اورونوف فیکس شد اما جواب نداد؛ تارتار درباره ستاره ازبک پرسپولیس حق داشت؟

اوستون اورونوف در پرسپولیس بازیکن عادی محسوب نمی‌شود. او در فصل‌های گذشته بارها با توانایی حمل توپ، دریبل و تغییر ریتم بازی به یکی از مهم‌ترین مهره‌های هجومی سرخ‌ها تبدیل شده و همین سابقه باعث شده نیمکت‌نشینی او در آغاز فصل جدید برای هواداران عجیب باشد.

این حساسیت وقتی بیشتر شد که اورونوف در تابستان همراه تیم ملی ازبکستان در نخستین جام جهانی تاریخ این کشور حضور داشت. او در مسیر مقدماتی جام جهانی ۲۰۲۶ نیز یکی از بازیکنان اثرگذار ازبکستان بود؛ آمار Opta برای او در مرحله انتخابی ۹ بازی، چهار گل و یک پاس گل ثبت کرده است. در خود جام جهانی نیز دو بار به میدان رفت و مجموعاً ۶۳ دقیقه بازی کرد.

بنابراین طبیعی بود که هواداران پرسپولیس انتظار داشته باشند بازیکنی با چنین سابقه‌ای در ترکیب اصلی قرار بگیرد.

اما فوتبال باشگاهی با اعتبار گذشته اداره نمی‌شود و تارتار از ابتدای فصل روی «آمادگی روز» بازیکنان تأکید داشت.

چرا تارتار اورونوف را نیمکت‌نشین کرده بود؟

گزارش‌های هفته‌های نخست فصل نشان می‌دادند اورونوف بعد از جام جهانی دیرتر به تمرینات پرسپولیس اضافه شده و از نظر آمادگی بدنی هنوز به سطح مطلوب نرسیده است. او در چهار مسابقه نخست دو بار اصلاً بازی نکرد و در دو دیدار دیگر از دقایق ۶۳ و ۷۱ وارد زمین شد.

مهدی تارتار نیز پیش از دیدار با ذوب‌آهن توضیح صریحی درباره این موضوع داشت.

او گفت تیوی بیفوما در سمت چپ رقیب مستقیم اورونوف است و آمادگی بالاتر بازیکن آفریقایی باعث شده کادر فنی او را انتخاب کند. تارتار تأکید کرد که همه بازیکنان نمی‌توانند همزمان بازی کنند و انتخاب نفرات تابع شرایط تمرین و مسابقه است.

حتی برخی پیشکسوتان پرسپولیس نیز پیش‌تر به شرایط جسمانی اورونوف انتقاد کرده بودند. امیرحسین اصلانیان در اوایل شهریور گفته بود این بازیکن هنوز کاملاً آماده نیست و باید از نظر بدنی به شرایط بهتری برسد.

بنابراین نیمکت‌نشینی اورونوف فقط یک تصمیم سلیقه‌ای نبود؛ مجموعه‌ای از دلایل بدنی، فنی و رقابت با بیفوما پشت آن قرار داشت.

اولین فرصت بزرگ؛ اورونوف مقابل ذوب‌آهن فیکس شد

فشار هواداران و بهبود شرایط اورونوف در تمرینات بالاخره باعث شد تارتار برای دیدار هفته ششم برابر ذوب‌آهن از او در ترکیب اصلی استفاده کند.

تسنیم پیش از مسابقه بازگشت اورونوف به ترکیب اصلی را مهم‌ترین تغییر پرسپولیس اعلام کرد. او کنار محمدمهدی محبی، علی علیپور و ایگور سرگیف در بخش هجومی سرخ‌ها قرار گرفت.

ورزش سه نیز گزارش داده بود که بهتر شدن وضعیت اورونوف در تمرینات یکی دو هفته اخیر در نهایت تارتار را متقاعد کرده تا برای نخستین بار در این فصل او را از ابتدا به زمین بفرستد.

این دقیقاً همان فرصتی بود که هواداران چند هفته انتظارش را کشیده بودند.

اما عملکرد بازیکن ازبکستانی چندان مطابق انتظار پیش نرفت.

عجله‌ای که به ضرر اورونوف تمام شد

نشانه‌های فشار روانی روی اورونوف از همان دقایق ابتدایی دیده می‌شد.

او در دقیقه پنج مسابقه پس از ورود به محوطه جریمه زمین خورد و انتظار اعلام پنالتی داشت، اما داور اعتقادی به خطا نداشت. چند دقیقه بعد فرصت بسیار بهتری نصیبش شد.

در دقیقه ۱۲، اورونوف در موقعیتی مناسب و تقریباً تک‌به‌تک صاحب توپ شد، اما به جای کنترل شرایط و انتخاب گوشه مناسب دروازه، با عجله ضربه‌ای بی‌دقت زد که از بالای دروازه خارج شد.

این صحنه شاید خلاصه‌ای از تمام بازی او بود: میل شدید به اثبات خود، اما تصمیم‌گیری با سرعتی بیش از حد لازم.

اورونوف بازیکنی است که بهترین کیفیتش زمانی دیده می‌شود که در لحظه آخر آرامش داشته باشد. او معمولاً مدافع را با تغییر جهت از جریان بازی خارج می‌کند و بعد ضربه یا پاس نهایی را می‌دهد.

مقابل ذوب‌آهن اما بارها تلاش کرد سریع‌تر از شرایط مسابقه حرکت کند.

دریبل‌های همیشگی این بار جواب نداد

یکی از مشخصه‌های اصلی بازی اورونوف، دریبل در فضای محدود است.

اما برابر ذوب‌آهن بسیاری از تلاش‌های او برای عبور از بازیکن مستقیم به نتیجه نرسید. به نظر می‌رسید او دائماً دنبال صحنه‌ای است که با یک حرکت فردی نشان دهد چرا باید بازیکن ثابت پرسپولیس باشد.

مشکل دقیقاً همین‌جا ایجاد شد.

بازیکن تکنیکی زمانی خطرناک‌تر است که دریبل ابزار او باشد، نه هدفش. اورونوف در این مسابقه گاهی بیش از اندازه روی حرکت فردی تمرکز داشت و همین باعث شد ریتم بازی تیمی او پایین بیاید.

گزارش‌های بعد از مسابقه نیز عملکرد او را ناامیدکننده توصیف کردند و این دیدار را شاهدی بر منطقی بودن تصمیم تارتار در هفته‌های ابتدایی دانستند.

البته این نتیجه‌گیری نباید به این معنا باشد که کیفیت فنی اورونوف زیر سؤال رفته است. مسئله فعلی بیشتر فاصله او با بهترین نسخه خودش است.

تعویض در دقیقه ۵۵؛ بیفوما دوباره وارد شد

تارتار در شروع نیمه دوم خیلی منتظر نماند.

اورونوف در حدود دقیقه ۵۵ همراه ایگور سرگیف از زمین بیرون رفت و تیوی بیفوما و پوریا شهرآبادی وارد زمین شدند.

این تعویض از دو جهت قابل توجه بود.

نخست اینکه بازیکنی که پنج هفته منتظر حضور ثابت بود، نتوانست حتی یک ساعت کامل در زمین بماند. دوم اینکه بازیکنان جانشین خیلی زود در شکل هجومی تیم تأثیر گذاشتند و شهرآبادی فقط چند دقیقه بعد گل دوم پرسپولیس را به ثمر رساند.

گزارش‌های بعد از مسابقه همچنین نوشته‌اند اورونوف هنگام خروج کمی لنگان زمین را ترک کرد؛ بنابراین احتمال ناراحتی جسمانی نیز در تصمیم تعویض بی‌تأثیر نبوده است.

به همین دلیل نمی‌توان تمام ماجرا را فقط به ضعف فنی نسبت داد.

مشکل اصلی اورونوف بدنی است یا ذهنی؟

احتمالاً ترکیبی از هر دو.

از نظر بدنی، دیر اضافه شدن به تمرینات، حضور در جام جهانی و نداشتن پیش‌فصل کامل باعث شده او در آغاز لیگ نسبت به برخی هم‌تیمی‌های خود عقب باشد. گزارش‌های متعدد درباره شرایط تمرینی او نیز همین مسئله را مطرح کرده‌اند.

از نظر ذهنی نیز چند هفته نیمکت‌نشینی روی بازیکنی با جایگاه اورونوف بی‌تأثیر نیست.

وقتی بازیکن احساس کند باید در یک مسابقه تمام اعتبار خود را ثابت کند، احتمال تصمیم‌های عجولانه افزایش پیدا می‌کند. فرصت دقیقه ۱۲ دقیقاً می‌تواند نمونه‌ای از همین مسئله باشد.

اورونوف در بهترین شرایط خود نیازی به اثبات کیفیتش با هر لمس توپ ندارد. سابقه‌اش در پرسپولیس و تیم ملی ازبکستان برای هواداران روشن است.

او بیشتر از یک نمایش انفجاری، به چند مسابقه پیوسته و آرام نیاز دارد.

رقابت با بیفوما برای اورونوف جدی‌تر شد

مشکل دیگر اورونوف این است که تارتار گزینه جایگزین آماده‌ای دارد.

بیفوما در هفته‌های ابتدایی عملکردی داشت که سرمربی پرسپولیس را راضی کرده بود و تارتار علناً گفته بود رقابت این دو بازیکن برای سمت چپ جدی است.

در چنین شرایطی، اسم و سابقه به‌تنهایی تضمینی برای فیکس بودن نیست.

حتی اگر اورونوف از نظر استعداد فردی یکی از بهترین بازیکنان لیگ باشد، باید در تمرینات و مسابقه نشان دهد که در وضعیت فعلی بیشتر از بیفوما به تیم کمک می‌کند.

این رقابت از یک جهت می‌تواند برای پرسپولیس بسیار مفید باشد. تارتار اکنون برای یک پست دو بازیکن با ویژگی‌های متفاوت دارد و می‌تواند بسته به نوع حریف تصمیم بگیرد.

اما برای اورونوف پیام واضح است: بازگشت به ترکیب فقط با فشار هوادار دائمی نخواهد شد.

آیا تارتار درباره اورونوف حق داشت؟

بازی ذوب‌آهن دست‌کم یک پاسخ موقت ارائه کرد.

تارتار در هفته‌های گذشته بارها به دلیل بازی ندادن به اورونوف مورد سؤال قرار گرفت، اما نخستین حضور ثابت بازیکن ازبکستانی نشان داد نگرانی کادر فنی درباره آمادگی او بدون دلیل نبوده است.

اورونوف موقعیت از دست داد، در دریبل‌ها کمتر از حد انتظار موفق بود و نتوانست در ۵۵ دقیقه حضورش اثر مستقیمی روی گل‌های تیم بگذارد.

این البته حکم نهایی درباره او نیست.

بازیکنی که در مقدماتی جام جهانی برای ازبکستان چهار گل زده و در جام جهانی هم برای تیم ملی کشورش به میدان رفته، کیفیت فنی خود را قبلاً ثابت کرده است.