عارف: استمرار انقلاب در گرو خدمت بیمنت به مردم است
حضور گسترده و معنادار مردم در راهپیمایی ۲۲ بهمن امسال بار دیگر به یکی از مهمترین شاخصهای سنجش سرمایه اجتماعی نظام جمهوری اسلامی ایران تبدیل شد؛ حضوری که از نگاه بسیاری از تحلیلگران، نه صرفاً یک مناسبت تقویمی بلکه پیام روشنی از پیوند مردم با اصل انقلاب و مطالبهگری آنان از مسئولان را در خود نهفته دارد. در همین چارچوب، محمدرضا عارف با اشاره به این حضور پرشمار، بر یک گزاره کلیدی تأکید کرد که سالهاست در ادبیات رسمی انقلاب تکرار میشود اما همچنان محل بحث و ارزیابی است؛ اینکه استمرار انقلاب تنها از مسیر خدمت واقعی و بیوقفه به مردم میگذرد.
عارف در گفتوگو با خبرنگاران، راهپیمایی ۲۲ بهمن را نشانهای روشن از همراهی مردم با آرمانهای انقلاب دانست و تصریح کرد که این همراهی، مسئولیت مدیران و کارگزاران نظام را دوچندان میکند. به باور او، حضور مردم یک سرمایه دائمی و تضمینشده نیست، بلکه سرمایهای زنده و پویاست که تنها با پاسخگویی، کارآمدی و توجه به نیازهای واقعی جامعه حفظ میشود. از همین رو، او خدمتگزاری به مردم را نه یک وظیفه اداری، بلکه افتخاری برای مسئولان توصیف کرد؛ افتخاری که باید در عمل و نه در شعار متجلی شود.
راهپیمایی ۲۲ بهمن و پیام اجتماعی آن
راهپیمایی سالگرد پیروزی انقلاب اسلامی همواره یکی از صحنههای مهم بروز همبستگی اجتماعی در ایران بوده است. از منظر سیاسی و اجتماعی، این مراسم کارکردی فراتر از یک تجمع نمادین دارد و به مثابه ترازویی برای سنجش اعتماد عمومی به نظام عمل میکند. محمدرضا عارف با اشاره به همین معنا، حضور گسترده مردم در ۲۲ بهمن را حامل پیامی دوگانه دانست؛ پیامی از وفاداری به اصل انقلاب و در عین حال، مطالبهای صریح از مسئولان برای بهبود کیفیت حکمرانی و پاسخگویی به مسائل روزمره جامعه.
به اعتقاد او، مردم با حضور خود نشان میدهند که همچنان به مسیر کلی انقلاب باور دارند، اما این باور، شرط و قید دارد. شرط آن، توجه جدی به مشکلاتی است که زندگی روزمره شهروندان را تحت تأثیر قرار داده و قید آن، کارآمدی مدیرانی است که باید خود را خدمتگزار مردم بدانند، نه صاحبمنصب و طلبکار. از این منظر، راهپیمایی ۲۲ بهمن را میتوان هم تأیید مشروعیت و هم هشدار نسبت به غفلت از مطالبات عمومی دانست.
خدمتگزاری به مردم بهعنوان افتخار مسئولان
یکی از محورهای اصلی سخنان محمدرضا عارف، تأکید بر مفهوم خدمتگزاری بود؛ مفهومی که در ادبیات انقلاب اسلامی جایگاهی بنیادین دارد اما در عمل، همواره با چالشهایی مواجه بوده است. عارف با بیان اینکه خدمت به مردم افتخار مسئولان است، تلاش کرد این مفهوم را از سطح یک شعار کلیشهای به سطح یک معیار ارزیابی عملکرد ارتقا دهد.
او بر این باور است که مسئولان باید نگاه خود به قدرت و مدیریت را اصلاح کنند. در این نگاه، مسئولیت نه امتیاز که امانت است و معیار موفقیت، میزان رضایت و بهبود شرایط زندگی مردم محسوب میشود. چنین رویکردی، به گفته او، میتواند فاصله میان مردم و حاکمیت را کاهش دهد و سرمایه اجتماعی را تقویت کند؛ سرمایهای که در شرایط پیچیده اقتصادی و سیاسی امروز، نقشی حیاتی ایفا میکند.
عارف همچنین تأکید کرد که خدمتگزاری زمانی معنا پیدا میکند که مستمر و همهجانبه باشد. اقدامهای مقطعی و نمایشی، هرچند ممکن است در کوتاهمدت بازتاب رسانهای داشته باشد، اما در بلندمدت نمیتواند اعتماد عمومی را حفظ کند. آنچه مردم انتظار دارند، تغییر ملموس در زندگی خود است؛ تغییری که نتیجه برنامهریزی دقیق، تصمیمگیری شجاعانه و پیگیری بیوقفه باشد.
اولویت معیشت در نگاه مسئولان
مسائل معیشتی، بیتردید یکی از اصلیترین دغدغههای جامعه امروز ایران است. افزایش هزینههای زندگی، فشارهای اقتصادی و کاهش قدرت خرید، موضوعاتی هستند که بخش قابل توجهی از افکار عمومی را به خود مشغول کردهاند. محمدرضا عارف با اذعان به این واقعیت، اولویت مسئولان را رسیدگی به معیشت مردم عنوان کرد و تأکید داشت که هیچ برنامهای بدون توجه به این محور، نمیتواند موفق تلقی شود.
به گفته عارف، مسئولان باید تمام وقت برای مردم کار کنند و این کار تماموقت، بهویژه در حوزه اقتصادی معنا پیدا میکند. او معتقد است که سیاستگذاری اقتصادی باید به گونهای باشد که آثار آن در زندگی روزمره مردم احساس شود. از نگاه او، بهبود شاخصهای کلان اقتصادی اگر به بهبود معیشت خانوارها منجر نشود، از نظر اجتماعی و سیاسی فاقد کارآمدی لازم است.
عارف همچنین بر ضرورت هماهنگی میان دستگاههای مختلف برای حل مشکلات معیشتی تأکید کرد. به باور او، پراکندگی تصمیمها و نبود انسجام در سیاستها، یکی از موانع اصلی در مسیر بهبود شرایط اقتصادی است. از این رو، مسئولان باید با نگاهی جامع و هماهنگ، برنامههایی را دنبال کنند که هم کوتاهمدت و هم بلندمدت پاسخگوی نیازهای مردم باشد.
کار تماموقت برای مردم؛ از شعار تا عمل
یکی دیگر از نکات برجسته در سخنان محمدرضا عارف، تأکید بر کار تماموقت مسئولان برای مردم بود. این گزاره، در نگاه نخست ساده به نظر میرسد، اما در عمل، حامل انتظارات سنگینی از مدیران و تصمیمگیران است. کار تماموقت به این معناست که مسئولیت، محدود به ساعات اداری یا مناسبتهای خاص نباشد، بلکه دغدغه مردم به بخشی از زیست روزمره مدیران تبدیل شود.
عارف با طرح این موضوع، به نوعی بر فاصلهای انگشت گذاشت که گاه میان مسئولان و واقعیتهای جامعه شکل میگیرد. او بر این باور است که حضور میدانی، شنیدن مستقیم مشکلات مردم و لمس واقعی شرایط زندگی آنان، پیششرط تصمیمگیری درست است. بدون این ارتباط مستقیم، سیاستها ممکن است بر کاغذ منطقی به نظر برسند، اما در اجرا با شکست مواجه شوند.
از منظر او، کار تماموقت برای مردم همچنین به معنای پاسخگویی مستمر است. مسئولان باید خود را در برابر افکار عمومی مسئول بدانند و درباره تصمیمها و عملکرد خود شفاف عمل کنند. این شفافیت، نهتنها اعتماد عمومی را افزایش میدهد، بلکه امکان اصلاح خطاها را نیز فراهم میکند.
پیوند سرمایه اجتماعی و کارآمدی مدیریتی
در تحلیل کلی سخنان محمدرضا عارف، میتوان یک پیوند محوری را مشاهده کرد؛ پیوند میان سرمایه اجتماعی و کارآمدی مدیریتی. او معتقد است که حضور مردم در صحنههایی مانند راهپیمایی ۲۲ بهمن، سرمایهای ارزشمند است که حفظ آن نیازمند مدیریت کارآمد و خدمتمحور است. هرچه فاصله میان شعار و عمل کمتر شود، این سرمایه تقویت خواهد شد و بالعکس، ناکارآمدی و بیتوجهی به مطالبات مردم، به تضعیف آن منجر میشود.
عارف با تأکید بر این پیوند، به نوعی هشدار داد که سرمایه اجتماعی قابل جایگزینی نیست. اگر اعتماد عمومی آسیب ببیند، بازسازی آن بسیار دشوار و زمانبر خواهد بود. از این رو، او خدمت به مردم و اولویتدهی به معیشت را نهتنها یک وظیفه اخلاقی، بلکه یک ضرورت راهبردی برای آینده انقلاب و نظام دانست.
جمعبندی
سخنان محمدرضا عارف در حاشیه راهپیمایی ۲۲ بهمن را میتوان تلاشی برای بازتعریف رابطه میان مردم و مسئولان دانست؛ رابطهای که بر پایه خدمتگزاری، پاسخگویی و توجه واقعی به معیشت مردم استوار است. او با اشاره به حضور گسترده مردم، این حضور را هم نشانه وفاداری به انقلاب و هم مطالبهای جدی از مدیران کشور تفسیر کرد. تأکید بر کار تماموقت برای مردم و اولویت مسائل معیشتی، نشان میدهد که از نگاه عارف، تداوم انقلاب اسلامی بیش از هر چیز به کیفیت حکمرانی و میزان رضایت عمومی گره خورده است. در نهایت، پیام اصلی این موضعگیری روشن است؛ اگر مسئولان خدمت به مردم را افتخار بدانند و آن را در عمل محقق کنند، سرمایه اجتماعی حفظ میشود و مسیر انقلاب با پشتوانهای مستحکم ادامه خواهد یافت.






