امیر اقبال شفیع با چشمان گریان در آزادی +عکس

بهرام شفیع که قرار بود در یکی دو ماه آتی برنامه ورزش و مردم را با توجه به اتمام قراردادش تحویل بدهد در فدراسیون هاکی هم به روز‌های پایانی حضورش نزدیک شده بود چرا که مجلس قانون منع حضور بازنشستگان در نهاد‌های دولتی را پایه گذاری کرده بود! دست سرنوشت و تقدیر حتی به او اجازه خداحافظی با یاران قدیمی اش در برنامه ورزش و مردم و هم چنین برو بچه‌های فدراسیون هاکی را نداد. اما بهرام شفیع آنقدر خاطرات خوب از خود بجا گذاشته که همیشه در یاد‌ها خواهند ماند و امروز امیر اقبال شفیع هم به خاطر داشتن چنین پدری به خود خواهد بالید و به یقین همه تلاشش را بکار می‌گیرد که قدم درراه پدر بگذارد.

خیلی زود دیر شد، بهرام شفیع که هنوز صدای گزارشش در بازی‌های قدیمی شادابی و طراوت خاصی دارد و خاطرات گذشته را زنده می‌کند سال‌های سال در برنامه ورزش و مردم با استراتژی برقراری آرامش پیش رفت و البته سیاست او پرداخت به همه ورزش‌ها بود که شاید کمی دور از سلیقه نسل امروز بود. نسلی که به دنبال هیجان است و حتی اگر محتوای دعوا را تایید نکند برای تماشای آن وقت می‌گذارد. بد نیست اشاره‌ای هم به کارنامه خوب بهرام شفیع در فدراسیون هاکی داشته باشیم که پر از مدال‌های رنگارنگ در سطح آسیا و جهان بود و هر کس دیگر هم به جای این مجری فقید بود برای خداحافظی از برنامه ورزش و مردم و فدراسیون هاکی غصه می‌خورد. با این حال او همانند همه آدم‌ها دست خود را به علامت تسلیم در برابر سرنوشت بالا برد و چشم از جهان فرو بست. هر چند مرگ فقط پایان زندگی در این دنیاست و آدمی با نامی که از خود به جای می‌گذارد می‌تواند همیشه در ذهن‌ها زنده بماند.

همان طور که در تصاویر نگاه می‌کنید فدراسیون فوتبال پیش از دیدار ایران – بولیوی سعی کرد با دعوت از اقبال، یادگار شفیع و با اهدای تابلویی با تصویر پدر یاد این مجری فقید را گرامی بدارد، هر چند بهرام شفیع خیلی بیشتر از این‌ها به گردن فوتبال حق داشت. روحش شاد و یادش گرامی.