اعتراف عجیب تورام درباره رونالدو؛ «به کاناوارو گفتم بزنش زمین، وگرنه ۹ نفره میشویم!»
لیلیان تورام سالها پس از تقابل فراموشنشدنی با رونالدو نازاریو، روایتی را تعریف کرده که شاید بهتر از هر آمار و ویدیویی توضیح دهد چرا ستاره برزیلی در ایتالیا لقب «پدیده» گرفت. تورام میگوید سرعت و تکنیک رونالدو آنقدر غیرعادی بود که او و فابیو کاناوارو، دو مدافعی که بعدها قهرمان جهان شدند، در جریان مسابقه به این نتیجه رسیدند که برای متوقف کردن مهاجم اینتر چارهای جز خطا ندارند. بررسی آرشیوها نشان میدهد مسابقه مورد اشاره همان اینتر–پارمای اول نوامبر ۱۹۹۷ است؛ دیداری که رونالدو تنها گل آن را به ثمر رساند.
۱۰:۴۷ - ۰۷ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
رونالدو نازاریو در تابستان ۱۹۹۷ از بارسلونا به اینتر پیوسته بود و تنها چند هفته زمان نیاز داشت تا مدافعان سری A بفهمند با مهاجمی معمولی روبهرو نیستند.
یکی از نخستین آزمونهای بزرگ او در ایتالیا، دیدار اینتر و پارما در هفته هفتم سری A فصل ۹۸-۱۹۹۷ بود. آرشیو رسمی اینتر نشان میدهد مسابقه روز اول نوامبر ۱۹۹۷ در سنسیرو برگزار شد؛ رونالدو در ترکیب اصلی اینتر قرار داشت و در سوی مقابل، پارما با ستارههایی مانند جانلوئیجی بوفون، لیلیان تورام، فابیو کاناوارو، انریکو کیهزا و هرنان کرسپو وارد زمین شد.
اینتر مسابقه را یک بر صفر برد و تکگل بازی را نیز رونالدو در دقیقه ۱۵ به ثمر رساند. گزارش تاریخی مسابقه میگوید گل او با یک ضربه آزاد تماشایی به دست آمد؛ توپی که از روی دیوار دفاعی عبور کرد، پایین آمد و پس از برخورد با قسمت زیرین تیر افقی وارد دروازه بوفون شد.
اما چیزی که نزدیک به سه دهه بعد همچنان از آن مسابقه نقل میشود، فقط گل رونالدو نیست.
«به کاناوارو گفتم بزنش زمین»
تورام در روایت خود از نخستین رویارویی با رونالدو توضیح میدهد که ستاره برزیلی هنگام قرار گرفتن در موقعیت یکبهیک، مدافع را با نحوه لمس توپ و سرعت حرکاتش غافلگیر میکرد.
مدافع فرانسوی تعریف کرده است که در یکی از صحنهها رونالدو با دریبل از او عبور کرد و به سمت دروازه رفت. تورام همان لحظه به کاناوارو فریاد زد:
«بزنش زمین، بزنش زمین.»
کاناوارو نیز روی مهاجم برزیلی خطا کرد. کمی بعد موقعیت مشابهی تکرار شد و این بار خود تورام ناچار شد با خطا جلوی رونالدو را بگیرد.
همین جا بود که آن گفتوگوی معروف میان دو مدافع پارما شکل گرفت. تورام میگوید کاناوارو به او گفت اگر وضعیت همینطور ادامه پیدا کند، آنها مسابقه را ۹ نفره تمام خواهند کرد و پرسید: «چطور باید این پسر را متوقف کنیم؟»
این روایت حداقل از ژانویه ۲۰۱۶ در رسانههای ایتالیایی ثبت شده و در سالهای بعد بارها بازنشر شده است؛ در مارس ۲۰۲۶ نیز رسانه تخصصی پارما دوباره آن را منتشر کرد. بنابراین با یک نقلقول تازه در سال ۲۰۲۶ مواجه نیستیم، بلکه داستان قدیمی تورام دوباره در شبکههای اجتماعی و رسانههای فوتبالی مورد توجه قرار گرفته است.
پاسخ رونالدو که تورام هرگز فراموش نکرد
بخش جذابتر روایت زمانی است که رونالدو متوجه گفتوگوی دو مدافع میشود.
به گفته تورام، رونالدو که در آن زمان تازه وارد ایتالیا شده و هنوز زبان ایتالیایی را کاملاً یاد نگرفته بود، به آنها نزدیک شد و با لحنی شوخطبعانه چیزی در این مضمون گفت:
«ببخشید، دارم زیادهروی میکنم؟»
تورام میگوید خودش و کاناوارو فقط به یکدیگر نگاه کردند و پاسخی ندادند؛ زیرا جمله رونالدو همان اندازه که بامزه بود، اعتمادبهنفس عجیب مهاجمی ۲۱ ساله را نیز نشان میداد.
روایتهای ایتالیایی این ماجرا نیز همین بخش را برجسته کردهاند و تورام گفته آن لحظه باعث شد او و کاناوارو در برابر رونالدو احساس «ناتوانی» کنند.
وقتی دو مدافع قهرمان جهان از یک مهاجم درمانده شدند
اهمیت این خاطره زمانی بیشتر میشود که نام مدافعان مقابل رونالدو را در نظر بگیریم.
تورام یک مدافع عادی نبود. او یک سال بعد با فرانسه قهرمان جام جهانی ۱۹۹۸ شد و سپس یورو ۲۰۰۰ را نیز فتح کرد. کاناوارو هم بعدها کاپیتان ایتالیا در قهرمانی جام جهانی ۲۰۰۶ شد و در همان سال توپ طلا را به دست آورد.
این دو نفر در کنار بوفون، بخشی از یکی از قدرتمندترین ساختارهای دفاعی فوتبال ایتالیا را تشکیل میدادند. پارمای آن دوران نیز تیمی بود که بازیکنان بزرگی در اختیار داشت و دو سال بعد جام یوفا ۱۹۹۹ را فتح کرد.
به همین دلیل وقتی تورام میگوید او و کاناوارو برای مهار رونالدو احساس ناتوانی میکردند، وزن این جمله بسیار بیشتر میشود.
خود تورام نیز سالها بعد در مصاحبهای با اکیپ، رونالدو را قویترین حریفی دانست که با او روبهرو شده بود و توضیح داد هر بار توپ به مهاجم برزیلی میرسید، تمام مدافعان در حالت آمادهباش قرار میگرفتند، چون ممکن بود همان لمس توپ به موقعیت گل تبدیل شود.
رونالدو در آن فصل چه کرد؟
فصل ۹۸-۱۹۹۷ نخستین فصل رونالدو با پیراهن اینتر بود و شروع او در سری A بسیار سریع اتفاق افتاد.
آرشیو مسابقات اینتر نشان میدهد رونالدو پیش از رسیدن به بازی پارما مقابل بولونیا، فیورنتینا، لچه و لاتزیو گل زده بود و گل دقیقه ۱۵ مقابل پارما نیز ادامه همان شروع خیرهکننده بود.
اینتر در پایان آن فصل در سری A دوم شد، اما جام یوفا را فتح کرد. رونالدو در فینال مقابل لاتزیو نیز یکی از مشهورترین گلهای دوران حرفهای خود را به ثمر رساند؛ گلی که پس از عبور از لوکا مارکجیانی وارد دروازه شد و تصویری ماندگار از دوران او در ایتالیا ساخت.
خصوصیت اصلی رونالدو در آن سالها ترکیبی بود که کمتر مهاجمی بهطور همزمان در اختیار داشت: قدرت بدنی یک مهاجم نوک، شتاب یک وینگر، کنترل توپ یک بازیساز و دریبلهای بسیار سریع.
همین ترکیب توضیح میدهد چرا مدافعان بزرگ سری A معمولاً نمیتوانستند صرفاً با جایگیری تاکتیکی مقابل او دوام بیاورند.
یک نکته جالب درباره همان بازی اینتر و پارما
جمله کاناوارو درباره «۹ نفره شدن» جنبه شوخی داشت، اما پایان واقعی مسابقه نیز بدون اخراج نبود.
گزارش تاریخی دیدار نشان میدهد در دقیقه ۹۱ آرون وینتر از اینتر و انریکو کیهزا از پارما به دلیل درگیری متقابل اخراج شدند. بازی در مجموع بسیار فیزیکی بود؛ آمار رسمی اینتر ۲۱ خطا برای میزبان و ۲۲ خطا برای پارما ثبت کرده است.
البته این اخراجها ارتباطی با تلاش تورام و کاناوارو برای متوقف کردن رونالدو نداشت، اما نشان میدهد فضای مسابقه تا چه حد پرفشار بوده است.
آیا این داستان واقعاً مربوط به اولین تقابل آنهاست؟
بررسی آرشیو مسابقات پاسخ مثبت میدهد.
رونالدو در تابستان ۱۹۹۷ به اینتر پیوست و اولین بازی لیگ او مقابل پارما همان دیدار اول نوامبر ۱۹۹۷ بود. فهرست رسمی بازیکنان نیز حضور همزمان تورام و کاناوارو در ترکیب اصلی پارما و رونالدو در خط حمله اینتر را تأیید میکند.
بنابراین چارچوب تاریخی خاطره تورام با دادههای رسمی مسابقه همخوانی دارد.
با این حال، جزئیات گفتوگوی داخل زمین طبیعتاً از روایت شخصی تورام میآید و گزارش رسمی مسابقه نمیتواند مکالمه بازیکنان را تأیید کند. قدیمیترین بازنشر رسانهای قابل دسترسی در جستوجوی فعلی به ژانویه ۲۰۱۶ بازمیگردد.
چرا رونالدو هنوز «پدیده» است؟
شاید جذابیت این روایت دقیقاً در همین نکته باشد: برای توضیح عظمت یک مهاجم همیشه لازم نیست به تعداد گلها، جامها یا جوایز فردی مراجعه کرد.
گاهی واکنش حریفان تصویر روشنتری میدهد.
وقتی مدافعانی در سطح تورام و کاناوارو وسط مسابقه به این نتیجه میرسند که ممکن است برای متوقف کردن یک بازیکن هر دو اخراج شوند، مشخص میشود رونالدو در اوج جوانی چه فشاری بر ساختار دفاعی حریف ایجاد میکرد.
و شاید بهترین پایان برای داستان همان چیزی باشد که در نسخههای کاملتر روایت تورام آمده است: پس از پایان مسابقه، مدافع فرانسوی برای گرفتن پیراهن رونالدو سراغ او رفت.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
