خداحافظی غیرمنتظره اینیاکی ویلیامز از غنا؛ ستاره بیلبائو در ۳۲ سالگی تیم ملی را کنار گذاشت / دو برادر، دو پرچم

اینیاکی ویلیامز روز جمعه ۱۱ سپتامبر ۲۰۲۶ با انتشار پیامی در شبکه‌های اجتماعی رسماً اعلام کرد دوران حضورش در تیم ملی غنا به پایان رسیده است. خبری که شاید با توجه به سن ۳۲ سالگی او کاملاً غیرمنتظره نباشد، اما زمان اعلام آن قابل توجه است؛ ویلیامز همین تابستان در دومین جام جهانی خود با غنا حضور داشت و ستاره‌های سیاه بعد از سال‌ها دوباره توانستند از مرحله گروهی جام جهانی عبور کنند.

او در پیام خداحافظی خود تأکید کرد با احساس رضایت، غرور و آرامش کنار می‌رود، زیرا معتقد است هر بار که پیراهن غنا را پوشیده تمام توانش را در زمین گذاشته است. این پایان یک دوره چهار ساله بود؛ دوره‌ای کوتاه از نظر زمانی، اما بسیار پرمعنا از نظر هویتی و خانوادگی برای مهاجمی که در اسپانیا متولد شده اما پدر و مادرش غنایی هستند.

اینیاکی ویلیامز چرا از تیم ملی غنا خداحافظی کرد؟

ویلیامز در پیام خود دلیل پزشکی یا اختلاف با فدراسیون غنا را مطرح نکرده و تصمیمش را پایان طبیعی یک مقطع از دوران حرفه‌ای خود توصیف کرده است. او اکنون ۳۲ سال دارد و با توجه به سبک بازی متکی بر قدرت، سرعت و دوندگی، مدیریت فشار مسابقات در سال‌های پایانی فوتبال حرفه‌ای اهمیت بیشتری برایش پیدا می‌کند.

فصل باشگاهی در اتلتیک بیلبائو، مسابقات اروپایی و سفرهای طولانی برای بازی‌های ملی غنا می‌تواند بار بدنی قابل توجهی ایجاد کند. خداحافظی ملی این فرصت را به ویلیامز می‌دهد که در پنجره‌های ملی استراحت بیشتری داشته و تمرکز کامل خود را روی باشگاهی قرار دهد که تقریباً تمام دوران حرفه‌ای‌اش را در آن سپری کرده است.

اتلتیک در فصل جدید نیز همچنان روی ویلیامز به‌عنوان یکی از مهره‌های باتجربه و رهبران رختکن حساب می‌کند و کادر فنی باشگاه در روزهای اخیر از استفاده او در نقش‌ها و پست‌های مختلف صحبت کرده است.

یک نکته درباره متن‌های منتشرشده پیرامون این خبر نیز باید اصلاح شود: نیکو ویلیامز فرزند اینیاکی نیست؛ برادر کوچک‌تر اوست. دو برادر سال‌هاست در اتلتیک بیلبائو هم‌بازی هستند، اما در سطح ملی دو مسیر متفاوت را انتخاب کردند؛ اینیاکی غنا و نیکو اسپانیا.

از یک بازی برای اسپانیا تا انتخاب غنا در سال ۲۰۲۲

داستان ملی اینیاکی ویلیامز یکی از نمونه‌های جذاب فوتبال مدرن است.

او ۲۹ مه ۲۰۱۶ نخستین و تنها بازی خود برای تیم ملی بزرگسالان اسپانیا را در دیداری دوستانه مقابل بوسنی و هرزگوین انجام داد. چون این مسابقه رسمی رقابتی نبود، حضور در آن مانعی برای تغییر تیم ملی او در سال‌های بعد ایجاد نکرد.

ویلیامز در ژوئیه ۲۰۲۲ تصمیم خود را برای بازی با غنا اعلام کرد و دو ماه بعد به اردوی ستاره‌های سیاه برای دیدارهای دوستانه با برزیل و نیکاراگوئه فراخوانده شد.

اولین بازی او برای غنا ۲۳ سپتامبر ۲۰۲۲ مقابل برزیل در شهر لو آور فرانسه رقم خورد. ویلیامز بین دو نیمه وارد زمین شد، اما غنا آن مسابقه را سه بر صفر باخت. تنها چند هفته بعد، نام او در فهرست غنا برای جام جهانی قطر قرار گرفت.

ویلیامز در هر سه مسابقه غنا در جام جهانی ۲۰۲۲ به میدان رفت و حتی در هر سه بازی در ترکیب اصلی قرار داشت، هرچند نتوانست گلزنی کند.

آمار اینیاکی ویلیامز برای غنا؛ ۲۸ بازی و فقط دو گل

دوران ملی ویلیامز از نظر تعداد گل شاید با انتظارات اولیه مطابقت نداشت. او در مجموع ۲۸ بازی ملی تنها دو گل برای غنا به ثمر رساند.

اولین گل او بیش از یک سال پس از اولین بازی ملی به دست آمد؛ ویلیامز در نوامبر ۲۰۲۳ مقابل ماداگاسکار در انتخابی جام جهانی گل پیروزی غنا را زد. گل دوم نیز مارس ۲۰۲۵ در پیروزی پنج بر صفر برابر چاد به ثبت رسید.

دو گل در ۲۸ مسابقه برای مهاجمی با سابقه طولانی گلزنی در لالیگا آمار خیره‌کننده‌ای نیست. با این حال نقش او در تیم ملی صرفاً به گل‌ها محدود نمی‌شد؛ قدرت دوندگی، بازی بدون توپ و توانایی کشیدن مدافعان به مناطق مختلف بخشی از نقشی بود که مربیان مختلف غنا برای او در نظر می‌گرفتند.

ویلیامز همچنین در جام ملت‌های آفریقا و دو دوره جام جهانی ۲۰۲۲ و ۲۰۲۶ حضور داشت. خبرگزاری افه تأیید کرده که او در چهار سال حضور برای غنا، دو جام جهانی و یک جام ملت‌های آفریقا را تجربه کرد.

جام جهانی ۲۰۲۶؛ آخرین مأموریت اینیاکی با ستاره‌های سیاه

آخرین تورنمنت ملی اینیاکی ویلیامز جام جهانی ۲۰۲۶ بود. او پیش از مسابقات از سوی کارلوس کی‌روش به تیم ملی غنا دعوت شد و همراه ستاره‌های سیاه راهی آمریکای شمالی شد.

غنا در مرحله گروهی مقابل پاناما، انگلیس و کرواسی قرار گرفت و توانست مجوز حضور در مرحله حذفی را به دست آورد. این اولین حضور غنا در مراحل حذفی جام جهانی از سال ۲۰۱۰ بود. ویلیامز نیز در این تورنمنت به میدان رفت و آخرین حضور ملی او در نهایت به دیدار برابر کلمبیا در مرحله یک‌شانزدهم نهایی بازگشت؛ مسابقه‌ای که غنا یک بر صفر شکست خورد و حذف شد.

همین مسابقه بدون آنکه هواداران بدانند، آخرین حضور مهاجم اتلتیک بیلبائو با پیراهن غنا بود.

«غنا خیلی بیشتر از فوتبال به من داد»

شاید مهم‌ترین بخش خداحافظی ویلیامز نه آمار و نتیجه، بلکه بخش احساسی پیام او باشد.

او نوشت حضور در تیم ملی غنا فرصتی فراهم کرد تا «به خانه بازگردد»، بیشتر با ریشه‌های خود ارتباط بگیرد و غرور نمایندگی کشور خانواده‌اش را تجربه کند. ویلیامز در پایان نیز تأکید کرد غنا همیشه بخشی از وجود او خواهد بود و از این پس در هر نقطه جهان به‌عنوان یک هوادار از ستاره‌های سیاه حمایت خواهد کرد.

همین جملات نشان می‌دهد تغییر تیم ملی برای اینیاکی صرفاً یک تصمیم ورزشی برای حضور در جام جهانی نبوده است. او در بیلبائو متولد شده و تمام زندگی ورزشی‌اش در اسپانیا شکل گرفته، اما تجربه غنا برایش به مسیری برای بازسازی ارتباط با پیشینه خانوادگی تبدیل شد.

دو برادر ویلیامز؛ یکی غنا، دیگری قهرمان جهان با اسپانیا

داستان اینیاکی زمانی جذاب‌تر می‌شود که آن را کنار مسیر نیکو ویلیامز قرار دهیم.

اینیاکی پیراهن غنا را انتخاب کرد، در حالی که نیکو مسیر خود را با اسپانیا ادامه داد. این دو حتی در جام جهانی در دو تیم ملی متفاوت حاضر شدند و حالا نیکو پس از قهرمانی اسپانیا در جام جهانی ۲۰۲۶، یکی از چهره‌های مهم نسل فعلی لاروخا محسوب می‌شود. رویترز نیز در گزارش خداحافظی اینیاکی به حضور نیکو در تیم قهرمان جهان اسپانیا اشاره کرده است.

این تفاوت انتخاب هیچ‌گاه مانعی برای رابطه بسیار نزدیک دو برادر نبوده است. برعکس، یکی از تصاویر ماندگار فوتبال اروپا حضور همزمان آنها در ترکیب اتلتیک بیلبائو بوده؛ باشگاهی با سیاست هویتی خاص که حالا هر دو برادر را در سال‌های اوج فوتبال‌شان در اختیار دارد.

پایان کوتاه اما متفاوت یک دوران ملی

اینیاکی ویلیامز بدون جام و بدون آمار گلزنی خارق‌العاده از تیم ملی غنا خداحافظی کرد، اما نمی‌توان دوران او را فقط با دو گل در ۲۸ مسابقه سنجید.

او در ۲۸ سالگی تصمیم گرفت مسیری کاملاً تازه را آغاز کند، دو جام جهانی با غنا بازی کرد، به تیمی کمک کرد که در جام جهانی ۲۰۲۶ پس از ۱۶ سال دوباره به مرحله حذفی برسد و مهم‌تر از همه، از فوتبال برای نزدیک‌تر شدن به ریشه‌های خانوادگی‌اش استفاده کرد.