اعتراف تاجرنیا درباره وعده بزرگ استقلال؛ چرا پنجره نقلوانتقالات باز نشد؟
علی تاجرنیا این بار صریحتر از همیشه درباره پروندهای حرف زد که چند ماه است به یکی از مهمترین دغدغههای هواداران استقلال تبدیل شده؛ پنجره نقلوانتقالات باز نشد و وعدهای که به هواداران داده شده بود نیز عملی نشد.
تاجرنیا روز دوشنبه ۲۶ مرداد در حاشیه افتتاح ورزشگاه بینالمللی هاکی پذیرفت که اشتباه او، انتقال امیدواری وکیل باشگاه به هواداران بوده است. او در عین حال تأکید کرد خودش را مقصر بسته ماندن پنجره نمیداند و معتقد است فعالیت استقلال در سایر رشتههای ورزشی نیز ارتباطی با این ناکامی ندارد.
این توضیحات زمانی اهمیت بیشتری پیدا میکند که استقلال با وجود شروع درخشان در لیگ برتر، هنوز در یکی از مهمترین مقاطع فصل با محدودیت جدی نقلوانتقالاتی مواجه است.
تاجرنیا: اشتباه کردم به هواداران قول دادم
مهمترین بخش صحبتهای تاجرنیا شاید همان جملهای باشد که مدتها هواداران استقلال منتظر شنیدن آن بودند.
او گفت وکیل باشگاه به مدیریت درباره احتمال باز شدن پنجره امید داده و بر همین اساس، خودش نیز این امید را به هواداران منتقل کرده است. تاجرنیا حالا میگوید «اشتباه» او وعده دادن بوده، اما تأکید دارد که مسئول ایجاد پروندهای که به بسته شدن پنجره منجر شد، نبوده است.
این اعتراف از آن جهت قابل توجه است که طی ماههای گذشته چند بار اخبار امیدوارکنندهای درباره پرونده منتشر شده بود.
تاجرنیا اول خرداد گفته بود وکلای جدید امید زیادی به باشگاه دادهاند و ابراز امیدواری کرده بود طی روزهای آینده خبر خوشی به هواداران برسد. یک ماه بعد، در ۱۰ تیر، سایت رسمی استقلال از قول او نوشت که درباره پنجره «هیچ خبر منفی» وجود ندارد و اخبار مثبت است.
در ۳۱ تیر نیز تاجرنیا گفت تکلیف درخواست استقلال برای دریافت دستور موقت از دادگاه حکمیت ورزش احتمالا ظرف چهار یا پنج روز مشخص میشود و وکیل ایتالیایی باشگاه آنها را امیدوار کرده است.
حالا در ۲۶ مرداد، لیگ آغاز شده و پنجره همچنان بسته است.
پنجره استقلال اصلاً چرا بسته شد؟
ریشه مشکل فعلی به امروز و مدیریت نقلوانتقالات تابستانی بازنمیگردد.
براساس توضیحات خود تاجرنیا، پرونده چند فسخ قرارداد در سالهای گذشته و در نهایت پرونده منتظر محمد، بازیکن عراقی سابق استقلال به محرومیت باشگاه منجر شد. استقلال برای تغییر حکم، پرونده را به دادگاه حکمیت ورزش، CAS، برد و تلاش کرد از طریق دستور موقت امکان ثبت بازیکنان جدید را به دست آورد.
نام استقلال در تابستان نیز در ارتباط با محرومیت ثبت بازیکن مطرح بود و تا زمانی که حکم یا دستور مؤثری برای تغییر وضعیت صادر نشود، باشگاه قادر نیست بازیکنان جدید را به شکل عادی ثبت کند. فیفا نیز فهرست باشگاههای دارای محرومیت ثبت بازیکن را بهعنوان یک منبع رسمی منتشر میکند.
بنابراین مسئله فقط پرداخت یک بدهی یا توافق با یک بازیکن نیست؛ استقلال با یک مجازات ورزشی مواجه شده و همین موضوع کار مدیریت باشگاه برای تغییر حکم را دشوار کرده است.
دفاع تاجرنیا: فوتبال استقلال فراموش نشده است
یکی از انتقادهایی که در هفتههای اخیر مطرح شده، گسترش فعالیت استقلال در رشتههای مختلف ورزشی در شرایطی است که تیم فوتبال با پنجره بسته وارد فصل شده است.
تاجرنیا این انتقاد را قبول ندارد.
او توضیح داد در ساختار جدید باشگاه، «سازمان فوتبال»، «سازمان ورزشهای قهرمانی غیرفوتبالی» و بخش ورزش زنان بهطور مجزا فعالیت میکنند و هر کدام مدیریت مشخصی دارند. به گفته او، بسیاری از تیمهای غیرفوتبالی نیز با حمایت اسپانسرها اداره میشوند و الزاماً هزینه مستقیمی به تیم فوتبال تحمیل نمیکنند.
تاجرنیا برای اثبات توجه مدیریت به فوتبال چند مثال هم آورد: استقلال چهار هفته پیش از آغاز مسابقات تمریناتش را آغاز کرده، علاوه بر کمپ ناصر حجازی زمین شماره چهار آزادی را برای تمرین در اختیار گرفته و پیش از شروع فصل نیز ۳۰ درصد تعهدات مالی به بازیکنان پرداخت شده است. او همچنین گفت پاداش پیروزی هفته نخست نیز روز دوشنبه پرداخت شده است.
اینها نکاتی است که مدیریت استقلال میتواند در دفاع از عملکرد خود مطرح کند؛ اما همچنان پاسخ پرسش اصلی هواداران را تغییر نمیدهد: تیمی که باید در لیگ برتر و لیگ نخبگان آسیا بازی کند، چرا فصل را بدون امکان تقویت عادی ترکیب آغاز کرده است؟
برد ۴ گله استقلال فشارها را کم کرد، اما مشکل حل نشده
اگر استقلال فصل را با شکست آغاز میکرد، احتمالا فشار روی مدیریت باشگاه امروز چند برابر بود.
آبیها در نخستین مسابقه لیگ بیستوششم روز ۲۳ مرداد با نتیجه ۴ بر صفر مس شهربابک را شکست دادند و با بهترین تفاضل گل هفته نخست در صدر جدول قرار گرفتند. سعید سحرخیزان نیز دو بار در این مسابقه گلزنی کرد.
این نتیجه تا حدی فضای پیرامون تیم را آرام کرده است، اما یک پیروزی نمیتواند مسئله پنجره بسته را از بین ببرد.
استقلال باید فصل طولانی لیگ را پشت سر بگذارد و همزمان در بالاترین سطح فوتبال باشگاهی آسیا نیز رقابت کند. قرعهکشی لیگ نخبگان آسیا روز سهشنبه برگزار میشود و استقلال همراه با تراکتور دو نماینده ایران در این رقابتهاست؛ مسابقاتی که مرحله لیگ آن از ۲۳ شهریور آغاز خواهد شد.
یعنی فاصله استقلال با ورود به رقابتهای آسیایی کمتر از یک ماه است.
هفت بازیکن آکادمی؛ فرصت طلایی یا توفیق اجباری؟
تاجرنیا در دفاع از اتفاقات مثبت این تابستان به یک عدد مهم اشاره کرد: هفت بازیکن از تیمهای پایه استقلال به تیم اصلی اضافه شدهاند.
از یک منظر، این اتفاق دقیقاً همان چیزی است که سالها از باشگاههای بزرگ ایران مطالبه شده است. استقلال و پرسپولیس بارها به دلیل کمتوجهی به آکادمی و خریدهای پرهزینه مورد انتقاد قرار گرفتهاند و ورود هفت بازیکن جوان میتواند سرمایهای برای آینده باشگاه باشد.
اما خود تاجرنیا نیز نمیخواهد این اتفاق بهعنوان دستاورد بسته بودن پنجره معرفی شود. او صریحاً گفت اعتقاد ندارد محرومیت نقلوانتقالاتی «فرصت خوبی» بوده است.
این تفکیک مهم است. استفاده از جوانان میتواند یک اتفاق مثبت باشد، اما نباید محدودیتی که دست سرمربی را برای انتخاب بازیکن بسته، بهعنوان یک سیاست موفق مدیریتی بازتعریف کرد.
اگر چند بازیکن جوان در این فرصت تثبیت شوند، استقلال از دل یک بحران به سود ورزشی رسیده است؛ ولی بحران همچنان بحران است.
استقلال با چه بودجهای به جنگ غولهای آسیا میرود؟
بخش دیگری از صحبتهای تاجرنیا به فاصله اقتصادی فوتبال ایران با باشگاههای بزرگ آسیا اختصاص داشت.
او گفت استقلال و تراکتور باید مقابل «غولهای آسیا» قرار بگیرند، در حالی که هزینه باشگاههای ایرانی در برخی موارد کسری از هزینه رقبای آنهاست. تاجرنیا همچنین مدعی شد برنامه باشگاه به شکلی است که مجموع بودجه ریالی استقلال حتی میتواند کمتر از فصل گذشته بسته شود.
اصل فاصله مالی باشگاههای ایرانی با قدرتهای ثروتمند غرب آسیا موضوع تازهای نیست، اما برای استقلال چالش امسال فقط بودجه نیست؛ امکان استفاده از بودجه برای تقویت تیم نیز محدود شده است.
داشتن پول بدون امکان ثبت بازیکن، بخش بزرگی از قدرت مانور مدیر و کادر فنی را از بین میبرد.
یک جمله مهم؛ مسئولیت وعده با چه کسی است؟
تاجرنیا در صحبتهای تازه خود یک مرزبندی مشخص انجام داده است: «اشتباه کردم وعده دادم، اما مقصر بسته شدن پنجره نبودم.»
از منظر تاریخی، بخش دوم این جمله قابل درک است؛ پروندهای که محرومیت را ایجاد کرد از تصمیمهای مدیریتی گذشته ریشه گرفته است.
اما از منظر مدیریت امروز باشگاه، وعدهای که از تریبون رسمی به میلیونها هوادار داده میشود، صرفنظر از اینکه منشأ خوشبینی وکیل، مشاور یا مدیر حقوقی باشد، در نهایت به نام مدیر باشگاه ثبت خواهد شد.
این شاید مهمترین درس پرونده پنجره استقلال باشد.
استقلال لیگ را عالی شروع کرده، هفت بازیکن آکادمی را به تیم اصلی رسانده، بخشی از قراردادها را پیشاپیش پرداخت کرده و برای ساختار چندرشتهای باشگاه برنامه دارد؛ مجموعهای از نکات مثبتی که نمیتوان نادیده گرفت.
اما در کنار همه اینها یک واقعیت نیز باقی مانده است: پنجرهای که قرار بود باز شود، باز نشد.
تاجرنیا حالا این واقعیت را پذیرفته و مسئولیت وعدهاش را قبول کرده است. از اینجا به بعد قضاوت درباره مدیریت استقلال نه با وعدههای تازه، بلکه با عملکرد تیم در لیگ، نحوه عبور از بحران نقلوانتقالات و توانایی باشگاه برای رقابت در لیگ نخبگان آسیا انجام خواهد شد.
برای هوادار استقلال نیز شاید در شرایط فعلی یک مطالبه بیش از همه اهمیت داشته باشد: کمتر وعده، بیشتر نتیجه.