هری کین توپ طلای ۲۰۲۶ را برد؛ شکست امباپه و لامین یامال با رکورد ۷۳ گل | فهرست کامل برندگان توپ طلا
هفتادمین دوره مراسم اهدای توپ طلا روز دوشنبه ۲۶ اکتبر ۲۰۲۶، برابر با ۴ آبان ۱۴۰۵، در سالن تاریخی لندن پالادیوم برگزار شد.
این مراسم که با همکاری نشریه فرانس فوتبال و اتحادیه فوتبال اروپا برگزار شد، برای نخستین بار از پاریس به لندن منتقل شده بود.
در مهمترین بخش مراسم، هری کین، مهاجم انگلیسی بایرن مونیخ، بهعنوان بهترین بازیکن مرد سال معرفی شد.
بر اساس ردهبندی رسمی یوفا، کیلیان امباپه، ستاره فرانسوی رئال مادرید، در جایگاه دوم قرار گرفت و لامین یامال، پدیده اسپانیایی بارسلونا، سوم شد.
رودری در رتبه چهارم ایستاد و لیونل مسی نیز با حضور در رده پنجم نشان داد همچنان در جمع چهرههای برجسته فوتبال جهان قرار دارد.
انتخاب کین در شرایطی رقم خورد که رقابت برای توپ طلای امسال به دلیل عملکرد بازیکنان در جام جهانی ۲۰۲۶ و مسابقات باشگاهی اروپا بسیار نزدیک بود.
با این حال، آمار استثنایی مهاجم بایرن مونیخ در نهایت رأیدهندگان را متقاعد کرد تا توپ طلا را به او بدهند.
راز قهرمانی هری کین؛ ۷۳ گل در ۶۵ مسابقه چگونه توپ طلا را به انگلیس برگرداند؟
مهمترین دلیل موفقیت هری کین در رقابت توپ طلای ۲۰۲۶، عملکرد گلزنی خیرهکننده او در فصل گذشته بود.
بر اساس گزارش رسمی فدراسیون فوتبال انگلیس، کین در مجموع ۶۵ مسابقه برای بایرن مونیخ و تیم ملی کشورش به میدان رفت و ۷۳ بار موفق به گلزنی شد.
از این تعداد، ۶۱ گل در مسابقات باشگاهی و ۱۲ گل با پیراهن تیم ملی انگلیس به ثمر رسید.
| شاخص | آمار هری کین |
|---|---|
| مجموع مسابقات باشگاهی و ملی | ۶۵ |
| مجموع گلها | ۷۳ |
| گل برای بایرن مونیخ | ۶۱ |
| گل برای تیم ملی انگلیس | ۱۲ |
| گل در لیگ قهرمانان اروپا | ۱۴ |
| جایگاه توپ طلای ۲۰۲۶ | نخست |
کین در فصل ۲۰۲۶-۲۰۲۵ با بایرن مونیخ قهرمان بوندسلیگا، جام حذفی آلمان و سوپرجام شد.
او همچنین برای سومین فصل پیاپی عنوان بهترین گلزن بوندسلیگا را کسب کرد و در لیگ قهرمانان اروپا نیز ۱۴ گل به ثمر رساند.
ترکیب موفقیتهای تیمی و آمار فردی چشمگیر، یکی از مهمترین عوامل پیروزی او مقابل امباپه و یامال بود.
هری کین پنجمین انگلیسی برنده توپ طلا شد؛ پایان انتظار ۲۵ ساله
قهرمانی کین از منظر تاریخ فوتبال انگلیس نیز اتفاقی ویژه محسوب میشود.
پیش از او تنها چهار بازیکن انگلیسی موفق به کسب توپ طلا شده بودند.
استنلی متیوس در سال ۱۹۵۶ نخستین برنده این جایزه شد و بابی چارلتون در سال ۱۹۶۶ توپ طلا را دریافت کرد.
کوین کیگان نیز در سالهای ۱۹۷۸ و ۱۹۷۹ دو بار پیاپی این عنوان را به دست آورد.
آخرین انگلیسی برنده توپ طلا پیش از کین، مایکل اوون بود که در سال ۲۰۰۱ این جایزه را کسب کرد.
بنابراین هری کین پس از گذشت ۲۵ سال، دوباره نام فوتبال انگلیس را در صدر مهمترین جایزه انفرادی جهان قرار داد.
نکته نمادین مراسم امسال این بود که توپ طلا در لندن، زادگاه کین، به او اهدا شد؛ شهری که برای نخستین بار میزبان این رویداد معتبر بود.
امباپه و یامال چرا به توپ طلا نرسیدند؟
رقابت اصلی کین برای توپ طلای امسال با کیلیان امباپه و لامین یامال بود؛ دو بازیکنی که در جام جهانی ۲۰۲۶ عملکرد برجستهای داشتند.
امباپه در رقابتهای جام جهانی با ثبت ۱۰ گل، کفش طلای مسابقات را کسب کرد و یکی از تأثیرگذارترین بازیکنان فرانسه بود.
در سوی دیگر، لامین یامال با تیم ملی اسپانیا قهرمان جام جهانی شد و علاوه بر این موفقیت، در ترکیب بارسلونا نیز عملکرد درخشانی داشت.
با وجود چنین دستاوردهایی، رأیدهندگان توپ طلا در نهایت ثبات عملکرد و آمار گلزنی کین در طول فصل را برتر دانستند.
این انتخاب بار دیگر بحث قدیمی معیارهای توپ طلا را مطرح میکند: آیا قهرمانی در جام جهانی باید تعیینکننده باشد یا عملکرد فردی در تمام فصل اهمیت بیشتری دارد؟
توپ طلا بر اساس مجموعهای از معیارها شامل عملکرد فردی، موفقیتهای تیمی و رفتار حرفهای بازیکنان تعیین میشود و صرف کسب یک جام، برتری قطعی در رأیگیری ایجاد نمیکند.
الکسیا پوتیاس برنده توپ طلای زنان ۲۰۲۶؛ سومین افتخار تاریخی
در بخش فوتبال زنان، الکسیا پوتیاس، هافبک اسپانیایی، برای سومین بار توپ طلا را کسب کرد.
او پیش از این در سالهای ۲۰۲۱ و ۲۰۲۲ نیز برنده این جایزه شده بود و با موفقیت امسال، به سومین توپ طلای دوران حرفهای خود رسید.
پوتیاس فصل گذشته نقش مهمی در قهرمانی بارسلونا در لیگ قهرمانان زنان اروپا داشت و با ثبت هفت گل و هفت پاس گل در این رقابتها، یکی از چهرههای تعیینکننده تیمش بود.
این بازیکن در تابستان ۲۰۲۶ پس از سالها حضور در بارسلونا به لندن سیتی لاینسیز انگلیس پیوست.
او در رأیگیری نهایی بالاتر از اوا پایور، مهاجم لهستانی بارسلونا، و خدیجه شاو از منچسترسیتی قرار گرفت.
قهرمانی پوتیاس در کنار جوایز متعدد دیگر فوتبال زنان اسپانیا، یکی از مهمترین بخشهای مراسم امسال بود.
فهرست کامل برندگان جوایز توپ طلای ۲۰۲۶
بر اساس فهرست رسمی اتحادیه فوتبال اروپا، برندگان سیزده عنوان اصلی مراسم امسال به شرح زیر هستند:
| عنوان جایزه | برنده |
|---|---|
| توپ طلای مردان | هری کین، انگلیس |
| توپ طلای زنان | الکسیا پوتیاس، اسپانیا |
| بهترین مهاجم مردان؛ گرد مولر | هری کین |
| بهترین مهاجم زنان | چارلین کورال، مکزیک |
| بهترین دروازهبان مردان؛ یاشین | اونای سیمون، اسپانیا |
| بهترین دروازهبان زنان | کاتا کول، اسپانیا |
| بهترین بازیکن جوان مردان؛ کوپا | لامین یامال، اسپانیا |
| بهترین بازیکن جوان زنان | ویکی لوپس، اسپانیا |
| بهترین مربی مردان | لوئیس دلافوئنته، اسپانیا |
| بهترین مربی زنان | پره رومئو، اسپانیا |
| بهترین باشگاه مردان | پاریسنژرمن، فرانسه |
| بهترین باشگاه زنان | بارسلونا، اسپانیا |
| جایزه سوکراتس | بوکایو ساکا، انگلیس |
در مجموع، هشت عنوان از سیزده عنوان اصلی این مراسم به ورزشکاران، مربیان یا باشگاهی از اسپانیا رسید؛ آماری که قدرت فوتبال این کشور در بخش مردان و زنان را نشان میدهد.
لامین یامال برای سومین بار جایزه کوپا را برد
لامین یامال با وجود ناکامی در کسب توپ طلای اصلی، یک بار دیگر عنوان بهترین بازیکن جوان فوتبال جهان را تصاحب کرد.
ستاره بارسلونا برای سومین سال متوالی موفق به کسب جایزه کوپا شد؛ دستاوردی که نشان میدهد او در سالهای ابتدایی دوران حرفهای خود به ثبات چشمگیری رسیده است.
در ردهبندی این جایزه، پائو کوبارسی از بارسلونا دوم شد و وارن زئیر امری، هافبک پاریسنژرمن، جایگاه سوم را به دست آورد.
یامال با وجود قرار گرفتن در رتبه سوم توپ طلای مردان، همچنان یکی از مهمترین مدعیان کسب این جایزه در سالهای آینده خواهد بود.
البته استمرار چنین جایگاهی نیازمند حفظ آمادگی، پیشرفت فنی و موفقیت در رقابتهای بزرگ است.
اونای سیمون بهترین دروازهبان جهان شد؛ رکورد شگفتانگیز در جام جهانی ۲۰۲۶
یکی دیگر از جوایز مهم مراسم به اونای سیمون، دروازهبان تیم ملی اسپانیا و اتلتیک بیلبائو، تعلق گرفت.
او جایزه یاشین را بهعنوان بهترین دروازهبان مرد سال دریافت کرد.
سیمون در جام جهانی ۲۰۲۶ عملکردی فوقالعاده داشت و در هشت مسابقه، هفت کلینشیت ثبت کرد.
طبق آمار رسمی فیفا، او در تمام رقابتها تنها یک گل دریافت کرد و نقش مهمی در دومین قهرمانی تاریخی اسپانیا در جام جهانی داشت.
تیم ملی اسپانیا در فینال با پیروزی یک بر صفر مقابل آرژانتین به قهرمانی رسید.
عملکرد سیمون در این مسابقات باعث شد علاوه بر دستکش طلای جام جهانی، جایزه یاشین توپ طلا را نیز به دست آورد.
لوئیس دلافوئنته بهترین مربی سال؛ اسپانیا فاتح بزرگ فوتبال جهان
لوئیس دلافوئنته، سرمربی تیم ملی اسپانیا، جایزه بهترین مربی مردان در سال ۲۰۲۶ را کسب کرد.
او پس از قهرمانی در یورو ۲۰۲۴ و لیگ ملتهای اروپا، در جام جهانی ۲۰۲۶ نیز موفق شد تیمش را به قهرمانی برساند.
قهرمانی اسپانیا در مسابقات جهانی آمریکای شمالی، دومین عنوان این کشور پس از جام جهانی ۲۰۱۰ بود.
در بخش زنان نیز پره رومئو، سرمربی بارسلونا، بهعنوان بهترین مربی انتخاب شد.
بارسلونا همچنین جایزه بهترین باشگاه زنان را دریافت کرد و ویکی لوپس و کاتا کول نیز دو عنوان انفرادی دیگر به افتخارات این باشگاه اضافه کردند.
پاریسنژرمن بهترین باشگاه مردان؛ ساکا برنده جایزه سوکراتس
پاریسنژرمن پس از موفقیتهای اروپایی اخیر خود، برای دومین سال متوالی جایزه بهترین باشگاه مردان را دریافت کرد.
عثمان دمبله، برنده توپ طلای ۲۰۲۵، به نمایندگی از باشگاه فرانسوی در مراسم حضور داشت.
در بخش فعالیتهای انساندوستانه نیز بوکایو ساکا، ستاره آرسنال و تیم ملی انگلیس، برنده جایزه سوکراتس شد.
ساکا به دلیل مشارکت در تأمین هزینه جراحی کودکان نیازمند، بهویژه در نیجریه، مورد تقدیر قرار گرفت.
او از سال ۲۰۲۲ با همکاری مؤسسه خیریه BigShoe در اجرای طرحهایی برای درمان کودکان مشارکت داشته است.
بر اساس گزارشهای منتشرشده، این اقدامات شامل تأمین هزینه جراحی برای ۱۲۰ کودک در نیجریه و حمایت از طرحهای مشابه در دیگر کشورهای آفریقایی بوده است.
ردهبندی کامل ۳۰ نامزد توپ طلای مردان ۲۰۲۶
| رتبه | بازیکن | باشگاه |
|---|---|---|
| ۱ | هری کین | بایرن مونیخ |
| ۲ | کیلیان امباپه | رئال مادرید |
| ۳ | لامین یامال | بارسلونا |
| ۴ | رودری | منچسترسیتی / بارسلونا |
| ۵ | لیونل مسی | اینتر میامی |
| ۶ | خویچا کواراتسخلیا | پاریسنژرمن |
| ۷ | عثمان دمبله | پاریسنژرمن |
| ۸ | ارلینگ هالند | منچسترسیتی |
| ۹ | مایکل اولیسه | بایرن مونیخ |
| ۱۰ | فابیان روییس | پاریسنژرمن |
| ۱۱ | جود بلینگام | رئال مادرید |
| ۱۲ | پائو کوبارسی | بارسلونا |
| ۱۳ | اشرف حکیمی | پاریسنژرمن |
| ۱۴ | ویتینیا | پاریسنژرمن |
| ۱۵ | دکلان رایس | آرسنال |
| ۱۶ | فران تورس | بارسلونا / پاریسنژرمن |
| ۱۷ | وینیسیوس جونیور | رئال مادرید |
| ۱۸ | مارک کوکوریا | چلسی / رئال مادرید |
| ۱۹ | ژائو نوس | پاریسنژرمن |
| ۲۰ | ویلیان پاچو | پاریسنژرمن |
| ۲۱ | گابریل ماگالائش | آرسنال |
| ۲۲ | لائوتارو مارتینس | اینتر |
| ۲۳ | نونو مندش | پاریسنژرمن |
| ۲۴ | لوئیس دیاس | بایرن مونیخ |
| ۲۵ | مارکینیوش | پاریسنژرمن |
| ۲۶ | دایو اوپامکانو | بایرن مونیخ |
| ۲۷ | برونو فرناندس | منچستریونایتد |
| ۲۸ | خولیان کینیونس | القادسیه |
| ۲۹ مشترک | سادیو مانه | النصر |
| ۲۹ مشترک | ویلیام سالیبا | آرسنال |
نکته قابل توجه این فهرست، حضور شش بازیکن پاریسنژرمن در میان ۲۵ نفر نخست است؛ موضوعی که با انتخاب این باشگاه بهعنوان بهترین تیم مردان سال نیز همخوانی دارد.
همچنین حضور چهار بازیکن بایرن مونیخ در فهرست نهایی نشان میدهد موفقیت کین در چارچوب فصلی درخشان برای تیم آلمانی رقم خورده است.
توپ طلای ۲۰۲۶ چه پیامی برای فوتبال جهان داشت؟
مراسم امسال از چند جهت با دورههای گذشته تفاوت داشت.
نخست اینکه برگزاری رویداد در لندن، بهعنوان ادای احترام به استنلی متیوس، نخستین برنده توپ طلا در سال ۱۹۵۶، یک انتخاب نمادین بود.
دوم اینکه رقابت کین، امباپه و یامال نشان داد در سال برگزاری جام جهانی، موفقیت در مسابقات ملی میتواند نقش مهمی در رأیگیری داشته باشد، اما لزوماً عامل تعیینکننده نیست.
سومین نکته نیز برتری محسوس فوتبال اسپانیا در بخش عمده جوایز بود؛ از قهرمانی تیم ملی مردان در جام جهانی تا موفقیتهای باشگاهی و انفرادی در فوتبال زنان.
در چنین شرایطی، انتخاب هری کین بهعنوان بهترین بازیکن مرد سال را میتوان نشانه اهمیت استمرار عملکرد فردی در طول فصل دانست.
جمعبندی؛ توپ طلای هری کین، پایان یک انتظار طولانی
هری کین پس از سالها درخشش در فوتبال انگلیس و آلمان، سرانجام در ۳۳ سالگی نخستین توپ طلای دوران حرفهای خود را کسب کرد.
مهاجم بایرن مونیخ با ۷۳ گل در ۶۵ مسابقه، کسب جامهای داخلی و درخشش در تیم ملی انگلیس توانست از کیلیان امباپه و لامین یامال پیشی بگیرد.
در بخش زنان نیز الکسیا پوتیاس برای سومین بار قهرمان شد و بارسلونا و تیم ملی اسپانیا نقش مهمی در توزیع جوایز امسال داشتند.
مهمترین تصویر توپ طلای ۲۰۲۶، رسیدن هری کین به جایزهای بود که سالها در انتظارش مانده بود؛ مهاجمی که پس از ۲۵ سال توپ طلا را به انگلیس بازگرداند و در شهر زادگاهش، مهمترین افتخار انفرادی فوتبال را جشن گرفت.
با پایان هفتادمین دوره این مراسم، رقابت برای توپ طلای سال آینده آغاز شده است؛ رقابتی که بدون تردید بازیکنانی مانند کین، امباپه و یامال بار دیگر از مدعیان اصلی آن خواهند بود.