جنجال تازه در پرسپولیس؛ ماجرای «لگد به در اتاق مدیرعامل» چه بود؟ فنونی‌زاده روایت خلیلی را رد کرد

ماجرا زمانی وارد مرحله تازه شد که محسن خلیلی بعد از پیروزی ۲ بر صفر پرسپولیس برابر شمس‌آذر در هفته نخست لیگ برتر مقابل خبرنگاران قرار گرفت. او ابتدا درباره مسابقه، وضعیت زمین و بازیکنان صحبت کرد، اما در بخش پایانی مصاحبه ناگهان به اختلاف با برخی پیشکسوتان پرداخت و از اتفاقی گفت که تا آن زمان باشگاه به‌صورت عمومی درباره آن توضیح نداده بود.

خلیلی بدون نام بردن از افراد گفت بعضی پیشکسوتان باید «سهم‌خواهی» را کنار بگذارند و حرمت باشگاه را حفظ کنند. طبق روایت او، دو نفر برای ملاقات با مدیرعامل به ساختمان باشگاه مراجعه کردند، اما زمانی که متوجه شدند پیمان حدادی در جلسه است، به طبقه چهارم رفتند و رفتار اعتراضی شدیدی نشان دادند. خلیلی مدعی شد آنها به در اتاق مدیرعامل لگد زده و داد و فریاد کرده‌اند.

اظهارات خلیلی اهمیت زیادی داشت، چون برای نخستین بار یک مدیر فعلی پرسپولیس اختلاف پشت پرده با بخشی از پیشکسوتان را به شکلی صریح وارد فضای رسانه‌ای کرد.

آن دو پیشکسوت چه کسانی بودند؟

خلیلی در مصاحبه خود نامی نبرد، اما گزارش بعدی ورزش سه مدعی شد دو نفری که مورد اشاره او قرار گرفته‌اند مرتضی فنونی‌زاده و بهروز سلطانی هستند؛ دو بازیکن شناخته‌شده پرسپولیس در دهه ۱۳۶۰ که برای دیدار با پیمان حدادی به ساختمان باشگاه رفته بودند.

براساس روایت منتشرشده از سوی این رسانه، به آنها گفته شده بود مدیرعامل در جلسه است و برای ملاقات باید از قبل هماهنگی صورت بگیرد. این دو نفر با وجود این پاسخ به طبقه چهارم ساختمان رفتند و در آنجا نیز با در بسته اتاق مدیرعامل روبه‌رو شدند. از همین نقطه، روایت دو طرف با یکدیگر تفاوت جدی پیدا می‌کند.

باشگاه یا نزدیکان مدیریت، آنچه رخ داده را برخوردی تند و همراه با لگدزدن به در توصیف کرده‌اند؛ اما مرتضی فنونی‌زاده این بخش را قبول ندارد.

فنونی‌زاده: لگدی در کار نبود

فنونی‌زاده در واکنش به روایت خلیلی گفته او و بهروز سلطانی با لگد به در اتاق مدیرعامل نزده‌اند و فقط چند مرتبه با دست به در کوبیده‌اند. در نتیجه، اصل حضور آنها در ساختمان و ایجاد بحث انکار نشده، اما درباره شدت و نحوه اعتراض اختلاف روایت وجود دارد.

این تفکیک اهمیت زیادی دارد. تا زمانی که تصاویر دوربین‌های ساختمان، گزارش حراست یا یک توضیح رسمی و مستند از باشگاه منتشر نشود، نمی‌توان ادعای «لگد زدن» را به‌عنوان یک واقعیت قطعی مطرح کرد. آنچه فعلاً وجود دارد ادعای صریح محسن خلیلی در یک طرف و تکذیب فنونی‌زاده در طرف دیگر است.

فنونی‌زاده همچنین گفته اتفاقات مربوط به اختلاف آنها در دو مقطع رخ داده است؛ یک بار پیش از اردوی ترکیه و بار دیگر طی هفته گذشته که بهروز سلطانی با محسن خلیلی جر و بحث لفظی داشته است.

اختلاف خلیلی با سلطانی و فنونی‌زاده تازه نیست

جست‌وجوی اظهارات هفته‌های اخیر نشان می‌دهد این تنش پیش از صحبت تازه محسن خلیلی آغاز شده بود.

بهروز سلطانی در ۶ مرداد به‌صراحت از خلیلی انتقاد کرده و گفته بود او و فنونی‌زاده به باشگاه راه داده نشده‌اند. سلطانی در همان مصاحبه مدعی شد پرسپولیس «خانه دوم» پیشکسوتان است و حتی گفت به پیمان حدادی اعلام کرده که برای کنار رفتن خلیلی تلاش خواهند کرد.

مرتضی فنونی‌زاده نیز چند روز بعد با لحنی بسیار تند علیه خلیلی صحبت کرد. او حضور خود و سلطانی در ساختمان باشگاه و بروز مشاجره را تأیید کرد و مدعی شد خلیلی هنگام مواجهه با آنها برخورد مناسبی نداشته است. فنونی‌زاده در عین حال از پیمان حدادی تمجید کرد و تلاش داشت اختلاف را مشخصاً میان خودشان و خلیلی تعریف کند، نه مدیرعامل باشگاه.

بنابراین مصاحبه تازه خلیلی را می‌توان پاسخ علنی مدیریت تیم به اختلافی دانست که حداقل چند هفته است در مصاحبه‌های پیشکسوتان دیده می‌شود.

استعدادیابی؛ ریشه اصلی اختلاف در پرسپولیس؟

مهم‌ترین نکته این پرونده احتمالاً نه درِ اتاق مدیرعامل، بلکه سمت استعدادیابی باشگاه است.

باشگاه پرسپولیس در اردیبهشت ۱۴۰۴ رسماً اعلام کرده بود بهروز سلطانی به گروه استعدادیابان اضافه شده است. در همان اطلاعیه رسمی آمده بود مجتبی محرمی، مرتضی فنونی‌زاده، سعید نعیم‌آبادی و جمشید شاه‌محمدی نیز پیش از او به‌عنوان استعدادیاب انتخاب شده بودند. در نتیجه، اصل فعالیت این پیشکسوتان در ساختار استعدادیابی باشگاه یک موضوع رسمی و قابل تأیید است.

گزارش تازه ورزش سه می‌گوید فنونی‌زاده، سلطانی و سه پیشکسوت دیگر بعداً از این مسئولیت کنار گذاشته شدند و فنونی‌زاده نیز تأیید کرده همین مسئله یکی از ریشه‌های اختلاف بوده است. طبق این روایت، آنها نسبت به حذف شدن از فهرست استعدادیابان و مسائل مالی مرتبط با این همکاری اعتراض داشته‌اند.

از این زاویه، استفاده خلیلی از عبارت «سهم‌خواهی» معنای بیشتری پیدا می‌کند. مدیریت ظاهراً معتقد است پیشکسوت بودن نباید به معنای داشتن جایگاه دائمی در ساختار اجرایی باشگاه باشد؛ در مقابل، فنونی‌زاده و سلطانی اعتقاد دارند همکاری آنها در آکادمی مفید بوده و برخوردی که برای قطع این همکاری صورت گرفته مناسب نبوده است.

آیا ماجرای «حق‌السکوت» صحت دارد؟

در حاشیه این پرونده، ادعای حساس دیگری نیز مطرح شده است. ورزش سه نوشته برخی منتقدان از ابتدا تصور می‌کردند استخدام تعدادی از پیشکسوتان به‌عنوان استعدادیاب بیش از آنکه یک پروژه تخصصی باشد، راهی برای کاهش انتقادهای آنها بوده و حتی از تعبیر «حق‌السکوت» استفاده شده است.

با این حال، هیچ سندی که چنین ادعایی را اثبات کند منتشر نشده است. آنچه به‌طور رسمی قابل اثبات است، صدور حکم استعدادیابی برای این افراد از سوی باشگاه است. درباره کیفیت کار آنها، خروجی فنی مأموریت، تعداد بازیکنان معرفی‌شده یا اینکه پرداخت‌ها با چه معیار عملکردی انجام می‌شده، اطلاعات عمومی شفافی در دسترس نیست.

بنابراین استفاده قطعی از تعبیر «حق‌السکوت» درباره قرارداد این پیشکسوتان منصفانه نیست و فعلاً باید آن را صرفاً یک برداشت یا ادعای مطرح‌شده در فضای پیرامون باشگاه دانست.

پرسپولیس به یک آیین‌نامه روشن برای پیشکسوتان نیاز دارد

اختلاف فعلی یک مشکل قدیمی در فوتبال ایران را دوباره نشان می‌دهد: رابطه میان باشگاه‌های بزرگ و پیشکسوتان دقیقاً بر چه اساسی باید تعریف شود؟

پیشکسوتان سرمایه تاریخی باشگاه هستند و احترام به آنها بخشی از هویت تیم محسوب می‌شود، اما این جایگاه الزاماً به معنای داشتن حق ورود بدون هماهنگی به تمام بخش‌های اداری یا داشتن سمت اجرایی نیست. از طرف دیگر، اگر باشگاه تصمیم می‌گیرد پیشکسوتی را استخدام کند، باید شرح وظایف، مدت قرارداد، دستمزد و معیار ارزیابی عملکرد او از ابتدا شفاف باشد.

نبود همین چارچوب می‌تواند یک همکاری حرفه‌ای را به مسئله‌ای شخصی تبدیل کند؛ اتفاقی که در پرونده فعلی نشانه‌های آن دیده می‌شود. یک طرف از «خانه ماست» صحبت می‌کند و طرف دیگر «سهم‌خواهی» را مطرح می‌کند.

جمع‌بندی؛ یک در بسته و اختلافی که حالا کاملاً باز شده است

ماجرای حضور مرتضی فنونی‌زاده و بهروز سلطانی در ساختمان پرسپولیس دیگر قابل پنهان کردن نیست. حضور آنها و وجود اختلاف با محسن خلیلی از سوی منابع مختلف و حتی خود پیشکسوتان تأیید شده است؛ اما درباره مهم‌ترین بخش ماجرا یعنی لگدزدن به در اتاق پیمان حدادی، دو روایت متفاوت وجود دارد. خلیلی آن را صریحاً مطرح کرده و فنونی‌زاده می‌گوید چنین اتفاقی رخ نداده و آنها فقط با دست به در زده‌اند.

در پس این جنجال، مسئله مهم‌تری قرار دارد: پنج پیشکسوتی که زمانی با حکم رسمی وارد استعدادیابی پرسپولیس شدند، حالا دیگر در آن جایگاه نیستند و بخشی از آنها از نحوه پایان همکاری ناراضی‌اند.

برای پرسپولیس که فصل جدید را با پیروزی آغاز کرده، ادامه این کشمکش می‌تواند خیلی زود حاشیه را از ساختمان باشگاه به اطراف تیم منتقل کند. شاید بهترین راه برای پایان ماجرا نه ادامه مصاحبه‌های تند، بلکه انتشار توضیحی شفاف درباره ساختار استعدادیابی، وضعیت قراردادهای قبلی و در صورت لزوم بررسی تصاویر حراست از روز حادثه باشد. در آن صورت مشخص خواهد شد پشت «در بسته طبقه چهارم» دقیقاً چه اتفاقی افتاده است.