نقره ایران با سه ستاره در تیم رؤیایی آسیا؛ خانزاده سومین امتیازآور شد | آمار درخشان شاگردان پیاتزا بعد از شکست ژاپن

رقابت‌های قهرمانی مردان آسیا ۲۰۲۶ از ۱۳ شهریور در استان فوکوئوکای ژاپن آغاز شد و روز یکشنبه ۲۲ شهریور با فینال ایران و میزبان به پایان رسید.

ژاپن در دیدار پایانی با نتیجه سه بر صفر و امتیازهای ۲۵ بر ۲۱، ۲۶ بر ۲۴ و ۲۵ بر ۲۳ ایران را شکست داد و برای یازدهمین بار قهرمان آسیا شد. این قهرمانی علاوه بر مدال طلا، نخستین سهمیه آسیایی والیبال مردان برای المپیک ۲۰۲۸ لس‌آنجلس را نیز در اختیار سامورایی‌ها قرار داد.

ایران برای دومین دوره متوالی به مدال نقره رسید و کره جنوبی نیز با برتری ۳ بر ۲ مقابل استرالیا مقام سوم را کسب کرد. هر سه تیم ژاپن، ایران و کره جنوبی نیز سهمیه رقابت جهانی ۲۰۲۷ در لهستان را به دست آوردند.

مسیر ایران تا فینال؛ پنج برد متوالی و فقط یک شکست

عملکرد ایران پیش از فینال تقریباً بدون لغزش بود.

تیم پیاتزا کار خود را با پیروزی سه بر صفر مقابل نیوزیلند آغاز کرد؛ سپس هند را نیز سه بر صفر شکست داد و در آخرین مسابقه گروهی چین را ۳ بر یک از پیش رو برداشت. ایران در مرحله یک‌چهارم نهایی برابر چین‌تایپه ۳ بر یک پیروز شد و در نیمه‌نهایی نیز استرالیا را با همین نتیجه شکست داد.

بنابراین ایران با پنج برد متوالی به مسابقه نهایی رسید و تنها شکستش در کل تورنمنت مقابل ژاپن رقم خورد.

همین موضوع باعث می‌شود نقره ایران را نتوان یک نتیجه ضعیف دانست؛ مشکل اصلی این بود که تیم ملی در مسابقه‌ای که مدال طلا و سهمیه مستقیم المپیک را همزمان تعیین می‌کرد، مقابل کامل‌ترین تیم مسابقات شکست خورد.

یک اصلاح مهم؛ خانزاده ۱۰۳ امتیاز گرفت، نه ۹۳

در برخی بازنشرهای داخلی عدد ۹۳ امتیاز برای پوریا حسین‌خانزاده ذکر شده است، اما جدول نهایی رسمی Volleyball World عدد دیگری نشان می‌دهد.

براساس آمار نهایی، سوبانگ هئو از کره جنوبی با ۱۱۳ امتیاز صدرنشین امتیازآورترین بازیکنان مسابقات شد. لورنزو پوپ استرالیایی با ۱۰۴ امتیاز دوم است و پوریا حسین‌خانزاده با ۱۰۳ امتیاز در رتبه سوم قرار دارد.

حسین‌خانزاده از ۱۰۳ امتیاز خود، ۹۰ امتیاز را در حمله، شش امتیاز را از دفاع روی تور و هفت امتیاز را مستقیم از سرویس به دست آورده است.

علی حاجی‌پور نیز با ۷۲ امتیاز در رتبه هفتم امتیازآورترین بازیکنان قرار گرفت؛ آماری که اهمیتش زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم او در فینال یکی از بهترین بازیکنان ایران بود.

حسین‌خانزاده دومین مهاجم برتر آسیا

در بخش حمله نیز پوریا حسین‌خانزاده یکی از بهترین عملکردهای تورنمنت را ثبت کرد.

او با ۹۰ امتیاز حمله، میانگین ۱۵ امتیاز حمله در هر مسابقه و موفقیت ۶۲.۹۴ درصدی در جایگاه دوم جدول مهاجمان قرار گرفت. تنها سوبانگ هئو از کره جنوبی با ۹۹ امتیاز حمله و میانگین ۱۶.۵ امتیاز در هر مسابقه بالاتر از او قرار گرفت.

این آمار نشان می‌دهد نقش خانزاده در ایران فقط به دریافت محدود نبوده است؛ بخش بزرگی از بار تهاجمی تیم پیاتزا نیز روی دوش او قرار داشت.

در مسابقه یک‌چهارم نهایی برابر چین‌تایپه، خانزاده به تنهایی ۲۴ امتیاز گرفت و با موفقیت ۶۷ درصدی در حمله، مهم‌ترین مهره صعود ایران به نیمه‌نهایی بود.

ایران دو بازیکن در جمع سه مدافع برتر داشت

یکی از امیدوارکننده‌ترین آمارهای ایران مربوط به دفاع روی تور است.

نهه میاه موته از استرالیا با ۱۳ دفاع منجر به امتیاز و میانگین ۲.۱۷ دفاع در هر مسابقه در صدر جدول قرار گرفت.

اما بلافاصله بعد از او نام یک بازیکن ایرانی دیده می‌شود. محمد ولی‌زاده با ۱۲ دفاع مستقیم و میانگین دو دفاع در هر مسابقه در رتبه دوم قرار گرفت. سیدعیسی ناصری نیز با ۱۱ دفاع مستقیم و میانگین ۱.۸۳ در رده سوم ایستاد.

یعنی دو نفر از سه مدافع آماری برتر کل تورنمنت ایرانی بوده‌اند؛ نشانه‌ای مهم از پیشرفت خط دفاع روی تور ایران در مسابقاتی که کیفیت مهاجمان ژاپن، کره، استرالیا و چین بالا بود.

سرویس؛ تاکاهاشی دست‌نیافتنی بود

در بخش سرویس، فاصله ران تاکاهاشی با سایر بازیکنان بسیار زیاد بود.

ستاره ژاپنی در طول مسابقات ۲۲ سرویس مستقیم منجر به امتیاز ثبت کرد؛ معادل میانگین ۳.۶۷ در هر مسابقه.

پوریا حسین‌خانزاده با هفت امتیاز مستقیم سرویس و میانگین ۱.۱۷ در رده چهارم قرار گرفت. مرتضی شریفی نیز با شش امتیاز سرویس یکی دیگر از بازیکنان ایران در بالای جدول بود.

در واقع یکی از تفاوت‌های بزرگ ژاپن و سایر تیم‌ها همین فشار مداوم از خط سرویس بود؛ عاملی که در فینال نیز دریافت اول ایران را تحت فشار قرار داد.

عرشیا به‌نژاد صدرنشین آماری پاسورها شد

یکی از جذاب‌ترین آمارهای ایران به عرشیا به‌نژاد تعلق دارد.

طبق جدول رسمی، پاسور تیم ملی ۱۶۵ پاس موفق در مسابقات ثبت کرده و با میانگین ۲۷.۵ پاس موفق در هر بازی در رتبه نخست جدول آماری پاسورها قرار گرفته است. پس از او هوانگ از چین‌تایپه با ۱۴۷ پاس موفق و هیدئومی فوکاتسو با ۱۴۲ پاس موفق قرار دارند.

اما اینجا یک تفاوت مهم وجود دارد: صدرنشینی در جدول آماری الزاماً به معنی دریافت جایزه رسمی «بهترین پاسور مسابقات» نیست.

در مراسم پایانی، هیدئومی فوکاتسو از ژاپن به عنوان پاسور تیم رؤیایی انتخاب شد. این انتخاب علاوه بر آمار خام، می‌تواند تحت تأثیر عملکرد فنی، تصمیم‌گیری، کیفیت توزیع توپ و البته قهرمانی ژاپن قرار گرفته باشد.

پس درباره به‌نژاد عبارت دقیق این است: صدرنشین جدول آماری پاسورها، نه برنده جایزه رسمی بهترین پاسور.

آمار حضرت‌پور هم در گزارش‌ها جابه‌جا شده است

محمدرضا حضرت‌پور نیز در دو شاخص دفاعی جزو سه نفر برتر مسابقات قرار دارد، اما اعداد دریافت و توپ‌گیری در برخی گزارش‌ها با یکدیگر جابه‌جا شده‌اند.

در جدول رسمی توپ‌گیری، پارک کیونگ‌مین کره‌ای با میانگین ۸.۱۷ اول است، لوک پری از استرالیا با ۸ دوم و حضرت‌پور با ۶.۱۷ توپ‌گیری موفق در هر مسابقه سوم است.

در جدول دریافت، لوک پری با میانگین ۶.۱۷ در صدر قرار دارد و حضرت‌پور با ۵.۳۳ دریافت موفق در هر مسابقه در رده سوم قرار گرفته است.

این دو رتبه نشان می‌دهد لیبروی ایران در مجموع تورنمنت عملکرد باثباتی داشته، هرچند جایزه رسمی بهترین لیبرو به پارک کیونگ‌مین از کره جنوبی رسید.

سه ایرانی در تیم رؤیایی والیبال آسیا

مهم‌ترین تأیید برای عملکرد بازیکنان ایران، ترکیب رسمی تیم رؤیایی مسابقات است.

پوریا حسین‌خانزاده در کنار ران تاکاهاشی به عنوان دو دریافت‌کننده قدرتی برتر انتخاب شدند؛ علی حاجی‌پور بهترین قطر پاسور شد و سیدعیسی ناصری نیز در کنار تایشی اونودرا عنوان مدافع میانی برتر را به دست آورد.

هیدئومی فوکاتسو بهترین پاسور، پارک کیونگ‌مین بهترین لیبرو و ران تاکاهاشی نیز ارزشمندترین بازیکن یا MVP مسابقات شد.

حضور سه بازیکن ایرانی در تیم منتخب نشان می‌دهد نایب‌قهرمانی ایران فقط محصول یک قرعه یا چند برد مقطعی نبوده و تیم پیاتزا در چند پست بازیکنان شاخص قاره را در اختیار داشته است.

چرا ایران فینال را باخت؟

اختلاف فینال در کیفیت تمام‌کردن امتیازهای حساس بود.

علی حاجی‌پور با ۱۸ امتیاز، شامل چهار دفاع مستقیم و یک سرویس، در کنار یوجی نیشیدا امتیازآورترین بازیکن مسابقه شد. نیشیدا نیز ۱۸ امتیاز گرفت و ران تاکاهاشی ۱۷ امتیاز برای ژاپن کسب کرد. پوریا حسین‌خانزاده هم ۱۳ امتیاز داشت.

یعنی ایران از داشتن ستاره مؤثر محروم نبود؛ مشکل این بود که ژاپن در نقاط حساس گزینه‌های تهاجمی بیشتری داشت و در سه ست نزدیک، اشتباه کمتری مرتکب شد.

ست دوم که با نتیجه ۲۶ بر ۲۴ تمام شد، مهم‌ترین فرصت ایران برای تغییر جریان فینال بود. از دست رفتن آن ست، فشار مسابقه را به شکل محسوسی به سود میزبان تغییر داد.

نقره آسیا؛ پایان کار یا آغاز یک مسیر؟

ایران از فوکوئوکا بدون سهمیه مستقیم المپیک برگشت، اما سهمیه رقابت جهانی ۲۰۲۷ را گرفت و پنج مسابقه از شش دیدار خود را برد.

مهم‌تر از نتیجه، ترکیب آماری بازیکنان است: خانزاده سومین امتیازآور و دومین مهاجم، ولی‌زاده و ناصری در میان سه مدافع برتر، به‌نژاد صدرنشین آماری پاسورها و حضرت‌پور سومین بازیکن دو بخش توپ‌گیری و دریافت بودند.

برای تیمی که هدف بزرگ‌تری مانند المپیک ۲۰۲۸ دارد، این آمار می‌تواند امیدوارکننده‌تر از خود مدال نقره باشد.

ایران در فینال جام را به ژاپن داد، اما آمار مسابقات نشان داد فاصله فنی تیم پیاتزا با قهرمان آسیا آن‌قدر نیست که نتیجه سه بر صفر به تنهایی القا می‌کند. چالش بعدی این نسل، تبدیل رتبه‌های درخشان انفرادی به پیروزی در بازی‌های بزرگ و در نهایت گرفتن همان بلیت المپیکی است که این بار در فوکوئوکا به ژاپن رسید.