بمب نقلوانتقالاتی پرسپولیس در راه است؟ محمد قربانی گزینه جدی سرخها برای نیمفصل | حفره بزرگ در خط میانی تارتار
پرسپولیس در هفتههای اخیر لیگ برتر نتایجی کسب کرده که فشار بر مهدی تارتار و کادر فنی این تیم را افزایش داده است. دو شکست خانگی برابر فولاد خوزستان و فجرسپاسی، علاوه بر از دست رفتن شش امتیاز، ضعفهایی را در ساختار هجومی سرخپوشان نمایان کرده است.
پرسپولیس روز یکشنبه سوم آبان ۱۴۰۵ در هفته دهم لیگ برتر، با نتیجه یک بر صفر برابر فولاد خوزستان شکست خورد. وحید امیری در دقیقه ۸۷ گل پیروزی فولاد را به ثمر رساند. گزارش مسابقه نشان میدهد پرسپولیس با وجود تلاش برای کنترل جریان بازی، در خلق موقعیتهای جدی موفقیت چندانی نداشت.
دوازده روز بعد، سرخپوشان در هفته دوازدهم لیگ برتر مقابل فجرسپاسی شیراز با نتیجه دو بر یک شکست خوردند. احسان پهلوان و ابوالفضل موردی برای تیم شیرازی گلزنی کردند و تکگل پرسپولیس نیز حاصل گل به خودی مسعود ریگی بود.
این دو نتیجه سبب شد پرسپولیس در رقابت نزدیک صدر جدول، موقعیت خود را از دست بدهد و انتقادها از عملکرد هجومی تیم افزایش یابد.
یکی از مهمترین نکاتی که در بررسی این مسابقات مطرح شده، دشواری انتقال توپ از خط دفاع به حمله و کمبود بازیکنی است که بتواند با پاسهای خلاقانه، مهاجمان را در موقعیت مناسب قرار دهد.
البته افت عملکرد پرسپولیس را نمیتوان صرفاً به یک عامل محدود کرد. کیفیت دفاعی حریفان، اجرای برنامههای تاکتیکی، شرایط بازیکنان هجومی و اشتباهات فردی نیز میتوانند در نتایج اخیر نقش داشته باشند.
مصدومیت محمد خدابندهلو؛ ضربهای به قدرت بازیسازی پرسپولیس
یکی از عوامل تأثیرگذار بر شرایط خط میانی سرخپوشان، مصدومیت محمد خدابندهلو بوده است.
این هافبک در دیدار برابر فولاد خوزستان از ناحیه عضلات دوقلوی پا آسیب دید و نتوانست مسابقه را به پایان برساند.
بر اساس گزارش خبرگزاری تسنیم در پنجم آبان، مصدومیت خدابندهلو باعث شد او دو مسابقه برابر نساجی مازندران و فجرسپاسی را از دست بدهد. در آن زمان، کادر پزشکی باشگاه هنوز زمان قطعی بازگشت او را اعلام نکرده بود.
خدابندهلو یکی از بازیکنانی است که میتواند علاوه بر مشارکت دفاعی، در حمل توپ و طراحی حملات نیز نقش داشته باشد.
غیبت او باعث شده فشار بیشتری بر سایر هافبکهای پرسپولیس وارد شود؛ بازیکنانی که ویژگیهای فنی متفاوتی دارند و لزوماً نمیتوانند تمام وظایف او را انجام دهند.
در همین حال، مارکو باکیچ نیز به دلیل مصدومیت مسابقه با فجرسپاسی را از دست داد. بنابراین، مشکل پرسپولیس صرفاً غیبت یک هافبک نبوده و کادر فنی همزمان با محدودیت چند گزینه در میانه میدان روبهرو شده است.
در چنین شرایطی، نبود جایگزین مناسب میتواند روی گردش توپ، حفظ مالکیت و سرعت انتقال از دفاع به حمله اثر منفی بگذارد.
پوریا لطیفیفر و پویا پورعلی؛ چرا خط میانی پرسپولیس به مشکل خورد؟
مهدی تارتار در غیاب خدابندهلو و باکیچ، ناچار شد از گزینههای دیگر خط میانی استفاده کند.
پویا پورعلی و پوریا لطیفیفر از جمله بازیکنانی بودند که برای جبران غیبت نفرات مصدوم مورد توجه کادر فنی قرار گرفتند.
در گزارشهای پیش از بازی با فجرسپاسی نیز از این دو بازیکن بهعنوان زوج احتمالی خط میانی پرسپولیس نام برده شده بود.
پورعلی بیشتر بهواسطه ویژگیهای دفاعی و توانایی حضور در نبردهای میانه میدان شناخته میشود. لطیفیفر نیز بازیکنی جوان است که برای تثبیت جایگاه خود در ترکیب پرسپولیس به فرصت و تجربه بیشتری نیاز دارد.
بااینحال، داشتن هافبکهای پرتلاش و دفاعی الزاماً به معنای برخورداری از یک خط میانی خلاق نیست.
در فوتبال امروز، هافبک بازیساز باید بتواند در فضاهای فشرده توپ دریافت کند، جهت بازی را تغییر دهد و با پاسهای رو به جلو، خطوط دفاعی حریف را بشکند.
وقتی چنین ویژگیهایی در ترکیب تیم کمتر دیده شود، مهاجمان ممکن است برای دریافت توپ مجبور شوند به مناطق عقبتر بیایند یا حملات بیشازحد به ارسال از جناحین وابسته شود.
این مسئله میتواند یکی از توضیحهای احتمالی کاهش کیفیت خلق موقعیت در پرسپولیس باشد.
محمد قربانی، گزینه اصلی پرسپولیس برای نقلوانتقالات زمستانی؟
با آشکار شدن مشکلات میانه میدان، نام محمد قربانی بار دیگر در ارتباط با پرسپولیس مطرح شده است.
قربانی که سابقه بازی در نساجی مازندران، سپاهان و اورنبورگ روسیه را دارد، اکنون عضو الوحده امارات است و در سالهای اخیر به تیم ملی فوتبال ایران نیز دعوت شده است.
این بازیکن در تابستان ۱۴۰۵ نیز یکی از گزینههای مدنظر پرسپولیس بود. براساس گزارش نورنیوز در ۱۱ آبان، مدیران باشگاه پیشتر برای جذب او مذاکراتی داشتند، اما درخواست مالی باشگاه اماراتی و مبلغ بالای رضایتنامه مانع توافق نهایی شد.
اکنون شرایط متفاوتی برای پرسپولیس ایجاد شده است. مصدومیت هافبکها، نتایج ضعیف خانگی و انتقادها از کیفیت بازیسازی سبب شده احتمال جذب یک بازیکن تازه در نیمفصل جدیتر مطرح شود.
بااینحال، تاکنون توافق رسمی جدیدی میان پرسپولیس، الوحده و قربانی اعلام نشده است. بنابراین، او فعلاً گزینه احتمالی نقلوانتقالات محسوب میشود و نه خرید قطعی سرخپوشان.
آیا محمد قربانی میتواند مشکل بازیسازی پرسپولیس را حل کند؟
یکی از پرسشهای اساسی درباره انتقال احتمالی قربانی، تناسب ویژگیهای فنی او با نیاز فعلی پرسپولیس است.
قربانی بیشتر بهعنوان هافبک دفاعی و مرکزی شناخته میشود و توانایی بازی در خط دفاع را نیز دارد. قدرت بدنی، حضور مؤثر در نبردهای میانه میدان و مشارکت در سازماندهی دفاعی از ویژگیهای بازی او به شمار میروند.
از این منظر، جذب قربانی میتواند به افزایش قدرت دفاعی و تعادل خط میانی پرسپولیس کمک کند.
اما مسئله مهم این است که پرسپولیس علاوه بر قدرت تخریب حملات حریف، به بازیکنی نیاز دارد که بتواند در طراحی حملات نیز مؤثر باشد.
هافبک دفاعی و بازیساز تخصصی لزوماً وظایف یکسانی ندارند. بازیکنی که در قطع توپ و انتقال اولیه موفق است، ممکن است در خلق موقعیت نزدیک محوطه جریمه توانایی متفاوتی داشته باشد.
بنابراین، اگر هدف اصلی تارتار افزایش کیفیت پاسهای عمقی و خلق موقعیت برای مهاجمان باشد، باید مشخص شود قربانی دقیقاً در چه نقشی مورد استفاده قرار خواهد گرفت.
او میتواند بهعنوان هافبک میانی در کنار بازیکنی خلاقتر به میدان برود و بخشی از مسئولیتهای دفاعی را بر عهده بگیرد؛ اما معرفی او بهعنوان راهحل قطعی کمبود بازیساز، بدون ارزیابی دقیق آمار فنی و عملکرد اخیرش، زودهنگام است.
مانع بزرگ انتقال محمد قربانی به پرسپولیس؛ قرارداد با الوحده
یکی از مهمترین مشکلات پیش روی پرسپولیس برای جذب قربانی، وضعیت قراردادی این بازیکن است.
براساس گزارشهای منتشرشده در تیر ۱۴۰۵، قربانی در آن مقطع برای دو فصل دیگر با الوحده قرارداد داشت. همین مسئله و رقم بالای رضایتنامه باعث شد انتقال تابستانی او به پرسپولیس نهایی نشود.
این سابقه نشان میدهد حتی اگر کادر فنی پرسپولیس خواهان جذب قربانی باشد، باشگاه باید با طرف اماراتی نیز به توافق برسد.
انتقال میتواند از مسیر خرید قطعی، جدایی توافقی یا قرارداد قرضی بررسی شود؛ البته هر یک از این روشها نیازمند پذیرش شرایط از سوی باشگاه مالک قرارداد است.
در ماههای گذشته گزارشهایی نیز درباره احتمال بازگشت قربانی به لیگ ایران و علاقه تیمهای دیگر به او منتشر شده است.
بااینحال، انتشار خبر علاقه باشگاهها به معنای وجود پیشنهاد رسمی یا رضایت الوحده برای فروش بازیکن نیست.
به همین دلیل، پرسپولیس پیش از هر اقدامی باید شرایط مالی انتقال، نظر بازیکن و میزان آمادگی باشگاه اماراتی برای مذاکره را مشخص کند.
تارتار در نیمفصل به چه نوع هافبکی نیاز دارد؟
برای ترمیم مشکلات میانه میدان، تنها اضافه کردن یک بازیکن جدید کافی نیست. کادر فنی باید ابتدا مشخص کند مهمترین کمبود تیم در کدام بخش است.
اگر مشکل اصلی، از دست رفتن مالکیت توپ و آسیبپذیری در ضدحملات باشد، جذب هافبکی با ویژگیهای دفاعی و توانایی قطع توپ میتواند انتخاب مناسبی باشد.
اما اگر مشکل بیشتر به ناتوانی در رساندن توپ به مهاجمان و شکستن خطوط فشرده دفاعی مربوط باشد، پرسپولیس به بازیکنی با قدرت پاسکاری پیشرونده، دید مناسب و توانایی تصمیمگیری سریع نیاز خواهد داشت.
در بعضی شرایط نیز تیم به ترکیبی از این دو ویژگی احتیاج دارد.
پرسپولیس در دیدارهای اخیر از مهاجمانی مانند علی علیپور و تیوی بیفوما استفاده کرده، اما میزان بهرهبرداری از تواناییهای هجومی آنها به کیفیت پشتیبانی خط میانی وابسته است.
از این منظر، جذب یک هافبک جدید باید با برنامه تاکتیکی مشخص همراه باشد؛ زیرا حتی بازیکن باکیفیت نیز اگر در ساختار نامناسب قرار بگیرد، ممکن است نتواند تأثیر مورد انتظار را داشته باشد.
آیا پرسپولیس به گزینههای دیگری هم فکر میکند؟
محمد قربانی تنها نام مطرحشده برای تقویت خط میانی پرسپولیس نیست.
بر اساس گزارش نورنیوز، باشگاه علاوه بر بررسی وضعیت این بازیکن، گزینههایی در لیگ برتر ایران را نیز زیر نظر داشته و احتمال استفاده از توافق معاوضه برای جذب هافبک جدید مطرح شده است.
این روش ممکن است از نظر مدیریت هزینهها برای باشگاه جذاب باشد، اما اجرای آن به توافق چندجانبه و شرایط قراردادی بازیکنان وابسته خواهد بود.
در مقابل، جذب هافبک خارجی نیز از نظر تئوری یک گزینه است، ولی در گزارشهای موجود برنامه نهایی و مشخصی برای چنین انتقالی اعلام نشده است.
پرسپولیس در شرایطی به نیمفصل نزدیک میشود که باید میان نیاز فوری به تقویت تیم و مدیریت منابع مالی تعادل برقرار کند.
خرید شتابزده یک بازیکن گرانقیمت، بدون تناسب کامل با نیازهای تاکتیکی، ممکن است مشکل موجود را بهطور کامل برطرف نکند.
به همین دلیل، بررسی گزینههای داخلی و خارجی و ارزیابی دقیق ویژگیهای فنی آنها اهمیت زیادی دارد.
آینده خدابندهلو در پرسپولیس؛ بازگشت او مشکل را حل میکند؟
یکی از موضوعاتی که میتواند تصمیمهای نقلوانتقالاتی باشگاه را تحت تأثیر قرار دهد، زمان بازگشت محمد خدابندهلو است.
این بازیکن به دلیل مصدومیت عضلات ساق پا، مسابقات مهمی را از دست داده و کادر فنی در هفتههای اخیر نتوانسته از تواناییهای او استفاده کند.
گزارش منتشرشده در ۱۱ آبان پیشبینی کرده بود که خدابندهلو احتمالاً پس از فیفادی به ترکیب پرسپولیس بازگردد؛ اما زمان دقیق بازگشت به آمادگی مسابقه همچنان به وضعیت درمان و ارزیابی پزشکی وابسته است.اگر او بتواند با آمادگی کامل به میدان برگردد، احتمالاً بخشی از مشکلات فعلی خط میانی کاهش خواهد یافت.
بااینحال، وابستگی زیاد یک تیم به حضور یک هافبک میتواند در ادامه فصل نیز مشکلساز شود.
مصدومیت، محرومیت و افت آمادگی بخشی از شرایط طبیعی فوتبال هستند و تیم مدعی باید برای چنین موقعیتهایی گزینه جایگزین داشته باشد.
از این رو، حتی بازگشت خدابندهلو ضرورت بررسی عمق ترکیب را از بین نمیبرد.
پیشبینی نقلوانتقالات زمستانی پرسپولیس؛ قربانی سرخپوش میشود؟
با توجه به نیاز فنی پرسپولیس و سابقه مذاکرات قبلی، احتمال پیگیری دوباره شرایط محمد قربانی وجود دارد.
بااینحال، انتقال این بازیکن به چند عامل وابسته است؛ مهمترین آنها رضایت الوحده، هزینه انتقال، خواستههای مالی بازیکن و نظر نهایی مهدی تارتار خواهد بود.
اگر باشگاه اماراتی برای مذاکره انعطاف نشان دهد، ممکن است شرایط مناسبتری برای بررسی انتقال فراهم شود.
در مقابل، اگر درخواست مالی الوحده همچنان بالا باشد، احتمال دارد پرسپولیس به سمت گزینههای دیگر حرکت کند.
نکته مهم این است که پنجره نقلوانتقالات هنوز آغاز نشده و گزارش رسمی درباره توافق نهایی طرفین وجود ندارد.
بنابراین، هرگونه خبر قطعی درباره پیوستن قربانی به پرسپولیس در شرایط فعلی نیازمند تأیید باشگاهها یا خود بازیکن است.
جمعبندی؛ پرسپولیس پیش از خرید قربانی باید مشکل اصلی را بشناسد
دو شکست خانگی پرسپولیس مقابل فولاد و فجرسپاسی، ضرورت بازنگری در ساختار فنی و کیفیت بازیسازی تیم را برجسته کرده است.
غیبت محمد خدابندهلو و مارکو باکیچ نیز باعث شده محدودیت گزینههای خط میانی سرخپوشان بیشتر به چشم بیاید.
در چنین شرایطی، نام محمد قربانی بار دیگر در فهرست گزینههای احتمالی پرسپولیس مطرح شده است؛ بازیکنی که سابقه حضور در تیم ملی و فوتبال خارج از ایران را دارد، اما انتقالش به دلیل قرارداد با الوحده با موانع مالی روبهروست.
پرسپولیس پیش از جذب قربانی باید به یک پرسش اساسی پاسخ دهد: مشکل اصلی تیم کمبود هافبک دفاعی است یا نبود بازیسازی که بتواند جریان حمله را از مرکز زمین هدایت کند؟
اگر نیاز واقعی تیم به بازیکنی خلاق و پاسور باشد، جذب هافبکی با ویژگیهای عمدتاً دفاعی ممکن است تنها بخشی از مشکلات را برطرف کند.
در مقابل، اگر کادر فنی برنامهای مشخص برای استفاده از تواناییهای قربانی در کنار یک بازیساز داشته باشد، حضور او میتواند به افزایش تعادل تیم کمک کند.
در نهایت، موفقیت پرسپولیس در نقلوانتقالات زمستانی نه به نام و شهرت خرید جدید، بلکه به تناسب ویژگیهای فنی او با نیازهای واقعی تیم وابسته خواهد بود.