اعتراض تند پرسپولیس به لغو بازی خیبر؛ خلیلی: چرا همکاری ما باید به ضررمان تمام شود؟
محسن خلیلی در تازهترین موضع خود علیه تصمیم سازمان لیگ، تأکید کرده پرسپولیس از ابتدای ماجرای تیم امید تلاش کرده بدون تنش با فدراسیون همکاری کند.
دانیال ایری، پوریا شهرآبادی و پویا لطیفیفر سه بازیکنی هستند که پرسپولیس در اختیار تیم امید قرار داده است. باشگاه حتی زمانی که اردوی قبلی امید به دلیل عدم حضور تعداد کافی بازیکنان عملاً به مشکل خورد نیز نفرات خود را فرستاده بود.
در اردوی فعلی هم پرسپولیس همین رویه را ادامه داد و برخلاف برخی تیمهای دارای مسابقات آسیایی، بازیکنان دعوتشده خود را نگه نداشت.
با این حال خلیلی میگوید نتیجه این همکاری اتفاق عجیبی بوده است؛ تیمی که سه بازیکنش را از دست داده خواستار برگزاری مسابقه بوده، اما بازی به درخواست حریف لغو شده است. رسانه رسمی پرسپولیس نیز پیشتر به صراحت اعلام کرده بود باشگاه هیچ نامهای برای تعویق یا لغو مسابقه با خیبر ارسال نکرده است.
خیبر واقعاً فقط یک بازیکن نداشت؟
این بخش از اعتراض پرسپولیس نیاز به یک توضیح مهم دارد.
خیبر در تیم امید یک بازیکن دارد؛ مسعود محبی که یکی از مدافعان اصلی این تیم است. اما فراز کمالوند توضیح داده آرین معالی، مدافع دیگر خیبر، همزمان در اختیار تیم ملی جوانان قرار گرفته است.
کمالوند میگوید عملاً دو بازیکن در یک پست از ترکیب او خارج شدهاند و به همین دلیل باشگاه نامهای به سازمان لیگ ارسال کرده که یا مسعود محبی پس از بازی با پرسپولیس به تیم امید اضافه شود یا مسابقه به تعویق بیفتد. سازمان لیگ گزینه دوم را پذیرفت.
بنابراین جمله «خیبر فقط یک ملیپوش دارد» از منظر تیم امید درست است، اما تمام تصویر را نشان نمیدهد؛ کمالوند استدلال میکند تیمش همزمان دو مدافع را به تیمهای ملی داده است.
با این وجود، همچنان سؤال پرسپولیسیها باقی میماند: اگر خود پرسپولیس با سه غایب امید و چند مصدوم حاضر به انجام مسابقه بوده، آیا درخواست یک طرف برای تعویق باید به تنهایی برای لغو مسابقه کافی باشد؟
شمسآذر بازی کرد؛ همین جا تناقض بزرگ شکل میگیرد
قویترین استدلال منتقدان سازمان لیگ شاید اصلاً به پرسپولیس مربوط نباشد.
شمسآذر در هفته هفتم برابر گلگهر بازی کرد، در حالی که ادیب زارعی، دروازهبان اصلی این تیم، در اختیار تیم امید قرار داشت. شمسآذر مسابقه را انجام داد و ۳ بر ۲ شکست خورد.
پس از مسابقه نیز وحید رضایی، سرمربی شمسآذر، صریحاً از این مسئله انتقاد کرد و پرسید اگر حضور حتی یک بازیکن در تیم امید میتواند باعث لغو مسابقه شود، چرا بازی تیم او به تعویق نیفتاده است.
گلگهر نیز سهیل صحرایی را به تیم امید داده بود و با این وجود مقابل شمسآذر به میدان رفت. فهرست اولیه اردو نشان میداد صحرایی از گلگهر و مسعود محبی از خیبر جزو بازیکنانی بودند که خیلی زود خود را به کادر تیم امید معرفی کردند.
همین نمونهها باعث میشود مسئله از یک اختلاف ساده میان پرسپولیس و خیبر فراتر برود.
اگر تعداد بازیکن معیار است، چرا تیمها با شرایط مشابه تصمیمهای متفاوت گرفتهاند؟ اگر اهمیت فنی بازیکن ملاک است، این معیار کجا و چگونه تعریف شده است؟
کمیته انضباطی قبلاً چه گفته بود؟
بخش دیگری از اعتراض خلیلی به کمیته انضباطی مربوط میشود.
کمیته انضباطی فدراسیون فوتبال در اول شهریور رسماً هشدار داده بود جلوگیری از حضور بازیکنان دعوتشده در اردو و مسابقات تیمهای ملی، تخلف انضباطی محسوب میشود.
طبق آن اطلاعیه و بر اساس ماده ۸۳ مقررات انضباطی، امکان محرومیت بازیکنان دعوتشده از مسابقات داخلی و همچنین جریمه باشگاه متخلف وجود دارد.
خلیلی حالا میپرسد اگر چنین اخطاری صادر شده، چرا با تیمهایی که بازیکنان خود را به موقع در اختیار امید قرار ندادند برخورد نشده است؟
این انتقاد البته یک نکته حقوقی و اجرایی دارد.
در مورد استقلال و تراکتور، بعدتر مذاکراتی میان وزارت ورزش، فدراسیون و باشگاهها انجام شد و بحث حضور بازیکنان پس از مسابقات لیگ نخبگان مطرح شد. برای نمونه تراکتور در نهایت پذیرفت امیرحسین حسینزاده پس از دیدار آسیایی برابر شباب الاهلی به تیم امید ملحق شود.
بنابراین مشخص نیست وضعیت این باشگاهها از نگاه کمیته انضباطی «عدم همکاری» تلقی شده یا توافقی برای اعزام با تأخیر شکل گرفته است. تا این لحظه نیز رأی عمومی مشخصی درباره مجازات آنها منتشر نشده است.
استقلال و تراکتور چرا شرایط متفاوتی داشتند؟
استقلال و تراکتور در آستانه مسابقات لیگ نخبگان آسیا قرار داشتند و همین موضوع از ابتدا یکی از گرههای اصلی برنامه تیم امید بود.
گزارشهای منتشرشده نشان میداد این دو باشگاه به دلیل بازی آسیایی تمایل نداشتند نفرات کلیدی خود را پیش از مسابقات ۲۳ شهریور تحویل دهند. تیم امید نیز ۲۵ شهریور اولین مسابقه بازیهای آسیایی را برابر امارات برگزار میکند.
پرسپولیس اما در چنین شرایطی مسابقه آسیایی نداشت و سه بازیکنش را در اختیار تیم امید گذاشت.
از نگاه خلیلی، اگر برای تیمهای آسیایی استثنا در نظر گرفته شده، حداقل نباید همکاری پرسپولیس به وضعیتی منجر شود که برنامه مطلوب خود باشگاه نیز تغییر کند.
همین جاست که اعتراض سرخها از یک مطالبه فوتبالی به مطالبه «برابری در اجرای مقررات» تبدیل میشود.
فراز کمالوند چه پاسخی به پرسپولیس داد؟
سرمربی خیبر میگوید تصمیم نهایی متعلق به سازمان لیگ بوده و باشگاهش فقط از حق خود برای ارسال درخواست استفاده کرده است.
کمالوند معتقد است ظرفیت نفرات خیبر قابل قیاس با پرسپولیس نیست و غیبت دو مدافع برای تیمش تأثیر بزرگتری دارد. او همچنین یادآوری کرده چند باشگاه دیگر هم درخواست تعویق دادهاند و بازی فقط به خاطر خیبر لغو نشده است.
او حتی ماجرای تورنمنت سهجانبه پیشفصل را مثال زده و گفته همانطور که در آن پرونده تصمیم سازمان لیگ پذیرفته شد، این بار نیز باید تصمیم برگزارکننده مسابقات پذیرفته شود.
همین اشاره خشم محسن خلیلی را بیشتر کرده است.
خلیلی پاسخ داده ماجرای تورنمنت سهجانبه ارتباطی با خیبر نداشته و پرسپولیس در آن موضوع نیز صرفاً دنبال دفاع از حق خودش بوده است.
«ترس از پرسپولیس»؛ ادعایی که باید در حد ادعا باقی بماند
تندترین بخش صحبتهای مدیر تیم پرسپولیس جایی است که او همان جمله مهدی تارتار را تکرار میکند و میگوید «ترس از پرسپولیس» روی برخی تصمیمها تأثیر میگذارد.
این گزاره موضع مسئولان پرسپولیس است و فعلاً شواهد مستقلی وجود ندارد که بتوان آن را به عنوان علت واقعی تصمیم سازمان لیگ اثبات کرد.
اما آنچه قابل بررسی است، عدم یکسانی ظاهری در تصمیمها است.
چهار مسابقه هفته هفتم به دلیل مسئله تیم امید عقب افتاد، در حالی که برخی تیمهای دارای ملیپوش مانند شمسآذر و گلگهر مسابقه خود را برگزار کردند. از سوی دیگر پرسپولیس با وجود سه بازیکن در تیم امید خواستار بازی بود اما مسابقهاش به درخواست حریف عقب افتاد.
این تناقض به تنهایی برای درخواست توضیح شفاف از سازمان لیگ کافی است و نیازی نیست برای تحلیل آن فرضیهای درباره جانبداری یا ترس را به عنوان واقعیت پذیرفت.
تعویق مسابقه شاید بیشتر از خیبر به ضرر پرسپولیس باشد
پرسپولیس در مقطع مناسبی از نظر نتیجهگیری قرار داشت.
شاگردان مهدی تارتار در هفته ششم ذوبآهن را ۲ بر صفر شکست دادند و با ۱۳ امتیاز در تعقیب تراکتور صدرنشین قرار گرفتند. تیم در شرایطی بود که خلیلی آن را «ایدهآل» توصیف میکند و کادر فنی نیز ترجیح میداد روند مسابقات متوقف نشود.
تعویق بازی یک پیامد دیگر هم دارد: این دیدار باید در تقویم آینده جا داده شود.
با فشردگی لیگ ۱۸ تیمی، جام حذفی، اردوهای ملی و سایر تعطیلیها، پیدا کردن تاریخ جدید میتواند بعدها مسابقات پرسپولیس را فشردهتر کند. همین مسئله یکی از دلایل مخالفت تارتار با عقب افتادن بازی بوده است.
بنابراین برخلاف تصور اولیه، استراحت اضافه لزوماً برای پرسپولیس مزیت محسوب نمیشود.
اصل اختلاف؛ قانون روشن نیست یا اجرای آن یکسان نیست؟
تمام جنجالهای اخیر در نهایت به یک نقطه میرسند.
اگر قانون مشخصی وجود دارد که مثلاً با داشتن یک، دو یا سه ملیپوش یک باشگاه حق درخواست تعویق پیدا میکند، سازمان لیگ باید همان معیار را برای همه اعمال کند.
اگر تعداد نفرات ملاک نیست و اهمیت بازیکنان یا حضور همزمان در تیم جوانان نیز در تصمیم اثر دارد، این مسئله نیز باید به صورت روشن اعلام شود.
و اگر سازمان لیگ صرفاً بنا بر درخواست باشگاه و شرایط موردی تصمیم میگیرد، طبیعی است که تیمهایی مانند شمسآذر احساس تبعیض کنند.
اعتراض محسن خلیلی دقیقاً از همین نقطه تغذیه میشود.
پرسپولیس میگوید سه بازیکنش را برای منافع تیم امید فرستاده، تقاضای لغو نکرده و آماده بازی بوده است؛ خیبر میگوید دو مدافع خود را به تیمهای ملی داده و حق داشته درخواست تعویق کند. هر دو روایت قابل فهم است، اما پاسخ نهایی باید از سوی سازمان لیگ بیاید: چرا یک درخواست پذیرفته شد، در حالی که تیمهای دیگری با غیبت ملیپوشانشان مجبور به بازی شدند؟
تا زمانی که این معیار بهطور شفاف توضیح داده نشود، لغو پرسپولیس–خیبر از یک تغییر ساده در تقویم فراتر خواهد رفت و همان «شائبهای» را حفظ میکند که خلیلی درباره آن هشدار داده است.