شکست سنگین بسکتبال ایران مقابل کره‌جنوبی؛ فینال ناگویا از دست رفت / ۲ از ۲۳، عددی که همه‌چیز را خراب کرد

ایران بعد از صدرنشینی در مرحله گروهی و عبور از بحرین با امید زیادی وارد دیدار نیمه‌نهایی شد، اما کره‌جنوبی از همان دقایق نخست مسابقه نشان داد برنامه مشخصی برای مهار حملات ایران و ضربه زدن از پشت خط سه‌امتیازی دارد.

کوارتر نخست با نتیجه ۱۲ بر ۸ به سود کره تمام شد. ایران در این مقطع هنوز فاصله زیادی با حریف نداشت، اما مشکل بزرگ از همان ابتدا مشخص بود؛ پرتاب‌های محیطی ایران وارد سبد نمی‌شد، در حالی که کره بخش قابل توجهی از امتیازات خود را از شوت‌های سه‌امتیازی به دست می‌آورد.

در کوارتر دوم شرایط سخت‌تر شد. کره این بخش را ۲۴ بر ۱۶ برد تا نیمه اول با نتیجه ۳۶ بر ۲۴ پایان پیدا کند. فاصله ۱۲ امتیازی هنوز قابل جبران بود، اما ایران برای بازگشت نیاز داشت درصد پرتاب‌های خود را به شکل محسوسی افزایش دهد.

این اتفاق رخ نداد.

کوارتر سوم؛ همان ۱۰ دقیقه‌ای که ایران را از فینال دور کرد

اگر قرار باشد یک بخش از مسابقه را نقطه شکست ایران بدانیم، بدون تردید کوارتر سوم است.

ایران در شروع نیمه دوم تلاش کرد فاصله را کاهش دهد و با امتیازات ارسلان کاظمی، محمدمهدی حیدری و مبین شیخی برای مدتی دوباره به بازی نزدیک شد؛ اما هر بار که ایران برای بازگشت فشار می‌آورد، کره یک سه‌امتیازی دیگر وارد سبد می‌کرد.

لی هیون‌جونگ و لی جونگ‌هیون در میانه این کوارتر با شوت‌های متوالی اختلاف را افزایش دادند و کره به برتری ۴۷ بر ۳۱ رسید. هیون‌جونگ کمی بعد یک سه‌امتیازی بلند دیگر زد و در ثانیه‌های پایانی کوارتر نیز یک بازی چهارامتیازی ساخت تا کره با برتری ۶۱ بر ۳۷ وارد ۱۰ دقیقه پایانی شود.

کره کوارتر سوم را ۲۵ بر ۱۳ برد. یعنی اختلاف ۱۲ امتیازی نیمه نخست در پایان کوارتر سوم به ۲۴ امتیاز رسید و عملاً مسیر مسابقه مشخص شد.

آمار باورنکردنی پرتاب سه‌امتیازی ایران؛ فقط ۲ گل از ۲۳ شوت

مهم‌ترین عدد مسابقه نه ۷۷ و نه ۵۱ است؛ بلکه ۲ از ۲۳ است.

براساس آمار منتشرشده پس از مسابقه، بازیکنان ایران ۲۳ مرتبه از پشت خط سه‌امتیازی اقدام کردند و تنها دو شوت آنها وارد سبد شد؛ یعنی درصد موفقیت تقریباً ۸.۷ درصد.

در نقطه مقابل، کره‌جنوبی از ۳۳ اقدام سه‌امتیازی خود ۱۴ پرتاب را تبدیل به امتیاز کرد؛ حدود ۴۲ درصد موفقیت.

ترجمه ساده این آمار تکان‌دهنده است: کره فقط از پرتاب‌های سه‌امتیازی ۴۲ امتیاز گرفت و ایران ۶ امتیاز.

اختلاف دو تیم از همین ناحیه به ۳۶ امتیاز رسید، در حالی که اختلاف نهایی مسابقه فقط ۲۶ امتیاز بود.

حتی عجیب‌تر اینکه لی هیون‌جونگ به تنهایی هفت سه‌امتیازی وارد سبد ایران کرد؛ یعنی این بازیکن بیش از سه برابر کل تیم ایران از پشت قوس سه‌امتیازی موفق بود.

لی هیون‌جونگ؛ ستاره‌ای که دفاع ایران مهارش نکرد

هیون‌جونگ بهترین بازیکن زمین بود. ستاره ۲۵ ساله کره مسابقه را با ۲۶ امتیاز و ۱۴ ریباند تمام کرد و هفت پرتاب از ۱۳ اقدام سه‌امتیازی خود را به امتیاز تبدیل کرد. او تنها در کوارتر سوم ۱۲ امتیاز گرفت؛ همان کوارتری که عملاً امید ایران برای بازگشت را از بین برد.

لی وو سوک نیز ۱۹ امتیاز به دست آورد و لی جونگ‌هیون ۱۱ امتیاز دیگر اضافه کرد. سه بازیکن اصلی پیرامونی کره مجموعاً بخش بزرگی از تولید امتیاز تیمشان را برعهده گرفتند.

مشکل ایران فقط دقت بالای این نفرات نبود. کره توانست با گردش سریع توپ موقعیت‌های نسبتاً مناسبی برای پرتابگران خود ایجاد کند و طبق آمار ثبت‌شده، ۲۲ پاس گل داشت. سرمربی کره نیز پس از مسابقه روی همین گردش توپ و کار دفاعی تیمش تأکید کرد.

حمله ایران قفل شد؛ فقط ۵۱ امتیاز در نیمه‌نهایی

برای تیمی که قصد رسیدن به فینال بازی‌های آسیایی را دارد، ثبت تنها ۵۱ امتیاز معمولاً شانس زیادی برای پیروزی باقی نمی‌گذارد.

کره ایران را به حدود ۲۵ درصد موفقیت در مجموع شوت‌های داخل زمین محدود کرد؛ آماری بسیار پایین که نشان می‌دهد مشکل تیم ملی فراتر از سه‌امتیازی‌ها بوده است.

ایران در بعضی دقایق توانست از پرتاب آزاد و بازی داخل منطقه رنگی امتیاز بگیرد، اما در حملات متوالی راه‌حل پایداری برای باز کردن دفاع کره پیدا نکرد.

از طرف دیگر، زمانی که تیمی پرتاب بیرونی نمی‌زند، دفاع حریف می‌تواند فشرده‌تر شود و فضای نفوذ و بازی نزدیک سبد را نیز محدود کند. همین چرخه در نیمه دوم به زیان ایران عمل کرد.

کوارتر چهارم ۱۶ بر ۱۴ به سود کره تمام شد؛ نتیجه‌ای نزدیک، اما در زمانی که اختلاف ۲۴ امتیازی از قبل شکل گرفته بود و عملاً امکان یک بازگشت بزرگ وجود نداشت.

کره طلسم ایران را شکست؛ پایان ۶ شکست متوالی

این پیروزی برای کره‌جنوبی یک معنای تاریخی نیز داشت.

طبق گزارش رسانه‌های کره‌ای، این تیم پس از فینال بازی‌های آسیایی اینچئون ۲۰۱۴، در شش تقابل متوالی برابر ایران شکست خورده بود. پیروزی ۷۷ بر ۵۱ ناگویا این روند را پس از ۱۲ سال متوقف کرد.

کره همزمان برای نخستین بار از سال ۲۰۱۴ دوباره به فینال بسکتبال مردان بازی‌های آسیایی رسید. آخرین حضور این تیم در فینال همان دوره اینچئون بود که در نهایت به قهرمانی کره انجامید.

ایران اما حالا باید خیلی سریع این شکست را فراموش کند؛ چون هنوز یک مدال در دسترس است.

بازی بعدی بسکتبال ایران چه زمانی است؟

طبق برنامه رسمی برگزارکنندگان بازی‌های آسیایی، دیدار رده‌بندی بسکتبال مردان روز یکشنبه ۲۰ سپتامبر، برابر با ۲۹ شهریور ۱۴۰۵، ساعت ۱۶:۴۰ به وقت ژاپن در سالن بین‌المللی آیچی برگزار می‌شود؛ یعنی حدود ساعت ۱۱:۱۰ به وقت ایران. حریف ایران بازنده دیگر مسابقه نیمه‌نهایی میان چین و ژاپن خواهد بود.

بازی رده‌بندی حالا اهمیت بسیار زیادی برای تیم مانولوپولوس پیدا کرده است. ایران در دوره گذشته بازی‌های آسیایی حتی نتوانست به نیمه‌نهایی برسد و بنابراین بازگشت از ناگویا با مدال برنز همچنان می‌تواند پایان متفاوتی برای این تورنمنت رقم بزند.

درس بزرگ شکست مقابل کره؛ بدون شوت بیرونی مدال سخت می‌شود

ایران مقابل کره از نظر جنگندگی کم نگذاشت، اما بسکتبال مدرن بیش از هر زمان دیگری به توانایی تولید امتیاز از محیط وابسته است.

وقتی تیم مقابل ۱۴ سه‌امتیازی می‌زند و ایران فقط دو بار موفق می‌شود، جبران اختلاف حتی با دفاع خوب، ریباند و پرتاب آزاد بسیار دشوار خواهد بود.

شکست ۷۷ بر ۵۱ فقط پایان رؤیای فینال نبود؛ یک هشدار فنی روشن برای تیم ملی بود. ایران برای رقابت با بهترین تیم‌های آسیا نیاز دارد تهدید سه‌امتیازی بسیار جدی‌تری داشته باشد.

حالا تنها یک مسابقه باقی مانده است. فینال از دست رفت، اما ناگویا هنوز می‌تواند با مدال برای بسکتبال ایران تمام شود؛ به شرط آنکه تیم ملی تا یکشنبه مهم‌ترین مشکل امروز خود را حل کند: پیدا کردن دوباره سبد.