وزیر راه و شهرسازی

اظهارات تازه فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی، درباره تغییر رویکرد سیاست مسکن از ساخت واحد به تأمین سکونتگاه شایسته، بحث جدیدی درباره آینده خانه‌دار شدن مردم به راه انداخته است. درحالی‌که قانون جهش تولید مسکن بر عرضه سالانه دست‌کم یک میلیون واحد مسکونی در چهار سال نخست اجرای قانون تأکید دارد، دولت چهاردهم توسعه مسکن استیجاری را نیز در دستور کار قرار داده است؛ طرحی که قرار است واحدهایی را با اجاره‌بهای حمایتی و قراردادهای پنج‌ساله در اختیار خانوارهای واجد شرایط بگذارد. موافقان این سیاست معتقدند بسیاری از مستأجران توان خرید خانه یا پرداخت آورده طرح‌های حمایتی را ندارند و باید برای آنها راهکاری فوری فراهم شود. منتقدان اما هشدار می‌دهند اجاره‌داری دولتی، بدون افزایش عرضه مسکن ملکی، الزاماً خانوارها را صاحب‌خانه نمی‌کند. پرسش اصلی این است: آیا مسکن استیجاری پلی برای خانه‌دار شدن خواهد بود یا دولت صرفاً شکل تازه‌ای از مستأجری را گسترش می‌دهد؟

دولت چهاردهم از ورود جدی‌تر به بازار مسکن استیجاری خبر داده و فرزانه صادق، وزیر راه و شهرسازی، اعلام کرده است که ۶ هزار واحد مسکونی طی یکی دو ماه آینده در اختیار زوج‌های جوانی قرار می‌گیرد که کمتر از پنج سال از آغاز زندگی مشترک آنها گذشته است. این واحدها برخلاف طرح‌های متعارف مسکن حمایتی قرار نیست به مالکیت متقاضیان درآیند؛ بلکه با اجاره‌بهایی کمتر از نرخ بازار و برای دوره‌ای چندساله واگذار می‌شوند. همزمان دولت هدف‌گذاری ۷۵ هزار واحد مسکن استیجاری، ساخت ۹۴ هزار واحد مسکن کارگری و تکمیل صدها هزار واحد حمایتی را دنبال می‌کند؛ سیاستی که می‌تواند نشانه تغییر تدریجی نگاه دولت از «مالکیت برای همه» به «تأمین امکان سکونت» باشد