از بصره تا ناگویا در ۳۳ ساعت؛ سه ستاره استقلال بعد از السد مستقیم به تیم امید می‌روند

داستان سه بازیکن جوان استقلال یکی از عجیب‌ترین نتایج تداخل تقویم باشگاهی و ملی در فوتبال ایران است.

حسین عبدی نام سعید سحرخیزان، امیرمحمد رزاقی‌نیا و اسماعیل قلی‌زاده را در فهرست نهایی ۲۳ نفره تیم امید برای بازی‌های آسیایی آیچی–ناگویا قرار داده است. فهرست رسمی فدراسیون فوتبال حضور هر سه بازیکن استقلال را تأیید می‌کند و ایران نیز در گروه B با امارات، چین و کره شمالی همگروه شده است.

اما استقلال این سه بازیکن را برای اولین مسابقه لیگ نخبگان نیاز دارد و طبق توافق انجام‌شده، آنها بعد از دیدار برابر السد به تیم امید ملحق خواهند شد.

یک اصلاح مهم؛ مسیر سه استقلالی از قطر نیست

در برخی روایت‌ها از سفر «قطر به ژاپن» صحبت شده، اما این بخش دقیق نیست.

السد یک باشگاه قطری است، اما مسابقه استقلال و السد دوشنبه ۲۳ شهریور در بصره عراق برگزار می‌شود. استقلال به دلیل شرایط میزبانی، بصره را برای مسابقه خانگی خود انتخاب کرده و بازی ساعت ۲۱:۴۵ به وقت ایران آغاز می‌شود.

بنابراین سحرخیزان، رزاقی‌نیا و قلی‌زاده بعد از مسابقه باید از عراق به ژاپن برسند، نه از قطر.

همین موضوع اهمیت برنامه سفر را دوچندان می‌کند؛ زیرا آنها پس از پایان مسابقه شبانه در بصره باید با نخستین مسیر پروازی مناسب راهی شرق آسیا شوند، در حالی که تیم امید از چند روز قبل در ژاپن مستقر شده و تمریناتش را آغاز کرده است. فدراسیون فوتبال اعلام کرده کاروان اولیه امید ابتدا به اوزاکا رفت و سپس به ناگویا منتقل شد.

فقط ۳۳ ساعت؛ واقعیت سخت‌تر از عدد ۴۸ است

روی تقویم، فاصله دو مسابقه دو روز است:

استقلال دوشنبه ۲۳ شهریور، برابر با ۱۴ سپتامبر، مقابل السد بازی می‌کند و تیم امید چهارشنبه ۲۵ شهریور، برابر با ۱۶ سپتامبر، مقابل امارات قرار خواهد گرفت.

اما ساعت مسابقات داستان سخت‌تری را نشان می‌دهد.

دیدار استقلال و السد ساعت ۲۱:۴۵ ایران شروع می‌شود. اگر مسابقه حدود ساعت ۲۳:۳۵ تمام شود، در آن لحظه ساعت ژاپن تقریباً ۵ بامداد روز ۱۵ سپتامبر خواهد بود.

بازی ایران و امارات نیز طبق برنامه رسمی فدراسیون ساعت ۱۴ روز ۱۶ سپتامبر به وقت محلی ژاپن در ورزشگاه WAVE KARIYA برگزار می‌شود.

یعنی بین پایان تقریبی مسابقه استقلال و شروع بازی تیم امید چیزی در حدود ۳۳ ساعت فاصله وجود دارد.

تازه این عدد زمان سفر را حساب نمی‌کند.

سه بازیکن باید ورزشگاه را ترک کنند، فرآیند ریکاوری اولیه را پشت سر بگذارند، به فرودگاه برسند، از عراق به ژاپن سفر کنند و پس از چند ساعت پرواز و احتمالاً توقف بین‌راهی، خود را به اردوی حسین عبدی برسانند.

از نظر ورزشی، بنابراین «۴۸ ساعت» حتی توصیف خوش‌بینانه‌ای از ماجراست.

اختلاف ساعت شش‌ساعته؛ دشمن پنهان سه استقلالی

فشار فقط ناشی از پرواز نیست.

بصره حدود شش ساعت با ژاپن اختلاف زمانی دارد. بدن ورزشکاری که شب در عراق مسابقه داده است، هنگام ورود به ژاپن باید خیلی سریع خود را با چرخه خواب و بیداری جدید تطبیق دهد.

این مسئله برای بازیکنی که قرار است یک مسابقه رسمی دیگر انجام دهد اهمیت زیادی دارد.

ریکاوری فوتبال فقط استراحت عضلات نیست؛ خواب، آب‌رسانی، تغذیه، بازگشت ذخایر گلیکوژن و تنظیم ساعت زیستی همگی در کیفیت بازی بعدی اثر دارند.

حتی اگر این سه بازیکن بدون مشکل به ژاپن برسند، سؤال مهم این است که آیا حسین عبدی می‌تواند آنها را از ابتدا مقابل امارات به میدان بفرستد یا مجبور خواهد شد بخشی از مسابقه نخست را بدون سه مهره مهمش مدیریت کند.

تیم امید با ۱۸ بازیکن راهی ژاپن شد

فشار روی تیم امید از روز اعزام هم مشخص بود.

فدراسیون فوتبال رسماً اعلام کرد کاروان ایران با ۱۸ بازیکن تهران را ترک کرد؛ در حالی که فهرست نهایی تیم شامل ۲۳ نفر است. پرواز تیم ساعت ۲۱:۵۵ سه‌شنبه از تهران به شانگهای انجام شد و کاروان از آن مسیر به اوزاکا رسید.

پنج بازیکن در اعزام اولیه حضور نداشتند.

سه نفر آنها همین سحرخیزان، رزاقی‌نیا و قلی‌زاده بودند که در اختیار استقلال باقی ماندند. امیرحسین حسین‌زاده نیز به دلیل مسابقه آسیایی تراکتور مقابل شباب‌الاهلی همراه تیم نرفت و رضا غندی‌پور، مهاجم لژیونر، پنجمین غایب بود.

به این ترتیب تقریباً یک‌پنجم فهرست نهایی حسین عبدی در نخستین پرواز حضور نداشت.

سه بازیکن استقلال واقعاً مهره اصلی هستند

ممکن بود این تداخل زمانی اهمیت کمتری داشته باشد اگر سه استقلالی موردنظر بازیکنانی ذخیره بودند؛ اما مسابقه اخیر برابر پیکان خلاف آن را نشان داد.

سهراب بختیاری‌زاده هر سه را در ترکیب اصلی قرار داد.

امیرمحمد رزاقی‌نیا و اسماعیل قلی‌زاده زوج میانی استقلال را تشکیل دادند و سعید سحرخیزان نیز مهاجم نوک بود. ترکیب رسمی استقلال مقابل پیکان دقیقاً نام هر سه بازیکن را در میان یازده نفر نخست نشان می‌دهد.

استقلال آن مسابقه را با پنالتی یاسر آسانی یک بر صفر برد و با ۱۵ امتیاز به رده دوم رسید. در جریان بازی نیز قلی‌زاده و رزاقی‌نیا چند بار در خلق موقعیت نقش داشتند.

پس استقلال سه بازیکن حاشیه‌ای را برای السد نگه نداشته؛ سه مهره‌ای را نگه داشته که بخشی از ساختار اصلی تیم هستند.

سحرخیزان؛ مهاجمی که استقلال به او نیاز دارد

در میان این سه نفر، سعید سحرخیزان شاید بیشترین توجه را جلب کند.

او فصل را با دبل مقابل مس شهربابک آغاز کرد. استقلال آن مسابقه را چهار بر صفر برد و سحرخیزان دو گل نخست آبی‌ها را به ثمر رساند؛ اسماعیل قلی‌زاده نیز زننده گل چهارم بود.

سحرخیزان در سیستم بختیاری‌زاده فقط یک تمام‌کننده نیست. حضور او در رأس خط حمله مدافعان را عقب نگه می‌دارد و فضایی ایجاد می‌کند که وینگرها و هافبک‌های تهاجمی استقلال بتوانند وارد آن شوند.

حذف چنین مهاجمی پیش از مسابقه‌ای مانند السد منطقی نبود؛ از همین رو استقلال روی در اختیار داشتن او تا پایان مسابقه آسیایی پافشاری کرده است.

رزاقی‌نیا؛ مهره تعادل وسط زمین

اهمیت امیرمحمد رزاقی‌نیا کمتر از سحرخیزان نیست، هرچند نقش او کمتر با گل و پاس گل دیده می‌شود.

در بازی با پیکان، وظیفه اصلی او حفظ تعادل، مقابله با ضدحملات و آغاز بازی‌سازی استقلال بود. گزارش ترکیب استقلال نیز دقیقاً بر همین نقش تأکید کرده است.

در بازی نخست فصل نیز پاس در عمق رزاقی‌نیا زمینه‌ساز یکی از گل‌های سحرخیزان شد.

برای تیم امید هم چنین بازیکنی اهمیت ویژه دارد؛ به‌خصوص در تورنمنتی که ایران طی هشت روز باید سه مسابقه گروهی برگزار کند.

قلی‌زاده؛ جوانی که حالا فیکس استقلال است

اسماعیل قلی‌زاده نیز دیگر صرفاً یک بازیکن آینده‌دار نیست.

او در نخستین هفته برابر مس شهربابک گل زد و در بازی اخیر مقابل پیکان نیز از ابتدا به میدان رفت. در همان دیدار چند شوت خطرناک داشت و در میانه زمین کنار رزاقی‌نیا بازی کرد.

این یعنی حسین عبدی سه بازیکنی را دیر تحویل می‌گیرد که همگی در هفته‌های اخیر در سطح لیگ برتر بازی کرده‌اند و از نظر «ریتم مسابقه» آماده هستند؛ اما نقطه مقابل این مزیت، خستگی شدید و نداشتن تمرین کافی با تیم امید است.

برنامه ایران در ناگویا؛ جایی برای اشتباه نیست

برنامه رسمی تیم امید بسیار فشرده است.

هر سه مسابقه در ورزشگاه WAVE KARIYA در شهر کاریا، استان آیچی برگزار می‌شود.

از این منظر، اگر سه استقلالی به بازی اول نرسند یا عبدی تصمیم بگیرد برای جلوگیری از مصدومیت به آنها استراحت بدهد، اهمیت مسابقه دوم مقابل چین بیشتر خواهد شد.

اما شروع خوب در یک تورنمنت کوتاه همیشه حیاتی است و ایران نمی‌تواند امارات را صرفاً به چشم مسابقه‌ای برای هماهنگی نگاه کند.

استقلال و تیم امید؛ مقصر اصلی شاید تقویم باشد

این داستان را نمی‌توان صرفاً به اختلاف استقلال و تیم امید تقلیل داد.

استقلال در مهم‌ترین رقابت باشگاهی آسیا بازی دارد و طبیعی است بخواهد بازیکنان اصلی‌اش را در اختیار داشته باشد. تیم امید نیز برای بازی‌های آسیایی آماده می‌شود و حسین عبدی حق دارد بخواهد ۲۳ بازیکن نهایی‌اش چند روز قبل از نخستین مسابقه کنار هم تمرین کنند.

حتی مهدی محمدنبی، نایب‌رئیس فدراسیون، پیش از اعزام بر ضرورت همکاری باشگاه‌ها با تیم امید تأکید کرده بود.

اما وقتی نتیجه برنامه‌ریزی این می‌شود که تیم ملی با ۱۸ نفر راهی ژاپن شود و سه بازیکن اصلی تنها حدود ۳۳ ساعت پیش از اولین مسابقه هنوز درگیر یک دیدار باشگاهی در عراق باشند، مسئله از سطح اختلاف مربیان فراتر می‌رود.

این یک مشکل تقویمی و مدیریتی است.

از پیراهن استقلال تا تیم ملی در کمتر از دو روز

سحرخیزان، رزاقی‌نیا و قلی‌زاده فردا شب ممکن است در یکی از سنگین‌ترین مسابقات باشگاهی فصل استقلال بازی کنند.

چند ساعت بعد باید وسایلشان را جمع کنند، بصره را ترک کنند، چند منطقه زمانی را پشت سر بگذارند و به تیمی ملحق شوند که از روزها قبل در ژاپن تمرین کرده است.

روی کاغذ فاصله بازی السد تا دیدار امارات «دو روز» است؛ در عمل، فاصله پایان بازی استقلال تا شروع مسابقه امید حدود ۳۳ ساعت خواهد بود.

برای استقلال، نگه داشتن این سه بازیکن تا پایان بازی السد یک امتیاز مهم است. برای حسین عبدی اما داستان برعکس است؛ او سه بازیکن مهم خود را زمانی تحویل می‌گیرد که دیگر فرصت واقعی برای تمرین تاکتیکی پیش از مسابقه نخست تقریباً وجود ندارد.

شاید همین سه بازیکن بهترین تصویر از مشکل قدیمی فوتبال ایران باشند: استعداد وجود دارد، اما تقویم آن‌قدر فشرده است که بازیکن باید از یک مسابقه آسیایی در عراق تقریباً مستقیم وارد یک مسابقه ملی در ژاپن شود.