طلسم ششساله، صدر جدول و دوئل شخصی تارتار با سرخها
دیدار امروز پرسپولیس و گلگهر سیرجان در تقویم لیگ برتر، فراتر از یک مسابقه عادی معنا پیدا کرده است. این بازی در مقطعی برگزار میشود که جدول ردهبندی بهشدت فشرده است و هر امتیاز میتواند سرنوشت قهرمانی یا حداقل جایگاه تیمها در هفتههای آینده را تغییر دهد. از یک سو پرسپولیس با فشار سنگین رقابت در کورس قهرمانی روبهروست و از سوی دیگر گلگهر سیرجان بهدنبال تثبیت جایگاه خود بهعنوان یکی از تیمهای منظم و سختکوش لیگ است؛ تقابلی که در دل خود روایتهای فنی، آماری و حتی احساسی پررنگی دارد.
پرسپولیس و بازیهایی که بوی قهرمانی میدهند
پرسپولیس در سالهای اخیر به تیمی تبدیل شده که هر مسابقهاش، بهویژه در نیمفصل دوم، رنگ و بوی قهرمانی دارد. سرخپوشان بهخوبی میدانند که لغزشهای کوچک در چنین مقاطعی میتواند تمام زحمات یک فصل را از بین ببرد. دیدار با گلگهر از همین جنس است؛ مسابقهای که شاید روی کاغذ سه امتیاز معمولی به نظر برسد، اما در عمل میتواند جایگاه پرسپولیس در صدر یا تعقیب صدرنشین را بهطور موقت تغییر دهد. همین حساسیت باعث شده کادر فنی و بازیکنان پرسپولیس با تمرکز ویژهای به این بازی نگاه کنند.
گلگهر سیرجان؛ تیمی که آسان تسلیم نمیشود
گلگهر سیرجان طی فصلهای اخیر نشان داده تیمی نیست که بهراحتی امتیاز بدهد. ساختار دفاعی منسجم، نظم تاکتیکی و تکیه بر دوندگی بالا، این تیم را به حریفی سرسخت برای مدعیان تبدیل کرده است. هرچند گلگهر هنوز در تاریخ تقابلهایش موفق به شکست پرسپولیس نشده، اما تساوی یک–یک در بازی رفت نشان داد که این تیم توانایی ایجاد دردسر برای سرخها را دارد. برای گلگهر، این مسابقه فرصتی است تا علاوه بر بهبود جایگاه جدولی، یک طلسم تاریخی را نیز به چالش بکشد.
نیمکت گلگهر و سایه سنگین یک نام
نگاهها در این مسابقه بیش از هر زمان دیگری به نیمکت گلگهر و مهدی تارتار دوخته شده است. تارتار، مربیای که گذشته فوتبالیاش با پرسپولیس گره خورده، حالا سالهاست در قامت سرمربی مقابل تیم دوران بازیاش قرار میگیرد؛ اما آمارها چندان به نفع او نیست. تارتار در ۲۶ تقابل با پرسپولیس تنها سه پیروزی به دست آورده، هشت بار مساوی کرده و ۱۵ بار شکست خورده است. این ارقام نشان میدهد پرسپولیس، در کنار استقلال، سختترین رقیب تارتار در دوران مربیگریاش بوده است.
آمارهایی که فشار روانی میسازند
در فوتبال، آمار همیشه تعیینکننده نیست، اما نمیتوان تأثیر روانی آن را نادیده گرفت. برای مهدی تارتار، دانستن اینکه مقابل پرسپولیس بیشترین ناکامی را تجربه کرده، میتواند هم انگیزهبخش باشد و هم فشارآور. هر بازی جدید فرصتی است برای تغییر تاریخچه، اما همزمان یادآور شکستهای گذشته نیز هست. این تضاد روانی، دوئل امروز را برای سرمربی گلگهر به یک چالش ذهنی جدی تبدیل کرده است.
آخرین برد؛ خاطرهای دور اما زنده
آخرین پیروزی مهدی تارتار برابر پرسپولیس به بیش از شش سال پیش بازمیگردد؛ بردی که هنوز در ذهن فوتبالدوستان باقی مانده است. اول آذر ۱۳۹۸، زمانی که تارتار هدایت نفت مسجدسلیمان را برعهده داشت، تیمش موفق شد پرسپولیس تحت هدایت گابریل کالدرون را در ورزشگاه آزادی شکست دهد. تکگل آن مسابقه را میلاد علیزاده، کاپیتان فعلی گلگهر، به ثمر رساند؛ نکتهای که امروز به این روایت، لایهای نمادین میبخشد. از آن روز تاکنون، ۲۲۷۶ روز گذشته و تارتار در این مدت نتوانسته طعم برد مقابل سرخپوشان را دوباره بچشد.
دوئل شخصی تارتار با زمان
برای تارتار، دیدار امروز فقط یک مسابقه لیگ نیست؛ دوئلی شخصی با زمان و گذشته است. هر مربی دوست دارد مقابل تیم سابقش موفق باشد، اما وقتی این موفقیت سالها به تعویق میافتد، تبدیل به یک انتظار طولانی و فرساینده میشود. تارتار حالا این شانس را دارد که با گلگهر، نهتنها یک نتیجه مهم جدولی بگیرد، بلکه طلسم نبردن پرسپولیس را نیز بشکند و فصل تازهای در کارنامهاش باز کند.
پرسپولیس و نیاز حیاتی به سه امتیاز
در سوی مقابل، پرسپولیس با محاسباتی کاملاً متفاوت وارد زمین میشود. برای سرخپوشان، این بازی بخشی از مسیر قهرمانی است؛ مسیری که توقف در آن میتواند هزینههای سنگینی داشته باشد. پرسپولیس بهخوبی میداند که رقبا در کمین هستند و هر لغزش، آنها را به صدر نزدیکتر میکند. به همین دلیل، کادر فنی این تیم احتمالاً با ترکیبی حسابشده و رویکردی محتاط اما هجومی به میدان خواهد رفت تا ضمن کنترل بازی، سه امتیاز حیاتی را به دست آورد.
تقابل انگیزهها و سبکها
از نظر فنی، این مسابقه تقابل دو رویکرد متفاوت است؛ پرسپولیس با تمایل به مالکیت توپ و فشار مستمر روی خط دفاعی حریف، و گلگهر با تمرکز بر نظم دفاعی و استفاده از ضدحملات. در چنین بازیهایی، جزئیات کوچک میتوانند تعیینکننده باشند؛ یک اشتباه فردی، یک ضربه ایستگاهی یا حتی یک تصمیم داوری. همین ظرافتهاست که حساسیت دیدار را دوچندان میکند.
بازی رفت؛ نشانهای از یک نبرد نزدیک
تساوی یک–یک در بازی رفت نشان داد که فاصله دو تیم، حداقل در یک مسابقه، آنقدرها هم زیاد نیست. گلگهر در آن دیدار توانست پرسپولیس را متوقف کند و این تجربه میتواند از نظر ذهنی به بازیکنانش اعتمادبهنفس بدهد. با این حال، پرسپولیس نیز بهخوبی میداند که تکرار همان نتیجه در این مقطع، شاید به اندازه یک شکست تلخ باشد.
جمعبندی
دیدار امروز پرسپولیس و گلگهر سیرجان، تلفیقی از حساسیت جدولی، چالشهای آماری و روایتهای شخصی است. برای پرسپولیس، این مسابقه گامی حیاتی در مسیر قهرمانی و حفظ جایگاه در صدر یا تعقیب آن است. برای گلگهر و بهویژه مهدی تارتار، فرصتی است برای شکستن یک طلسم ششساله و ثبت یک برد تاریخی برابر تیمی که همواره مقابلش دشوار ظاهر شده است. نتیجه هرچه باشد، این تقابل یکی از آن بازیهایی است که فراتر از ۹۰ دقیقه معنا پیدا میکند و میتواند اثراتش را تا هفتهها بعد در جدول و فضای روانی لیگ برتر باقی بگذارد.






