حرکت شناسی آقای گل تیم پرسپولیس

سرخپوشان پایتخت در چهار فصل اخیر همواره بهترین مهاجمان لیگ ایران را در اختیار داشته‌اند؛ در لیگ‌های پانزدهم و شانزدهم مهدی طارمی توانست با انواع و اقسام رکوردشکنی‌ها به مقام آقای گلی برسد و حالا هم علیپور می‌خواهد مثل طارمی، برای دومین سال پیاپی آقای گلی را به ارمغان بیاورد. اما در همان فصولی که مهدی طارمی برای پرسپولیس گلزنی می‌کرد، مهاجم جوانی در کنار او حضور داشت که بدون شک کار طارمی بدون او سخت بود؛ نمونه اش می‌تواند بازی پرسپولیس - گسترش فولاد لیگ شانزدهم باشد که قرمز‌ها موفق شدند با حرکت ترکیبی طارمی و علیپور به دروازه آبی‌های تبریز برسند و سه امتیاز حساس را به دست بیاورند.


علی علیپور مهاجم شماره ۷۰ تیم پرسپولیس که احتمالا ادامه این روند به بازوبند کاپیتانی هم خواهد رسید، از نیم فصل دوم لیگ چهاردهم در پرسپولیس حضور دارد و مراحل رسیدن به ترکیب اصلی را با «شیبی آرام» طی کرده است. پیشرفت با شیب آرام را می‌توان در عملکرد فصل به فصل این بازیکن هم مشاهده کرد؛ از نساجی مازندران تا پرسپولیس تهران.


اگر این پیشرفت با شیب آرام را از بعد حرکت شناسی فیزیک بررسی کنیم، به نتایج مثبت دیگری درباره علی علیپور می‌رسیم. در صورت اوج گیری به این شیوه، بدون شک ماندگاری در نقطه اوج یا نزدیکی به نقطه اوج، بیشتر و بیشتر می‌شود و به عبارتی فارغ از چند افت مقطعی کوتاه، علیپور را می‌توانیم بیش از این‌ها در جایگاه دو فصل اخیرش ببینیم.

علیپور که بی شک رویای رسیدن به چند رکورد و البته شاید فوتبال اروپا را در سر دارد، در بازی با السد کیفیت بالایش را نشان داد، اما شاید هواداران پرسپولیس انتظار دارند بهترین مهاجم تیمشان در بازی‌هایی که تیم نمی‌تواند آن طور که باید و شاید موقعیت سازی کند، علیپور به یاری تیم بیاید و با حرکت‌های فردی زمینه گل پیروزی بخش را فراهم کند.


در این روز‌ها که پرسپولیس از کمبود بازیکن رنج می‌برد، هواداران این تیم نیز حس دوگانه‌ای درباره علیپور دارند؛ شاید بسیاری از آن‌ها اعتقاد دارند علیپور باید به تیم ملی دعوت شود، اما در این وضعیت فقر بازیکن در اردوی پرسپولیس، دعوت نشدن آقای گل این تیم نیز نمی‌تواند اتفاق منفی برایشان باشد.