پیام معنادار بیرانوند بعد از اولین شکست تراکتور؛ «شکست بنبست نیست» | پایان رکورد ۶ کلینشیت متوالی
بیرانوند پس از شکست غیرمنتظره تراکتور برابر استقلال خوزستان، بدون ورود مستقیم به مسائل فنی مسابقه یا حواشی داوری، یک متن انگیزشی در استوری اینستاگرامش منتشر کرد.
او نوشت: «شکست باید معلم ما باشد نه مایه تأسف ما. شکست تأخیر است نه نرسیدن... یک گذرگاه موقت است، نه یک بنبست.»
مفهوم اصلی پیام روشن است؛ بیرانوند میخواهد شکست هفته هفتم را نه آغاز یک بحران، بلکه توقفی موقت در مسیر تیمی بداند که شش هفته نخست لیگ را با نتایجی فوقالعاده پشت سر گذاشته بود.
این واکنش از آن جهت جالب است که خود بیرانوند یکی از اصلیترین نمادهای شروع قدرتمند تراکتور بود. دروازهبان سرخپوشان تبریزی تا پایان هفته ششم شش کلینشیت متوالی ثبت کرده و هنوز هیچ بازیکنی موفق نشده بود دروازه او را در لیگ باز کند.
استقلال خوزستان چگونه رکورد بیرانوند را شکست؟
تراکتور پنجشنبه ۱۹ شهریور در هفته هفتم لیگ برتر مقابل استقلال خوزستان قرار گرفت؛ مسابقهای که روی کاغذ اختلاف شرایط دو تیم، تراکتور را در موقعیت بهتری قرار میداد.
شاگردان جواد نکونام پیش از این دیدار صدرنشین و شکستناپذیر بودند و استقلال خوزستان در بخش پایینتر جدول قرار داشت. با این حال، تیم خوزستانی توانست یکی از مهمترین شگفتیهای هفته را رقم بزند.
گل سرنوشتساز مسابقه در دقیقه ۵۴ به ثمر رسید. عارف رستمی پشت خط دفاعی تراکتور صاحب توپ شد و با ضربهای دقیق توپ را از کنار بیرانوند به گوشه دروازه فرستاد. همین یک گل تا پایان بازی باقی ماند تا استقلال خوزستان یک بر صفر پیروز شود.
این گل فقط سه امتیاز مسابقه را جابهجا نکرد؛ دو رکورد مهم تراکتور را نیز همزمان پایان داد: نخستین گل خورده فصل و نخستین شکست لیگ بیستوششم.
رکورد بیرانوند روی عدد ۶ متوقف شد
برای بیرانوند، گل عارف رستمی پایان یکی از درخشانترین شروعهای دوران حضورش در تراکتور بود.
او در شش مسابقه ابتدایی لیگ هیچ گلی دریافت نکرده بود و شش کلینشیت متوالی داشت. تراکتور نیز در همین دوره پنج پیروزی به دست آورده بود و عملکرد دفاعی تیم یکی از مهمترین دلایل صدرنشینی محسوب میشد.
حتی در دیدار قبلی مقابل گلگهر، بیرانوند علاوه بر بسته نگه داشتن دروازه خود، با ارسال بلندش در شکلگیری گل تراکتور نیز نقش داشت؛ اتفاقی که باعث شده بود عملکرد او در شروع فصل فقط از منظر دروازهبانی مورد توجه قرار نگیرد.
اما فوتبال برای دروازهبانها با یک لحظه تغییر میکند. بعد از بیش از ۵۴۰ دقیقه مقاومت در لیگ، رستمی سرانجام راه دروازه تراکتور را پیدا کرد.
با وجود این، دریافت یک گل پس از شش مسابقه بدون گل خورده، چیزی از کیفیت شروع بیرانوند کم نمیکند. آزمون اصلی حالا نحوه واکنش او و کل ساختار دفاعی تراکتور در مسابقات بعدی خواهد بود.
شکست تراکتور فقط تقصیر بیرانوند نبود
نگاه به جریان بازی نیز نشان میدهد نمیتوان گل خورده را به اشتباه مستقیم بیرانوند نسبت داد.
در صحنه گل، پاس به فضای پشت مدافعان تراکتور رسید، عارف رستمی از خط دفاع عبور کرد و در موقعیتی مناسب ضربه نهایی را زد. گزارش مسابقه نیز از نقش صادق محرمی در شکستهشدن خط آفساید و فرصت ایجادشده برای مهاجم استقلال خوزستان خبر میدهد.
تراکتور در نیمه نخست نیز فرصتهایی برای جلو افتادن داشت. شهریار مغانلو در دقیقه ۱۵ دروازه استقلال خوزستان را باز کرد، اما گل او به دلیل آفساید پذیرفته نشد. فرصتهای دیگری نیز از دست رفت تا بازی بدون گل به نیمه دوم برسد.
در چنین مسابقاتی، وقتی تیم مدعی موقعیتهای خود را تبدیل به گل نمیکند، احتمال گرفتار شدن روی یک حمله حریف افزایش پیدا میکند؛ اتفاقی که دقیقاً برای تراکتور رخ داد.
نکونام مسئولیت شکست تراکتور را پذیرفت
جواد نکونام پس از مسابقه نیز تلاش نکرد شکست را متوجه بازیکن مشخصی کند.
سرمربی تراکتور اعلام کرد مسئولیت نتیجه بر عهده اوست و گفت تیمش از قبل میدانست هرچه زمان مسابقه بگذرد، کار مقابل بازی مستقیم و فیزیکی استقلال خوزستان دشوارتر خواهد شد. او همچنین معتقد بود تراکتور باید در نیمه نخست از موقعیتهای خود استفاده میکرد و کار حریف را همان زمان تمام میکرد.
این صحبتها در کنار استوری بیرانوند، یک پیام مشترک از داخل تیم دارد؛ تراکتوریها فعلاً نمیخواهند یک شکست را به بحران تبدیل کنند.
نکونام مسئولیت را پذیرفته و بیرانوند نیز از «درس گرفتن از شکست» نوشته است؛ واکنشی که برای تیمی مدعی قهرمانی اهمیت زیادی دارد.
چرا این شکست میتواند برای تراکتور هشدار مفیدی باشد؟
تراکتور شش هفته نخست را تقریباً بدون ضربه جدی پشت سر گذاشته بود. وقتی تیمی نه گل میخورد و نه شکست میبیند، بهتدریج این تصور شکل میگیرد که ساختار آن آسیبناپذیر است.
بازی استقلال خوزستان خلاف این تصور را نشان داد.
یک توپ پشت مدافعان برای شکستن رکورد دفاعی کافی بود و از طرف دیگر، تراکتور در فاز هجومی نیز نتوانست برتری احتمالی خود را به گل تبدیل کند. بنابراین شکست هفته هفتم میتواند برای کادرفنی بیشتر از یک امتیاز از دسترفته، یک هشدار تاکتیکی باشد.
تیم نکونام حالا باید ببیند چگونه مقابل حریفانی که عقب مینشینند، فضای بازی مستقیم را میبندند و به ضدحمله چشم دارند، راهحل بیشتری ایجاد کند.
بیرانوند بعد از پایان کلینشیتها چه واکنشی نشان میدهد؟
برای یک دروازهبان، رکوردهای متوالی میتوانند هم انگیزه ایجاد کنند و هم فشار روانی. هر هفتهای که بیرانوند گل نمیخورد، انتظار برای ادامه این رکورد بیشتر میشد.
حالا آن فشار آماری تمام شده است.
دیگر مسئله این نیست که بیرانوند چندمین کلینشیت متوالی خود را ثبت خواهد کرد؛ مسئله این است که پس از اولین گل خورده و اولین شکست تیمش، چگونه به مسابقات بعدی برمیگردد.
شاید به همین دلیل انتخاب یک متن درباره مفهوم شکست برای استوری بعد از مسابقه اتفاقی نباشد. پیام بیرانوند بیشتر از آنکه توضیح درباره گل خورده باشد، به آینده نگاه میکند.
پیام بیرانوند به هواداران تراکتور؛ این فقط یک توقف است
تراکتور با یک شکست ناگهان به تیم ضعیفی تبدیل نشده، همانطور که شش مسابقه بدون گل خورده نیز تضمین نمیکرد این روند تا پایان فصل ادامه داشته باشد.
واقعیت آماری همچنان به سود بیرانوند است: شش کلینشیت در هفت مسابقه و تنها یک گل خورده، آماری است که هر دروازهبانی از داشتن آن استقبال میکند.
اما آنچه قهرمان یک فصل را مشخص میکند، فقط رکوردهای خوب نیست؛ واکنش به روزهای بد نیز اهمیت دارد.
