مدیرعامل آلومینیوم بعد از تساوی با خیبر: از این همه فرصتسوزی ناراحت میشویم / تکلیف دو ملیپوش امید چه میشود؟
آلومینیوم اراک در چهار هفته ابتدایی لیگ بیستوششم هنوز شکست نخورده است؛ شروعی که از نظر نتیجه قابل دفاع است، اما یک الگوی مشخص هم در آن دیده میشود: تیم پیروز قربانی در خارج از خانه برد میگیرد، اما در اراک هنوز نتوانسته سه امتیاز کامل را به دست بیاورد.
تساوی مقابل خیبر نیز دقیقاً همین مسئله را دوباره به نمایش گذاشت.
آلومینیوم ۲ - خیبر ۲؛ مسابقهای که از دست میزبان رفت
خیبر در دقیقه ۱۶ با گل عیسی مرادی پیش افتاد، اما آلومینیوم در وقتهای تلفشده نیمه اول با پنالتی شروین بزرگ بازی را مساوی کرد. در شروع نیمه دوم، ابوالفضل قنبری گل دوم میزبان را به ثمر رساند و آلومینیوم به بازی برگشت، اما عرفان قهرمانی در دقیقه ۸۲ گل دوم خیبر را زد تا مسابقه با تساوی ۲ بر ۲ تمام شود.
این نتیجه از یک جهت برای آلومینیوم ناامیدکننده بود؛ نه فقط به خاطر از دست رفتن برتری ۲ بر یک، بلکه به دلیل تعداد فرصتهایی که تیم میزبان برای افزایش فاصله داشت.
محمد محمدی نیز پس از مسابقه دقیقاً روی همین نکته دست گذاشت و گفت وقتی تیم این تعداد موقعیت ایجاد میکند اما نمیتواند از آنها استفاده کند، طبیعی است که نتیجه نهایی ناراحتکننده باشد.
او در عین حال تأکید کرد آنچه از تیم دیده، فوتبالی مالکانه و رو به جلو بوده و از عملکرد کادر فنی و بازیکنان رضایت دارد.
«آدم از این همه فرصتسوزی ناراحت میشود»
صحبت مدیرعامل آلومینیوم بیش از هر چیز یک پیام روشن داشت: مشکل تیم فعلاً ساخت موقعیت نیست؛ تمام کردن موقعیتهاست.
محمدی گفت آلومینیوم در شرایطی گل خورد که جریان بازی در اختیارش بود و اگر چند فرصت به گل تبدیل میشد، میتوانست با اختلاف بیشتری جلو بیفتد.
این تحلیل با اتفاقات مسابقه نیز همخوان است.
بعد از گل ابوالفضل قنبری، آلومینیوم فرصت داشت بازی را از دسترس خیبر خارج کند، اما گل سوم به دست نیامد. وقتی فاصله فقط یک گل باقی بماند، حتی یک حمله یا یک اشتباه میتواند تمام برتری را از بین ببرد؛ اتفاقی که در دقیقه ۸۲ رخ داد.
برای تیمی جوان، شاید همین مسابقه یکی از مهمترین درسهای ابتدای فصل باشد: برتری فنی زمانی ارزش کامل پیدا میکند که روی تابلو نیز منعکس شود.
آلومینیوم بدون شکست؛ اما هنوز بدون برد خانگی
آلومینیوم در چهار هفته نخست دو پیروزی خارج از خانه و دو تساوی در اراک داشته و مجموعاً به ۸ امتیاز رسیده است.
تیم قربانی در هفته دوم در خانه مقابل چادرملو به تساوی بدون گل رسید و حالا مقابل خیبر نیز ۲ بر ۲ متوقف شده است.
یعنی آلومینیوم هنوز در خانه نباخته، اما هنوز هم طعم پیروزی خانگی را نچشیده است.
خود محمدی این مسئله را نگرانکننده نمیداند و میگوید روند تیم مهمتر از یک یا دو نتیجه مقطعی است. از نگاه او، هوادار تیمی میبیند که توپ را به گردش درمیآورد، مالکیت میخواهد و برای بازی کردن وارد زمین میشود.
اما اگر آلومینیوم واقعاً قصد دارد در بالای جدول باقی بماند، تبدیل تساویهای خانگی به برد اهمیت زیادی خواهد داشت.
در یک فصل طولانی، تیمهایی که در خانه امتیاز از دست میدهند معمولاً مجبور میشوند آن را در بازیهای دشوار خارج از خانه جبران کنند؛ کاری که همیشه ممکن نیست.
اعتماد کامل مدیریت به پیروز قربانی
محمدی بار دیگر حمایت خود از پیروز قربانی را نیز علنی کرد.
مدیرعامل آلومینیوم پیشتر هم از سرمربی تیم بهعنوان یکی از مربیان جوان و آیندهدار فوتبال ایران یاد کرده و تأکید کرده بود همکاری با او به دلیل توجه به بازیکنان جوان و نداشتن درخواستهای غیرمنطقی، برای مدیریت باشگاه مطلوب است. او حتی گفته بود انتظار دارد ثمره اصلی کار این تیم در ادامه فصل بیشتر دیده شود.
تساوی با خیبر نیز ظاهراً این نگاه را تغییر نداده است.
محمدی پس از بازی گفت بازیکنان تیم کمسن هستند و طبیعتاً برای مدیریت بعضی لحظات مسابقه به تجربه بیشتری احتیاج دارند. از نظر او، دانش و درایت قربانی و کادر فنی میتواند این نقص را به مرور اصلاح کند.
این حمایت در فوتبال ایران اهمیت زیادی دارد؛ بهویژه برای مربیای که تیمی جوان در اختیار دارد و نتیجه گرفتن فوری همیشه با فرآیند رشد بازیکنان همجهت نیست.
جوانهای آلومینیوم سرمایه باشگاه هستند
مدیرعامل آلومینیوم از محمد خلیفه، بهرام گودرزی، عباس کهریزی و دیگر بازیکنان جوان تیم بهعنوان «سرمایههای باشگاه» یاد کرد.
این جمله فقط یک تعریف رسانهای نیست؛ ساختار فعلی آلومینیوم واقعاً به بازیکنان جوان متکی است.
پیروز قربانی نیز پیشتر گفته بود هسته اصلی تیمش زیر ۲۳ سال است و از بازیکنانی چون محمد خلیفه، بهرام گودرزی، عباس کهریزی، مهدی مهدوی و دیگر نفرات جوان بهعنوان بخشی از پروژه اصلی تیم یاد کرده بود.
این سیاست برای باشگاهی مانند آلومینیوم دو مزیت دارد.
نخست اینکه هزینه ساخت تیم را نسبت به خرید ستارههای گرانقیمت کنترل میکند و دوم اینکه بازیکنانی که رشد میکنند، میتوانند در آینده به دارایی ورزشی و اقتصادی باشگاه تبدیل شوند.
خود محمدی نیز پیشتر گفته بود پرورش و فروش بازیکن یکی از مسیرهای درآمدزایی باشگاه است، هرچند فعلاً اولویت مدیریت، استفاده از این بازیکنان برای تقویت خود آلومینیوم است.
دو بازیکن آلومینیوم در فهرست نهایی تیم امید
بحث مهم دیگر صحبتهای محمدی، تیم ملی امید بود.
در فهرست ۲۳ نفره ثبتشده ایران برای بازیهای آسیایی ناگویا، نام محمد خلیفه و عباس کهریزی از آلومینیوم اراک دیده میشود. تیم حسین عبدی در گروه B با امارات، چین و کره شمالی همگروه است و نخستین مسابقه ایران روز ۲۵ شهریور مقابل امارات برگزار خواهد شد.
محمدی گفت آلومینیوم قصد تقابل با تیم ملی را ندارد و باشگاه با فدراسیون همکاری خواهد کرد.
با این حال، مدیرعامل اراکیها یک دغدغه هم دارد: برنامه بسیار فشرده لیگ.
او تأکید کرد تیمش هر چهار روز یک مسابقه انجام میدهد و از دست دادن دو بازیکن مهم در چنین شرایطی میتواند روی کیفیت ترکیب اثر بگذارد.
آلومینیوم اول گلگهر و استقلال را پیش رو دارد
برنامه لیگ نیز نشان میدهد نگرانی مدیرعامل آلومینیوم بیدلیل نیست.
آلومینیوم در هفته پنجم سهشنبه ۱۰ شهریور ساعت ۱۹ در سیرجان میهمان گلگهر خواهد بود. سپس در هفته ششم، یکشنبه ۱۵ شهریور ساعت ۱۹ در ورزشگاه امام خمینی(ره) اراک میزبان استقلال است.
یعنی تیم قربانی در فاصله کمتر از ۱۰ روز، سه مسابقه مهم برابر خیبر، گلگهر و استقلال دارد.
محمدی به همین دلیل گفته در صورت هماهنگی با فدراسیون، باشگاه ترجیح میدهد بازیکنانش پس از مسابقه با استقلال در اختیار تیم امید قرار بگیرند.
با توجه به اینکه نخستین بازی ایران در ناگویا ۲۵ شهریور برگزار میشود، فاصله زمانی میان دیدار آلومینیوم–استقلال در ۱۵ شهریور و مسابقه ایران–امارات حدود ۱۰ روز خواهد بود.
البته تصمیم نهایی درباره زمان ملحق شدن بازیکنان به اردو به هماهنگی رسمی باشگاه و فدراسیون بستگی دارد.
مسئلهای فراتر از آلومینیوم؛ باشگاه یا تیم امید؟
این چالش مختص آلومینیوم نیست.
فهرست تیم امید شامل بازیکنان مهم چندین باشگاه لیگ برتری است و در هفتههای اخیر نیز درباره زمان در اختیار گذاشتن آنها اختلافنظرهایی مطرح شده است. حتی تسنیم هنگام اعلام فهرست ۲۳ نفره ثبتشده برای ناگویا به مخالفت برخی باشگاهها با جدایی بازیکنانشان اشاره کرده بود.
از یک طرف باشگاهها حق دارند نگران باشند؛ آنها برای بازیکن هزینه کردهاند و در کوران مسابقات لیگ به نفرات اصلی خود نیاز دارند.
از طرف دیگر، تیم ملی امید نیز بدون اردوی کامل نمیتواند برای بازیهای آسیایی آماده شود.
حرف محمد محمدی تلاش برای پیدا کردن نقطه میانی همین دو نیاز است: بازیکنان در مسابقات حساس باشگاهی حضور داشته باشند و سپس به تیم امید ملحق شوند.
فرصتسوزی مهمتر از تساوی
اگر تساوی ۲ بر ۲ با خیبر را فقط از روی نتیجه ببینیم، آلومینیوم یک امتیاز دیگر گرفته و همچنان شکستناپذیر مانده است.
اما صحبتهای مدیرعامل نشان میدهد داخل باشگاه استاندارد بالاتری برای تیم تعریف شده است.
محمدی از مساوی ناراحت نیست چون تیم بد بازی کرده؛ ناراحت است چون معتقد است آلومینیوم آنقدر خوب بازی کرده که باید میبرد.
همین تفاوت برای ارزیابی تیم پیروز قربانی اهمیت دارد.
آلومینیوم بعد از چهار هفته ۸ امتیاز دارد، هنوز نباخته، دو بازی خارج از خانه را برده و در خانه نیز شکست نخورده است. اما اگر قرار باشد این شروع خوب به یک فصل متفاوت تبدیل شود، جوانهای تیم باید یاد بگیرند مسابقاتی مانند دیدار با خیبر را زودتر تمام کنند.
چالش بعدی هم بسیار سختتر است: ابتدا گلگهر در سیرجان و سپس استقلال در اراک.
دو مسابقهای که هم عیار واقعی تیم جوان پیروز قربانی را مشخص میکنند و هم بعد از آنها، پرونده مهم دیگری برای مدیران آلومینیوم باز خواهد شد؛ محمد خلیفه و عباس کهریزی چه زمانی به تیم امید ملحق میشوند؟