فروپاشی عجیب منچستریونایتد در اولدترافورد؛ از ۲-۰ تا حذف ۳-۲ مقابل برایتون

منچستریونایتد چهارشنبه‌شب در دور سوم جام اتحادیه انگلیس، در شرایطی میزبان برایتون بود که فشار زیادی روی مایکل کریک و تیمش وجود داشت. شروع مسابقه اما هیچ نشانه‌ای از بحران نداشت.

شیا لیسی، استعداد جوان یونایتد، در دقیقه ۸ گل نخست را به ثمر رساند و تنها دو دقیقه بعد میسون ماونت اختلاف را دو برابر کرد. اولدترافورد آماده یک شب آرام به نظر می‌رسید؛ اما آنچه در ۸۰ دقیقه بعد اتفاق افتاد، کاملاً مسیر مسابقه را تغییر داد.

منچستریونایتد در ۱۰ دقیقه همه‌چیز داشت

دو گل سریع یونایتد دقیقاً همان شروعی بود که کریک برای فرار از فشار روزهای اخیر احتیاج داشت.

تیم او بعد از چهار هفته لیگ برتر فقط چهار امتیاز گرفته و پیش از این مسابقه نیز در دربی منچستر با نتیجه یک بر صفر مقابل منچسترسیتی شکست خورده بود. یونایتد در جدول لیگ برتر در رتبه سیزدهم قرار داشت و تنها یک پیروزی از چهار مسابقه ابتدایی لیگ کسب کرده بود.

به همین دلیل، برتری ۲ بر صفر در همان ۱۰ دقیقه ابتدایی می‌توانست نقطه شروع یک شب ترمیم‌کننده باشد.

اما یونایتد نتوانست مسابقه را کنترل کند. به جای کاهش ریتم و مدیریت برتری، به برایتون اجازه داد دوباره وارد جریان بازی شود و همین مسئله در پایان نیمه نخست اولین هشدار جدی را به همراه داشت.

گل کوستولاس همه‌چیز را تغییر داد

کارالامپوس کوستولاس در دقیقه ۱+۴۵ یکی از گل‌های خورده برایتون را جبران کرد و تیم فابیان هورتزلر با اختلاف تنها یک گل به رختکن رفت.

همین گل از نظر روانی نقطه عطف بازی بود.

برایتون در هفته قبل نیز نشان داده بود از نظر هجومی شرایط بسیار خوبی دارد. این تیم در لیگ برتر کاونتری را با نتیجه ۵ بر صفر شکست داده بود و کوستولاس، پاسکال گروس و چند بازیکن دیگر در آن پیروزی نیز نقش مستقیم داشتند.

بنابراین وقتی نیمه نخست با نتیجه ۲ بر یک تمام شد، برایتون هنوز کاملاً در مسابقه زنده بود.

در مقابل، یونایتد برخلاف ۱۰ دقیقه نخست نتوانست همان فشار و انرژی ابتدایی را ادامه دهد.

پاسکال گروس و دکویپر اولدترافورد را ساکت کردند

نیمه دوم به‌تدریج به نفع برایتون تغییر کرد.

پاسکال گروس در دقیقه ۶۵ گل دوم را زد و نتیجه را ۲ بر ۲ کرد. تنها چهار دقیقه بعد، ماکسیم دکویپر در دقیقه ۶۹ سومین گل برایتون را به ثمر رساند تا میهمان ظرف چند دقیقه مسابقه را کاملاً برگرداند. برخی گزارش‌های اولیه دقیقه گل سوم را ۷۰ ثبت کردند، اما گزارش رویترز زمان رسمی را دقیقه ۶۹ اعلام کرده است.

یونایتد در دقایق پایانی برای فرار از حذف فشار آورد، اما نتوانست گل تساوی را پیدا کند. مارکوس رشفورد نیز یکی از فرصت‌های مهم پایانی را از دست داد و نتیجه ۳ بر ۲ باقی ماند.

با سوت پایان، صدای اعتراض هواداران در اولدترافورد شنیده شد و شیاطین سرخ خیلی زود با جام اتحادیه خداحافظی کردند.

یک رکورد منفی ۵۰ ساله برای منچستریونایتد

ابعاد این شکست وقتی روشن‌تر می‌شود که به آمار تاریخی آن نگاه کنیم.

رویترز گزارش داده است این نخستین بار طی ۵۰ سال گذشته بود که منچستریونایتد در اولدترافورد پس از رسیدن به برتری دوگله، مسابقه‌ای را با شکست تمام کرد. آخرین اتفاق مشابه به سپتامبر ۱۹۷۶ و دیدار مقابل تاتنهام بازمی‌گشت.

گاردین نیز نوشته یونایتد از سال ۱۹۸۴ در اولدترافورد پس از برتری در پایان نیمه نخست، چنین شکستی را تجربه نکرده بود.

این آمارها نشان می‌دهد مسئله تنها حذف از یک جام نیست؛ نحوه از دست رفتن بازی است که نگرانی ایجاد می‌کند.

تیمی با دو گل برتری خانگی باید بتواند ریتم مسابقه را مدیریت کند، اما یونایتد نه‌تنها برتری را از دست داد، بلکه در فاصله کوتاهی در نیمه دوم دو گل دریافت کرد.

کریک مسئولیت شکست را پذیرفت

مایکل کریک پس از مسابقه تلاش نکرد شکست را به بازیکنان یا اتفاقات جانبی نسبت دهد.

سرمربی منچستریونایتد عملکرد نیمه دوم را غیرقابل قبول توصیف کرد و مسئولیت نتیجه را پذیرفت. او تأکید داشت تیمش باید پاسخ مناسبی به این شکست بدهد و خیلی سریع روی مسابقه بعدی مقابل فولام تمرکز کند.

اما فشار روی کریک حالا به شکل محسوسی افزایش یافته است.

یونایتد فقط یک پیروزی در چهار مسابقه نخست لیگ دارد، دربی منچستر را باخته و حالا یکی از جام‌هایی را که می‌توانست مسیر کوتاه‌تری برای کسب جام باشد، در همان دور سوم از دست داده است.

هرچند شروع فصل هنوز در مراحل ابتدایی است، نتایج فعلی اجازه نمی‌دهد شکست مقابل برایتون یک اتفاق جداافتاده تلقی شود.

برایتون چگونه بازی ۲-۰ باخته را برگرداند؟

نقطه قوت اصلی تیم هورتزلر واکنش بعد از دریافت دو گل بود.

برایتون دچار آشفتگی نشد و به ساختار بازی خود وفادار ماند. گل کوستولاس پیش از پایان نیمه نخست اختلاف را کاهش داد و در نیمه دوم فشار میهمان افزایش پیدا کرد.

این ویژگی در مسابقات اخیر برایتون نیز دیده شده است. تیم هورتزلر مقابل لیدز نیز نیمه دوم بسیار بهتری نسبت به نیمه نخست داشت و سرمربی آلمانی پس از آن مسابقه از افزایش شدت، انرژی و قدرت تیم در دوئل‌ها صحبت کرده بود.

مقابل یونایتد همان الگو یک قدم جلوتر رفت: این بار برایتون نه فقط برگشت، بلکه بازی را برد.

جام اتحادیه هم از دست رفت؛ بحران یونایتد جدی‌تر شد؟

یونایتد فصل گذشته نیز در جام‌های داخلی عملکرد ناامیدکننده‌ای داشت. رویترز یادآوری کرده که شیاطین سرخ در فصل قبل در جام اتحادیه مقابل گریمزبی حذف شدند و در جام حذفی نیز در خانه برابر برایتون شکست خوردند؛ اتفاقی که باعث شد برای نخستین بار از فصل ۸۲-۱۹۸۱ بدون پیروزی در هیچ دور از دو جام داخلی کنار بروند.

حذف امسال مقابل همان برایتون، این روند را ادامه داده است.

مسئله نگران‌کننده برای یونایتد این است که شکست‌ها شکل‌های متفاوتی دارند: گاهی مشکل خلق موقعیت است، گاهی ضعف در استفاده از برتری عددی و این بار ناتوانی در حفظ یک برتری دوگله.

وقتی یک تیم از چند مسیر مختلف امتیاز و نتیجه از دست می‌دهد، پرسش‌ها دیگر فقط به یک اشتباه فردی محدود نمی‌شوند و به ساختار تیم می‌رسند.

پیروزی بزرگ هورتزلر؛ برایتون به دنبال جام

برای برایتون، این پیروزی یکی از مهم‌ترین نتایج شروع فصل محسوب می‌شود.

تیم هورتزلر در لیگ نیز نشانه‌های هجومی امیدوارکننده‌ای نشان داده و پیروزی ۵ بر صفر مقابل کاونتری را با یک برد تاریخی در اولدترافورد تکمیل کرده است.

برایتون در مرحله بعدی جام اتحادیه باید با برنده دیدار منچسترسیتی و نوریچ روبه‌رو شود.

اگرچه مسیر قهرمانی هنوز طولانی است، حذف منچستریونایتد در خانه‌اش می‌تواند اعتمادبه‌نفس بزرگی برای تیمی باشد که طی سال‌های اخیر بارها قدرت رقابت با باشگاه‌های بزرگ انگلیس را نشان داده است.

منچستریونایتد؛ از شروع رؤیایی تا یک شب کابوس‌وار

نتیجه نهایی شاید بهترین خلاصه وضعیت فعلی یونایتد باشد: ۲ بر صفر جلو، ۳ بر ۲ بازنده.

شیا لیسی و میسون ماونت در همان ۱۰ دقیقه نخست اولدترافورد را به وجد آوردند، اما گل کوستولاس پیش از پایان نیمه اول ورق را برگرداند و گروس و دکویپر در نیمه دوم فروپاشی میزبان را کامل کردند.

برای برایتون، این یک بازگشت بزرگ و صعودی ارزشمند بود؛ اما برای منچستریونایتد، شکست معنایی فراتر از حذف از جام اتحادیه دارد.

وقتی تیمی با دو گل برتری در خانه شکست می‌خورد و رکوردی منفی متعلق به نیم قرن قبل را تکرار می‌کند، فشار روی کادر فنی اجتناب‌ناپذیر است. حالا مایکل کریک پیش از دیدار بعدی لیگ باید نه فقط نتیجه، بلکه اعتماد و توانایی تیمش در کنترل مسابقه را بازسازی کند؛ چیزی که در شب تلخ اولدترافورد کاملاً از دست رفت.