پاداش ۷ میلیاردی برای طلای زنان در ناگویا؛ علی‌نژاد وعده نتیجه‌ای بهتر از هانگژو داد

مهدی علی‌نژاد روز دوشنبه ۲۶ مرداد در پایان بازدید از اردوی تیم ملی کاراته در جمع خبرنگاران اعلام کرد ارزیابی کمیته ملی المپیک از رشته‌های مختلف نشان می‌دهد کاروان ایران می‌تواند در بازی‌های آسیایی ناگویا عملکرد بهتری نسبت به دوره گذشته داشته باشد.

دبیرکل کمیته ملی المپیک با خودداری از ارائه پیش‌بینی دقیق تعداد مدال‌ها، تاکید کرد اعلام عدد مشخص می‌تواند فشار روانی مضاعفی روی ورزشکاران ایجاد کند؛ با این حال به صراحت گفت انتظار دارد تعداد مدال‌های طلای ایران نسبت به هانگژو افزایش پیدا کند.

این اظهارنظر وقتی مهم‌تر می‌شود که کارنامه ایران در دوره گذشته را مرور کنیم. کاروان ایران در بازی‌های آسیایی هانگژو با ۱۳ مدال طلا، ۲۱ نقره و ۲۰ برنز و مجموع ۵۴ مدال در جایگاه هفتم جدول قرار گرفت. بنابراین اگر معیار علی‌نژاد تعداد طلا باشد، تحقق پیش‌بینی او به معنای رسیدن ایران به دست‌کم ۱۴ مدال طلا در ناگویا خواهد بود.

البته افزایش تعداد طلا الزاماً رتبه بهتر را تضمین نمی‌کند؛ چرا که جایگاه نهایی به عملکرد مستقیم رقبایی مانند هند، ازبکستان، چین‌تایپه و سایر کشورهای نزدیک به ایران نیز بستگی خواهد داشت. اما عبور از ۱۳ طلا نخستین شرط برای تحقق وعده‌ای است که دبیرکل کمیته ملی المپیک مطرح کرده است.

پاداش مدال طلای ناگویا چقدر است؟

یکی از مهم‌ترین بخش‌های صحبت‌های علی‌نژاد به پاداش ورزشکاران مربوط می‌شد.

بر اساس مصوبه هیئت اجرایی کمیته ملی المپیک، هر ورزشکاری که در ناگویا مدال طلا بگیرد سه میلیارد تومان پاداش از کمیته دریافت خواهد کرد. پاداش مدال نقره یک میلیارد تومان و مدال برنز ۴۰۰ میلیون تومان تعیین شده است. کمیته ملی المپیک پیش‌تر نیز رسماً این ارقام را اعلام و تاکید کرده بود پاداش ورزشکاران رشته‌های تیمی مانند ورزشکاران انفرادی و بدون کاهش پرداخت می‌شود.

علی‌نژاد حالا یک جزئیات مهم دیگر را نیز اعلام کرده است: وزارت ورزش و جوانان معادل همین مبالغ را به مدال‌آوران پرداخت خواهد کرد و برای مدال طلای زنان یک میلیارد تومان پاداش بیشتر در نظر گرفته است.

بنابراین با جمع دو پرداخت اعلام‌شده، یک قهرمان مرد در صورت کسب طلای بازی‌های آسیایی می‌تواند در مجموع ۶ میلیارد تومان دریافت کند و مجموع پاداش یک زن طلایی به ۷ میلیارد تومان می‌رسد. مجموع پاداش نقره نیز بر مبنای این ارقام دو میلیارد تومان و برنز ۸۰۰ میلیون تومان خواهد بود. این اعداد حاصل جمع مبالغی است که علی‌نژاد برای دو نهاد اعلام کرده است.

چرا یک میلیارد تومان بیشتر برای طلای زنان؟

پرداخت پاداش اضافه به زنان طلایی را می‌توان بخشی از سیاست تشویقی برای افزایش سهم ورزش زنان در موفقیت‌های بین‌المللی دانست. ترکیب تصویب‌شده کاروان ایران برای ناگویا نیز نشان می‌دهد ۳۰۸ ورزشکار شامل ۲۱۴ مرد و ۹۴ زن در برنامه اعزام قرار گرفته‌اند.

در چنین شرایطی، هر طلای زنان می‌تواند علاوه بر ارزش مدالی، از منظر سیاست‌های توسعه ورزش قهرمانی زنان نیز اهمیت ویژه‌ای داشته باشد.

نکته جالب اینکه یکی از پرچمداران کاروان ایران نیز از کاراته زنان انتخاب شده است. آتوسا گلشادنژاد در کنار فاضل اتراچالی، کاپیتان تیم ملی کبدی، به عنوان پرچمدار ایران در بازی‌های آسیایی معرفی شده است.

کاراته؛ یکی از امیدهای جدی طلای ایران در ناگویا

بخش زیادی از صحبت‌های دبیرکل کمیته ملی المپیک در جریان حضور او در اردوی کاراته به اهمیت این رشته اختصاص داشت.

علی‌نژاد کاراته را یکی از رشته‌های پرافتخار ایران در بازی‌های آسیایی دانست و گفت اعتقاد دارد این تیم در ناگویا می‌تواند به سبد مدال‌های طلای ایران اضافه کند.

این انتظار بی‌دلیل نیست. کاراته طی دوره‌های مختلف بازی‌های آسیایی بارها برای ایران مدال‌آوری کرده و در هانگژو نیز سجاد گنج‌زاده موفق به کسب طلا شد. سارا بهمنیار هم در بخش زنان مدال برنز گرفت.

حالا خود گنج‌زاده در نقش سرمربی تیم ملی فعالیت می‌کند؛ یعنی قهرمان دوره گذشته باید این بار از کنار تاتامی شاگردانش را برای تکرار یا ارتقای موفقیت قبلی آماده کند.

خوابگاه؛ دغدغه‌ای که در اردوی کاراته مطرح شد

با وجود خوش‌بینی مدیران به مدال‌آوری کاراته، کادر فنی یک مشکل زیرساختی را نیز مطرح کرده است. سجاد گنج‌زاده از نداشتن خوابگاه اختصاصی برای اردوهای تیم ملی گلایه کرده و معتقد است داشتن محل ثابت اسکان می‌تواند به نظم بیشتر برنامه آماده‌سازی کمک کند.

علی‌نژاد در واکنش به این درخواست توضیح داد یک مجموعه اختصاصی در مجموعه ورزشی انقلاب به فدراسیون کاراته واگذار شده و کمیته ملی المپیک نیز از ظرفیت آکادمی ملی المپیک و هتل آن استفاده می‌کند، اما امکان اختصاص خوابگاه تازه مستقیماً در اختیار دبیرکل کمیته نیست. او ابراز امیدواری کرد فدراسیون و سایر مسئولان بتوانند یک ظرفیت مستقل برای اسکان کاراته ایجاد کنند.

این مسئله در فاصله کوتاه تا یک رویداد بزرگ اهمیت زیادی دارد؛ تیمی که از آن انتظار مدال طلا وجود دارد، نیازمند ثبات در تمرین، ریکاوری و اسکان است و دغدغه‌های لجستیکی می‌تواند بخشی از انرژی کادر فنی را از مسائل تخصصی دور کند.

تصمیم متفاوت فدراسیون؛ هروی جای رئیس فدراسیون به ناگویا می‌رود

یک تصمیم جالب دیگر نیز درباره ترکیب همراهان تیم ملی کاراته گرفته شده است.

به گفته علی‌نژاد، با توجه به پراکندگی محل استقرار تیم‌های ایرانی در ناگویا، ترجیح کمیته ملی المپیک این بوده که رؤسای فدراسیون‌ها خودشان مسئولیت سرپرستی رشته‌هایشان را برعهده بگیرند. با این حال مسعود رهنما، رئیس فدراسیون کاراته، ترجیح داده برای تقویت کادر فنی از حضور در این جایگاه صرف‌نظر کند و شهرام هروی همراه تیم به ناگویا برود.

این تصمیم می‌تواند از نظر فنی اهمیت زیادی داشته باشد. هروی سال‌ها تجربه هدایت تیم ملی را دارد و حضور او کنار کادر گنج‌زاده، به‌ویژه هنگام مسابقات حساس، یک نیروی باتجربه دیگر به تیم اضافه خواهد کرد.

خبر مهم درباره بازگشت کاراته به المپیک ۲۰۳۲

اما شاید آینده‌دارترین بخش صحبت‌های علی‌نژاد به المپیک مربوط باشد.

کاراته تنها یک بار، در المپیک توکیو، در برنامه بازی‌های تابستانی حضور داشت و سجاد گنج‌زاده همان دوره موفق شد مدال طلای وزن مثبت ۷۵ کیلوگرم کومیته مردان را برای ایران کسب کند. کاراته در پاریس ۲۰۲۴ حضور نداشت و در برنامه نهایی لس‌آنجلس ۲۰۲۸ نیز جایی ندارد.

علی‌نژاد می‌گوید ایران در جلسات با کمیته بین‌المللی المپیک همواره از بازگشت این رشته حمایت کرده و فدراسیون جهانی کاراته نیز برای حضور در بریزبن ۲۰۳۲ فعالانه در حال رایزنی است.

نکته مهم این است که برخلاف لس‌آنجلس ۲۰۲۸، پرونده برنامه ورزشی بریزبن هنوز ظرفیت تغییر دارد.

تغییر قوانین IOC به سود کاراته تمام می‌شود؟

کمیته بین‌المللی المپیک در ژوئن ۲۰۲۶ چارچوب تازه‌ای با عنوان Fit for the Future تصویب کرد که از بازی‌های بریزبن ۲۰۳۲ به بعد روش انتخاب رشته‌ها و دیسیپلین‌های المپیکی را تغییر می‌دهد. IOC اعلام کرده این مدل قرار است انعطاف‌پذیری، ارتباط با مخاطبان، پایداری و کنترل هزینه‌های بازی‌ها را بیشتر کند.

در تازه‌ترین به‌روزرسانی IOC در ۱۳ آگوست نیز مشخص شده فدراسیون‌های بین‌المللی به‌رسمیت‌شناخته‌شده‌ای که رشته آنها به پیشنهاد میزبان در توکیو ۲۰۲۰، پاریس ۲۰۲۴ یا لس‌آنجلس ۲۰۲۸ حضور داشته، می‌توانند تحت ضوابط جدید در فرایند بررسی برای بریزبن قرار بگیرند. کاراته در توکیو ۲۰۲۰ به عنوان یکی از رشته‌های اضافه‌شده به برنامه حضور داشت؛ بنابراین از نظر مسیر حقوقی، فرصت ورود دوباره برای آن وجود دارد، هرچند هیچ سهمیه‌ای برای کاراته در بریزبن ۲۰۳۲ هنوز قطعی نشده است.

همزمان فدراسیون جهانی کاراته در ماه‌های اخیر کمپین خود برای بازگشت به المپیک را تقویت کرده و با مسئولان بریزبن ۲۰۳۲ نیز مذاکراتی داشته است.

طلای گنج‌زاده هنوز برگ برنده ایران برای کاراته است

دلیل حمایت ایران از بازگشت کاراته روشن است. این رشته در تنها تجربه المپیکی خود برای ورزش ایران مدال طلا تولید کرد.

سجاد گنج‌زاده در توکیو ۲۰۲۰ قهرمان کومیته مثبت ۷۵ کیلوگرم شد و نامش در فهرست طلایی‌های ایران قرار گرفت. کمیته ملی المپیک نیز این مدال را «طلای تاریخی» کاراته ایران در نخستین حضور المپیکی این رشته توصیف کرده است.

به همین دلیل، بازگشت کاراته به المپیک برای ورزش ایران تنها یک مسئله مربوط به توسعه یک رشته نیست؛ از منظر جدول مدال‌ها نیز می‌تواند فرصت مهمی ایجاد کند.

ناگویا؛ اولین آزمون برای تحقق وعده بزرگ

فعلاً اما بریزبن ۲۰۳۲ در دوردست قرار دارد و تمام تمرکز ورزش ایران روی ناگویاست. کمیته ملی المپیک ۳۰۸ ورزشکار را در ترکیب کاروان تصویب کرده و هدف اعلام‌شده علی‌نژاد نیز روشن است: کسب طلای بیشتر نسبت به هانگژو و ثبت نتیجه‌ای بهتر از دوره گذشته.

برای تحقق این هدف، کاراته یکی از رشته‌هایی است که مدیران ورزش روی آن حساب ویژه باز کرده‌اند. هم پاداش‌های چندمیلیاردی تعیین شده، هم کادر فنی با حضور هروی تقویت خواهد شد و هم دبیرکل کمیته ملی المپیک آشکارا از این رشته به عنوان یکی از امیدهای طلا نام برده است.

اگر ایران از ۱۳ طلای هانگژو عبور کند، وعده علی‌نژاد درباره افزایش طلا محقق می‌شود؛ و اگر کاراته نیز سهمی از این افزایش داشته باشد، مسیر این رشته از ناگویا تا تلاش برای بازگشت به المپیک بریزبن ۲۰۳۲ جذاب‌تر از همیشه خواهد شد.