رئال مادرید نیمار را به خاطر ۶۰ هزار یورو از دست داد؟ افشای داستان انتقالی که می‌توانست تاریخ فوتبال را عوض کند

ماجرای نیمار و رئال مادرید داستان تازه‌ای نیست، اما جزئیات جدیدی که رامون مارتینس درباره روزهای حضور این فوق‌ستاره برزیلی در مادرید مطرح کرده، دوباره پرونده یکی از عجیب‌ترین انتقال‌های انجام‌نشده فوتبال اروپا را باز کرده است.

مارتینس که در دوره‌های مختلف مسئولیت‌های مهمی در ساختار فنی و آکادمی رئال مادرید داشته و در زمان حضور نیمار نوجوان در مادرید نیز از مدیران فنی باشگاه بود، گفته است واگنر ریبیرو، مدیر برنامه مشهور برزیلی و مدیر برنامه وقت روبینیو، برای نخستین بار نام نیمار را به او معرفی کرد.

نتیجه آن معرفی، سفری بود که اگر پایان متفاوتی داشت، شاید بخشی از تاریخ رئال مادرید و بارسلونا نیز امروز به شکل دیگری نوشته می‌شد.

نیمار در رئال مادرید؛ «همه را دریبل می‌زد و گل می‌کرد»

مارتینس در روایت خود از نخستین تمرین نیمار گفته است این بازیکن جوان در مسابقه‌ای مقابل فوتبالیست‌های هم‌سن خود به میدان رفت و خیلی زود همه حاضران را شگفت‌زده کرد.

به گفته او، نیمار بازیکنان را یکی پس از دیگری دریبل می‌زد، گل می‌کرد و در حرکت بعدی دوباره همان نمایش را تکرار می‌کرد. همین کیفیت باعث شده مارتینس برای توصیف او از تعبیر «یک موجود فرازمینی» استفاده کند. روایت منتشرشده از این گفت‌وگو می‌گوید نیمار حدود ۱۰ روز در تمرینات رئال حضور داشته است.

گزارش‌های قدیمی‌تر رسانه‌های اسپانیایی حتی از حضور حدود دو هفته‌ای او در والدبباس سخن می‌گویند. روزنامه AS نوشته است نیمار به اندازه‌ای کادر فنی رئال را تحت تأثیر قرار داد که باشگاه در ۳۰ مارس ۲۰۰۶ مراحل ثبت او در فدراسیون فوتبال مادرید را نیز انجام داد و قصد داشت این بازیکن را در تیم پایه خود نگه دارد.

او در آن دوره حتی با بازیکنانی مانند دنی کارواخال، پابلو سارابیا و الکس فرناندس هم‌تیمی شد؛ بازیکنانی که بعدها خود به فوتبال حرفه‌ای رسیدند.

یک اصلاح مهم؛ نیمار هنگام حضور در مادرید ۱۳ ساله نبود

در روایت تازه مارتینس، سن نیمار «۱۳ سال» عنوان شده، اما اسناد زمانی نشان می‌دهد این بخش از خاطره او دقیق نیست.

نیمار در ۵ فوریه ۱۹۹۲ متولد شده است؛ موضوعی که هم باشگاه سانتوس و هم بارسلونا در سوابق رسمی او ثبت کرده‌اند.

حضور او در تمرینات رئال در مارس ۲۰۰۶ اتفاق افتاد؛ بنابراین نیمار هنگام این تست‌ها تازه ۱۴ ساله شده بود، نه ۱۳ ساله. گزارش‌های قدیمی AS درباره این ماجرا نیز صراحتاً از یک نیمار ۱۴ ساله صحبت می‌کنند.

این اختلاف کوچک، اصل داستان را تغییر نمی‌دهد، اما برای روایت دقیق تاریخی مهم است: رئال مادرید در واقع یکی از بزرگ‌ترین استعدادهای فوتبال جهان را زمانی شناسایی کرده بود که تنها ۱۴ سال داشت.

ماجرای خانه ۶۰ هزار یورویی چه بود؟

جذاب‌ترین بخش روایت مارتینس به دلیل شکست انتقال مربوط می‌شود.

او گفته است تقریباً تمام مسائل میان رئال و پدر نیمار حل شده بود؛ از حقوق ماهانه گرفته تا ثبت اقامت خانواده در مادرید. اما یک درخواست دیگر باقی مانده بود: پدربزرگ و مادربزرگ نیمار در برزیل زندگی می‌کردند و خانواده خواهان فراهم شدن خانه‌ای برای آنها بودند که ارزش آن حدود ۶۰ هزار یورو اعلام شده بود. مارتینس می‌گوید باشگاه زیر بار این هزینه نرفت و در نهایت انتقال متوقف شد.

نکته جالب این است که منابع مختلف در طول سال‌ها درباره ماهیت دقیق این ۶۰ هزار یورو روایت‌های کمی متفاوت ارائه کرده‌اند.

روزنامه «ال‌پایس» نیز پیش‌تر گزارش داده بود که مذاکرات تقریباً کامل شده بود، اما درخواست تهیه خانه‌ای دیگر در برزیل برای پدربزرگ و مادربزرگ نیمار باعث شد توافق به هم بخورد.

در مقابل، برخی گزارش‌های AS این رقم را مبلغی معرفی کرده‌اند که واگنر ریبیرو برای نهایی شدن انتقال درخواست می‌کرد.

بنابراین رقم ۶۰ هزار یورو در چند منبع مستقل تکرار شده و اصل اختلاف مالی قابل اتکاست، اما درباره ساختار دقیق پرداخت، روایت‌های رسانه‌ای کاملاً یکسان نیستند. توضیح اخیر مارتینس مشخصاً آن را به خانه مورد نیاز خانواده نیمار در برزیل مرتبط می‌کند.

مارتینس: اگر فلورنتینو پرس بود، نیمار از دست نمی‌رفت

بخش دیگری از صحبت‌های مدیر سابق رئال مادرید مستقیماً به فلورنتینو پرس مربوط می‌شود.

مارتینس معتقد است اگر پرس در آن مقطع رئیس باشگاه بود، رئال هرگز اجازه نمی‌داد انتقال نیمار به دلیل رقمی مانند ۶۰ هزار یورو شکست بخورد.

این ادعا با خط زمانی ریاست باشگاه نیز همخوانی دارد. نیمار در مارس ۲۰۰۶ در رئال حضور داشت، در حالی که فلورنتینو پرس در فوریه همان سال از ریاست باشگاه کناره‌گیری کرده بود و Fernando Martín ریاست موقت رئال را برعهده داشت. گزارش‌های آن زمان می‌گویند رامون مارتینس خواهان جذب نیمار بود، اما مدیران اجرایی باشگاه حاضر نشدند مسئولیت پرداخت آن مبلغ برای بازیکنی ۱۴ ساله را بپذیرند.

از این زاویه، ماجرا حتی عجیب‌تر می‌شود. رئال استعداد نیمار را ندید نگرفت؛ برعکس، او را آزمایش کرد، تحت تأثیر قرار گرفت، برایش پرونده فدراسیونی تشکیل داد و تا آستانه جذبش پیش رفت. انتقال در آخرین قدم شکست خورد.

نیمار می‌توانست هم‌تیمی کارواخال باشد؛ اما سرنوشت او را به بارسلونا برد

نیمار پس از بازگشت به برزیل در سانتوس ماند و به تدریج به بزرگ‌ترین پدیده فوتبال این کشور تبدیل شد. سال‌ها بعد رئال مادرید بار دیگر برای جذب او تلاش کرد، اما این بار رقیب اصلی باشگاه سفیدپوش، بارسلونا بود.

خود نیمار سال‌ها بعد گفته است پیشنهاد رئال از نظر مالی حتی بسیار جذاب‌تر بوده، اما آرزوی او بازی در بارسلونا و کنار لیونل مسی بود و در نهایت «به حرف قلبش گوش داد».

نیمار در سال ۲۰۱۳ راهی بارسلونا شد و چهار فصل در این تیم حضور داشت. آمار رسمی باشگاه بارسلونا برای او ۱۹۶ بازی و ۱۱۴ گل ثبت کرده است. او در این مدت یک لیگ قهرمانان اروپا، دو قهرمانی لالیگا، سه جام حذفی اسپانیا، جام باشگاه‌های جهان و چندین عنوان دیگر کسب کرد.

اوج آن دوران فصل ۱۵-۲۰۱۴ بود؛ زمانی که مثلث مسی، سوارز و نیمار به یکی از مخوف‌ترین خطوط حمله تاریخ فوتبال تبدیل شد و بارسلونا لیگ قهرمانان اروپا را نیز فتح کرد.

همین موفقیت‌هاست که تصمیم رئال در سال ۲۰۰۶ را امروز چنین باورنکردنی جلوه می‌دهد.

اگر رئال آن ۶۰ هزار یورو را پرداخت می‌کرد چه می‌شد؟

هیچ‌کس نمی‌تواند با اطمینان بگوید نیمار در صورت ماندن در مادرید همان مسیری را طی می‌کرد که بعدها در سانتوس و بارسلونا طی کرد.

ممکن بود در آکادمی رئال رشد کند و به ستاره اصلی تیم تبدیل شود؛ ممکن بود زیر فشار فوتبال اروپا در سن پایین مسیر متفاوتی پیدا کند؛ حتی ممکن بود در نهایت بدون رسیدن به تیم اصلی از باشگاه جدا شود.

اما آنچه این داستان را خاص می‌کند، میزان شناختی است که رئال از استعداد او داشت. این باشگاه با پدیده‌ای ناشناخته روبه‌رو نبود که سال‌ها بعد ناگهان ستاره شده باشد. مربیان رئال نیمار را از نزدیک دیده بودند، او در تمرینات‌شان بازیکنان را دریبل زده بود و مسئولان فنی باشگاه آشکارا خواهان نگه داشتنش بودند.

با این وجود معامله‌ای که امروز با معیارهای فوتبال حرفه‌ای مبلغی بسیار کوچک به نظر می‌رسد، نهایی نشد.

داستان نیمار و رئال مادرید به همین دلیل همچنان یکی از بزرگ‌ترین «چه می‌شد اگر»های تاریخ فوتبال است: ستاره‌ای که در ۱۴ سالگی لباس سفید را پوشید، مسئولان آکادمی را حیرت‌زده کرد و حتی مراحل ثبتش آغاز شد، اما بر سر حدود ۶۰ هزار یورو به برزیل برگشت؛ هفت سال بعد با لباس بارسلونا وارد اسپانیا شد و این بار به جای تبدیل شدن به ستاره رئال مادرید، به یکی از مهم‌ترین چهره‌های رقیب سنتی آن تبدیل شد.