سهیل موسوی طلسم چین را شکست؛ پایان ووشوی ایران در ناگویا با یک طلا و ۳ نقره

وقتی سهیل موسوی برای آخرین مسابقه ووشوی ایران روی سکوی ساندا رفت، سه فینال قبلی ملی‌پوشان کشورمان با مدال نقره تمام شده بود.

موسوی در وزن منهای ۷۵ کیلوگرم ابتدا ویکرانت بالیان از هند را پشت سر گذاشت و سپس برای رسیدن به دیدار نهایی از سد حریفانی از کره‌جنوبی و ازبکستان عبور کرد. در فینال، عبدالرشید عبدالله‌یف از قزاقستان مقابل او قرار گرفت؛ اما نماینده ایران اجازه نداد سرنوشت سه فینال قبلی تکرار شود.

سانداکار ایرانی در دو راند حریف قزاقستانی را شکست داد و بدون نیاز به راند سوم به عنوان قهرمانی رسید. این مدال، ششمین طلای کاروان ایران تا آن مقطع از بازی‌های آسیایی نیز گزارش شد.

اهمیت طلای موسوی فقط در پایان دادن به انتظار تیم ایران نبود. او تنها سانداکاری شد که توانست در روز پایانی، مدال طلای ووشو را از انحصار چین خارج کند.

چین ۶ طلا گرفت؛ طلای هفتم به ایران رسید

نگاهی به توزیع مدال‌های ساندا قدرت چین را بهتر نشان می‌دهد.

رقابت‌های ساندا در ناگویا در هفت وزن برگزار شد؛ پنج وزن مردان شامل ۵۶، ۶۰، ۶۵، ۷۰ و ۷۵ کیلوگرم و دو وزن زنان شامل ۵۲ و ۶۰ کیلوگرم. فدراسیون جهانی ووشو پیش از مسابقات اعلام کرده بود چین قرار است در شش وزن حضور داشته باشد؛ چهار وزن مردان ۵۶، ۶۰، ۶۵ و ۷۰ کیلوگرم و دو وزن زنان. وزن ۷۵ کیلوگرم مردان تنها وزن ساندا بود که چین برای آن نماینده معرفی نکرد.

نتیجه مسابقات دقیقاً قدرت میزبان سنتی ووشوی آسیا را نشان داد: چین هر شش وزنی را که در آن حضور داشت با مدال طلا تمام کرد.

تنها طلای هفتم به ایران رسید؛ همان وزن منهای ۷۵ کیلوگرم که سهیل موسوی در آن قهرمان شد. گزارش نهایی مسابقات نیز شش طلای چین و یک طلای ایران را تأیید می‌کند.

از این زاویه، طلای موسوی اهمیت مضاعفی دارد؛ ایران تنها کشوری بود که در بخش ساندا توانست نام خود را کنار چین در ستون مدال طلا قرار دهد.

سه نقره ایران؛ هر سه مقابل دیوار چین

سه مدال دیگر ایران هم یک ویژگی مشترک داشتند: هر سه فینال با شکست مقابل ورزشکاران چینی تمام شدند.

سوگند سینکایی در وزن منهای ۵۲ کیلوگرم بانوان بعد از شکست نمایندگان هند، ویتنام و هنگ‌کنگ به فینال رسید. او در دیدار نهایی برابر «دی وو» از چین قرار گرفت و در دو راند نتیجه را واگذار کرد تا مدال نقره بگیرد.

شجاع پناهی نیز در وزن منهای ۶۵ کیلوگرم بعد از پشت سر گذاشتن نمایندگان ترکمنستان، ازبکستان و ویتنام به دیدار نهایی رسید، اما در مسابقه طلا مقابل «وانگ» از چین شکست خورد.

عرفان محرمی، نماینده وزن منهای ۷۰ کیلوگرم ایران، چهارمین فینالیست کشورمان بود. او نیز در مسابقه نهایی مقابل «ماشوو» از چین در دو راند شکست خورد و سومین نقره ساندا را برای ایران ثبت کرد.

بنابراین هر چهار نماینده ایران که از مراحل ابتدایی عبور کردند، تا فینال پیش رفتند؛ سه نفر در آخرین گام مقابل چین متوقف شدند و موسوی در وزنی که چین نماینده نداشت، طلا گرفت.

چهار مدال از شش سانداکار؛ بازدهی بالای تیم ایران

ایران در بخش ساندا با شش ورزشکار وارد بازی‌های آسیایی شد و چهار نفر از آنها مدال گرفتند.

یعنی حدود ۶۷ درصد نمایندگان ساندا ایران رقابت‌های خود را روی سکوی مدال به پایان رساندند و مهم‌تر اینکه هر چهار مدال‌آور تا مسابقه فینال پیش رفتند.

این آمار از نظر تعداد فینالیست برای تیم ایران قابل توجه است.

دو نماینده‌ای که به مدال نرسیدند، دیانا رحیمی و مهدی کرمانی بودند. رحیمی در وزن منهای ۶۰ کیلوگرم زنان و کرمانی در وزن منهای ۶۰ کیلوگرم مردان از جدول مسابقات کنار رفتند. ایران در ابتدا برای وزن ۵۲ زنان سوگند سینکایی، ۶۰ زنان دیانا رحیمی و در مردان برای اوزان ۶۰، ۶۵، ۷۰ و ۷۵ کیلوگرم نماینده معرفی کرده بود.

این ترکیب در نهایت چهار فینالیست تحویل داد؛ آماری که نشان می‌دهد تیم ملی در بخش ساندا توان رقابت در سطوح بالای آسیا را همچنان حفظ کرده است.

با این حال فاصله ایران و چین همچنان محسوس است

چهار مدال از شش ورزشکار نتیجه ضعیفی نیست، اما نوع شکست‌های فینال یک پیام فنی دیگر هم دارد.

وقتی سه ورزشکار ایران به فینال می‌رسند و هر سه برابر چین شکست می‌خورند، مشخص می‌شود مهم‌ترین مانع برای تبدیل نقره‌ها به طلا همچنان قدرت سنتی اول ووشوی جهان است.

چین در مسابقات انتخابی داخلی خود نیز برای ناگویا فرآیندی گسترده برگزار کرده بود. فدراسیون جهانی ووشو گزارش داده بود مسابقات قهرمانی ساندا چین همزمان یکی از مسیرهای اصلی انتخاب تیم بازی‌های آسیایی بوده و نفرات اول و دوم اوزان برای تیم ملی و ذخیره مورد بررسی قرار گرفته‌اند.

نتیجه آن فرآیند در ناگویا تقریباً بی‌نقص بود: شش حضور و شش طلا.

ایران برای افزایش تعداد مدال‌های طلای خود در دوره‌های بعد باید همین سه فینال از دست‌رفته را با دقت بررسی کند؛ زیرا فاصله تیم با مدال طلا در سه وزن فقط یک مسابقه بوده است.

تالو بدون مدال ایران؛ چین باز هم حکمرانی کرد

برتری چین فقط به ساندا محدود نشد.

مسابقات تالو در هشت فرم برگزار شد و چین شش مدال طلا را به دست آورد. دو طلای باقی‌مانده نیز به ماکائو و هنگ‌کنگ رسید تا عملاً تمام عناوین قهرمانی تالو در اختیار نمایندگان حوزه چین قرار گیرد.

ایران در این بخش سهمی از مدال نداشت و تمام چهار مدال کاروان ووشو از ساندا به دست آمد.

این مسئله تصویر روشنی از وضعیت فعلی ووشوی ایران ارائه می‌کند؛ نقطه قوت کشور همچنان مبارزه سانداست، در حالی که در بخش تالو فاصله بیشتری با قدرت‌های اصلی قاره وجود دارد.

۲۵۰ ووشوکار از ۲۸ کشور؛ رقابتی با عمق بالا

مسابقات ووشوی بازی‌های آسیایی ناگویا با حضور حدود ۲۵۰ ورزشکار از ۲۸ کشور و منطقه آسیایی برگزار شد و رقابت‌ها در سالن هنرهای رزمی آیچی جریان داشت.

گستردگی حضور کشورها، به‌ویژه در ساندا، ارزش رسیدن چهار ایرانی به فینال را افزایش می‌دهد.

سهیل موسوی برای رسیدن به مدال طلای خود مجبور شد نمایندگانی از چهار کشور متفاوت را شکست دهد؛ هند، کره‌جنوبی، ازبکستان و در نهایت قزاقستان.

درواقع مسیر او نمونه کوچکی از نقشه قدرت ساندا در آسیاست؛ آسیای مرکزی، شرق آسیا و جنوب آسیا همگی در مسیر قهرمانی نماینده ایران قرار داشتند.

موسوی طلسم نقره‌ها را شکست

پیش از حضور سهیل موسوی در فینال، روز پایانی برای ایران روندی تکراری پیدا کرده بود.

ابتدا سوگند سینکایی نقره گرفت، سپس شجاع پناهی و عرفان محرمی نیز فینال‌های خود را از دست دادند. سه مدال ارزشمند به دست آمده بود، اما هنوز طلا در کارنامه ووشو دیده نمی‌شد.

آخرین فرصت روی دوش موسوی قرار گرفت.

او نه‌تنها فینال را برد بلکه مسابقه را در دو راند تمام کرد و اجازه نداد پرونده ووشوی ایران با چهار نقره بسته شود. به همین دلیل در گزارش‌های بعد از مسابقه از او به‌عنوان ورزشکاری یاد شد که «طلسم طلا» را شکست.

از منظر کاروان ایران نیز این مدال ارزش زیادی داشت و یک طلا به مجموع طلایی‌های کشور در بازی‌های آسیایی اضافه کرد.

پایان ووشوی ایران؛ یک طلا، سه نقره و یک سؤال برای آینده

کار ووشوی ایران در ناگویا با یک طلا و سه نقره به پایان رسید؛ چهار مدال که همزمان می‌توان از دو زاویه متفاوت به آنها نگاه کرد.

از یک سو، چهار نفر از شش سانداکار ایران به فینال رسیدند و این نشان می‌دهد تیم ملی همچنان در میان قدرت‌های مهم ساندا آسیا قرار دارد. سهیل موسوی نیز با یک مسیر دشوار، تنها طلایی غیرچینی ساندا را به ایران رساند.

اما از سوی دیگر، سه فینال مستقیم ایران و چین هر سه با پیروزی چینی‌ها تمام شد و تالو نیز بدون مدال برای ایران به پایان رسید. همین آمار نشان می‌دهد تبدیل «حضور در فینال» به «قهرمانی» مهم‌ترین مرحله بعدی برای ووشوی ایران خواهد بود.

چین در مجموع دو بخش تالو و ساندا ۱۲ مدال طلا گرفت؛ شش طلا در تالو و شش طلا در ساندا. ایران تمام امید خود را در ساندا دنبال کرد و در نهایت سهیل موسوی اجازه نداد میزبان سنتی ووشوی آسیا تمامی طلاهای ساندا را به نام خود ثبت کند.

ووشوی ایران ناگویا را با چهار مدال ترک می‌کند؛ سه نقره‌ای که فاصله تا قهرمانی را نشان دادند و یک طلای سهیل موسوی که ثابت کرد این فاصله همچنان قابل عبور است.