برنامه شاد چگونه در روزهای قرنطینه امکان تحصیل آنلاین را فراهم کرد؟

بیش از دو ماه است که مدارس و دانشگاه‌ها در سراسر کشور به دلیل شیوع ویروس کرونا، تعطیل شده‌اند. اما این تعطیلی به معنای توقف فعالیت دانش‌آموزان و معلمان نبوده. چرا که آموزش و پروش تصمیم در اولین روزهای تعطیلی وارد عمل شد و تصمیم گرفت با ارائه یک شبکه اجتماعی تحت عنوان "برنامه شاد" ارتباطات میان کادر آموزش و دانش‌آموزان را حفظ کند.

شبکه آموزشی دانش آموز (شاد) که حالا بیش از 17 میلیون بار نصب و راه‌اندازی شده، یک بستر مجازی برای دانش آموزان است که از طریق آن می‌توانند به صورت آنلاین از آموزش‌های معلم خود بهره ببرد. پیش از این، با فراگیر شدن شبکه‌های اجتماعی مانند تلگرام، بسیاری از دانش‌آموزان و والدین از طریق گروه با معلم مدرسه در ارتباط بودند. اما باید قبول کنیم که حضور یک پلتفرم اختصاصی برای آموزش، به دور از حواس پرتی‌های دیگر شبکه‌های اجتماعی، فضای مناسب‌‌تری را برای دانش آموزان فراهم خواهد کرد.

نکاتی که شبکه شاد را از برنامه‌ها و شبکه‌های اجتماعی متمایز می‌کند

تا امروز بیش از 143 هزار مدرسه و بالغ بر 12 میلیون کاربر به سامانه آموزشی شاد پیوسته‌اند. جالب است بدانید که برخلاف دیگر شبکه‌های اجتماعی، در برنامه شاد نیازی به ساخت گروه و کانال نیست. چراکه به محض ورود و احراز هویت مدیر مدرسه در این پلتفرم، کلاس‌های مدرسه به صورت خودکار ساخته خواهند شد. نظارت در این کلاس‌ها در سطح پیشرفته‌تری انجام خواهد شد. چرا که در کلاس‌های درسی علاوه‌بر حضور معلم، مدیر، معاونین مدرسه و معلم پرورشی نیز حضور خواهند داشت. 

برنامه شاد از آنجاییکه در شبکه اینترنت داخلی کشور بنا شده است، استفاده از آن برای کاربران بسیار هزینه پایینی دارد. یعنی در صورت آنکه محتوای ویدئویی، تصویری، صوتی و ... در این فضا رد و بدل شود، دانش‌آموزان یا معلمان نسبت به استفاده اینترنت عادی هزینه کمتری پرداخت می‌کنند. از طرف دیگر استفاده از این برنامه تنها محدود به گوشی و تبلت‌های اندرویدی نیست و کاربران می‌توانند از طریق کامپیوتر و با نصب نرم‌افزار آن نیز با کادر آموزش مدرسه در ارتباط باشند.

برنامه شاد تسهیل کننده آموزش هوشمند

کرونا و دوران قرنطینه با وجود تمام مشکلاتی که در سراسر جهان به وجود آورد و همه جان‌هایی که گرفت، در زمینه زندگی هوشمند یک تحول اساسی ایجاد کرد. آموزش دیجیتال، موضوعی بود که سال‌ها به عنوان یک نوع آموزش ایده‎ال در دنیای مدرن، برای مردم عادی با زندگی آنالوگ، دست نیافتنی به نظر می‌آمد. اما حالا به واسط کرونا، استفاده از گوشی‌های هوشمند، تبلت‌ها و حتی کامپیوترها، مفیدتر از همیشه شده است.

حالا جامعه فرهنگیان و دانش آموزان روزانه بیش از 8 میلیون کاربر در این شبکه دارند. بیش از 630 هزار معلم در این پلتفرم در حال آموزش به دانش‌آموزان کلاس‌های خود هستند و بالغ بر 480 میلیون محتوای آموزشی و درسی در آن رد و بدل شده است. آموزش و پرورش با ارائه شبکه آموزشی دانش آموز (شاد)، این امکان را برای خانواده‌ها فراهم کرد تا به شکلی متفاوت از قبل، شرایط تحصیل را برای فرزندانشان فراهم کنند. در شرایطی که فاصله‌گذاری اجتماعی به عنوان اصلی‌ترین راه برای مهار ویروس کرونا معرفی شده است، امکان برگزاری کلاس‌ها به صورت فیزیکی برای مدارس وجود ندارد. از همین جهت تدریس آنلاین را می‌توان به جرأت باتوجه به شرایط ویژه فعلی، بهترین جایگزین برای تدریس حضوری معرفی کرد.

این روزها در زندگی روزمره مردم، کمتر خانواده‌ای را می‌بینیم که از گوشی‌های هوشمند استفاده نکنند و یا در خانه خود یک کامپیوتر یا لپتاپ در اختیار نداشته باشند. حتی فرزندان کوچک خانواده هم هر کدام دارای یک تبلت اختصاصی برای بازی و سرگرم کردن خود هستند.  در صورتیکه آموزش و پرورش، از سامانه شاد رونمایی نمی‌کرد، در بهترین حالت، آموزش‌ها به شبکه‌های اجتماعی مانند تلگرام منتقل می‌شد، که آن هم باوجود مسدود بودن، دردسرهای فراوانی به همراه داشت.

البته واقعیت ماجرا این است که شاید قشر ضعیف جامعه امکان دسترسی به هیچکدام از ابزارهای دیجیتال را نداشته باشد. این بخش از جامعه متأسفانه نه تنها در آموزش، بلکه در عرصه‌های دیگر زندگی نیز با مشکلات زیادی دست و پنجه نرم می‌کند. با وجود آنکه دانش‌آموزان این طبقه از جامعه نیز، بخشی از کل دانش‌آموزان کشور به حساب می‌آیند و نباید آنها را نادیده گرفت، نمی‌توان ایده استفاده از برنامه شاد برای دانش‌آموزان را راهکار بدی تلقی کرد. همانطور که پیش‌تر گفتیم، آموزش دیجیتال در حال حاضر بهترین جایگزین برای تدریس حضوری است و این منطق که "چون بخشی از جامعه‌ی دانش‌آموزان از آن محروم هستند، باید همگی محروم شوند"، به نظر صحیح نیست.

خوشبختانه وزات آموزش پروش قشر ضعیف جامعه را نیز فراموش نکرده‎ است. این سازمان با ارسال بسته‌های آموزشی، ایجاد ارتباطات تلفنی معلمان و دانش‌آموزان با حفظ فاصله‌گذاری اجتماعی، توانسته امکانات آموزشی را تا حد ممکن برای همه فراهم کند.