هشدار پیشکسوتان استقلال پیش از بازگشت به آسیا؛ ساپینتو زیر تیغ انتقاد فنی
در شرایطی که استقلال و کادر فنی این تیم روزهای حساس پیش از بازگشت به رقابتهای آسیایی و بینالمللی را پشت سر میگذارند، فضای اطراف این باشگاه بیش از آنکه رنگ امید و اطمینان داشته باشد، آکنده از نگرانی و انتقاد است. نتایج اخیر آبیپوشان در لیگ برتر و بهویژه کیفیت فنی ارائهشده در زمین مسابقه، موجی از واکنشهای منفی را در میان پیشکسوتان، کارشناسان و بدنه هواداری استقلال ایجاد کرده است؛ واکنشهایی که اینبار نه از سر هیجان مقطعی، بلکه با استدلالهای فنی و تحلیلی همراه است.
اجماع رسانهای علیه عملکرد کادر فنی
مرور کوتاه رسانههای ورزشی و بررسی اظهارات کارشناسان استقلالی نشان میدهد یک اجماع کمسابقه در انتقاد از کادر فنی شکل گرفته است. بسیاری از پیشکسوتان استقلال صراحتاً اعلام کردهاند سطح فنی ریکاردو ساپینتو را متناسب با نام و انتظارات این باشگاه نمیدانند. از نگاه آنها، استقلالِ فعلی نهتنها نشانهای از پیشرفت ندارد، بلکه در برخی مقاطع دچار عقبگرد فنی شده و همین مسئله زنگ خطر جدی پیش از حضور دوباره در آسیا محسوب میشود.
استقلالِ کمعمق از نظر نفرات
یکی از محورهای اصلی انتقادات، وضعیت نامتوازن استقلال از نظر نفرات است. پیشکسوتان معتقدند این تیم در یکی دو پست کلیدی، بازیکنان مؤثر خود را از دست داده و عمق لازم را ندارد. با این حال، نکتهای که بیش از همه مورد توجه قرار گرفته، ناتوانی ساپینتو در مدیریت این کمبودهاست. از دید منتقدان، یک مربی کامل و هوشمند باید بتواند در چنین شرایطی با جابهجایی صحیح بازیکنان و استفاده بهینه از ظرفیتهای موجود، تیم را از بحران عبور دهد؛ قابلیتی که به باور آنها در ساپینتو دیده نشده است.
وابستگی نگرانکننده به ستارهها
تقریباً تمام مو سفید کردههای استقلال بر این باورند که تیم بیش از حد به ستارههایش وابسته است. آنها تأکید میکنند که ساختار فنی استقلال بهگونهای طراحی نشده که در غیاب مهرههای کلیدی بتواند هویت خود را حفظ کند. این وابستگی، از نگاه کارشناسان، نهتنها نشانه ضعف تاکتیکی است، بلکه در مسابقات آسیایی که سطح رقابت بالاتر است، میتواند به پاشنه آشیل آبیها تبدیل شود.
یاسر آسانی؛ ستون اصلی یا تنها راهحل
در میان تمام نامهایی که در تحلیلها مطرح میشود، یاسر آسانی جایگاه ویژهای دارد. بسیاری از پیشکسوتان استقلال معتقدند اگر آسانی در ترکیب تیم حضور نداشت، استقلال حتی به همین شرایط نسبتاً قابل قبول فعلی هم نمیرسید. این نگاه اگرچه نشاندهنده ارزش بالای این بازیکن است، اما در عین حال یک هشدار جدی محسوب میشود؛ هشداری مبنی بر اینکه استقلال بیش از اندازه به یک مهره خاص گره خورده و در صورت مهار یا غیبت او، عملاً دچار فروپاشی تاکتیکی میشود.
استقلالِ بدون برنامه جایگزین
یکی دیگر از انتقادهای پرتکرار، نداشتن پلن B در ساختار فنی استقلال است. کارشناسان استقلالی بارها تأکید کردهاند که یک تیم حرفهای باید علاوه بر برنامه اصلی، حداقل یک برنامه جایگزین و حتی پلن C داشته باشد تا در صورت تغییر شرایط بازی، بتواند واکنش مناسب نشان دهد. با این حال، آنها معتقدند استقلالِ ساپینتو دقیقاً همان چیزی را در زمین اجرا میکند که پیش از مسابقه به بازیکنان دیکته شده و در صورت ناکارآمدی این برنامه، هیچ راهکار دیگری از سوی نیمکت ارائه نمیشود.
انعطافناپذیری تاکتیکی
این نداشتن برنامه جایگزین، از نگاه منتقدان، به انعطافناپذیری تاکتیکی ساپینتو بازمیگردد. استقلال در بسیاری از مسابقات، حتی زمانی که از حریف عقب میافتد یا جریان بازی به ضررش پیش میرود، تغییر محسوسی در شیوه بازی خود ایجاد نمیکند. این مسئله باعث شده تیم در لحظات بحرانی، فاقد راهحل باشد و همین ضعف، مستقیماً در نتایج اخیر منعکس شده است.
نقش مدیریت در تشدید بحران
حملات و هجمهها تنها متوجه کادر فنی نیست و مدیریت باشگاه نیز در این میان بینصیب نمانده است. پیشکسوتان استقلال معتقدند کادر مدیریتی نتوانسته در ابتدای فصل، بازیکنان داخلی و خارجی باکیفیتی را به ترکیب تیم اضافه کند. این ضعف در نقلوانتقالات، حالا خود را به شکل کمبود مهره و ناتوانی در چرخش ترکیب نشان میدهد و فشار مضاعفی را بر کادر فنی وارد کرده است؛ فشاری که البته از نگاه منتقدان، توجیهی برای ضعفهای تاکتیکی نیست.
نگرانی مضاعف پیش از رقابتهای آسیایی
آنچه این انتقادات را جدیتر میکند، زمانبندی آنهاست. استقلال در آستانه بازگشت به آسیا قرار دارد و رقابتهای بینالمللی، جایی برای آزمون و خطای فنی باقی نمیگذارد. پیشکسوتان نگراناند که استقلال با همین ساختار وابسته و بدون برنامه جایگزین، مقابل تیمهای قدرتمند آسیایی آسیبپذیر باشد و نتواند از اعتبار نام خود دفاع کند.
پیام مشترک منتقدان
اگرچه لحن و بیان پیشکسوتان در رسانههای مختلف متفاوت است، اما پیام آنها یکسان به نظر میرسد. استقلال برای موفقیت در آسیا نیازمند تیمی است که وابسته به یک یا دو ستاره نباشد، برنامههای متنوع تاکتیکی داشته باشد و در شرایط بحرانی بتواند واکنش فنی نشان دهد. از نگاه آنها، ادامه وضعیت فعلی بدون اصلاح جدی، ریسک بزرگی برای آینده نزدیک آبیهاست.
جمعبندی تحلیلی
فضای انتقادی شکلگرفته پیرامون استقلال، حاصل نتایج ضعیف و نگرانی عمیق نسبت به آینده این تیم در رقابتهای آسیایی است. وابستگی شدید به یاسر آسانی، ناتوانی در استفاده بهینه از سایر نفرات، فقدان پلن B و ضعف در نقلوانتقالات، محورهای اصلی انتقاد پیشکسوتان را تشکیل میدهد. استقلال در آستانه آزمونی بزرگ قرار دارد و تصمیمات فنی و مدیریتی پیشرو میتواند مسیر این تیم را در آسیا و حتی در ادامه فصل داخلی تعیین کند؛ مسیری که اگر اصلاح نشود، نگرانی امروز پیشکسوتان را به واقعیتی تلخ تبدیل خواهد کرد.






