بحران ۴۰۷ دقیقه‌ای تاتنهام؛ ۳۳۲ میلیون پوند خرج شد اما تیم دی‌زربی هنوز گل نزده

شروع فصل تاتنهام تقریباً هیچ شباهتی به آن چیزی ندارد که پس از پنجره نقل‌وانتقالاتی پرهزینه در شمال لندن تصور می‌شد.

شکست ۳ بر صفر مقابل برنتفورد زنگ خطر نخست بود. یک هفته بعد نیوکاسل در ورزشگاه تاتنهام با دو گل پیروز شد. سپس دو تساوی صفر بر صفر متوالی برابر ناتینگهام فارست و اورتون ثبت شد تا تیم دی‌زربی پس از چهار هفته فقط دو امتیاز داشته باشد.

رکورد تاریخی تاتنهام؛ چهار بازی و حتی یک گل هم نه

بحران فعلی فقط یک شروع ضعیف معمولی نیست.

پیش از بازی ناتینگهام فارست، تاتنهام برای نخستین بار از سال ۱۹۷۴ سه بازی ابتدایی فصل را بدون گل سپری کرده بود. حالا پس از صفر-صفر مقابل اورتون، اتفاقی رخ داده که طبق گزارش رویترز برای نخستین بار در تاریخ باشگاه ثبت شده است: تاتنهام در هیچ‌یک از چهار مسابقه نخست لیگ گل نزده است.

آخرین گل لیگ برتری اسپرز به هفته پایانی فصل گذشته و برد یک بر صفر مقابل اورتون بازمی‌گردد؛ جایی که ژوائو پالینیا در دقیقه ۴۳ گل زد. مجموع زمان باقی‌مانده آن مسابقه و چهار دیدار کامل فصل جدید، خشکسالی گل تاتنهام را به حدود ۴۰۷ دقیقه رسانده است.

برای تیمی که در تابستان تقریباً تمام خطوط خود را بازسازی کرده، چنین آماری یک هشدار جدی است.

دی‌زربی: تاتنهام دچار «قفل ذهنی» شده است

روبرتو دی‌زربی پس از تساوی مقابل اورتون سعی نکرد مشکل تیمش را صرفاً به بدشانسی نسبت دهد.

سرمربی ایتالیایی از نوعی «mental block» یا قفل ذهنی در تیم صحبت کرد و پذیرفت که علاوه بر مشکلات جسمانی، اعتمادبه‌نفس و تصمیم‌گیری بازیکنان در فاز هجومی نیز تحت تأثیر قرار گرفته است. او در عین حال به اردوی پیش‌فصل دشوار، آثار جام جهانی روی آماده‌سازی بازیکنان و اضافه شدن دیرهنگام برخی خریدهای مهم مانند ساویو و عمر مرموش اشاره کرد.

این توضیح تا حدی منطقی است؛ اما بعد از خرج صدها میلیون پوند، صبر هواداران نامحدود نیست.

تاتنهام فعلاً در رتبه هفدهم جدول قرار گرفته و تنها دو امتیاز دارد. فاصله با بالای جدول نیز خیلی زود در حال افزایش است.

۳۳۲ میلیون پوند خرج برای تیمی که گل نمی‌زند

بخش بزرگ فشار فعلی روی دی‌زربی از بازار نقل‌وانتقالات می‌آید.

طبق محاسبات اسکای اسپورتس، تاتنهام در تابستان حدود ۳۳۲ میلیون پوند هزینه کرد و ۱۰ بازیکن جدید به ترکیب اضافه شدند. ساندر تونالی، ماتئوس فرناندس، یان پل فن هکه، ساویو و چند چهره دیگر بخشی از این بازسازی گسترده بودند.

ساویو با مبلغی که رسانه‌های بریتانیایی حدود ۷۵ میلیون پوند به‌علاوه پاداش گزارش کردند از منچسترسیتی آمد و عمر مرموش نیز از همین باشگاه به صورت قرضی با تعهد خرید جذب شد.

بنابراین مشکل فعلی کمبود سرمایه‌گذاری نیست.

دی‌زربی خودش پس از شکست افتتاحیه برابر برنتفورد اعتراف کرد: «ما هنوز یک تیم نیستیم.» او به ناهماهنگی نفرات تازه و وضعیت بدنی بازیکنان اشاره داشت. تقریباً سه هفته بعد، آن جمله هنوز توصیف مناسبی از تاتنهام است.

مشکل فقط تمام‌کنندگی نیست؛ موقعیت خوب هم کم ساخته می‌شود

در نگاه اول ممکن است تصور شود مهاجمان تاتنهام فقط موقعیت‌های خود را خراب می‌کنند. داده‌ها اما تصویر نگران‌کننده‌تری ارائه می‌دهند.

پیش از بازی اورتون، تاتنهام از نظر تعداد شوت در میانه جدول لیگ قرار داشت، اما از نظر امید گل به ازای هر شوت در قعر لیگ بود. مجموع xG تیم نیز سومین رقم ضعیف لیگ برتر محسوب می‌شد.

معنای این آمار ساده است: تاتنهام شوت می‌زند، اما بخش بزرگی از شوت‌ها از موقعیت‌های کم‌کیفیت انجام می‌شوند.

نمونه واضح در زمین ناتینگهام فارست دیده شد. اسپرز ۱۲ بار شوت زد، اما حتی یک شوت داخل چارچوب نداشت؛ اتفاقی که بیش از چهار سال در یک مسابقه لیگ برای این تیم رخ نداده بود.

خود دی‌زربی نیز پس از آن مسابقه گفت مشکل اصلی «یک‌سوم پایانی زمین» و انتخاب آخر بازیکنان است؛ پاس دادن در لحظه‌ای که باید شوت زد، شوت زدن زمانی که هم‌تیمی در موقعیت بهتر است و ارسال‌هایی که مقصد مناسبی ندارند.

بازی اورتون هم درمان بحران نبود

هواداران امیدوار بودند بازی خانگی مقابل اورتون نقطه پایان این کابوس باشد.

تاتنهام در دقایق ابتدایی انرژی مناسبی داشت، اما به مرور همان مشکلات گذشته بازگشت. اورتون حتی در بخش‌هایی از مسابقه خطرناک‌تر شد و آنتونین کینسکی مجبور شد مقابل کیرنان دیوزبری-هال واکنش نشان دهد.

در طرف مقابل، یکی از مهم‌ترین موقعیت‌های تاتنهام در دقایق پایانی نصیب لوکاس برگوال شد که جوردن پیکفورد ضربه او را مهار کرد.

جالب اینکه این مسابقه به نخستین تساوی بدون گل لیگ برتری در ورزشگاه جدید تاتنهام تبدیل شد. اعتراض و نارضایتی هواداران نیز با گذشت مسابقه بیشتر شد.

یک تناقض عجیب؛ تاتنهام در جام اتحادیه پنج گل زد

نکته مهمی که در تحلیل بحران نباید فراموش شود این است که تاتنهام در تمام مسابقات فصل بدون گل نیست.

این تیم بین دو شکست ابتدایی لیگ، در جام اتحادیه چارلتون را ۵ بر یک شکست داد. ساویو، دومینیک سولانکه و بازیکنان هجومی تاتنهام در آن شب توانستند بارها دروازه حریف را باز کنند.

بنابراین مشکل این نیست که سیستم دی‌زربی اصولاً توان ساخت گل ندارد.

تفاوت کیفیت و فشار مسابقات لیگ برتر با بازی جام اتحادیه مقابل تیمی پایین‌تر نشان داده وقتی فضای بیشتری به مهاجمان داده می‌شود، تاتنهام می‌تواند خطرناک باشد؛ اما مقابل خطوط دفاعی سازمان‌یافته لیگ برتر، گردش توپ هنوز به موقعیت‌های باکیفیت ختم نمی‌شود.

این همان آزمون واقعی پروژه دی‌زربی است.

تغییر مداوم خط حمله، یک مشکل دیگر

دی‌زربی هنوز ترکیب هجومی ثابت خود را پیدا نکرده است.

طبق آمار اسکای، سرمربی تاتنهام در سه مسابقه نخست لیگ از سه ترکیب متفاوت در خط حمله استفاده کرد و در ۱۰ بازی لیگ برتری خود از زمان حضور روی نیمکت اسپرز، ۱۰ بازیکن مختلف را در سه پست جلوی زمین به‌عنوان بازیکن اصلی به کار گرفته است.

بخشی از این موضوع به مصدومیت‌ها مربوط می‌شود.

جیمز مدیسون، دژان کولوسفسکی و ژاوی سیمونز در مقاطعی در دسترس نبوده‌اند؛ ساویو نیز به دلیل خستگی عضلانی بازی نیوکاسل را از دست داد و میخایلو مودریک پس از بازگشت به فوتبال دوباره از ناحیه مچ پا مصدوم شد.

اما حتی با در نظر گرفتن مصدومیت‌ها، انتظار می‌رود تیمی با این عمق و هزینه نقل‌وانتقالاتی بعد از چهار بازی حداقل یک گل لیگ برتری داشته باشد.

حتی آمار دوندگی هم به ضرر تاتنهام است

موضوع نگران‌کننده دیگر وضعیت فیزیکی تیم است.

تاتنهام در هفت مسابقه پایانی فصل گذشته زیر نظر دی‌زربی فقط یک بار کمتر از حریف دویده بود. این فصل اما در سه مسابقه نخست هر بار از حریف خود مسافت کمتری طی کرد.

پیش از بازی اورتون، اسپرز از لحاظ مجموع مسافت طی‌شده در رتبه دوم از پایین لیگ قرار داشت و در میزان دوندگی سرعتی نیز شانزدهم بود.

این داده‌ها از حرف دی‌زربی درباره آماده نبودن کامل بازیکنان حمایت می‌کند.

سیستم فوتبال او معمولاً نیازمند تحرک زیاد، ساخت بازی از عقب، جابه‌جایی مداوم و پرس هماهنگ است. تیمی که از لحاظ فیزیکی آماده اجرای آن نباشد، در نهایت به مالکیت توپ کند و بی‌خطر می‌رسد.

آیا دی‌زربی در خطر اخراج است؟

در چهار هفته ابتدایی صحبت از اخراج سرمربی هنوز زود است، به‌ویژه با توجه به اینکه دی‌زربی فصل گذشته در شرایطی بحرانی وارد باشگاه شد و تاتنهام را از سقوط نجات داد.

او در هفت مسابقه پایانی ۱۱ امتیاز گرفت و باشگاه نیز با قرارداد پنج‌ساله و سرمایه‌گذاری گسترده تابستانی نشان داد پروژه‌ای بلندمدت برایش در نظر گرفته است.

اما نوع نتایج مهم است.

چهار بازی بدون پیروزی قابل تحمل‌تر از چهار بازی بدون حتی یک گل است. اگر مشکل گل‌زنی در هفته‌های آینده ادامه پیدا کند، فشار رسانه‌ها و هواداران به‌سرعت افزایش خواهد یافت.

بازی بعدی تاتنهام؛ استون ویلا در بدترین زمان ممکن

تاتنهام در هفته بعد باید در خانه مقابل استون ویلا قرار بگیرد؛ دیداری که طبق برنامه رسمی لیگ برتر برای ۱۹ سپتامبر تعیین شده است. بعد از آن وقفه‌ای ایجاد می‌شود و تیم دی‌زربی در ۱۰ اکتبر مهمان منچستریونایتد خواهد بود.

به این ترتیب بازی با استون ویلا اهمیت بسیار بیشتری پیدا کرده است.

یک گل و یک برد می‌تواند بخش بزرگی از فشار روانی فعلی را آزاد کند؛ اما پنجمین مسابقه بدون پیروزی ــ یا بدتر از آن، پنجمین مسابقه بدون گل ــ بحران را وارد مرحله تازه‌ای خواهد کرد.

بحران واقعی تاتنهام؛ تمام‌کنندگی یا هویت تیم؟

در شرایط فعلی پاسخ احتمالاً ترکیبی از هر دو است.

تاتنهام هم در انتخاب آخر مشکل دارد، هم موقعیت‌های باکیفیت کمی می‌سازد، هم هنوز ترکیب ثابت خود را پیدا نکرده و هم بخشی از بازیکنان جدید از نظر بدنی و تاکتیکی کاملاً هماهنگ نشده‌اند.

دو کلین‌شیت متوالی برابر فارست و اورتون نشان می‌دهد حداقل ساختار دفاعی نسبت به دو هفته نخست بهتر شده است؛ اما در فوتبال نمی‌توان بدون گل برنده شد.

دی‌زربی اکنون با عجیب‌ترین تناقض فصل لیگ برتر روبه‌روست: باشگاهی که حدود ۳۳۲ میلیون پوند برای بازسازی تیم هزینه کرده، بعد از چهار هفته هنوز منتظر اولین گل لیگ است.

چهار مسابقه، دو شکست، دو تساوی، دو امتیاز و صفر گل.

برای تاتنهام، اولین هدف دیگر سهمیه اروپا یا بازگشت به بالای جدول نیست؛ فعلاً باید فقط یک بار توپ را از خط دروازه لیگ برتری عبور دهد.