پیام بزرگ امیدها از ناگویا؛ لیگ برتر ایران هنوز معدن استعداد است، نه کویر فوتبال

تیم امید ایران پیش از آغاز بازی‌های آسیایی شرایط ایده‌آلی نداشت. برخلاف بسیاری از تیم‌های حاضر در این رقابت‌ها، برنامه آماده‌سازی این تیم بدون مشکل پیش نرفت.

اردوی دیرهنگام، محدودیت همکاری برخی باشگاه‌ها، کمبود بازی‌های تدارکاتی و اضافه نشدن بعضی بازیکنان مدنظر کادر فنی، بخشی از مشکلاتی بود که حسین عبدی و تیمش با آن مواجه شدند.

حتی سفر طولانی به ژاپن و شرایط آب‌وهوایی ناگویا نیز کار را برای این تیم دشوارتر کرد. بارندگی و شرایط جوی نامناسب باعث شد انتظار یک نمایش کاملاً هماهنگ از همان دقایق ابتدایی چندان منطقی نباشد.

نیمه نخست دیدار برابر امارات نیز چنین تصویری داشت. ایران بیشتر به دنبال شناخت حریف، پیدا کردن نظم تاکتیکی و عبور از فشار اولیه مسابقه بود.

اما نیمه دوم داستان کاملاً تغییر کرد.

تیم امید با افزایش فشار هجومی، کنترل بیشتری روی جریان مسابقه پیدا کرد و توانست سه بار دروازه امارات را باز کند. مهم‌تر از تعداد گل‌ها، کیفیت موقعیت‌هایی بود که ایران ساخت؛ موقعیت‌هایی که نشان می‌داد این تیم ظرفیت هجومی بالایی دارد.

ستاره‌هایی که از لیگ برتر آمدند

شاید مهم‌ترین اتفاق مسابقه امارات، معرفی دوباره چند نام جوان به فوتبال ایران بود.

پوریا شهرآبادی، مهاجم جوان پرسپولیس، یکی از چهره‌های اصلی این مسابقه بود. او که در هفته‌های ابتدایی لیگ برتر نیز توانسته بود برای پرسپولیس گلزنی کند، در ناگویا هم نشان داد در مسیر رشد قرار دارد.

شهرآبادی مقابل امارات گل اول ایران را به ثمر رساند و روی گل دوم نیز نقش مستقیم داشت؛ هرچند گل دوم در آمار رسمی به نام مدافع حریف ثبت شد.

این عملکرد ادامه روندی است که او از فصل گذشته با پیراهن گل‌گهر آغاز کرد و پس از انتقال به پرسپولیس، در سطح بالاتری ادامه داد.

اما او تنها بازیکن امیدوارکننده این تیم نبود.

کسری طاهری، فرزین معامله‌گری، یوسف مزرعه، مسعود محبی و عباس کهریزی نیز بازیکنانی بودند که نشان دادند نسل جدید فوتبال ایران فقط محدود به چند نام شناخته‌شده نیست.

وجه مشترک بسیاری از این بازیکنان، حضور در مسابقات رسمی لیگ برتر است؛ جایی که برخلاف تصور برخی، همچنان امکان رشد و معرفی استعداد وجود دارد.

پاسخ به یک تصور قدیمی؛ لیگ ایران استعداد ندارد؟

در سال‌های اخیر بارها درباره وضعیت فوتبال پایه و تولید بازیکن در ایران انتقادهایی مطرح شده است. بخشی از این انتقادها به مشکلات ساختاری، کمبود امکانات و ضعف برنامه‌ریزی مربوط بوده؛ مسائلی که نمی‌توان آنها را نادیده گرفت.

اما عملکرد تیم امید در ناگویا یک نکته مهم را یادآوری کرد: مشکلات ساختاری به معنای نبود استعداد نیست.

فوتبال ایران همچنان بازیکنانی دارد که با اولین فرصت حضور در سطح بزرگسالان می‌توانند خودشان را نشان دهند.

نمونه شهرآبادی، طاهری و دیگر بازیکنان امید نشان می‌دهد بسیاری از استعدادها شاید نه به دلیل کمبود توانایی، بلکه به دلیل کمبود فرصت دیرتر دیده می‌شوند.

لیگ برتر ایران اگرچه با مشکلات مختلفی روبه‌رو است، اما همچنان یکی از مهم‌ترین مسیرهای کشف بازیکن محسوب می‌شود.

بازیکنی که بتواند در هفته‌های ابتدایی لیگ مقابل بازیکنان باتجربه‌تر عملکرد خوبی داشته باشد، طبیعی است که در یک تورنمنت بین‌المللی نیز شانس درخشش داشته باشد.

نقش باشگاه‌ها؛ اعتماد به جوان‌ها جواب می‌دهد

یکی از مهم‌ترین عوامل ظهور این نسل، تصمیم برخی باشگاه‌ها برای استفاده بیشتر از بازیکنان جوان بوده است.

در سال‌های گذشته، بسیاری از تیم‌ها ترجیح می‌دادند برای رسیدن سریع به نتیجه سراغ بازیکنان باتجربه بروند. این مسئله فرصت رشد را از تعداد زیادی از استعدادهای جوان می‌گرفت.

اما شرایط جدید نشان می‌دهد اعتماد به بازیکنان جوان می‌تواند نتیجه بدهد.

پرسپولیس با جذب شهرآبادی، استقلال با استفاده از برخی بازیکنان جوان، و باشگاه‌هایی مانند گل‌گهر با میدان دادن به استعدادهای کمتر شناخته‌شده، بخشی از مسیر تولید نسل جدید را شکل داده‌اند.

البته صرف حضور یک بازیکن جوان در ترکیب کافی نیست. بازیکن نیاز دارد در محیطی قرار بگیرد که اشتباه کردن برای او هزینه نابودکننده نداشته باشد و بتواند تجربه کسب کند.

تیم ملی باید لیگ را دقیق‌تر ببیند

یکی از پیام‌های مهم عملکرد امیدها، ارتباط مستقیم آن با تیم ملی بزرگسالان است.

فوتبال ملی برای ساختن آینده نمی‌تواند فقط به بازیکنان تثبیت‌شده تکیه کند. هر نسل زمانی باید جای خود را به نسل بعدی بدهد و این انتقال نیازمند شناسایی به‌موقع استعدادهاست.

البته دعوت به تیم ملی بزرگسالان فرآیندی متفاوت از موفقیت در تیم امید است. هر بازیکن جوانی صرفاً به دلیل سن پایین نباید وارد فهرست ملی شود؛ اما عملکرد در لیگ برتر و موفقیت در رقابت‌های بین‌المللی باید یکی از معیارهای مهم ارزیابی باشد.

جام ملت‌های آسیا ۲۰۲۷ در عربستان می‌تواند یکی از نخستین فرصت‌های جدی برای ورود بخشی از این نسل جدید باشد.

فاصله زمانی تا آن مسابقات زیاد نیست و بازیکنانی که امروز در ناگویا می‌درخشند، در ماه‌های آینده فرصت دارند جایگاه خود را تثبیت کنند.

ناگویا؛ یک هشدار و یک امید برای فوتبال ایران

بازی مقابل امارات یک مسابقه معمولی در مرحله گروهی نبود. این دیدار نشان داد حتی تیمی که با مشکلات آماده‌سازی روبه‌رو شده، اگر بازیکنان بااستعداد داشته باشد، می‌تواند در یک رقابت بین‌المللی خودش را نشان دهد.

پیام ناگویا برای فوتبال ایران روشن است؛ استعداد وجود دارد، اما دیده شدن و رشد کردن آن نیازمند فرصت است.

پوریا شهرآبادی و دیگر بازیکنان جوان تیم امید هنوز ابتدای مسیر هستند. هیچ تضمینی وجود ندارد که همه آنها به ستاره‌های بزرگ فوتبال ایران تبدیل شوند، اما عملکردشان نشان داده ارزش دنبال کردن دارند.

شاید مهم‌ترین دستاورد پیروزی برابر امارات، سه گل و سه امتیاز نبود؛ بلکه یادآوری این واقعیت بود که فوتبال ایران هنوز بازیکن جوان تولید می‌کند.

اگر باشگاه‌ها به این بازیکنان فرصت بدهند، اگر تیم ملی آنها را با دقت زیر نظر بگیرد و اگر مسیر رشدشان درست طی شود، همین نام‌هایی که امروز در ناگویا مطرح شده‌اند، می‌توانند بخشی از آینده فوتبال ایران باشند.