درخشش حسیننژاد در بصره و سؤال بزرگ از قلعهنویی؛ چرا هافبک خلاق ایران از جام جهانی ۲۰۲۶ خط خورد؟ + عکس
تیم ملی فوتبال ایران در نخستین دیدار تدارکاتی خود در اردوی بصره عراق، شنبه ۲۳ آبان ۱۴۰۵ با نتیجه دو بر صفر فلسطین را شکست داد. امیر قلعهنویی برای این مسابقه از ترکیبی متفاوت استفاده کرد و تعدادی از بازیکنان جوان را از ابتدا به میدان فرستاد.
یکی از مهمترین تغییرات، حضور محمدجواد حسیننژاد در خط میانی و کنار سعید عزتاللهی بود. این بازیکن که در فوتبال روسیه فعالیت میکند، پس از مدتها دوری از ترکیب تیم ملی، فرصت یافت تواناییهای خود را در یک مسابقه بینالمللی به نمایش بگذارد.
حسیننژاد در نیمه نخست با تحرک، جابهجایی میان خطوط و تلاش برای انتقال توپ از دفاع به حمله، یکی از نفرات قابلتوجه ایران بود. خبرگزاری تسنیم نیز او و جعفر سلمانی را از بازیکنان برجسته تیم ملی در ۴۵ دقیقه ابتدایی معرفی کرده است.
البته این هافبک جوان در پایان نیمه نخست تعویض شد و محمدمهدی محبی جای او را گرفت. بنابراین، ارزیابی عملکردش باید بر اساس همان یک نیمه انجام شود، نه تمام ۹۰ دقیقه مسابقه.
این تفاوت اهمیت دارد؛ زیرا دو گل ایران در نیمه دوم و پس از خروج حسیننژاد به ثمر رسیدند. سردار آزمون در دقیقه ۷۶ و صالح حردانی در دقیقه ۸۴ گلزنی کردند؛ آن هم پس از اینکه فلسطین در دقیقه ۶۴ دهنفره شده بود.
با این حال، نتیجه مسابقه تنها معیار ارزیابی هافبک بازیساز نیست. نقش بازیکنی مانند حسیننژاد بیشتر در نحوه گردش توپ، ایجاد ارتباط میان خطوط و کمک به شکستن ساختار دفاعی حریف مشخص میشود.
چرا قلعهنویی محمدجواد حسیننژاد را به جام جهانی ۲۰۲۶ نبرد؟
یکی از مهمترین پرسشهایی که پس از بازگشت حسیننژاد مطرح شده، به تصمیم کادر فنی تیم ملی در آستانه جام جهانی ۲۰۲۶ بازمیگردد.
امیر قلعهنویی در فهرست اولیه و سپس نهایی تیم ملی برای جام جهانی، جایی برای این هافبک جوان در نظر نگرفت. بررسی فهرست منتشرشده از سوی فیفا و ترکیب نهایی ۲۶ نفره ایران نیز غیبت نام حسیننژاد را تأیید میکند.
در آن مقطع، بازیکنانی مانند سعید عزتاللهی، سامان قدوس، روزبه چشمی، محمد قربانی و امیرمحمد رزاقینیا در میان گزینههای خط میانی قرار داشتند.
هرکدام از این بازیکنان ویژگیهای فنی متفاوتی دارند. برخی بیشتر در حفظ تعادل دفاعی و بازی بدون توپ مؤثر هستند و برخی دیگر در گردش توپ و طراحی حملات نقش دارند.
حسیننژاد با توجه به توانایی بازی در مناطق هجومی خط میانی، میتوانست گزینهای متفاوت در اختیار کادر فنی قرار دهد. اما انتخاب نفرات نهایی همواره به عواملی مانند برنامه تاکتیکی، آمادگی بازیکنان، ترکیب گروه و ارزیابی سرمربی وابسته است.
نکته مهم اینکه دلیل دقیق حذف حسیننژاد از فهرست جام جهانی در منابع رسمی بررسیشده توضیح داده نشده است. بنابراین، نمیتوان با قطعیت گفت این تصمیم صرفاً به سن، تجربه یا نظر شخصی قلعهنویی مربوط بوده است.
در عین حال، عملکرد اخیر بازیکن این پرسش فنی را دوباره مطرح میکند که آیا تیم ملی در جام جهانی میتوانست از یک هافبک خلاق دیگر بهره ببرد؟
محمدجواد حسیننژاد؛ جانشین احتمالی سامان قدوس در تیم ملی ایران
یکی از مهمترین تحولات اخیر فوتبال ایران، خداحافظی سامان قدوس از بازیهای ملی است. این هافبک باتجربه روز سهشنبه ۱۹ آبان ۱۴۰۵ پس از ۹ سال حضور در تیم ملی، با انتشار پیامی اعلام کرد دیگر پیراهن ایران را در مسابقات ملی نخواهد پوشید.
کنارهگیری قدوس باعث شده بحث جانشینی او و آینده خط میانی تیم ملی اهمیت بیشتری پیدا کند.
قدوس به دلیل تجربه فوتبال اروپا، قابلیت حفظ توپ زیر فشار و توانایی مشارکت در ساخت حملات، یکی از گزینههای مهم تیم ملی در سالهای گذشته بود. با خروج او، سرمربی باید برای تقویت خلاقیت در میانه زمین راهکار تازهای پیدا کند.
محمدجواد حسیننژاد از نظر سبک بازی میتواند یکی از گزینههای این نقش باشد. او بازیکنی چپپا با توانایی حرکت در فضاهای بین خطوط است و میتواند علاوه بر پست هافبک هجومی، در کنارههای خط حمله نیز مورد استفاده قرار گیرد.
بر اساس اطلاعات ترانسفرمارکت، پست تخصصی حسیننژاد هافبک هجومی است، اما سابقه بازی در دو سمت خط حمله را نیز دارد.
این انعطاف تاکتیکی میتواند به قلعهنویی اجازه دهد از او در آرایشهای مختلف استفاده کند؛ چه در نقش هافبک نزدیک به مهاجمان و چه در جایگاهی عقبتر برای کمک به طراحی حملات.
البته جانشینی سامان قدوس تنها به شباهت ویژگیهای فنی وابسته نیست. حسیننژاد برای تثبیت جایگاه خود باید در مسابقات دشوارتر نیز توانایی حفظ کیفیت بازی و ایفای مسئولیتهای دفاعی را نشان دهد.
عملکرد حسیننژاد در لیگ روسیه؛ چرا فرصت بیشتری در تیم ملی میخواهد؟
محمدجواد حسیننژاد متولد ۵ تیر ۱۳۸۲ است و در ۲۳ سالگی همچنان فرصت قابلتوجهی برای پیشرفت دارد.
او پس از درخشش در سپاهان اصفهان، در تابستان ۲۰۲۴ راهی دینامو ماخاچقلعه شد و تجربه بازی در لیگ برتر روسیه را به دست آورد.
انتقال به فوتبال روسیه برای این هافبک جوان فرصتی فراهم کرد تا در محیطی متفاوت از لیگ برتر ایران فعالیت کند؛ محیطی که میتواند از نظر شدت رقابت، سرعت تصمیمگیری و مواجهه با ساختارهای دفاعی مختلف، تجربه ارزشمندی برای او ایجاد کند.
آمار مسابقات باشگاهی نیز نشان میدهد حسیننژاد در هفتههای منتهی به اردوی آبان تیم ملی، دقایق بازی قابلتوجهی برای دینامو ماخاچقلعه داشته است. او در دیدار هشتم نوامبر مقابل بالتیکا، ۹۰ دقیقه به میدان رفت و یک پاس گل ثبت کرد.
همچنین گزارشهای منتشرشده درباره عملکرد اخیر او در لیگ روسیه از ثبت یک گل و یک پاس گل در چهار مسابقه اخیر خبر دادهاند.
چنین آماری نشان میدهد حسیننژاد صرفاً به دلیل استعداد دوران حضور در سپاهان مورد توجه نیست، بلکه در فوتبال باشگاهی نیز تلاش میکند نقش مؤثری داشته باشد.
با این حال، برای تبدیل شدن به مهره اصلی تیم ملی، استمرار عملکرد اهمیت بیشتری از چند مسابقه موفق خواهد داشت.
آیا تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ به بازیکنی مانند حسیننژاد نیاز داشت؟
حذف حسیننژاد از فهرست جام جهانی ۲۰۲۶ اکنون از منظر تصمیمگیری فنی قابل بررسی است.
یکی از چالشهای تیم ملی ایران در سالهای اخیر، ایجاد موقعیت از جریان بازی و انتقال مؤثر توپ از میانه میدان به یکسوم هجومی بوده است.
در چنین شرایطی، حضور هافبکی که بتواند میان خطوط حریف توپ دریافت کند، با پاسهای عمقی مهاجمان را صاحب فرصت کند و در فضاهای محدود تصمیم بگیرد، اهمیت زیادی دارد.
حسیننژاد از نظر توانایی فنی میتواند بخشی از این نیاز را پاسخ دهد.
با این حال، این گزاره که حضور او در جام جهانی حتماً باعث افزایش گلهای ایران یا تغییر نتایج مسابقات میشد، قابل اثبات نیست. مسابقات جام جهانی از نظر کیفیت حریفان، فشار روانی و سرعت بازی تفاوتهای زیادی با دیدار دوستانه مقابل فلسطین دارند.
از سوی دیگر، درخشش در یک نیمه نمیتواند بهتنهایی اثبات کند که تصمیم سرمربی چند ماه قبل اشتباه بوده است؛ زیرا شرایط آمادگی بازیکنان در دو مقطع زمانی متفاوت است.
اما عملکرد حسیننژاد میتواند مبنایی برای ارزیابی دوباره سیاست انتخاب بازیکنان باشد. اگر او در مسابقات آینده نیز موفق ظاهر شود، کنار گذاشته شدنش از تورنمنت قبلی بیشتر مورد پرسش قرار خواهد گرفت.
جوانگرایی قلعهنویی واقعی است یا تصمیمی موقت؟
فهرست جدید تیم ملی در اردوی آبان با حضور بازیکنان جوانتری همراه شده و فرصت بازی برای نفراتی فراهم شده است که در دورههای گذشته سهم محدودی از ترکیب اصلی داشتند.
در دیدار مقابل فلسطین، علاوه بر حسیننژاد، بازیکنانی مانند محمد خلیفه، امین حزباوی، آریا یوسفی و جعفر سلمانی در ترکیب اولیه قرار گرفتند.
استفاده از چنین نفراتی میتواند آغاز روند تغییر نسل باشد، اما جوانگرایی پایدار تنها به دعوت چند بازیکن در یک اردو محدود نمیشود.
اگر هدف کادر فنی آمادهسازی تیم ملی برای رقابتهای مهم آینده باشد، بازیکنان جوان باید در مسابقات مختلف و برابر حریفان قدرتمند نیز فرصت حضور پیدا کنند.
همچنین لازم است درباره نقش آنها در برنامههای تاکتیکی تصمیمگیری شود. دعوت بازیکنی خلاق مانند حسیننژاد زمانی بیشترین فایده را دارد که کادر فنی بتواند از ویژگیهای او در سیستم تیمی استفاده کند.
در مقابل، بازگشت مداوم به ترکیبهای قبلی بدون ارزیابی جدی بازیکنان تازهوارد، ممکن است روند انتقال تجربه و تغییر نسل را کند کند.
بازی ایران و عراق؛ آزمون مهمتر برای محمدجواد حسیننژاد
تیم ملی ایران پس از پیروزی مقابل فلسطین، روز سهشنبه ۲۶ آبان ۱۴۰۵ در دومین مسابقه تدارکاتی خود در بصره به مصاف عراق خواهد رفت. این برنامه پیشتر از سوی فدراسیون فوتبال اعلام شده است.
این مسابقه میتواند فرصت مهمتری برای ارزیابی تواناییهای حسیننژاد باشد؛ بهویژه اگر قلعهنویی دوباره از او در ترکیب اصلی استفاده کند.
تقابل با عراق از نظر فضای مسابقه و رقابت منطقهای میتواند آزمون متفاوتی برای خط میانی ایران ایجاد کند.
برای حسیننژاد، مهمترین موضوع در این بازی حفظ کیفیت عملکرد در شرایط فشار خواهد بود. توانایی دریافت توپ پشت هافبکهای حریف، سرعت انتقال بازی و دقت پاس در نزدیکی محوطه جریمه از ویژگیهایی هستند که میتوانند جایگاه او را تقویت کنند.
البته حضور این بازیکن در ترکیب اصلی برابر عراق هنوز قطعی نیست و تصمیم نهایی به برنامه کادر فنی وابسته خواهد بود.
آیا درخشش در تیم ملی مسیر انتقال حسیننژاد به اروپا را باز میکند؟
حضور در تیم ملی میتواند به افزایش دیدهشدن بازیکنان شاغل در لیگهای خارجی کمک کند. حسیننژاد نیز در صورت ادامه عملکرد خوب در دینامو ماخاچقلعه و مسابقات ملی، ممکن است مورد توجه بیشتری قرار گیرد.
بر اساس اطلاعات ثبتشده در ترانسفرمارکت، قرارداد او با دینامو ماخاچقلعه تا ۳۰ ژوئن ۲۰۲۷ اعتبار دارد.
این شرایط میتواند آینده باشگاهی بازیکن را در ماههای پیش رو به موضوعی قابلتوجه تبدیل کند.
با این حال، تا زمانی که پیشنهاد رسمی یا مذاکرات مستندی منتشر نشده باشد، نمیتوان درباره انتقال احتمالی او به باشگاهی بزرگتر با قطعیت اظهارنظر کرد.
تجربه نشان میدهد تداوم عملکرد باشگاهی و بازی در سطح بینالمللی از عوامل مهم افزایش فرصتهای حرفهای بازیکنان هستند، اما هیچ تضمینی برای انتقال وجود ندارد.
جمعبندی؛ قلعهنویی فرصت تازه حسیننژاد را از دست نمیدهد؟
بازگشت محمدجواد حسیننژاد به تیم ملی در اردوی آبان ۱۴۰۵ یکی از اتفاقات قابلتوجه برنامه جوانگرایی امیر قلعهنویی بوده است.
این هافبک ۲۳ ساله که در جام جهانی ۲۰۲۶ جایی در فهرست نهایی ایران نداشت، پس از حدود یک سال دوری از ترکیب تیم ملی توانست مقابل فلسطین از ابتدا به میدان برود و در نیمه نخست عملکرد امیدوارکنندهای داشته باشد.
خداحافظی سامان قدوس نیز اهمیت حضور بازیکنان خلاق را بیشتر کرده و فرصتی برای رقابت حسیننژاد بر سر جایگاه ثابت در خط میانی فراهم آورده است.
در مجموع، نمایش حسیننژاد مقابل فلسطین بار دیگر این پرسش را زنده کرده که آیا تیم ملی در جام جهانی ۲۰۲۶ از تمام ظرفیت هافبکهای خلاق خود استفاده کرده بود؟ پاسخ قطعی به این پرسش ممکن نیست، اما شواهد فنی اخیر نشان میدهد حسیننژاد شایسته بررسی جدیتر در برنامههای آینده تیم ملی است.
اکنون مهمترین آزمون برای امیر قلعهنویی، استمرار اعتماد به بازیکنان جوان خواهد بود. دیدار با عراق و اردوهای بعدی میتوانند مشخص کنند بازگشت حسیننژاد صرفاً فرصتی کوتاهمدت بوده یا آغاز حضور پررنگتر او در ترکیب تیم ملی ایران است.
