قمار بزرگ کشتی ایران جواب داد؛ ۶ طلای ناگویا با ۱۲ نفر، نصف طلاهای مردان برای ایران

مسابقات کشتی بازی‌های آسیایی ناگویا در شش وزن آزاد و شش وزن فرنگی مردان برگزار شد و ایران نیز در هر ۱۲ وزن نماینده داشت.

حاصل کار، چهار طلای کشتی آزاد توسط یونس امامی، محمد نخودی، امیرعلی آذرپیرا و امیرحسین زارع و دو طلای کشتی فرنگی توسط علیرضا عبدولی و امین میرزازاده بود. مهدی بالی نیز تنها مدال برنز ایران را به دست آورد.

یعنی از ۱۲ طلای موجود در دو رشته مردان، شش طلا نصیب ایران شد؛ دقیقاً ۵۰ درصد کل طلاها.

از ۱۲ کشتی‌گیر اعزامی نیز هفت نفر با مدال برگشتند؛ نرخ مدال‌آوری حدود ۵۸.۳ درصد و نرخ قهرمانی دقیقاً ۵۰ درصد بود.

اهمیت این آمار زمانی بیشتر مشخص می‌شود که کل کاروان ایران در پایان بازی‌ها ۱۹ طلا، ۱۸ نقره و ۱۵ برنز گرفت و با ۵۲ مدال ششم شد. بنابراین شش طلای کشتی به تنهایی ۳۱.۶ درصد تمام مدال‌های طلای ایران را تشکیل داد.

مقایسه با هانگژو؛ مدال کمتر، طلای بیشتر

ایران در بازی‌های آسیایی هانگژو در مجموع کشتی آزاد و فرنگی پنج طلا، چهار نقره و یک برنز گرفته بود؛ یعنی ۱۰ مدال که از نظر تعداد بیشتر از هفت مدال ناگویاست. اما در ناگویا کیفیت مدال‌ها افزایش پیدا کرد و تعداد طلاها از پنج به شش رسید.

به همین دلیل کارنامه ۲۰۲۶ را باید بیش از آنکه از منظر «تعداد کل مدال» استثنایی دانست، از نظر مرغوبیت مدال و نرخ تبدیل حضور به طلا یکی از نتایج بسیار مهم کشتی ایران در دوره‌های اخیر بازی‌های آسیایی ارزیابی کرد.

این نتیجه در شرایطی رقم خورد که فدراسیون از ابتدا دو هدف همزمان داشت: حفظ قدرت در بازی‌های آسیایی و جلوگیری از فرسودگی ترکیب اصلی پیش از جهانی آستانه.

آیا واقعاً تیم دوم ایران به ناگویا رفت؟

اصل این گزاره درست است، اما نیاز به توضیح دارد.

حسن رنگرز نیز بعد از پایان کشتی فرنگی گفت ترکیب اصلی ایران به دلیل مسابقات جهانی در ناگویا حضور نداشت و رقبای اصلی با نفرات کامل‌تری آمده بودند.

ترکیب رسمی جهانی آستانه این موضوع را روشن‌تر می‌کند. در شش وزن متناظر بازی‌های آسیایی، علی احمدی‌وفا در ۶۰، سعید اسماعیلی در ۶۷، علی اوسکو در ۷۷، علیرضا مهمدی در ۸۷، محمدهادی ساروی در ۹۷ و فردین هدایتی در ۱۳۰ کیلو در فهرست جهانی قرار دارند.

بنابراین هیچ‌کدام از شش نماینده اصلی ایران در همین اوزان جهانی، نماینده همان وزن در ناگویا نبودند.

یک نکته مهم نیز درباره امین میرزازاده وجود دارد. او قهرمان ناگویا شد، اما برخلاف تصور رایج، برای جهانی آستانه حفظ نشده بود؛ فردین هدایتی در انتخابی ۱۳۰ کیلو میرزازاده را ۵ بر یک شکست داد و سهمیه جهانی را گرفت.

در آزاد نیز وضعیت ترکیبی‌تر است. زارع در ۱۲۵ کیلو عضو تیم جهانی است و نخودی برای جهانی در ۷۹ کیلو کشتی خواهد گرفت، اما امامی سهمیه ۷۴ کیلو را به امیرمحمد یزدانی واگذار کرده و آذرپیرا نیز پس از شکست مقابل حسن یزدانی، عضو تیم جهانی ۹۷ کیلو نیست.

پس تعبیر دقیق‌تر این است: ایران با ترکیبی عمدتاً متفاوت از تیم جهانی به ناگویا رفت، نه اینکه تمام ۱۲ نفر الزاماً نفرات دوم باشند.

آزادکاران ایران؛ ۴ طلا از ۶ وزن

بخش درخشان‌تر عملکرد ایران مربوط به کشتی آزاد بود.

چهار نفر از شش آزادکار روی سکوی نخست رفتند و ایران دو سوم طلاهای این رشته را تصاحب کرد. شورای المپیک آسیا نیز تأیید کرده محمد نخودی و امیرحسین زارع در روز نخست آزاد دو طلای ایران را گرفتند. نخودی در فینال ۸۶ کیلو هایاتو ایشیگورو از ژاپن را ۹ بر ۶ شکست داد و زارع نیز پس از فرار از یک شکست بسیار نزدیک در نیمه‌نهایی، قهرمان ۱۲۵ کیلو شد.

زارع مقابل یدیگه قاسم‌بک قزاق تا ثانیه‌های پایانی ۳ بر یک عقب بود اما در پنج ثانیه آخر خاک کرد و با تساوی ۳-۳ به دلیل امتیاز باارزش‌تر به فینال رسید. همین مسابقه نشان داد حتی مطمئن‌ترین شانس‌های طلا نیز در بازی‌های آسیایی مصون از خطر نیستند.

یونس امامی؛ شاید ارزشمندترین طلای کشتی ایران

طلای یونس امامی از نظر کیفیت حریفان یکی از مهم‌ترین مدال‌های ایران بود.

امامی در همان مسابقه نخست رزمبک جمالوف، قهرمان المپیک پاریس را ۷ بر ۶ شکست داد. سپس به فینال رسید و مقابل یوشینوسوکه آئویاگی ژاپنی، قهرمان جهان، با وجود عقب افتادن ۵ بر صفر، هفت امتیاز متوالی گرفت و ۹ بر ۵ پیروز شد.

این دومین طلای متوالی بازی‌های آسیایی برای امامی بود.

نکته مهم‌تر اینکه او در انتخابی تیم جهانی، جایگاه ۷۴ کیلو را به امیرمحمد یزدانی واگذار کرده بود. بنابراین طلای ناگویا نشان داد حتی بیرون ماندن از ترکیب جهانی نیز لزوماً به معنای افت سطح بین‌المللی او نیست.

آذرپیرا؛ انتقام در خاک ژاپن

امیرعلی آذرپیرا نیز یکی از جذاب‌ترین طلاهای ایران را به دست آورد.

او در نیمه‌نهایی آراش یوشیدای ژاپنی را ۴ بر ۳ شکست داد؛ همان حریفی که در فینال مسابقات قهرمانی آسیا در آوریل آذرپیرا را شکست داده بود. UWW این پیروزی را صراحتاً «انتقام» شکست قهرمانی آسیا توصیف کرد.

آذرپیرا در فینال نیز شرزود پویونوف ازبکستانی را با نتیجه قاطع ۱۰ بر صفر شکست داد و طلا گرفت.

با توجه به اینکه او سهمیه جهانی ۹۷ کیلو را در انتخابی به حسن یزدانی واگذار کرده بود، قهرمانی ناگویا عمق قابل توجه کشتی آزاد ایران در این وزن را نشان داد.

کشتی فرنگی؛ دو طلا، یک برنز و چند هشدار

فرنگی ایران از شش نماینده دو طلا و یک برنز گرفت.

امین میرزازاده در ۱۳۰ کیلو قهرمانی خود را تکرار کرد و در فینال رافائل تسیتسواشویلی از ازبکستان را ۳ بر یک شکست داد. شورای المپیک آسیا نیز تأیید کرده این دومین طلای متوالی او در بازی‌های آسیایی است.

علیرضا عبدولی اما شاید بزرگ‌ترین سورپرایز فرنگی بود. او در فینال ۷۷ کیلو نائو کوساکا، قهرمان المپیک پاریس را شکست داد و روی سکوی نخست رفت. گزارش رسمی OCA نتیجه این فینال را ۵ بر ۳ ثبت کرده است.

مهدی بالی نیز در ۹۷ کیلو برنز گرفت.

در مقابل، سجاد عباس‌پور، جواد رضایی و غلامرضا فرخی بدون مدال ماندند. نکته قابل توجه درباره فرخی این است که او در ناگویا در ۸۷ کیلو کشتی گرفت، اما در فهرست رسمی جهانی آستانه نامش در ۸۲ کیلو ثبت شده است؛ بنابراین مسابقات ژاپن عملاً یک آزمون جدی برای انتقال او به وزن المپیکی ۸۷ کیلو بود که نتیجه مطلوبی نداشت.

نقطه ضعف ناگویا؛ چرا پنج کشتی‌گیر دست خالی برگشتند؟

در کنار شش طلا، نباید پنج ورزشکار بدون مدال را نادیده گرفت.

علی مومنی در ۵۷ و عباس ابراهیم‌زاده در ۶۵ کیلو آزاد بدون مدال ماندند. ابراهیم‌زاده در دیدار رده‌بندی نیز ۳ بر ۲ مقابل کوتارو کیوکا، قهرمان المپیک ژاپن، شکست خورد.

در فرنگی نیز سه وزن بدون مدال باقی ماند.

این نتایج یک پیام روشن برای کادرهای فنی دارد: فاصله بین ستاره‌های تثبیت‌شده و برخی گزینه‌های بعدی هنوز در همه اوزان یکسان نیست. اما نسبت دادن ناکامی مسابقات رده‌بندی صرفاً به نگرش رئیس فدراسیون درباره ارزش مدال برنز، بدون داده روان‌شناختی یا فنی، قابل اثبات نیست. آنچه می‌توان گفت این است که توان بازگشت ذهنی پس از از دست رفتن شانس طلا باید یکی از محورهای بررسی فنی پس از مسابقات باشد.

قمار فدراسیون جواب داد؛ آزمون اصلی هنوز مانده است

بازی‌های آسیایی تمام شده، اما فصل اصلی کشتی ایران هنوز به پایان نرسیده است.

اتحادیه جهانی کشتی اعلام کرده مسابقات قهرمانی بزرگسالان جهان از ۲۴ اکتبر تا اول نوامبر ۲۰۲۶ در آستانه قزاقستان برگزار خواهد شد. محل مسابقات نیز بعد از تغییر میزبان از منامه بحرین به آستانه تعیین شد.

در نتیجه سیاست تقسیم نیرو حالا وارد نیمه دوم آزمون خود می‌شود.

ناگویا نشان داد ایران می‌تواند بدون استفاده از همه انتخاب‌های نخست جهانی، شش طلای مردان آسیا را بگیرد. اما موفقیت کامل این سیاست زمانی ثابت می‌شود که تیم‌های اصلی آزاد و فرنگی در آستانه نیز نتیجه‌ای در سطح مدعی قهرمانی جهان بگیرند.

خروجی ناگویا فعلاً خیره‌کننده است: ۱۲ کشتی‌گیر، هفت مدال، شش طلا، تصاحب ۵۰ درصد طلای کشتی مردان و تأمین نزدیک به یک‌سوم تمام طلای کاروان ایران. کشتی بار دیگر موتور اصلی طلای ورزش ایران شد؛ اما حالا نگاه‌ها از ناگویا به آستانه می‌چرخد، جایی که قرار است دلیل اصلی این تقسیم پرریسک نیرو سنجیده شود.