فولاد ایرانیان
هدیه متفاوت وزنهبرداری به کودکان؛ از مداد و دفتر تا دعای «فرشتههای میناب» برای ناگویا
در روزهایی که نگاه ورزش ایران به مدالهای بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ آیچی–ناگویا دوخته شده، فدراسیون وزنهبرداری با اقدامی خارج از فضای رقابت و رکورد توجهها را جلب کرد. کمیته فرهنگی این فدراسیون در آستانه آغاز سال تحصیلی، بستههای لوازمالتحریر میان تعدادی از کودکان توزیع کرد و این برنامه را به یاد دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب برگزار کرد؛ همان دانشآموزانی که نام کاروان ایران در بازیهای آسیایی با عنوان «فرشتههای میناب» به یاد آنها انتخاب شده است. فدراسیون وزنهبرداری در پیام خود از کودکان خواسته دعای آنها بدرقه ورزشکاران ایران در ناگویا باشد؛ جایی که شش وزنهبردار ایرانی طی روزهای آینده برای یکی از پرافتخارترین رشتههای کشور روی تخته خواهند رفت.
۲۰:۱۵ - ۳۰ شهريور ۱۴۰۵
وانانیوز|
روابط عمومی فدراسیون وزنهبرداری همزمان با نزدیک شدن به آغاز مدارس، ویدیویی از اقدام کمیته فرهنگی این فدراسیون منتشر کرد.
در متن همراه این ویدیو از اهدای لوازمالتحریر به کودکان با عنوان «سهم کوچکی از عشق برای آیندهسازان ایران» یاد شده و آمده است که این هدایا به یاد دانشآموزان میناب اهدا شدهاند تا هر مداد آغاز یک رویا و هر دفتر روایتگر آیندهای روشن باشد.
این پیام در ظاهر ارتباط مستقیمی با مسابقه وزنهبرداری ندارد، اما انتخاب زمان و ادبیات آن اتفاقی نیست. ورزش ایران در بازیهای آسیایی ناگویا با نام «فرشتههای میناب» حاضر شده و فدراسیون وزنهبرداری نیز تلاش کرده فعالیت فرهنگی خود را به همین نام و یاد پیوند بزند.
به این ترتیب، روایت این رشته پیش از شروع رقابتهای اصلی فقط به رکورد، کیلوگرم و مدال محدود نشده است.
چرا کاروان ایران «فرشتههای میناب» نام گرفت؟
نام رسمی کاروان ایران برای بازیهای آسیایی ۲۰۲۶ به یاد دانشآموزان مدرسه شجره طیبه میناب انتخاب شده است.
کمیته ملی المپیک هنگام تکمیل فهرست کاروان اعلام کرد ایران با ۳۰۸ ورزشکار شامل ۲۱۴ مرد و ۹۴ زن راهی آیچی–ناگویا میشود و این کاروان با عنوان «فرشتههای میناب» و به یاد شهدای مدرسه شجره طیبه در بازیها حضور دارد.
این نام تنها روی کاغذ باقی نماند.
در مراسم اعطای پرچم کاروان ایران نیز خانوادههایی از شهدای دانشآموز میناب حضور داشتند و پرچم ایران به زهرا کیانی و فاضل اتراچالی، دو پرچمدار کاروان، سپرده شد. در همان مراسم نیز تأکید شد که نام «فرشتههای میناب» قرار است یاد این دانشآموزان را در طول حضور ایران در بزرگترین رویداد ورزشی قاره زنده نگه دارد.
از این زاویه، برنامه تازه فدراسیون وزنهبرداری ادامه همان روایت نمادینی است که پیش از اعزام کاروان آغاز شده بود.
وقتی ورزش فقط به مدال خلاصه نمیشود
فدراسیونها معمولاً در آستانه مسابقات بزرگ بیشتر با اخبار فنی دیده میشوند؛ از رکوردگیری و انتخاب ترکیب گرفته تا پیشبینی مدال.
اما برنامه اخیر وزنهبرداری تلاش کرده جنبه دیگری از یک فدراسیون ورزشی را برجسته کند.
اهدای لوازمالتحریر ممکن است از نظر مالی پروژه بزرگی محسوب نشود، اما پیام نمادین آن با شرایط فعلی ورزش ایران ارتباط مستقیم دارد: کاروانی که با نام کودکان میناب راهی ناگویا شده، پیش از آغاز سال تحصیلی دوباره یاد آنها را به فضای ورزش بازگردانده است.
این مسئله زمانی معنیدارتر میشود که بدانیم خود فدراسیون وزنهبرداری پیشتر نیز مسابقات استعدادیابی و قهرمانی کشور دختران را با عنوان «جام فرشتههای میناب» برگزار کرده بود.
بنابراین اقدام اخیر یک برنامه کاملاً منفرد نیست و دستکم در ماههای اخیر نام دانشآموزان میناب در چند برنامه رسمی این فدراسیون تکرار شده است.
دعای کودکان، بدرقه وزنهبرداران ایران
فدراسیون وزنهبرداری در بخش پایانی پیام خود نوشته است که دعای کودکان بدرقه راه قهرمانان ایران در بازیهای آسیایی باشد.
این جمله برای رشتهای مطرح شده که یکی از امیدهای اصلی ایران برای کسب مدال در ناگویاست.
طبق آخرین برنامه اعلامشده، ایران با شش وزنهبردار در مسابقات شرکت میکند؛ چهار مرد و دو زن. میرمصطفی جوادی، علی عالیپور، علیرضا نصیری و علی داودی نمایندگان مردان هستند و ریحانه کریمی و مهسا بهشتی نیز در بخش زنان روی تخته خواهند رفت.
رقابت نمایندگان ایران از ۵ مهر آغاز میشود و تا ۷ مهر ادامه دارد؛ یعنی درست در روزهایی که سال تحصیلی جدید در ایران شروع شده است.
همین همزمانی، ارتباط نمادین پیام فدراسیون با مسابقات ناگویا را پررنگتر میکند؛ کودکان دفتر و مداد خود را برای شروع مدرسه تحویل میگیرند و ملیپوشان وزنهبرداری نیز چند هزار کیلومتر دورتر، رقابت برای مدالهای آسیایی را آغاز میکنند.
وزنهبرداری؛ یکی از ستونهای تاریخی مدالآوری ایران
انتظار از تیم وزنهبرداری در ناگویا فقط به شرایط فعلی نفرات برنمیگردد. این رشته از قدیمیترین و موفقترین رشتههای ایران در تاریخ بازیهای آسیایی است.
طبق آمار منتشرشده پیش از رقابتها، وزنهبرداری ایران تاکنون در ادوار بازیهای آسیایی ۳۳ مدال طلا، ۳۰ نقره و ۲۰ برنز کسب کرده است. محمد نصیری نیز با چهار طلای بازیهای آسیایی و یک نقره، یکی از پرافتخارترین چهرههای تاریخ ورزش ایران در این رقابتهاست.
به همین دلیل هر دوره از بازیهای آسیایی، نگاه زیادی متوجه وزنهبرداران ایران است.
ترکیب ناگویا نیز شامل نفراتی است که در سطوح جهانی و داخلی رکوردهای قابل توجهی داشتهاند. برای نمونه، علی عالیپور در هفته نخست لیگ برتر امسال با ثبت مجموع ۴۱۰ کیلوگرم بهترین وزنهبردار هفته شد و فدراسیون از شکستن رکورد جهانی توسط او در همان مسابقه خبر داد.
بنابراین فدراسیون همزمان با فعالیت فرهنگی، تیمی را به ژاپن فرستاده که انتظارات مدالی زیادی اطراف آن وجود دارد.
پیوند مدرسه و ورزش؛ چرا چنین اقداماتی دیده میشود؟
یکی از نکات مهم در برنامههایی از این جنس، فاصله گرفتن از تصویر صرفاً قهرمانی ورزش است.
بخش بزرگی از مخاطبان ورزش حرفهای کودکان و نوجوانانی هستند که قهرمانان ملی را الگو قرار میدهند. وقتی یک فدراسیون فعالیت اجتماعی خود را همزمان با آغاز مدارس انجام میدهد، عملاً تلاش میکند این ارتباط را از تماشای مسابقه فراتر ببرد.
البته ارزش واقعی چنین برنامههایی به استمرار آنها وابسته است. یک اقدام مناسبتی میتواند پیام مثبت ایجاد کند، اما تأثیر ماندگار زمانی شکل میگیرد که برنامههای فرهنگی، آموزشی و حمایت از کودکان و نوجوانان به بخشی ثابت از فعالیت فدراسیونها تبدیل شود.
وزنهبرداری بهویژه به دلیل نیاز همیشگی به استعدادیابی در سنین پایین، از جمله رشتههایی است که ارتباط با مدارس و نسل نوجوان میتواند علاوه بر جنبه فرهنگی، در آینده ورزشی آن نیز نقش داشته باشد.
از «فرشتههای میناب» تا تخته ناگویا
پیام فدراسیون وزنهبرداری در شرایطی منتشر شده که خود کاروان ایران نیز با همین نام وارد بازیهای آسیایی شده است.
ایران این دوره با ۳۰۸ ورزشکار در ناگویا حضور دارد و وزنهبرداری یکی از رشتههایی است که میتواند در تعیین جایگاه نهایی کاروان در جدول مدالها سهم مهمی داشته باشد.
اما اقدام اخیر، پیش از نخستین حرکت یکضرب یا دوضرب ملیپوشان، تلاش کرده تصویر دیگری از این حضور بسازد.
تصویری از کودکانی با دفتر و مداد در دست و ورزشکارانی که قرار است چند روز بعد زیر پرچمی با نام «فرشتههای میناب» وارد رقابت شوند.
شاید به همین دلیل جمله پایانی فدراسیون بیش از یک شعار معمولی معنا پیدا میکند؛ دعای کودکانی که سال تحصیلی خود را آغاز میکنند، بدرقه وزنهبردارانی باشد که به دنبال بالا بردن پرچم ایران در ناگویا هستند.
وزنهبرداران هنوز روی تخته نرفتهاند و مدالهای این رشته توزیع نشده، اما فدراسیون پیش از شروع رقابتها تلاش کرده یک پیام دیگر هم ثبت کند؛ اینکه سهم ورزش از جامعه فقط قهرمانی و مدال نیست و گاهی میتواند به سادگی یک دفتر، یک مداد و آغاز یک رویای تازه باشد.
پرونده ویژه
لینک کپی شد
ارسال نظر
جدیدترین اخبار
روی خط
