ادموند اختر: کاش پنجره استقلال ۱۰ سال بسته بماند! جوانها چگونه معادلات آبیها را عوض کردند؟
اظهارات اختر را میتوان در سه محور خلاصه کرد؛ دفاع از نحوه برخورد سهراب بختیاریزاده با صالح حردانی، استقبال از فرصت گرفتن بازیکنان جوان بهدلیل بسته بودن پنجره و واقعبینی شدید درباره شانس استقلال و دیگر نمایندگان ایران در آسیا.
هر سه محور نیز درست در مقطعی مطرح شده که استقلال از یک بحران داخلی عبور کرده و حالا باید دوشنبه شب برابر السد قطر وارد لیگ نخبگان آسیا شود.
صالح حردانی؛ آیا سهراب بدون از دست دادن اقتدار کوتاه آمد؟
اختر معتقد است برخورد بختیاریزاده با حردانی از ابتدا بر مبنای «اصل» بوده و بازگشت کاپیتان دوم استقلال نیز پس از طی شدن همان مسیر انضباطی، تصمیم درستی محسوب میشود.
واقعیت این است که استقلال در دو مسابقهای که حردانی در اختیار کادر فنی نبود، ابتدا در اراک برابر آلومینیوم به تساوی بدون گل رسید و سپس پیکان را یک بر صفر شکست داد؛ یعنی همان چهار امتیازی که اختر به آن اشاره میکند.
حردانی در ادامه رسماً از بختیاریزاده عذرخواهی کرد و باشگاه استقلال نیز بازگشت او را تأیید کرد. گزارش تازه تسنیم نشان میدهد مدافع استقلال در کمپ ناصر حجازی اشتباه خود را پذیرفته و سرمربی نیز به او گفته ترجیح میداد ماجرا به عذرخواهی رسانهای نرسد، اما پذیرش مسئولیت نشاندهنده بزرگی بازیکن است.
از این منظر، میتوان گفت پرونده به شکلی بسته شد که هیچیک از طرفین کاملاً بازنده نبودند. سهراب تصمیم اولیه خود را اجرا کرد، بازیکن چند مسابقه را از دست داد و پیام انضباطی به رختکن ارسال شد؛ حردانی نیز پس از پذیرش اشتباه امکان بازگشت پیدا کرد.
این همان چیزی است که اختر روی آن دست گذاشته است: بازوبند کاپیتانی امتیاز نیست، مسئولیت بیشتری ایجاد میکند.
استقلال با پنجره بسته چه نتیجهای گرفته است؟
بخش جنجالیتر صحبتهای ادموند اختر مربوط به پنجره نقلوانتقالاتی است. او حتی با لحنی اغراقآمیز گفته امیدوار است پنجره استقلال نه سه سال، بلکه ۱۰ سال بسته بماند تا باشگاه مجبور شود هر فصل جوانان جدیدی معرفی کند.
اصل مشکل استقلال واقعی است. محرومیت به پرونده منتظر محمد مربوط میشود و فیفا دو پنجره نقلوانتقالاتی باشگاه را بسته بود؛ استقلال زمستان گذشته نخستین پنجره محرومیت را پشت سر گذاشت و تابستان امسال نیز پنجره دوم را سپری کرد. تلاشهای حقوقی باشگاه برای دریافت دستور موقت نیز نتیجه نداد.
پنجره تابستانی فوتبال ایران چهارم شهریور بسته شد و استقلال برخلاف بسیاری از رقبا نتوانست آزادانه خرید کند. تسنیم گزارش داده آبیها به دلیل همین محرومیت فعالیت محدودی داشتند و دو بازیکن جذبشده از آلومینیوم نیز قرار است از نیمفصل در دسترس باشند.
بنابراین محدودیتی که در ابتدا یک بحران مدیریتی تلقی میشد، ناخواسته فرصت بیشتری برای بازیکنان کمسن ایجاد کرده است.
جوانهای استقلال دیگر فقط «ذخیره» نیستند
ترکیب استقلال مقابل پیکان بهترین شاهد این تغییر است.
امیرمحمد رزاقینیا، اسماعیل قلیزاده و سعید سحرخیزان همگی در ترکیب اصلی حضور داشتند و ابوالفضل زمانی نیز در نیمه دوم وارد زمین شد. استقلال با همین ترکیب یک بر صفر پیروز شد و ۱۵ امتیازی شد.
در هفتههای قبلی نیز همین نسل جوان نقش پررنگی داشته است. این اتفاق دقیقاً همان نکتهای است که اختر به آن اشاره میکند؛ اگر تیم امکان خرید چند بازیکن آماده دیگر داشت، شاید مربی برای نتیجه گرفتن سریعتر کمتر به جوانان اعتماد میکرد.
اما اینجا باید میان «ثمره جانبی یک محرومیت» و «مطلوب بودن محرومیت» تفاوت قائل شد.
بسته شدن پنجره برای یک باشگاه بزرگ در ذات خود اتفاق مثبتی نیست. استقلال در آسیا و لیگ به عمق ترکیب نیاز دارد و مصدومیت یا محرومیت چند بازیکن میتواند هزینه بالایی داشته باشد. نکته مثبت این است که کادر فنی از یک محدودیت، فرصتی برای توسعه بازیکنان جوان ساخته است؛ نه اینکه خود محرومیت لزوماً سیاست مناسبی برای باشگاه باشد.
آیا استقلال واقعاً بهترین شروع ۲۵ سال اخیر را داشته است؟
این بخش از صحبت اختر به توضیح نیاز دارد.
استقلال پس از هفت هفته چهار پیروزی و سه تساوی دارد و ۱۵ امتیاز گرفته است. این آمار روی زمین از شروع تیم فرهاد مجیدی در فصل قهرمانی بدون شکست بهتر است؛ استقلال مجیدی در هفت مسابقه اول سه برد و چهار مساوی داشت و روی زمین ۱۳ امتیاز گرفته بود.
اما یک تبصره مهم وجود دارد.
در همان فصل، تساوی صفر-صفر استقلال و گلگهر بعداً به علت استفاده غیرمجاز از اریک بایناما با حکم انضباطی سه بر صفر به سود استقلال اعلام شد. در آمار رسمی، تیم فرهاد مجیدی نیز پس از هفت بازی ۱۵ امتیاز دارد.
بنابراین عبارت دقیقتر این است که استقلال سهراب از لحاظ نتایج کسبشده در زمین از شروع تیم قهرمان مجیدی جلوتر است؛ اما اگر احکام رسمی همان فصل نیز محاسبه شود، دو تیم بعد از هفت مسابقه هر دو ۱۵ امتیازیاند.
به همین دلیل ادعای «بهترین نتیجه ۲۵ سال اخیر» را نباید بدون این تبصره آماری قطعی دانست.
استقلال زیبا بازی نمیکند؛ اما امتیاز میگیرد
اختر درباره نمایش نهچندان چشمنواز مقابل پیکان نیز نگاه نتیجهگرایانهای دارد: سه امتیاز در جدول باقی میماند، بازی زیبا نه.
استقلال مقابل پیکان واقعاً نمایش یکطرفهای نداشت. مسابقه تا دقیقه ۷۶ بدون گل بود و یاسر آسانی از روی پنالتی گل پیروزی را به ثمر رساند. آبیها با همین برد به ۱۵ امتیاز رسیدند و روند سه تساوی متوالی را متوقف کردند.
این نتیجه از یک جهت برای بختیاریزاده حیاتی بود؛ استقلال درست قبل از ورود به آسیا دوباره طعم پیروزی را چشید.
در عین حال، لیگ نخبگان محیط متفاوتی است. تیمی مانند السد کیفیت فردی، عمق ترکیب و تجربه بینالمللی بیشتری دارد و اشتباهاتی که در لیگ ایران بدون مجازات باقی میمانند ممکن است در آسیا بلافاصله به گل تبدیل شوند.
ادموند اختر چرا شانس استقلال در آسیا را پایین میداند؟
بدبینانهترین بخش صحبتهای اختر درباره لیگ نخبگان است. او میگوید فاصله امکانات، بودجه و کیفیت بازیکنان نمایندگان ایران با رقبای منطقه آنقدر زیاد شده که صحبت از قهرمانی بیشتر شبیه رؤیاپردازی است.
این نگاه شاید تند باشد، اما استقلال امسال یک مشکل اضافه نیز دارد: میزبانی واقعی در ایران را از دست داده است.
بازیهای خانگی آسیایی استقلال به دلیل شرایط امنیتی خارج از ایران برگزار میشود و بصره عراق بهعنوان محل میزبانی آبیها انتخاب شده است. استقلال در همین شهر باید از السد، الشمال، نفتچی ازبکستان و الوصل میزبانی کند.
این همان نکتهای است که اختر آن را معادل از دست دادن بخش مهمی از قدرت نمایندگان ایران میداند. استقلال در ورزشگاه آزادی یا حتی یک ورزشگاه داخلی میتوانست پشتوانه دهها هزار هوادار را داشته باشد؛ در بصره چنین مزیتی به همان شکل وجود ندارد.
از سوی دیگر، السد فصل گذشته تا یکچهارم نهایی لیگ نخبگان پیش رفت و در مرحله یکهشتم نهایی الهلال را پس از تساوی ۳-۳ در ضربات پنالتی حذف کرد؛ بنابراین استقلال در نخستین هفته با حریفی مواجه میشود که تجربه رقابت در بالاترین سطح آسیا را دارد.
پنجره بسته؛ تهدیدی که به فرصت تبدیل شد
بخش قابل دفاع صحبت ادموند اختر همینجاست.
استقلال تابستان را با مشکلی جدی آغاز کرد، اما سهراب بختیاریزاده تاکنون توانسته از محدودیت فهرست، تیمی شکستناپذیر با ۱۵ امتیاز بسازد و چند بازیکن جوان را نیز وارد ترکیب اصلی کند.
این دستاورد به معنی بیاهمیت بودن ضعفهای تیم یا مطلوب بودن پنجره بسته نیست. اتفاقاً آزمون واقعی از لیگ نخبگان شروع میشود؛ جایی که عمق نیمکت، تجربه و کیفیت فردی اهمیت بسیار بیشتری پیدا میکند.
اما اگر رزاقینیا، قلیزاده، سحرخیزان و دیگر جوانان بتوانند همین فرصت را در آسیا هم تبدیل به نمایشهای بزرگ کنند، جمله کنایهآمیز اختر درباره «تبریک به فیفا و AFC» معنای دیگری پیدا خواهد کرد.