نروژ چگونه عراق را در همه بخشها شکست داد؟
نخستین شاخص مهم، مالکیت ۶۱ درصدی نروژ در برابر ۳۹ درصد عراق است. این آمار نشان میدهد که اروپاییها کنترل جریان بازی را در اختیار داشتند و اجازه ندادند عراق برنامههای هجومی خود را به شکل مستمر اجرا کند. زمانی که یک تیم بیش از ۶۰ درصد مالکیت توپ را در اختیار دارد، عملاً ریتم مسابقه را نیز کنترل میکند.
برتری نروژ در تعداد پاسها نیز کاملاً مشهود بود. وایکینگها با ۵۴۹ پاس در مقابل ۳۴۸ پاس عراق، گردش توپ بسیار بهتری داشتند و توانستند با حفظ مالکیت، حریف را وادار به دوندگی و اشتباه کنند. اختلاف بیش از ۲۰۰ پاس میان دو تیم، نشانهای از تسلط کامل نروژ بر میانه میدان بود.
شاید مهمترین آمار مسابقه، تعداد شوتهای در چارچوب باشد. نروژ چهار شوت در چارچوب داشت و هر چهار ضربه به گل تبدیل شد، در حالی که عراق تنها یک بار موفق شد دروازه حریف را تهدید کند و همان موقعیت نیز به گل ایمن حسین منجر شد. این آمار نشان میدهد نروژ علاوه بر خلق موقعیت، در استفاده از فرصتها نیز عملکردی تقریباً بینقص داشت.
در بخش حملات ایستگاهی نیز برتری نروژ دیده میشود. کسب پنج ضربه کرنر مقابل دو کرنر عراق، نشاندهنده فشار مستمر شاگردان استاله سولباکن روی خط دفاعی حریف بود. اتفاقی که در نهایت روی گل سوم نروژ نیز تأثیر خود را نشان داد.
عراق اگرچه از نظر خطا (۱۱ در برابر ۱۳) و ضربات ایستگاهی (۱۳ در برابر ۱۱) آمار نسبتاً نزدیکی با نروژ داشت، اما نتوانست از این موقعیتها بهره لازم را ببرد. نماینده آسیا در فاز دفاعی نیز مرتکب اشتباهاتی شد که برابر تیمی با مهاجمی در کلاس ارلینگ هالند، هزینه سنگینی به همراه داشت.
نکته مثبت برای عراق، نظم انضباطی تیم بود. این تیم تنها یک کارت زرد دریافت کرد و از اخراج بازیکنانش جلوگیری شد، اما در سطح جام جهانی، نظم تاکتیکی اهمیت بیشتری از نظم انضباطی دارد و عراق در این بخش از نروژ عقبتر بود.
در مجموع، آمار مسابقه کاملاً با نتیجه نهایی همخوانی دارد. نروژ تیم برتر میدان بود، توپ را بیشتر در اختیار داشت، پاسهای بیشتری رد و بدل کرد، موقعیتهای خطرناکتری ساخت و در نهایت با تکیه بر کیفیت بالای بازیکنان خود، به ویژه ارلینگ هالند، یکی از قاطعترین پیروزیهای دور نخست جام جهانی ۲۰۲۶ را به ثبت رساند. عراق نیز برای حفظ شانس صعود، در دیدارهای آینده باید ساختار دفاعی خود را به شکل محسوسی بهبود ببخشد.