پرونده نقلوانتقالات پرسپولیس بسته شد؛ ۹ خرید، ۱۲ خروجی و دو حفره بزرگ در تیم تارتار
نقلوانتقالات تابستان ۱۴۰۵ برای پرسپولیس از جنس چند تغییر معمولی نبود. شکست در پلیآف آسیایی مقابل چادرملو، پایان همکاری با اوسمار ویهرا و انتخاب مهدی تارتار، باشگاه را وارد مسیری کرد که هدف آن بازسازی بخش بزرگی از رختکن بود.
طبق گزارش ورزش سه، در ابتدا دراگان اسکوچیچ یکی از گزینههای جدی هدایت پروژه جدید بود، اما هزینه بالای قرارداد او باعث شد مدیریت باشگاه به سمت انتخاب تارتار با دستمزد پایینتر برود و بخش بیشتری از منابع مالی را برای تقویت ترکیب هزینه کند. تارتار نیز از همان جلسه نخست با مدیران باشگاه، فهرست خروج قابل توجهی ارائه کرد و تغییر نسل را با سرعت آغاز کرد.
فراز امامعلی به پرسپولیس نمیآید؛ بازار آزاد هم فعلاً تعطیل
مهمترین شایعه بعد از بسته شدن پنجره درباره فراز امامعلی شکل گرفت.
حتی صحبت از این بود که بازیکن ۳۱ ساله سابق پیکان ممکن است برای پوشش سمت چپ به پرسپولیس اضافه شود، اما باشگاه خیلی زود این موضوع را رد کرد. پیگیری ورزش سه نشان داد نام امامعلی نه در فهرست تارتار بوده و نه از سوی پیمان حدادی و سایر مدیران پرسپولیس برای جذب مطرح شده است.
روابط عمومی باشگاه نیز اصل مذاکره برای انتقال او را تکذیب کرد.
مهمتر اینکه آخرین گزارش منتشرشده در روز جمعه ۶ شهریور میگوید تارتار هیچ فهرست جدیدی از بازیکنان آزاد به مدیریت باشگاه تحویل نداده است. ارزیابی کادر فنی این است که گزینههای موجود در بازار آزاد در شرایط فعلی کیفیت مورد نظر برای تقویت پرسپولیس را ندارند.
این یعنی برخلاف سالهایی که بازار آزاد بعد از بسته شدن پنجره به راه فرار باشگاههای بزرگ تبدیل میشد، پرسپولیس فعلاً ترجیح داده خرید اضطراری انجام ندهد.
انقلاب تارتار؛ ۹ بازیکن جدید وارد شدند
پرسپولیس در این تابستان ۹ بازیکن را به ترکیب خود اضافه کرد:
پویا شهرآبادی، پوریا لطیفیفر، دانیال ایری، پویا پورعلی، ابوالفضل جلالی، مجید عیدی، محمدمهدی زارع، مهدی تیکدری و محمدمهدی محبی.
جهتگیری این خریدها روشن است: پایین آوردن میانگین سنی و ساختن بخشی از اسکلت آینده تیم.
دانیال ایری، پوریا لطیفیفر و محمدمهدی زارع در حدود ۲۳ سالگی قرار دارند و پویا شهرآبادی نیز یکی از جوانترین نفرات پروژه جدید است. در کنار آنها نفراتی مانند جلالی، عیدی، تیکدری و پورعلی تجربه بیشتری در لیگ دارند و برای تارتار چهرههای شناختهشدهتری محسوب میشوند.
این ترکیب نشان میدهد پرسپولیس تنها دنبال خرید اسمهای بزرگ نبوده و بخشی از بودجه را به بازیکنانی اختصاص داده که امکان رشد و حتی فروش در سالهای آینده دارند.
پرسپولیس برای پنج بازیکن رضایتنامه داد
نکته اقتصادی پنجره سرخها نیز قابل توجه است.
طبق گزارش منتشرشده، پرسپولیس برای جذب محمدمهدی زارع، دانیال ایری، پوریا لطیفیفر، محمدمهدی محبی و پویا شهرآبادی هزینه رضایتنامه پرداخت کرده است.
در مقابل پویا پورعلی، مهدی تیکدری، ابوالفضل جلالی و مجید عیدی بدون پرداخت رضایتنامه به پرسپولیس آمدهاند.
در واقع بخش مهم سرمایهگذاری باشگاه روی بازیکنان جوانتر انجام شده؛ سیاستی که از نظر اقتصادی منطقی است، اما تنها در صورتی موفق خواهد بود که این بازیکنان در زمین پیشرفت کنند.
نمونه دانیال ایری نشان داد این پروژه الزاماً بدون هزینه و فشار نیست. مدافع جوان در دیدار با تراکتور پس از ورود به زمین مرتکب اشتباهی شد که در شکلگیری گل دقیقه ۹۰ تومیسلاو اشترکالی نقش داشت. پرسپولیس آن مسابقه را یک بر صفر باخت.
برای یک تیم در حال جوانسازی، چنین اشتباهاتی بخشی از ریسک پروژه است.
۱۲ خروجی؛ پایان یک نسل در رختکن پرسپولیس
روی دیگر این تغییرات، جدایی ۱۲ بازیکن بود:
امید عالیشاه، امین کاظمیان، رضا شکاری، سروش رفیعی، سهیل صحرایی، علیرضا عنایتزاده، فرزین معاملهگری، مجتبی فخریان، میلاد سرلک، مرتضی پورعلیگنجی، یعقوب براجعه و میلاد محمدی.
مهمترین اتفاق، خروج چند چهره باتجربه رختکن است.
عالیشاه، سروش رفیعی و پورعلیگنجی فقط بازیکن نبودند؛ سالها در فضای پرسپولیس حضور داشتند و بخشی از سرمایه تجربی تیم محسوب میشدند. میلاد سرلک و میلاد محمدی نیز سابقه ملی و مسابقات بزرگ داشتند.
همزمان، باشگاه از تعدادی خرید فصل گذشته مانند امین کاظمیان، رضا شکاری و مجتبی فخریان نیز عبور کرد.
بنابراین تارتار فقط ترکیب اصلی را تغییر نداده؛ ساختار رختکن را هم از نو چیده است.
پنج جدایی قرضی؛ در خروج برای جوانها کاملاً بسته نشده
همه خروجیها دائمی نیستند.
ورزش سه گزارش کرده جدایی فرزین معاملهگری، سهیل صحرایی، مجتبی فخریان، علیرضا عنایتزاده و یعقوب براجعه به شکل قرضی انجام شده تا این بازیکنان فرصت بازی بیشتری داشته باشند و در صورت پیشرفت، امکان بازگشت به پرسپولیس را پیدا کنند.
براجعه بهصورت رسمی به نساجی مازندران پیوسته و باشگاه امیدوار است این مدل انتقال به جای نیمکتنشینی جوانها، برای آنها دقایق مسابقه فراهم کند.
در نتیجه تغییر نسل پرسپولیس الزاماً به معنای کنار گذاشتن همه استعدادهای قبلی نیست؛ برخی از آنها برای یک فصل به محیطی کمفشارتر فرستاده شدهاند.
لیست اول تارتار؛ از نوراللهی و ترابی تا محمد قربانی
نکته جالب اینجاست که ترکیب نهایی پرسپولیس با فهرست رؤیایی اولیه تارتار تفاوت زیادی دارد.
در فهرست نخست نامهایی مانند آریا یوسفی، مهدی ترابی، مهدی هاشمنژاد، احمد نوراللهی، دانیال اسماعیلیفر و محمد قربانی وجود داشت؛ بازیکنانی که جذب بخشی از آنها از ابتدا بسیار دشوار بود.
باشگاه در ادامه به گزینههای دیگری رسید و توانست بخش قابل توجهی از فهرست جایگزین را جذب کند.
از این زاویه، نمیتوان پنجره پرسپولیس را کاملاً موفق یا ناموفق دانست. تارتار تقریباً در تمام خطوط بازیکن جدید گرفت، اما دو درخواست مهم او تا لحظه آخر بیپاسخ ماند.
شکست در پروژه محمد قربانی؛ هافبک دفاعی دوم نیامد
یکی از آن دو کمبود در مرکز زمین است.
پرسپولیس برای پست هافبک دفاعی روی محمد قربانی حساب کرده بود، اما انتقال انجام نشد. در فهرست فعلی، پویا پورعلی و مارکو باکیچ دو گزینه اصلی این منطقه هستند.
روی کاغذ دو بازیکن برای یک پست کافی به نظر میرسد، اما در فصل طولانی داستان متفاوت است.
مصدومیت، محرومیت، افت فرم یا استفاده همزمان از دو هافبک تدافعی در بعضی مسابقات میتواند عمق این منطقه را به سرعت کاهش دهد. محمد خدابندهلو نیز قابلیت بازی در مناطق عقبتر را دارد، اما نقش طبیعی او الزاماً مشابه یک هافبک شماره شش تخصصی نیست.
به همین دلیل جذب قربانی میتوانست تنوع تاکتیکی بیشتری به تارتار بدهد.
دفاع چپ؛ بزرگترین علامت سؤال فهرست پرسپولیس
کمبود دوم شاید حتی مهمتر باشد.
پرسپولیس ابوالفضل جلالی را دارد که انتخاب اصلی دفاع چپ است، اما باشگاه نتوانست ابوالفضل رزاقپور را بهعنوان گزینه نهایی جذب کند. امیر جعفری و ابوذر صفرزاده نیز در مقاطعی مورد بررسی قرار گرفتند، اما هیچکدام به تهران نیامدند.
در نتیجه، پشت سر جلالی عملاً علیرضا هماییفرد جوان قرار دارد. مهدی تیکدری نیز در مواقع اضطراری میتواند در آن سمت بازی کند، اما راستپا است و دفاع چپ پست تخصصی او محسوب نمیشود.
این مسئله در یک فصل ۳۰ هفتهای اهمیت بالایی دارد.
اگر جلالی مصدوم یا محروم شود، تارتار یا باید به یک بازیکن کمتجربه اعتماد کند یا ساختار طبیعی سمت چپش را تغییر دهد.
شاید به همین دلیل شایعه فراز امامعلی تا این اندازه سریع فراگیر شد؛ بازار میدانست پرسپولیس در آن منطقه یک جای خالی دارد. اما باشگاه ترجیح داده یک خرید صرفاً برای پر کردن فهرست انجام ندهد.
شروع طوفانی و اولین هشدار؛ ریسک ناهماهنگی خودش را نشان داد
تیم جدید تارتار شروع جالبی داشت.
پرسپولیس هفته نخست شمسآذر را ۲ بر صفر شکست داد و محمدمهدی محبی، یکی از خریدهای جدید، خیلی زود گل زد.
هفته دوم نیز سرخها استقلال خوزستان را ۴ بر یک شکست دادند و با شش امتیاز صدرنشین شدند؛ در همان مسابقه پویا پورعلی و مجید عیدی نیز عملکردی داشتند که آنها را به تیم منتخب هفته تسنیم رساند.
اما هفته سوم برابر تراکتور، پرسپولیس یک بر صفر شکست خورد. گل دقیقه ۹۰ و اشتباه یک بازیکن جوان تازهوارد، همان هشداری بود که تغییرات گسترده میتواند ایجاد کند: این تیم هنوز در حال شناختن خودش است.
۹ خرید جدید و خروج چند رهبر رختکن را نمیتوان بدون دوره سازگاری هضم کرد.
پرسپولیس در هر پست چه گزینههایی دارد؟
ساختار فعلی تیم پس از بسته شدن پنجره تقریباً مشخص است:
دروازه: پیام نیازمند، امیررضا رفیعی
دفاع مرکزی: کنعانیزادگان، دانیال ایری، محمدمهدی زارع، حسین ابرقویی
دفاع راست: مجید عیدی، دنیل گرا
دفاع چپ: ابوالفضل جلالی، علیرضا هماییفرد
هافبک دفاعی: پویا پورعلی، مارکو باکیچ
هافبک میانی و هجومی: پوریا لطیفیفر، محمد خدابندهلو، یاسین سلمانی، محمد عمری
وینگر راست: محمدمهدی محبی، مهدی تیکدری
وینگر چپ: اوستون اورونوف، امیرحسین محمودی
مهاجم: علی علیپور، پویا شهرآبادی، ایگور سرگیف.
از نظر تعداد، پرسپولیس تیم کممهرهای نیست. حتی در بعضی پستها رقابت مناسبی وجود دارد.
مشکل اصلی توزیع عمق ترکیب است.
تارتار در خط حمله سه مهاجم دارد، در دفاع مرکزی چهار گزینه دارد و برای سمت راست نیز دستش نسبتاً باز است؛ اما یک مصدومیت در دفاع چپ یا هافبک دفاعی میتواند تعادل تیم را به هم بزند.
نمره پنجره پرسپولیس؛ انقلاب انجام شد، تکمیل نشد
تابستان ۱۴۰۵ را میتوان یکی از جسورانهترین پنجرههای سالهای اخیر پرسپولیس دانست.
باشگاه بالاخره کاری را انجام داد که بخشی از هواداران سالها مطالبه میکردند: عبور از تعدادی بازیکن مسنتر، ایجاد رقابت در ترکیب و سرمایهگذاری روی چند چهره جوان.
اما تغییر نسل زمانی موفق محسوب میشود که هم آینده ساخته شود و هم حال تیم آسیب نبیند.
پرسپولیس در دو هفته نخست با شش گل زده و دو برد نشان داد پتانسیل هجومی بالایی دارد؛ شکست مقابل تراکتور نیز یادآور شد تیم جدید هنوز محصول نهایی نیست.
حالا پرونده بازار بسته شده است: ۹ ورودی، ۱۲ خروجی و خبری هم از خرید بازیکن آزاد نیست. تارتار تقریباً تیم خودش را ساخته، اما نه تیم کاملی که احتمالاً در ذهن داشت. دفاع چپ دوم و هافبک دفاعی موردنظر نیامدند و از اینجا به بعد دیگر بازار پاسخگو نیست؛ نوبت مربی است که با همین نفرات برای این دو حفره راهحل تاکتیکی پیدا کند.
اگر این راهحل پیدا شود، تابستان پرریسک پرسپولیس میتواند آغاز یک نسل تازه باشد؛ اگر نه، دو خریدی که انجام نشدند شاید در پایان فصل بیشتر از بعضی خریدهایی که انجام شدند به چشم بیایند.