طعنه سنگین میثاقی به فدراسیون؛ «ممکن است کل لیگ این فصل هم الکی باشد!» / پشت پرده جنجال سهمیه آسیا چیست؟

ماجرای سهمیه آسیایی فوتبال ایران بار دیگر به سوژه برنامه فوتبال برتر تبدیل شد. محمدحسین میثاقی شامگاه ۲۶ مرداد با اشاره به شرایط لیگ جدید و تصمیم‌های فدراسیون فوتبال، به شکل کنایه‌آمیزی درباره سرنوشت مسابقات صحبت کرد و گفت ممکن است هواداران حتی به این نتیجه برسند که «کل بازی‌های این فصل الکی باشد».

منظور میثاقی به‌وضوح اتفاقی است که در تورنمنت سه‌جانبه تعیین سهمیه آسیا رخ داد؛ رقابت‌هایی که با تصمیم رسمی فدراسیون و سازمان لیگ برگزار شد، اما نتیجه آن در عمل نتوانست نام نماینده ایران نزد AFC را تغییر دهد. او همچنین از این موضوع انتقاد کرد که باوجود هزینه، فشار روی بازیکنان و حساسیت ایجادشده برای هواداران، هنوز مسئول مشخصی بابت اتفاقات این پرونده معرفی نشده است.

این کنایه زمانی جدی‌تر می‌شود که بدانیم بحث فقط بر سر یک تصمیم اداری نیست؛ مسابقه برگزار شده، بازیکنان وارد زمین شده‌اند و یک تیم بر اساس مقررات اعلام‌شده برنده شده، اما در نهایت خروجی عملی با نتیجه‌ای که در زمین رقم خورده متفاوت بوده است.

اصل ماجرای سهمیه سوم آسیا چه بود؟

برای فهم اظهارات میثاقی باید چند هفته به عقب برگردیم. لیگ برتر فصل ۱۴۰۵-۱۴۰۴ به دلیل شرایط خاص کشور نیمه‌تمام ماند و فدراسیون فوتبال ناچار شد برای تعیین تکلیف جدول، سقوط و سهمیه‌های آسیایی تصمیم‌های ویژه‌ای اتخاذ کند.

سازمان لیگ اول تیرماه رسماً اعلام کرد که برای مشخص شدن نماینده سوم ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲، یک تورنمنت میان پرسپولیس، چادرملو و گل‌گهر برگزار می‌شود. طبق همان اطلاعیه، پرسپولیس و چادرملو ابتدا باید مقابل یکدیگر قرار می‌گرفتند و برنده به مصاف گل‌گهر می‌رفت؛ برنده نهایی هم نماینده ایران در سطح دوم لیگ قهرمانان آسیا معرفی می‌شد.

این یعنی فلسفه برگزاری مسابقات از ابتدا کاملاً روشن بود: سهمیه آسیایی باید در زمین فوتبال تعیین می‌شد.

چادرملو نیز دقیقاً همان کاری را انجام داد که از آن خواسته شده بود.

چادرملو پرسپولیس و گل‌گهر را برد؛ اما سهمیه به کجا رسید؟

چادرملو ابتدا در مسابقه‌ای طولانی و حساس پرسپولیس را شکست داد و به دیدار نهایی رسید. سپس هشتم تیر مقابل گل‌گهر قرار گرفت؛ مسابقه در وقت قانونی و اضافه بدون گل تمام شد و سرانجام نماینده اردکان در ضربات پنالتی با نتیجه ۷ بر ۶ گل‌گهر را شکست داد.

از منظر ورزشی، پرونده باید همان‌جا بسته می‌شد.

چادرملو بر اساس سازوکاری که خود فدراسیون تصویب کرده بود، برنده شد و سهمیه لیگ قهرمانان آسیا ۲ را به دست آورد. این تیم برای رسیدن به این نتیجه در فاصله‌ای کوتاه دو مسابقه ۱۲۰ دقیقه‌ای انجام داد؛ یعنی مجموعاً ۲۴۰ دقیقه فوتبال سنگین که حتی گزارش‌های بعدی از مصدومیت چند بازیکن در نتیجه همین فشار حکایت داشت.

اما کمی بعد مشخص شد یک مشکل اساسی وجود دارد: نام گل‌گهر پیش از برگزاری این تورنمنت برای AFC ارسال شده بود.

همین یک نکته تمام داستان را تغییر داد.

اشتباهی که تورنمنت سه‌جانبه را بی‌اثر کرد

فدراسیون فوتبال بعدها در بیانیه‌ای رسمی توضیح داد که به دلیل الزامات کنفدراسیون فوتبال آسیا، فهرست باشگاه‌های واجد شرایط در تاریخ ۱۰ خرداد برای AFC ارسال شده بود و نام تیم‌های معرفی‌شده نیز بدون عبارت «در انتظار تأیید» ثبت شده بود.

مشکل از همین‌جا آغاز شد؛ زیرا تصمیم برای برگزاری تورنمنت سه‌جانبه بعد از این مرحله گرفته شد.

فدراسیون در بیانیه خود تصریح کرد اگر اعضای هیئت‌رئیسه از موضوع اعلام نام گل‌گهر پیش از پایان مهلت AFC مطلع بودند، برای تغییر نامه اولیه اقدام می‌کردند. همچنین اعلام شد هفت نامه رسمی برای کنفدراسیون فوتبال آسیا ارسال شده تا نتیجه تورنمنت و حق چادرملو به رسمیت شناخته شود.

در واقع خود فدراسیون نیز چادرملو را «صاحب قانونی» این سهمیه معرفی کرد، اما مشکل این بود که طرف خارجی پرونده، یعنی AFC، نام دیگری را در اختیار داشت.

اینجاست که کنایه میثاقی معنای اصلی خود را پیدا می‌کند: اگر نامه اولیه قابلیت تغییر نداشته، چرا تورنمنت برگزار شد؟ و اگر نتیجه تورنمنت باید ملاک قرار می‌گرفت، چرا پیش از مسابقات از امکان اعمال نتیجه نزد AFC اطمینان حاصل نشد؟

آخرین وضعیت: چادرملو صاحب حق، گل‌گهر نماینده رسمی AFC

یک نکته درباره روایت اولیه این خبر نیاز به اصلاح دارد. این‌طور نیست که ماجرا در نهایت با معرفی عملی چادرملو به آسیا پایان یافته باشد.

آخرین اطلاعات رسمی تا ۲۷ مرداد ۱۴۰۵ نشان می‌دهد AFC همچنان گل‌گهر سیرجان را نماینده ایران در لیگ قهرمانان آسیا ۲ می‌داند. کنفدراسیون فوتبال آسیا نام گل‌گهر را در فهرست تیم‌های فصل ۲۷-۲۰۲۶ و سید دوم منطقه غرب قرار داده و گزارش‌های چند روز اخیر نیز از قطعی شدن حضور این تیم در رقابت‌ها حکایت دارند.

بنابراین دو واقعیت همزمان وجود دارد: فدراسیون فوتبال ایران می‌گوید طبق مصوبه خودش و نتیجه مسابقات، چادرملو صاحب قانونی سهمیه است؛ اما AFC به دلیل معرفی قبلی، گل‌گهر را نماینده رسمی ایران می‌شناسد.

این دقیقاً همان تناقضی است که پرونده را به یکی از عجیب‌ترین ماجراهای مدیریتی فوتبال ایران تبدیل کرده است.

لیگ ۱۸ تیمی چه ربطی به طعنه میثاقی داشت؟

بخش دیگری از صحبت‌های میثاقی به تعداد تیم‌های لیگ برتر مربوط بود. در این زمینه نیز باید یک نکته را دقیق کرد؛ لیگ فصل جاری از ۱۶ تیم به ۱۸ تیم افزایش یافته است، نه اینکه همین حالا از ۱۸ به ۱۶ تیم کاهش پیدا کرده باشد.

طبق مصوبه رسمی، لیگ بیست‌وششم با حضور ۱۸ تیم آغاز شده، اما قرار است در پایان فصل چهار تیم سقوط کنند تا ساختار مسابقات دوباره به ۱۶ تیم بازگردد. همین موضوع باعث می‌شود جنگ بقا در هفته‌های پایانی به‌شدت حساس باشد.

میثاقی از همین موضوع برای کنایه استفاده کرد: وقتی چهار تیم برای فرار از سقوط تا آخرین هفته با فشار فراوان رقابت می‌کنند، آیا می‌توان مطمئن بود که نتیجه جدول بعداً با یک تصمیم اداری دیگر تغییر نخواهد کرد؟

البته این جمله پیش‌بینی یک اتفاق واقعی نیست، بلکه انتقاد طعنه‌آمیز از بی‌اعتمادی ایجادشده بعد از پرونده سهمیه آسیاست.

چرا ماجرای چادرملو فقط یک اشتباه ساده نیست؟

اهمیت پرونده فراتر از نام چادرملو یا گل‌گهر است. فوتبال بر اساس یک اصل ساده کار می‌کند: تیم‌ها باید پیش از مسابقه بدانند برای چه چیزی بازی می‌کنند و نتیجه زمین نیز باید مطابق مقررات از پیش اعلام‌شده اعتبار داشته باشد.

اگر فدراسیون تورنمنتی را با عنوان «تعیین نماینده ایران در آسیا» برگزار کند، باشگاه‌ها حق دارند انتظار داشته باشند برنده همان تورنمنت واقعاً به آسیا برود.

چادرملو برای این رقابت آماده شد، بازیکنانش فشار جسمی تحمل کردند، دو مسابقه فرسایشی انجام داد و هوادارانش پس از برد مقابل گل‌گهر جشن گرفتند. سپس مشخص شد نامه‌ای که پیش‌تر ارسال شده، می‌تواند تمام این فرآیند را بی‌اثر کند.

به همین دلیل سؤال اصلی دیگر این نیست که گل‌گهر یا چادرملو کدام‌یک شایسته‌تر بودند؛ سؤال این است که چرا فرآیند اداری پیش از برگزاری مسابقات تعیین تکلیف نشده بود؟

کنایه میثاقی؛ بحران اصلی اعتماد است

جمله جنجالی محمدحسین میثاقی درباره «الکی بودن بازی‌ها» را باید در همین چارچوب دید. مجری فوتبال برتر در واقع درباره بحرانی بزرگ‌تر از یک سهمیه حرف می‌زند: اعتماد باشگاه‌ها و هواداران به تصمیم‌های برگزارکننده مسابقات.

وقتی سازمان لیگ رسماً اعلام می‌کند قهرمان تورنمنت سه‌جانبه سهمیه آسیایی می‌گیرد، چادرملو مسابقات را می‌برد، فدراسیون نیز بعدها حق این تیم را تأیید می‌کند اما در نهایت نام گل‌گهر نزد AFC باقی می‌ماند، طبیعی است که سؤال‌های جدی درباره مدیریت این فرآیند مطرح شود.

فصل جدید لیگ برتر در حالی با ۱۸ تیم آغاز شده که در پایان آن چهار تیم باید سقوط کنند؛ شرایطی که رقابت پایین جدول را به یکی از حساس‌ترین نبردهای سال‌های اخیر تبدیل خواهد کرد. در چنین فضایی، فدراسیون بیش از هر زمان دیگری به قوانین شفاف و تصمیم‌هایی نیاز دارد که نتیجه مسابقه را قابل پیش‌بینی و معتبر نگه دارد.

پرونده چادرملو و گل‌گهر اکنون تقریباً به یک نمونه کامل از پیامدهای ناهماهنگی اداری تبدیل شده است: یک مسابقه واقعی برگزار شد، یک برنده واقعی داشت، اما نتیجه اداری چیز دیگری از آب درآمد.

همین تناقض است که باعث شد میثاقی با زبان طنز و کنایه هشدار بدهد: «خودتان را آماده کنید؛ هر اتفاقی ممکن است بیفتد.»