درمان سیاتیک چیست، چه علت و علائمی دارد؟ (ورزش، دارو و استروئید)

سیاتیک می‌تواند یک وضعیت  بسیار دردناک باشد ، اما باید خوشحال باشید که می‌دانید ، در اکثر موارد ، این وضعیت در عرض چند هفته برطرف می‌شود. سیاتیک معمولاً با درد ، التهاب یا بی حسی در پایین کمر و پاها بروز می‌کند. این بیماری ممکن است در اثر دیسک کمر، خار استخوان یا تنگی نخاع (باریک شدن مجرای ستون فقرات) ایجاد شود که به عصب سیاتیک فشار وارد می‌کند. عصب سیاتیک که بزرگ‌ترین عصب بدن است از ناحیه کمر و ستون فقرات سرچشمه می‌گیرد و تا پایین پا حرکت می‌کند.

سیاتیک یکی از شایع‌ترین بیماری‌های درد است که تقریباً 40 درصد از مردم در دوره ای از زندگی خود آن را تجربه می‌کنند. از جمله عوامل خطر ابتلا به سیاتیک می‌توان به چاقی ، مصرف دخانیات و بی تحرکی اشاره کرد.

نگاهی دقیق تر به سیاتیک

بیشتر افرادی که با سیاتیک روبرو می‌شوند تصور می‌کنند که این یک بیماری کمردرد است ، اما این موضوع به صورت کامل درست نیست. عصب سیاتیک از قسمت پایین کمر منشا می‌گیرد ، اما از آنجا که عصب تا پاها گسترش می‌یابد ، ممکن است علائم در کمر بروز پیدا نکند.

به طور کلی ، سیاتیک ممکن است از یک قسمت به یک قسمت دیگر متفاوت باشد. بعضی از آن‌ها ممکن است شامل بی حسی ، گزگز ، سوزش یا درد تیز باشد و شدت علائم ممکن است گاهی خفیف باشد در حالی که در برخی موارد دیگر این شرایط تقریباً ناتوان کننده است.

آنچه در بسیاری از موارد ، اگر نگوییم بیشتر در موارد سیاتیک تعجب آور است این است که معمولاً هیچ صدمه ای وجود ندارد که شرایط را تنظیم کند. در بیشتر موارد سیاتیک ، یک وضعیت ناشی از سالها نشستن یا خم شدن است که باعث پارگی دیسک نخاع یا عدم قرارگیری مهره در سمت درست نسبت به عصب سیاتیک می‌شود. آرتروز ممکن است در ایجاد سیاتیک نقش مهمی داشته باشد.

تشخیص سیاتیک

روش اصلی تشخیص سیاتیک از طریق سابقه پزشکی و معاینه فیزیکی است. یکی از مشخصه های سیاتیک درد منتشره است که از پایین کمر تا پایین ساق پا گسترش می‌یابد. اگرچه ممکن است برخی از علائم کمردرد نیز وجود داشته باشد ، اما این علائم معمولاً از درد پا کمتر است.

آزمایش تشخیصی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرد ، بلند کردن مستقیم پا است. در طول این آزمایش ، پزشک شما در حالی که به پشت دراز می‌کشید ، هر پا را جداگانه بلند می‌کند. پزشک با یادآوری زمان بروز ناراحتی در طول آزمایش ، ماهیت وضعیت شما ، به عنوان مثال سیاتیک یا کمر درد عمومی را تعیین می‌کند. اگر بیمار در حالی که پا از 30 تا 70 درجه بالاتر از سطح زمین قرار دارد ، درد را نشان دهد و این درد در ساق پا و همچنین در قسمت کمر نیز بیان شود ، اطمینان بالایی نسبت به سیاتیک وجود دارد.

درمان سیاتیک

سیاتیک هم مانند سایر مشکلات ارتوپدی از جمله دیسک کمر، تنگی کانال نخاعی، ورم پا، گودی کمر و سایر مشکلات نیاز به مراقبت‌های پزشکی دارد.

اگر علائمی شبیه سیاتیک را تجربه کردید ، باید به پزشک مراجعه کنید که می‌تواند تشخیص را تأیید کند و احتمالاً مشکل ساختاری اساسی را تشخیص دهد. در بیشتر شرایط به دنبال تشخیص سیاتیک ، پزشک شما یک یا چند گزینه زیر را برای درمان در منزل توصیه می‌کند:

• تمرینات کمر - ممکن است در حالی که کمر یا پاهایتان درد می‌کند برخلاف غریزه شما باشد که به فعالیت بدنی بپردازید ، اما تمرینات با فشار کم مانند ایروبیک در آب ، دوچرخه سواری ثابت و یوگا می‌تواند در کاهش شدت علائم و تقویت کمر برای جلوگیری از بروز مجدد علائم در آینده بسیار موثر باشد. مسائل عقب عضلات پشتی قویتر همچنین به حمایت از ستون فقرات و کاهش فشار بر اعصاب نخاعی کمک می‌کنند که می‌تواند فرکانس و شدت وقایع سیاتیک را کاهش دهد.
• کشش - شکل دیگری از فعالیت بدنی که ممکن است علائم سیاتیک را کاهش دهد ، کشش است. کشش باید به آرامی و به صورت ایمن انجام شود. در صورت مشاهده درد بلافاصله متوقف شوید. ممکن است سعی کنید زانوها را به سمت سینه ، کشش مفصل ران یا پیچ خوردگی نخاعی نشسته داشته باشید. هدف از این کشش‌ها شل کردن باسن ، همسترینگ و عضلات ساق پا است که می‌توانند به عصب سیاتیک فشار وارد کنند.
• گرما و سرما درمانی - یخ و گرما می‌توانند بسیاری از علائم همراه با سیاتیک را کاهش دهند و روند بهبودی را تسریع کنند. استفاده از یخ به مدت 15 دقیقه می‌تواند منطقه آسیب دیده را بی حس کند ، در حالی که گرما باعث افزایش جریان خون و بهبودی می‌شود. این برنامه‌ها همچنین می‌توانند اسپاسم عضلانی را که در بین بیماران سیاتیک شایع است کاهش دهند.
• صاف بنشینید - اگر بیشتر روز را روی میز کار یا در حالت خمیده هستید ، به وضعیت بدنی خود بسیار توجه کنید. باید سعی کنید در حالی که سرتان با لگن شما مرتب شده نشسته باشید. همچنین برای رفع فشار از ستون فقرات باید مرتباً از حالت نشسته تغییر موضع بدهید.
• داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی - داروهای ضد التهاب غیر استروئیدی یا NSAID مانند Tylenol و Advil می‌توانند تسکین درد قابل توجهی داشته باشند زیرا التهاب را کاهش می‌دهند که یکی از ویژگی‌های معمول دیسک‌های بیرون زده نخاعی است. قبل از مصرف NSAIDs ، باید آن‌ها را با پزشک خود در میان بگذارید زیرا برخی از عوارض جانبی مهم مانند تحریک معده وجود دارد.
• تزریق استروئید - بیماران خاص سیاتیک ممکن است از تزریق استروئید در محل دیسک کمر خود بهره مند شوند. استروئیدها با کاهش تورم دیسک نخاع و بافت اطراف آن ، درد و سایر علائم سیاتیک را تسکین می‌دهند.

گزینه‌های جراحی

برای حدود 5 تا 10 درصد بیماران سیاتیک که به درمان‌های محافظه کارانه بیشتری پاسخ نمی‌دهند ، گزینه انجام یک عمل جراحی وجود دارد. این امر معمولاً برای بیمارانی اختصاص دارد که بعد از سه ماه وضعیت آن‌ها بهبود نیافته یا کنترل مثانه یا روده از بین رفته است.

جراحی برای سیاتیک دو نوع است:

• دیسککتومی - این نوع جراحی شامل برداشتن قسمتی از دیسک نخاع یا استخوان است که به عصب سیاتیک فشار می‌آورد. معمولاً فقط قسمت کوچکی از دیسک مورد دار بریده می‌شود ، اما حذف کل دیسک نیز می‌تواند در برخی موارد ضروری باشد.
• لامینکتومی - این روش بخشی از لایه را که استخوان اطراف نخاع است ، از بین می‌برد. این نوع جراحی باید فشار وارده بر عصب سیاتیک ناشی از تنگی نخاع را کاهش دهد. این یک عمل جراحی بیشتر از دیسککتومی است و ممکن است نیاز به یک یا دو روز بستری در بیمارستان داشته باشد.