افشاگری تازه درباره لامین یامال؛ مراکش از ۱۴سالگی دنبال «مسی آینده» بود اما ستاره بارسا گفت: من اسپانیاییام
ماجرای انتخاب تیم ملی توسط لامین یامال دوباره خبرساز شده است. ولید الرکراکی، سرمربی سابق مراکش، برای نخستین بار جزئیات بیشتری از پروژهای را فاش کرده که فدراسیون فوتبال این کشور سالها برای متقاعد کردن ستاره بارسلونا دنبال میکرد؛ پروژهای که از نوجوانی یامال آغاز شد، خانوادهاش را به مراکش کشاند و حتی شامل وعده حضور مستقیم در تیم بزرگسالان بود. اما پایان داستان برای شیرهای اطلس ناامیدکننده بود. یامال در سال ۲۰۲۳ در تماس با الرکراکی تصمیم خود را صریح اعلام کرد: «اسپانیا را انتخاب میکنم؛ خودم را اسپانیایی میدانم.» سه سال بعد، همین انتخاب او را به قهرمانی جام جهانی ۲۰۲۶ با اسپانیا رساند؛ انتخابی که حالا بیش از هر زمان دیگری تاریخی به نظر میرسد.
۱۱:۰۸ - ۱۳ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
الرکراکی در گفتوگو با پادکست «Magharib» از پلتفرم Atheer گفته پرونده لامین یامال یکی از مهمترین پروژههای فدراسیون مراکش برای جذب بازیکنان دو تابعیتی بوده است.
بر اساس روایت او، مسئولان مراکش زمانی که یامال حدود ۱۴ سال داشت، استعدادش را زیر نظر گرفته بودند و حتی در داخل فدراسیون از او با تعبیر «مسی آینده» یاد میشد. الرکراکی گفته وقتی مسئولیت تیم ملی را پذیرفت، این پرونده در صدر فهرست کارهای او و فوزی لقجع قرار داشت.
با این حال یک نکته زمانی باید روشن شود: الرکراکی ۳۱ اوت ۲۰۲۲ سرمربی مراکش شد و در آن تاریخ یامال کمی بیش از ۱۵ سال داشت. بنابراین به نظر میرسد منظور از «شروع از ۱۴سالگی» آغاز کار فدراسیون روی پرونده یامال بوده، نه آغاز مستقیم فعالیت شخص الرکراکی. خود او نیز در یک روایت دیگر گفته این پرونده را هنگام ورودش از مسئولان شناسایی بازیکنان دو تابعیتی تحویل گرفته است.
این جزئیات نشان میدهد شبکه استعدادیابی مراکش تا چه اندازه زود وارد عمل میشود؛ حتی پیش از آنکه یک بازیکن به ستاره تیم اول باشگاهش تبدیل شود.
خانواده یامال به مراکش دعوت شدند
پروژه مراکش فقط به تماس تلفنی یا ارسال پیام محدود نبود.
الرکراکی گفته فدراسیون، اعضای خانواده یامال را به مراکش دعوت کرد و با آنها جلسه گذاشت. در برخی روایتهای منتشرشده از این گفتوگو، از پدر و مادربزرگ یامال نام برده شده و در روایتهای دیگر، پدر و نماینده او نیز در جلسات حضور داشتهاند. مسئولان مراکش پروژه تیم ملی، فرصت حضور سریع در رده بزرگسالان و آیندهای که برای یامال در نظر گرفته بودند را توضیح دادند.
فوزی لقجع نیز پیشتر در سال ۲۰۲۴ اصل این مذاکرات را تأیید کرده بود. او گفت مراکش پروژه خود را برای یامال و خانوادهاش توضیح داد اما بازیکن در آن زمان عملاً تصمیمش را گرفته بود.
لقجع همان زمان تأکید کرد فاصله اسپانیا و مراکش تنها حدود ۱۴ کیلومتر است و طبیعی است بازیکنانی با پیوند خانوادگی با هر دو کشور، در چنین موقعیتی قرار بگیرند.
آخرین تلاش؛ دیدار در بارسلونا و یک تماس تعیینکننده
طبق روایت تازه الرکراکی، یکی از آخرین تلاشهای مراکش در سال ۲۰۲۳ انجام شد.
هیأتی از سوی مراکش به بارسلونا رفت و با یامال دیدار کرد. به گفته سرمربی وقت مراکش، پروژهای که به یامال ارائه شد فقط درباره «بازی برای مراکش» نبود؛ شیرهای اطلس میخواستند او را بهعنوان یکی از چهرههای اصلی نسل آینده تیم ملی معرفی کنند.
اما چند روز بعد، تکلیف روشن شد.
الرکراکی میگوید یامال شخصاً با او تماس گرفت و با احترام گفت تصمیم گرفته پیراهن اسپانیا را بپوشد. در یکی از بازنشرهای دقیق این مصاحبه، جمله یامال چنین آمده است: «مربی، ممنون از محبتی که داشتید، اما اسپانیا را انتخاب خواهم کرد. خودم را اسپانیایی میدانم.» الرکراکی نیز از صداقت او تمجید کرده و گفته یامال هرگز دو طرف را بازی نداد.
این بخش شاید مهمترین قسمت داستان باشد.
یامال میتوانست مذاکرات را طولانی کند یا از رقابت دو فدراسیون برای گرفتن امتیاز بیشتر استفاده کند، اما ظاهراً تصمیم خود را بسیار زود و شفاف اعلام کرد.
چرا یامال اصلاً میتوانست برای مراکش بازی کند؟
یامال در اسپانیا متولد و بزرگ شده اما از طرف پدر ریشه مراکشی دارد.
رویترز در گزارشی درباره پیشینه او نوشته پدرش مهاجری مراکشی و مادرش اهل گینه استوایی است. یامال در محله روكافوندا در ماتارو رشد کرد؛ منطقهای چندفرهنگی در حومه بارسلونا که بخش مهمی از هویت او را شکل داده است.
به همین دلیل طبق قوانین فیفا، او شرایط نمایندگی مراکش را داشت.
اما یامال از ردههای پایه برای اسپانیا بازی کرده بود و در نهایت تصمیم گرفت همان مسیر را در تیم بزرگسالان ادامه دهد.
اسپانیا فقط هشت روز بعد او را به تاریخ فرستاد
اسپانیا در اول سپتامبر ۲۰۲۳ یامال را برای نخستین بار به تیم ملی بزرگسالان دعوت کرد.
هشت روز بعد، او در دیدار مقدماتی یورو ۲۰۲۴ مقابل گرجستان به میدان رفت. یامال در آن زمان فقط ۱۶ سال و ۵۷ روز داشت و با ورود به زمین، جوانترین بازیکن تاریخ تیم ملی اسپانیا شد.
اما داستان همانجا تمام نشد.
او در دقیقه ۷۴ همان بازی گل هفتم اسپانیا را زد و بلافاصله رکورد جوانترین گلزن تاریخ تیم ملی کشورش را هم شکست. اسپانیا آن مسابقه را ۷ بر یک برد.
انتخاب یامال خیلی سریع از یک تصمیم هویتی به یک موفقیت ورزشی بزرگ تبدیل شد.
یورو را برد، بعد جام جهانی را هم گرفت
یامال یک سال بعد در یورو ۲۰۲۴ به یکی از چهرههای اصلی اسپانیا تبدیل شد و در ۱۷ سالگی جام قهرمانی اروپا را بالای سر برد. UEFA او را جوانترین بازیکن تاریخ یک فینال یورو یا جام جهانی و جوانترین بازیکنی معرفی کرده که یک تورنمنت مهم ملی را فتح کرده است.
سه سال پس از تصمیم نهایی برای اسپانیا، داستان باز هم بزرگتر شد.
اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶ قهرمان شد و یامال یکی از چهرههای مهم نسل قهرمان لاروخا بود. رویترز قهرمانی اسپانیا در فینال جام جهانی و پیروزی یک بر صفر برابر آرژانتین را تأیید کرده است.
از این زاویه، تصمیم سال ۲۰۲۳ یامال فقط انتخاب میان دو پیراهن نبود؛ مسیری بود که او را در کمتر از سه سال به قهرمانی یورو و جام جهانی رساند.
مصطفی حاجی هنوز حسرت میخورد
با وجود گذشت سالها، در مراکش هنوز بعضی چهرهها از این انتخاب ناراضیاند.
مصطفی حاجی، ستاره سابق تیم ملی مراکش، گفته یامال حتی اگر برای اسپانیا بازی کند «همیشه مراکشی خواهد ماند» و معتقد است محبتی که او میتوانست از هواداران مراکش دریافت کند با چیزی که در اسپانیا تجربه میکند متفاوت است.
این حرفها البته بیشتر بیان حسرت یک نسل فوتبالی است تا واقعیت حقوقی.
یامال خودش بارها گفته اسپانیا را کشور خود میداند و همیشه آرزو داشته در یورو و جام جهانی برای لاروخا بازی کند. در عین حال او محبتش به مراکش را نیز انکار نکرده و گفته این کشور هم بخشی از هویت خانوادگی اوست.
یعنی انتخاب اسپانیا الزاماً به معنای انکار ریشه مراکشی او نبوده است.
براهیم دیاز؛ نمونهای که این بار به سود مراکش تمام شد
ناکامی در پرونده یامال باعث نشد مراکش از سیاست جذب بازیکنان دو تابعیتی دست بکشد.
براهیم دیاز نمونه روشن موفقیت همین پروژه است. ستاره متولد مالاگا که سابقه یک بازی دوستانه برای اسپانیا را داشت، در سال ۲۰۲۴ تصمیم گرفت تابعیت ورزشی خود را تغییر دهد و برای مراکش بازی کند.
گزارشهای همان زمان نشان میداد لقجع و الرکراکی مدتها برای جذب دیاز تلاش کرده بودند و پروژه ورزشی مراکش نقش مهمی در تصمیم او داشت.
این سیاست حالا به یکی از ارکان قدرت فوتبال مراکش تبدیل شده است.
در جام جهانی ۲۰۲۶، ۱۹ بازیکن از فهرست ۲۶ نفره مراکش خارج از این کشور متولد شده بودند؛ نتیجه شبکهای گسترده برای شناسایی بازیکنان مراکشیتبار در اسپانیا، فرانسه، بلژیک، هلند و دیگر کشورهای اروپا.
پروندهای که مراکش باخت، اما پروژهای که برد
فوزی لقجع در توضیح فلسفه این سیاست گفته مراکش تلاش نمیکند بازیکنان را «مجبور» به انتخاب کند؛ بلکه پروژه تیم ملی را برای آنها توضیح میدهد و تصمیم نهایی را به خود بازیکن میسپارد.
این پروژه شامل حضور منظم در جام ملتهای آفریقا، جام جهانی و حالا میزبانی مشترک جام جهانی ۲۰۳۰ است؛ عواملی که میتواند برای بازیکنان دو تابعیتی جذاب باشد.
لامین یامال بزرگترین پروندهای بود که مراکش نتوانست ببرد.
آنها او را زود دیدند، خانوادهاش را دعوت کردند، برنامه بلندمدت ارائه دادند و حتی جایگاهی بزرگ در تیم ملی برایش متصور شدند.
اما در نهایت مسئله به چیزی فراتر از فوتبال رسید.
یامال در اسپانیا متولد شده، آنجا بزرگ شده، در لاماسیا پرورش یافته و خودش نیز گفته احساس اسپانیایی بودن میکند.
سه سال بعد از آن تماس معروف با الرکراکی، انتخابش یک پاسخ فوتبالی هم پیدا کرده است: قهرمانی اروپا و قهرمانی جهان با اسپانیا.
مراکش شاید پرونده یامال را از دست داد، اما افشاگری تازه الرکراکی نشان میدهد چرا این کشور در جذب استعدادهای مهاجر تا این اندازه موفق است؛ آنها منتظر نمیمانند بازیکن ستاره شود، بلکه گاهی از ۱۴سالگی سراغش میروند.
فقط این بار، «مسی آینده» تصمیم دیگری داشت.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
پربحث
