کنایه ۲ میلیون یورویی حدادی به استقلال؛ چرا پرسپولیس قید حسیننژاد را زد؟
پرونده حضور محمدجواد حسیننژاد در پرسپولیس ظاهراً فعلاً بسته شده است. سرخپوشان طی هفتههای اخیر این بازیکن ایرانی دینامو ماخاچقلعه را بهعنوان یکی از گزینههای مهم تقویت خط میانی زیر نظر داشتند و حتی گزارشهایی درباره پیگیری جدی مهدی تارتار برای جذب او منتشر شده بود. با این حال، مانع اصلی از همان ابتدا یک چیز بود: مبلغ بالای رضایتنامه.
حدادی حالا اصل مکاتبه را تأیید کرده و گفته مبلغ درخواستی برای آزادسازی حسیننژاد بالای دو میلیون یورو بوده است؛ رقمی که مدیریت پرسپولیس حاضر نشده برای یک انتقال هزینه کند.
چرا پرسپولیس حسیننژاد را میخواست؟
محمدجواد حسیننژاد در دو فصل اخیر یکی از بازیکنان ایرانی قابل توجه در لیگ روسیه بوده است. او پس از درخشش در سپاهان راهی دینامو ماخاچقلعه شد و به مرور جایگاه ثابتی در ترکیب این تیم پیدا کرد. گزارشهای فصل گذشته نشان میدهد او در ۲۹ مسابقه از ۳۰ بازی لیگ حضور داشته و چهار گل و یک پاس گل ثبت کرده بود.
سبک بازی حسیننژاد نیز با سیاست جدید پرسپولیس همخوانی دارد؛ بازیکنی جوان، تکنیکی و قابل استفاده در چند نقش خط میانی که در صورت پیشرفت میتواند ارزش فروش خارجی داشته باشد.
به همین دلیل نام او در کنار پروژه جوانسازی پرسپولیس بارها مطرح شد. اما خرید یک بازیکن جوان از لیگ روسیه با جذب بازیکن آزاد داخلی تفاوت بزرگی دارد؛ باشگاه روسی برای صدور رضایتنامه او مبلغ سنگینی مطالبه میکند.
روسها برای حسیننژاد چقدر میخواهند؟
در این بخش ارقام منتشرشده کاملاً یکسان نیستند.
مهر در ۱۴ مرداد به نقل از رسانههای روسیه نوشت مبلغ مورد نظر دینامو برای جدایی حسیننژاد حدود ۲ میلیون یورو است. در گزارش دیگری رقم حدود ۲.۲ میلیون دلار مطرح شده بود. بنابراین اختلافهایی در تبدیل ارز و رقم مذاکرات وجود دارد، اما تمام گزارشها روی یک نکته مشترک هستند: دینامو حاضر نیست هافبک ایرانی خود را ارزان از دست بدهد.
مدیرعامل دینامو نیز چند هفته قبل اعلام کرده بود سه پیشنهاد خارجی برای حسیننژاد دریافت شده، اما هیچکدام هنوز رضایت باشگاه روسی را جلب نکردهاند و دینامو منتظر پیشنهاد بهتری است. قرارداد حسیننژاد نیز طبق این گزارش تا ژوئن ۲۰۲۷ اعتبار دارد؛ بنابراین باشگاه روسی از نظر قراردادی مجبور نیست او را با پیشنهاد پایین بفروشد.
همین مسئله قدرت چانهزنی را در اختیار دینامو قرار داده است.
مانع دوم پرسپولیس؛ خود حسیننژاد هم بازگشت به ایران را نمیخواهد
موضوع فقط پول نیست.
حدادی گفته خود محمدجواد حسیننژاد نیز فعلاً تمایل زیادی برای بازگشت به فوتبال ایران ندارد. گزارشهای روزهای گذشته نیز همین موضوع را مطرح کرده بودند و نوشته بودند بازیکن ترجیح میدهد مسیر حرفهای خود را خارج از ایران ادامه دهد.
این تصمیم برای بازیکنی در سن حسیننژاد قابل درک است. او اکنون در لیگ روسیه بازی میکند و باشگاهش نیز پیشنهادهای خارجی دریافت کرده است؛ بنابراین بازگشت به لیگ ایران احتمالاً اولویت نخست او نیست.
حتی اگر پرسپولیس حاضر به پرداخت رضایتنامه بیش از دو میلیون یورویی میشد، باشگاه همچنان باید خود بازیکن را نیز برای بازگشت متقاعد میکرد.
در نتیجه انتقال از دو جهت دشوار بود: قیمت بالای دینامو و تمایل خود بازیکن به ادامه فوتبال خارج از ایران.
کنایه حدادی به استقلال از کجا آمد؟
جنجالیترین بخش صحبت مدیرعامل پرسپولیس جمله مربوط به «بعضی باشگاهها» بود.
حدادی نام استقلال یا هیچ باشگاه دیگری را مستقیماً بر زبان نیاورده است. بنابراین از نظر خبری صحیح نیست جمله او را یک حمله مستقیم و رسمی به استقلال معرفی کنیم.
اما دلیل اینکه بسیاری آن را کنایه به استقلال برداشت کردهاند، روشن است: سعید سحرخیزان.
تابستان گذشته، هنگام انتقال سحرخیزان از اورنبورگ روسیه به استقلال، ایوان کارپوف خبرنگار روسی گزارش داد آبیها برای دریافت رضایتنامه این مهاجم ۲ میلیون یورو پرداخت کردهاند و همچنین ۲۰ درصد از مبلغ انتقال بعدی بازیکن نیز به باشگاه روسی خواهد رسید.
برخی منابع داخلی نیز از کاهش قابل توجه مبلغ اولیه در جریان مذاکرات استقلال و اورنبورگ خبر داده بودند؛ چراکه باشگاه روسی در مراحل ابتدایی ارقام بالاتری مطالبه میکرد.
بنابراین وقتی حدادی درست در بحث رضایتنامه دو میلیون یورویی حسیننژاد میگوید پرسپولیس «مثل بعضی باشگاهها» چنین پولی پرداخت نمیکند، طبیعی است ذهن مخاطبان به انتقال سحرخیزان برود.
اما همچنان باید تأکید کرد: این ارتباط یک تفسیر رسانهای است و حدادی خودش نام استقلال یا سحرخیزان را به زبان نیاورده است.
سیاست مالی پرسپولیس واقعاً محافظهکارانه است؟
این جمله حدادی از یک جهت جالب است؛ چون مدیرعامل پرسپولیس همین امروز اعلام کرده باشگاه در این پنجره حدود ۵۰۰ میلیارد تومان فقط بابت رضایتنامه بازیکنان هزینه کرده است.
بنابراین پرسپولیس اصولاً با پرداخت پول برای خرید بازیکن مخالف نیست. تفاوت در سقفی است که مدیریت برای هر بازیکن قابل قبول میداند.
سرخها برای بازیکنانی مانند محمدمهدی زارع، پوریا شهرآبادی و محمدمهدی محبی رضایتنامه پرداختهاند و بخش مهمی از استراتژی نقلوانتقالاتی باشگاه نیز خرید بازیکنان جوان با قراردادهای بلندمدت بوده است.
در واقع پیام حدادی را میتوان اینطور تفسیر کرد: پرسپولیس حاضر است برای بازیکن جوان هزینه کند، اما مدیریت فعلی پرداخت بیش از دو میلیون یورو برای یک بازیکن ایرانی را با محاسبات اقتصادی باشگاه هماهنگ نمیداند.
این مسئله لزوماً ثابت نمیکند سیاست یک باشگاه بهتر از دیگری است؛ استقلال و پرسپولیس ممکن است درباره ارزش فنی یک بازیکن، منابع مالی یا بازگشت سرمایه ارزیابیهای متفاوتی داشته باشند.
سحرخیزان جواب ۲ میلیون یورو را در زمین میدهد؟
نکتهای که این کری مدیریتی را جذابتر میکند، شروع بسیار خوب سعید سحرخیزان در فصل جدید است.
استقلال در هفته نخست مس شهر بابک را ۴ بر صفر شکست داد و سحرخیزان دو گل از چهار گل آبیها را به ثمر رساند. بنابراین بازیکنی که رقم بالای رضایتنامهاش از همان زمان انتقال محل بحث بود، فصل جدید را با دبل آغاز کرده است.
از نگاه استقلال، ادامه چنین عملکردی میتواند بهترین دفاع از مبلغ پرداختشده باشد؛ همانطور که اگر بازیکنان جوانی که پرسپولیس برای آنها صدها میلیارد تومان هزینه کرده به ستاره تبدیل شوند، سیاست مدیریتی سرخها نیز توجیه خواهد شد.
در نهایت پاسخ واقعی این جدال مالی نه در مصاحبه مدیران، بلکه در زمین و ارزش آینده بازیکنان مشخص میشود.
پرونده حسیننژاد بسته شد؛ مگر اینکه روسها تخفیف بدهند
در شرایط فعلی احتمال انتقال محمدجواد حسیننژاد به پرسپولیس پایین است. دینامو پیشنهاد ارزان نمیخواهد، خود بازیکن نیز طبق گفته حدادی تمایل به بازگشت ندارد و پرسپولیس حاضر نیست بیش از دو میلیون یورو برای رضایتنامه او پرداخت کند.
تنها چیزی که میتواند معادله را تغییر دهد، کاهش محسوس خواسته مالی دینامو یا تغییر تصمیم خود حسیننژاد است.
اما حاشیه اصلی فعلاً از خود انتقال جذابتر شده است؛ حدادی بدون نام بردن از استقلال، یک رضایتنامه دو میلیون یورویی را مقابل سیاست مالی پرسپولیس قرار داد و خاطره خرید سعید سحرخیزان را زنده کرد. حالا دو رقیب سنتی علاوه بر زمین فوتبال، یک رقابت دیگر هم دارند: کدام باشگاه پول نقلوانتقالات را بهتر خرج کرده است؟