزهای پایانی همکاری، حاضر نیست صرفاً به دلیل میزبانی پاکستان تعداد نفرات تیم را بالا ببرد.

از دید او «حضور داشتن» جایگزین «آماده بودن» نیست.

مأموریت آخر در ناگویا

بیستمین دوره بازی‌های آسیایی از ۱۹ سپتامبر تا ۴ اکتبر ۲۰۲۶ در آیچی-ناگویا ژاپن برگزار می‌شود و مسابقات تکواندو در روزهای اول تا سوم اکتبر برنامه‌ریزی شده است.

کرمی گفته در ابتدا تمایلی به ادامه همکاری تا این مسابقات نداشته، اما به دلیل رابطه دوستانه چندساله با مسئولان فدراسیون پاکستان پذیرفته برای آخرین بار تیم را همراهی کند.

پاکستان طبق برنامه او دو ورزشکار در اوزان المپیکی در اختیار خواهد داشت. پس از پایان ناگویا، کرمی می‌گوید همکاری‌اش با این کشور به پایان می‌رسد.

این تصمیم عملاً به بیش از چهار سال حضور مستمر او در پروژه تکواندو پاکستان پایان می‌دهد.

گلایه یوسف کرمی از فدراسیون تکواندو ایران

اما بخش خبرساز صحبت‌های کرمی فقط درباره پاکستان نیست.

او از اتفاقاتی که پیرامون انتخاب سرمربی تیم ملی مردان ایران رخ داد ناراحت است.

در ۱۹ خرداد، کمیته فنی فدراسیون تکواندو چهار گزینه شامل علی تاجیک، پیام خانلرخانی، یوسف کرمی و فیض‌الله نفجم را بررسی کرد. کرمی و خانلرخانی بیشترین رأی را گرفتند، اما در نهایت پیام خانلرخانی با رأی اعضای کمیته به‌عنوان سرمربی تیم ملی انتخاب شد.

کرمی تأکید می‌کند اعتراضش این نیست که «حتماً باید سرمربی می‌شد».

گلایه او به نحوه برخورد بازمی‌گردد؛ اینکه به گفته خودش طی چهار یا پنج سال از او برای بازگشت به تیم ملی دعوت می‌شد، اما وقتی پایان همکاری‌اش با پاکستان را اعلام کرد و نامش در میان گزینه‌ها قرار گرفت، انتظار داشت توضیح روشن‌تری درباره تصمیم نهایی بشنود.

کرمی: ایران یک «گنج» در تکواندو دارد

با وجود گلایه از مدیریت فدراسیون، نگاه کرمی به ظرفیت تیم ملی ایران کاملاً مثبت است.

او معتقد است عمق نیروی انسانی تکواندو ایران، به‌جز کره‌جنوبی، با اکثر کشورهای دنیا قابل مقایسه نیست و حتی بازیکنان رده‌های بعدی ایران توانایی حضور ثابت در تیم ملی بسیاری از کشورها را دارند.

نمونه این رقابت داخلی را می‌توان در انتخابی وزن ۸۰- کیلوگرم برای ناگویا دید؛ جایی که امیرسینا بختیاری، مهران برخورداری، امیررضا صادقیان و محمدحسین یزدانی برای تنها یک سهمیه رقابت کردند و در نهایت بختیاری برنده شد.

در جام ریاست لاهور نیز ایران با ترکیبی پرستاره وارد مسابقات می‌شود؛ آریان سلیمی، قهرمان المپیک پاریس، و ابوالفضل زندی، قهرمان جهان و آسیا، از برجسته‌ترین نام‌های فهرست هستند.

بنابراین وقتی کرمی از «گنج نیروی انسانی» حرف می‌زند، به رقابتی اشاره دارد که گاهی چند قهرمان بین‌المللی را برای یک جایگاه تیم ملی مقابل یکدیگر قرار می‌دهد.

پایان یک پروژه؛ مقصد بعدی یوسف کرمی کجاست؟

کرمی می‌گوید پیشنهادهای دیگری برای ادامه مربیگری دارد، اما هنوز مقصد بعدی خود را اعلام نکرده است.

برای مربی‌ای که در پاکستان با منابع محدود نخستین مدال آسیایی این کشور را ساخته، بهترین مربی یک تورنمنت بین‌المللی شده و حالا با یک اعزام تک‌نفره به طلا رسیده، احتمال ادامه فعالیت در خارج از ایران چندان دور از ذهن نیست.

با این حال، گلایه صریح او نشان می‌دهد پرونده بازگشت به تکواندو ایران از نظر عاطفی هنوز برایش بسته نشده است.

فعلاً یک مأموریت باقی مانده: لاهور و بعد ناگویا.

یوسف کرمی پروژه‌ای را که سال ۱۴۰۱ با تیمی کم‌برخوردار آغاز کرد، پاییز ۱۴۰۵ تحویل خواهد داد؛ پروژه‌ای که شاید امکاناتش محدود بود، اما برای تکواندوی پاکستان چند مدال تاریخی به جا گذاشت.

و پس از ناگویا، سؤال بزرگ تازه آغاز می‌شود: قهرمان سابق ایران به خانه برمی‌گردد یا دوباره یک کشور دیگر از تجربه او استفاده خواهد کرد؟